Alle inzendingen over gestorven

780 resultaten.

Sorteren op:

pimpajoentje

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 613
ik droomde dat je in mij geloofde het was zichtbaar zoals een traan zachtjes slaapt op de wang van een kind dat aan het huilen wordt gebracht door een lieveheersbeestje gestorven in een smoezelig doosje waarop rode stippen dansten en een zachte zoen het was in mij misschien slechts met een paar woorden maar meer dan ooit het kind…

Mijn lente huivert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 708
drijft deze dag naar de zin van dit bestaan het sterven kent geen namen, het kiest naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid treft ons allen maar geef mij de ruimte om klein te zijn ik ken geen god buiten diegene die steeds maar mijn honger stilt – al is het voedsel wat ik eet brak van verlangens en twijfel, mijn geloof is gestorven…
elze8 april 2012Lees meer >

17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Wanneer je niet gestorven was, waren we vast te weten gekomen wat of er in 't struikgewas lag. Een mens, een dichter, schrijver ook een vader, man, een opa eveneens een liefdevolle, simpele man zoals maar weinig mensen kunnen.…
An Terlouw14 december 2016Lees meer >

Bevrijdende juli

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
Juli schenkt geen vergiffenis Juli is bedorven door het gemis van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven Juli is niet het begin van de zomer Juli is koud en barbaars Weg in mij de dromer Vertrapt door de zwartste laars van zelfhaat en schuld Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid die aan mij onthult gelukzalige vervullende vrijheid…

De toekomst van vandaag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
In wie gestorven zijn. De toekomst is een wonderlijk proces. Speelt zich voor onze eigen ogen af. Onze toekomst leeft hier vandaag. Niemand, werkelijk niets, gaat hier en nu verloren.…

Sprinkhaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
De brandende zon, de zwoegende mensen de dorre aarde, het gestorven gras uitgeteerd vee en als de goden het wensen luizen en sprinkhanen op het gewas De inmenging van de rijken der aarde heeft het volk hier geen goed gedaan als sprinkhanen roofden zij alles van waarde en opgevet zijn zij weer verder gegaan Hoor de sinistere tsjirpende kreten…
Jan1951Dekker25 november 2021Lees meer >

Reizen per Trabant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Snor van schuim 'k Had zeker geen idee van het leven achter de streep'rige horizon lijngrens tussen hier en daar De krant informeerde met bewegende beelden van an- dere, gekleurd' media Zoals eerder al met Het Gordijn dat Gorbatsjov snel deed slechten daar ook Trabant wereld wilde kennen Gorbatsjov gestorven en beide Duitslanden…

Mijn tafel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
Er is een tekort aan stoelen om mijn tafel, voor de jong gestorven neven en nichten, voor de oude familie- leden en de vrienden van overal die hier afwezig aanwezig zijn zonder dat er een duidelijk einde is en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan in warmte, kou en wind en ik het leven leid dat wij elkaar hebben toegewenst aan de feesttafels…
Zywa5 november 2026Lees meer >

SAILORMAN

snelsonnet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.797
Hoe wreed is Olive’s vrees thans uitgekomen, want Popeye werd door Brutus afgeslacht ! En daarna heeft die bruut met botte kracht haar, spijts gespartel, met zich meegenomen. O, noodlot, Popeye plat, en juist omdat hij voor een sterk gestel spinazie at !…
Aaike Jordans20 september 2006Lees meer >

Is het de doorzichtige inktverdeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
Bij hem zagen wij al zo vaak stil die dood in ogen, wilden hem niet welkom heten ons niet bewegen nabij dat naderende gevaar. Sterrenstof waarin iets anders 't vertrouwen bood steeds verhaalde ver weg te blijven bij deze dood. Die stofdeeltjes brachten ook toen al veel aan het licht, onverplicht waarbij steeds de dageraad weer opstond, welke…

Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 814
Ik had je graag gekend… Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd… Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg voor je sprakeloos en koud tot beeld verging. Want wie nu vertelt het verhaal van de held…, van zijn angst, zijn afgelegde tederheid, de zere huid van zijn handen, zijn weerloze hart dat barst, en breekt… Wie kijkt in…

Der vroeg en vroom gestorvene Maria

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Gij ging dan heen. Helaas! met u vervlogen De rust, het heil, ’t behoud van menig hart, Dat door de gloed van uw verheemlende ogen Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd. Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart! Ga heen ... uw loon, het wacht u in den Hogen; Uw zegen blijft…

Gestorven lelie van een oude dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
levenslied genoot Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd Zachtjes op het spiegelende tafelblad Zichtbaar voor het oude oog Die uur na uur haar pracht doorzag Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen Voelbaar voor het warme hart dat haar beminde Zuchtte de onlangs gestorven…
M. Bos22 december 2019Lees meer >

De laatste zomerdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.280
De ochtendzon verwarmt Het licht gloeit Goudomrand geschilderd De dag begint Als een bloem naar het licht Badend in warmte Drinkend van dauw Reik je naar de wind Een moment van rust Intense kleur Heldere geur Het is stil…
Sabine8 september 2013Lees meer >

De grootmoeder (variant)

