780 resultaten.
pimpajoentje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
613 ik droomde dat je in mij geloofde
het was zichtbaar
zoals een traan
zachtjes slaapt
op de wang van een kind
dat aan het huilen wordt gebracht
door een lieveheersbeestje
gestorven
in een smoezelig doosje
waarop rode stippen dansten
en een zachte zoen
het was in mij
misschien slechts met een paar woorden
maar meer dan ooit
het kind…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik ken geen god buiten diegene
die steeds maar mijn honger stilt – al
is het voedsel wat ik eet brak van
verlangens en twijfel, mijn geloof is
gestorven…
17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
809 Wanneer je niet gestorven was,
waren we vast te weten gekomen
wat of er in 't struikgewas lag.
Een mens, een dichter, schrijver ook
een vader, man, een opa eveneens
een liefdevolle, simpele man
zoals maar weinig mensen kunnen.…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 Juli schenkt geen vergiffenis
Juli is bedorven
door het gemis
van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven
Juli is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 In wie gestorven zijn.
De toekomst is een wonderlijk proces.
Speelt zich voor onze eigen ogen af.
Onze toekomst leeft hier vandaag.
Niemand, werkelijk niets,
gaat hier en nu verloren.…
Sprinkhaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De brandende zon, de zwoegende mensen
de dorre aarde, het gestorven gras
uitgeteerd vee en als de goden het wensen
luizen en sprinkhanen op het gewas
De inmenging van de rijken der aarde
heeft het volk hier geen goed gedaan
als sprinkhanen roofden zij alles van waarde
en opgevet zijn zij weer verder gegaan
Hoor de sinistere tsjirpende kreten…
Reizen per Trabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Snor van schuim
'k Had zeker geen idee van
het leven achter
de streep'rige horizon
lijngrens tussen hier en daar
De krant informeerde
met bewegende
beelden van an-
dere, gekleurd' media
Zoals eerder al met
Het Gordijn
dat Gorbatsjov snel deed slechten
daar ook Trabant wereld wilde kennen
Gorbatsjov gestorven
en beide Duitslanden…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
SAILORMAN
snelsonnet
3.9 met 16 stemmen
1.797 Hoe wreed is Olive’s vrees thans uitgekomen,
want Popeye werd door Brutus afgeslacht !
En daarna heeft die bruut met botte kracht
haar, spijts gespartel, met zich meegenomen.
O, noodlot, Popeye plat, en juist omdat
hij voor een sterk gestel spinazie at !…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Bij hem zagen wij al zo vaak stil die dood
in ogen, wilden hem niet welkom heten
ons niet bewegen nabij dat naderende gevaar.
Sterrenstof waarin iets anders 't vertrouwen bood
steeds verhaalde ver weg te blijven bij deze dood.
Die stofdeeltjes brachten ook toen al veel
aan het licht, onverplicht waarbij steeds
de dageraad weer opstond, welke…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Ik had je graag gekend…
Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd…
Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg
voor je sprakeloos en koud tot beeld verging.
Want wie nu vertelt het verhaal van de held…,
van zijn angst,
zijn afgelegde tederheid,
de zere huid van zijn handen,
zijn weerloze hart dat barst,
en breekt…
Wie kijkt in…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 Gij ging dan heen. Helaas! met u vervlogen
De rust, het heil, ’t behoud van menig hart,
Dat door de gloed van uw verheemlende ogen
Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd.
Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen
Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart!
Ga heen ... uw loon, het wacht u in den Hogen;
Uw zegen blijft…
Gestorven lelie van een oude dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 levenslied genoot
Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd
Zachtjes op het spiegelende tafelblad
Zichtbaar voor het oude oog
Die uur na uur haar pracht doorzag
Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen
Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen
Voelbaar voor het warme hart dat haar beminde
Zuchtte de onlangs gestorven…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
De grootmoeder (variant)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
3.573 Haar ogen, eindelijk in staar gebleven,
zochten nog lang naar een gestorven vader
achter een ontbrekend raam.
Toen werd zij interlinie
tussen missen en ontbreken,
toen nog alleen de naam
die ze had moeten krijgen,
toen nog alleen wie ze zou zijn.…
de moordkuil maakte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.469 die ik zoeken moet
in kieren en in hoeken
die ik anders oversla
die veel gezichten kent
en mij ontwaken doet
de ogen had ik nooit
gezien wel het tasten van
vingers die mij raakten
die van mijn hart
de moordkuil maakte
waarin ik bijna stik
ik was verstrikt in
normen uit een tijd
die niet de mijne was
in woorden die te
vroeg gestorven…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 ik ben vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen…
momentopname
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
809 wat is er
eigenlijk gebeurd
hoe kom ik hier
en waarom
vooral waarom
kijk ik terug
ben ik al zo oud,
flitst het door mijn hoofd
gisteren nog luisterde ik
gespannen naar
frequentie-wegfietsend
radio Luxemburg
"Bits and pieces"
genoot dit menschke
van The Herd,
"From the underworld"
waar is die tijd gebleven
klaarblijkelijk gestorven…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
Mijn dorp
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
2.777 Velen zijn er net als ik vertrokken
vonden het geluk op een andere plek
de ouderen zijn vaak al gestorven
en de jongeren zitten nu op mijn stek.
Ja, ook de straten zijn veranderd
met nieuwe huizen die er zijn gebouwd
nee, het dorp is mijn dorp niet meer
alleen het kerkhof voelde nog vertrouwd.…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven…
DODENHERDENKING
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Opa zo heet ik ook
we zitten nu allebei op onze knieën
het kruis is wit en glanzend schoon
vragend kijkt Lukas mij aan
deze soldaat is voor ons gestorven
hij vocht en vond in Nederland de dood
wij hebben de vrijheid aan hem te danken
jij kan nu doen en laten wat je wil
vrij zijn, blij zijn en genieten
en trots zijn op je vaderland…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Vijf meien we nog?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 de gespen van gedragen sandalen
hebben het vlees verwond, het schoeisel
terzijde gelegd het bloed gedept
met liefde zo ook verpleegd met bloemen
doch de lucht klaart ook vandaag
en zoek ik naar passende stappers
waarmee ik de gaard kan bezoeken
waar de al gestorven bloeisels
zich rijpen naar de aard van appels
ergens voel ik het weer…
KWETSBAAR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
692 even
Dat je beseft,
Hoe snel het over is
Gedaan kan zijn met leven
Je moet waarderen
Wat je hebt
En waar je staat
Gewoon ergens van genieten
Voordat het weer overgaat
Omdat je telkens
geconfronteerd wordt
met het feit
Hoe betrekkelijk alles is
Dat heb ik iedere keer
Als ik moet denken
aan mijn eigen stoere vader
Die zo jong al is gestorven…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Even opgetild
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
699 Warum ist das Licht gegeben
Dem Mühseligen,
Vraagt Brahms zich af
In de gedragen klanken
Van zijn Opus -
Verrassend is dat niet,
Muziek wekt mensen tot leven
Waar zij in hun gedachten
Al gestorven waren -
Wat muziek vermag
Is ook aan dichterlijke
Woorden gegeven:
Dat sprekende gedicht
Dat op die stomme muur
Is aangebracht…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…