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.573
Haar ogen, eindelijk in staar gebleven, zochten nog lang naar een gestorven vader achter een ontbrekend raam. Toen werd zij interlinie tussen missen en ontbreken, toen nog alleen de naam die ze had moeten krijgen, toen nog alleen wie ze zou zijn.…

de moordkuil maakte

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.469
die ik zoeken moet in kieren en in hoeken die ik anders oversla die veel gezichten kent en mij ontwaken doet de ogen had ik nooit gezien wel het tasten van vingers die mij raakten die van mijn hart de moordkuil maakte waarin ik bijna stik ik was verstrikt in normen uit een tijd die niet de mijne was in woorden die te vroeg gestorven…
wil melker14 oktober 2004Lees meer >

doods

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.005
ik ben vandaag opnieuw gestorven droeg mijzelf naar het graf de dood had mij weer ingehaald de verlatenheid tikte met haar koude staf turend overzag ik het bekruiste veld van eer bezaaid met versteende tranen ik stond hier al vaker ja, meer dan één keer de gegraven kuil weerspiegelt de schaduw in mijn ziel als onbegrepen…

momentopname

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
wat is er eigenlijk gebeurd hoe kom ik hier en waarom vooral waarom kijk ik terug ben ik al zo oud, flitst het door mijn hoofd gisteren nog luisterde ik gespannen naar frequentie-wegfietsend radio Luxemburg "Bits and pieces" genoot dit menschke van The Herd, "From the underworld" waar is die tijd gebleven klaarblijkelijk gestorven…
Fred11 augustus 2008Lees meer >

Er na

gedicht
3.0 met 89 stemmen aantal keer bekeken 52.540
Als de dood nú was gekomen had ik hem begroet als een jongere broer, die Twist en Shout wil horen als ik de Negende Symfonie van Mahler op heb staan; en met een glimlach had ik aan de dood mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht gestorven, och, zoals het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…

Mijn dorp

hartenkreet
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.777
Velen zijn er net als ik vertrokken vonden het geluk op een andere plek de ouderen zijn vaak al gestorven en de jongeren zitten nu op mijn stek. Ja, ook de straten zijn veranderd met nieuwe huizen die er zijn gebouwd nee, het dorp is mijn dorp niet meer alleen het kerkhof voelde nog vertrouwd.…
Moeke14 juni 2006Lees meer >

Het omgevallen leven

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.172
de dij van een vrouw, de draken daar zijn sober en zoals het lijkt voor eeuwig ontrouw even dacht ik nog dat er hoop zou gloren een vluchtig verlichtend moment dat de liefde opnieuw werd geboren en dat ik alsnog word bemind nu gloort er slechts nog herfst in de sintel van mijn kruis en worden herinneringen ververst in mijn te vroeg gestorven…
elze1 november 2009Lees meer >

DODENHERDENKING

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
Opa zo heet ik ook we zitten nu allebei op onze knieën het kruis is wit en glanzend schoon vragend kijkt Lukas mij aan deze soldaat is voor ons gestorven hij vocht en vond in Nederland de dood wij hebben de vrijheid aan hem te danken jij kan nu doen en laten wat je wil vrij zijn, blij zijn en genieten en trots zijn op je vaderland…

HET RODE VERLATEN

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.028
morgen roept oktober rond de ochtend kleuren nachten valer eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten vanuit het oosten raast de herfst al eender met een open dag de blik door het raam verraadt herkenning en gespitste oren vangen reeds de oude roep uit vroeggeboren nevels overal waar afscheid blaast leg ik rode bladeren neer…
switi lobi28 september 2010Lees meer >

mijn vader sprak gevleugelde woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
nu nog vallen ze soms als rijpe vruchten in mijn schoot dan proef ik: mijn vader is ooit wel gestorven maar voor mij is hij lang nog niet dood. mijn vader had niet alleen wijze woorden maar maakte die ook waar met de daad. daarop mag ik nu veilig verder bouwen ook als dit voor mij , soms toch, aartsmoeilijk nog gaat.…

Vijf meien we nog?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
de gespen van gedragen sandalen hebben het vlees verwond, het schoeisel terzijde gelegd het bloed gedept met liefde zo ook verpleegd met bloemen doch de lucht klaart ook vandaag en zoek ik naar passende stappers waarmee ik de gaard kan bezoeken waar de al gestorven bloeisels zich rijpen naar de aard van appels ergens voel ik het weer…
elze6 mei 2011Lees meer >

KWETSBAAR

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
even Dat je beseft, Hoe snel het over is Gedaan kan zijn met leven Je moet waarderen Wat je hebt En waar je staat Gewoon ergens van genieten Voordat het weer overgaat Omdat je telkens geconfronteerd wordt met het feit Hoe betrekkelijk alles is Dat heb ik iedere keer Als ik moet denken aan mijn eigen stoere vader Die zo jong al is gestorven…
Hookie12 januari 2014Lees meer >

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
vol van aarde is mijn taal gestorven aan een droom stuurloze bark op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

Een malle gedachte over sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente is van gestorven en allang vergeten goden eens trots en sterk, eens aanbeden door velen in heksenkringen, in bloedige offerrituelen om nu in stukjes te verwaaien over steden en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige omarming van zoveel dood tegelijkertijd…

Even opgetild

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Warum ist das Licht gegeben Dem Mühseligen, Vraagt Brahms zich af In de gedragen klanken Van zijn Opus - Verrassend is dat niet, Muziek wekt mensen tot leven Waar zij in hun gedachten Al gestorven waren - Wat muziek vermag Is ook aan dichterlijke Woorden gegeven: Dat sprekende gedicht Dat op die stomme muur Is aangebracht…

Wielie Elhorst in "De Verwondering"!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Wielie sprak woorden woorden die hout snijden hout van het kruis het kruis van Christus gestorven en weer opgestaan om levend, eeuwig levend te laten zien, te laten voelen dat wij allen, allen op deze wereld mannen, vrouwen, jongens en meisjes als kinderen voor het aangezicht van God Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria EEN zijn in…