Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Stenen bladzijden

netgedicht
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.888
die weerzien beloven in nog dezelfde knipoog van de tijd De man hertrouwt, wordt twintig jaar later naast zijn tweede vrouw begraven dicht bij de tombe waarin z'n vrouw wacht Geweten gekweld door vaders 'verraad' verdraagt de zoon 't leven niet; sterft en op vaders plek in moeders graf bijgezet Ik sta bij hun zerken, in gedachten verzonken…
Custor13 november 2007Lees meer >

In mijn armen

hartenkreet
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.975
Zachte lippen rusten op elkaar, al liggend in m’n armen op je zij, zo diep verzonken lig je daar en vult een hart - een leegte van mij. Starend naar één moment van jou, dwalend in gedachten naar heel veraf, wetend dat ik zoveel van je hou, tel ik de nachten zonder jou weer af.…
Joris23 januari 2004Lees meer >

Verdronken kasteel

netgedicht
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.561
droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo ver onder mij - o grimmig gerucht- stapelden getijden zich op, verzwegen het vormloos brok, aaneengeregen- beklijfde als lucht-kasteel overspoelde de mijmering over stille geheimen omdat ik mezelf had verloren- in hoe de duiker toegang zocht tot verzonken…

Vergeving

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.667
uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt…

de vijver

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 635
ik de pijn van ieder bewegend blad, verward en opzij gedraaid klokken lagen verspreid op iedere begaanbare rimpel haalden mij terug naar de diepe grond waar lakens lagen, dicht bij elkaar met vlekken als donkere ogen, als een koud weerzien die rond kinderballonnen krioelden en alle kleuren hoonden nergens heen ik verzonk…

In memoriam patris

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.262
O vader, die ik nimmer heb gekend, Die in de schoot verzonken zijt der aarde, Voordat ik werd geboren, toen de lent’ Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde. De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde, Zij raakte daar wel nimmer aan gewend, Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde, Hetgeen ik pas veel later heb erkend.…

Golvenlief

hartenkreet
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Stille wateren golven tegen het zand ik staar over de rimpels, zongeglanst trachtend je gezicht te ontdekken in de rollende baren op het strand …laten lijnen van schuim de contouren achter van vergeten en verlaten gedachten over de kracht van liefde verzonken als een oud fregat op de bodem van mijn hart.…

Rij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Zojuist verzonk de houten kist, zijn leven is nu af. Of is het nu een nieuw begin in tijd en eeuwigheid? Voor hem die nu ontslapen is na een verloren strijd. Ik kijk opmerkend om mij heen en tel de grijze koppen. Wie zal de volgende wel zijn, die wij er onder stoppen? `k Maak in gedachten al een lijst van de favoriet` toptien.…

Zondag

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.690
De jeugd keert weer voor d' in gedachten Verzonkene, die zich hervindt Een warm, van onbestemd verwachten, In zondagsstilte eenzelvig kind. En tussen toen en nu: 't verwarde Bestaan, dat steeds zijn heil verdreef; De scherpe dagen, waar de flarde Van 't wonde hart aan hangen bleef. Niet te verzoenen is het leven.…

treurwilg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
in vergetelheid de avond was gevorderd toen ze besloot toch maar naar huis te gaan in het voorbijgaan streelde ze de ruwe bast hij heeft de laatste storm niet overleefd de stam geknapt door een brutale windruk de trotse kruin verdronken in de vijver wordt hij verzaagd tot brandhout een jonge vrouw kijkt toe, wat verderop verzonken…

DE GROOTVADER.

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Gij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken, En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd : Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd!…

Turend over de oceaan

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Daar zit ze, in gepeins verzonken golven komen rap naderbij, da's niet zo vreemd want nog even en 't is toch echt: hoogtij. Daar zit ze, krijgt natte voeten golven maken haar benen nat ze lijkt 't niet te merken is met haar gedachten, verder dan dat.…
An Terlouw7 januari 2017Lees meer >

als een oase

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zomerse dagen lopen op hun laatste benen evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien grazend onder een late zon die het boerenland nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt aan de einder schildert van Gogh een handvol kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren waar verzonken boerderijen en een verre toren in ijle nevels geruisloos…

vissen aan de IJssel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
op tast ligt een kleine rij wolken als een witte kroon verzonken. zo ver te zien grijpt rimpeling aan lichte koorden die dringen naar waterkringen. er is een begin aan geluk onder een vlekkeloze hemel, zonder tijd, de uren op land, bij een visser langs de kant. hij laat het snoer ondergedompeld in oneindigheid lopen.…

Zandvoortpanorama

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Zienderogen kleurt de duintop vaal Verzonken in een mist van grijze dampen Ik hoor slechts twee, drie rode stieren stampen In 't valse licht van een coureur locale Maar boven in de panoramaflat Lang voor Verstappen junior was geboren En voor 't circuit geen toekomst leek beschoren Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed Terwijl…
Max4 september 2021Lees meer >

Soms

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Soms is het allemaal zo moeilijk is het zo donker om me heen dan kan er geen glimlachje meer af en voel ik me zo vreselijk alleen Niemand zie ik dan meer staan verzonken in m'n eigen verdriet zie ik geen vreugde meer of blijdschap al die mooie dingen zie ik niet Ik sta op zo moe zo futloos aan het begin van zo een dag sleep me door…
cherrypie30 augustus 2003Lees meer >

Dwalingen

netgedicht
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.537
Verdwaald in donkere spelonken Van herinneringen en emoties In oeverloos verdriet verzonken Zoekend naar gelukgaranties Waar gevoelens ooit verdronken Veel leed om te verwerken Pijnen bijna niet te verdragen Verschuil het onder grafzerken Wil voor alle komende dagen Mijn welzijn versterken Gevoelens naar boven halen Die pijnlijk en beschadigd…

natuurlijk

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.276
natuurlijk was hij elke avond zat in drank verzonk het opgelegde leven de linkervuist was steevast hooggeheven hij schoor zich niet, verweekte niet in bad natuurlijk ging hij wonen in die stad waar strijd met kapitalen werd geschreven er werd in open wonden zout gewreven hij was te slim voor galg, te snel voor rad natuurlijk kwam hij op…

stil ontwaken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.365
schuchter zonlicht streelt het oude park, dommelend onder nevel en dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken in wazig ochtendrood verzonken staren bomen nog roerloos voor zich uit aarde hult zich al in lichter kleuren veegt de dag weer gaande weg de morgen geurend tegemoet in de vijver hapt een vis nog loom naar lucht, begluurt een reiger…

schreierstoren

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.529
afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…
rob flipse22 januari 2005Lees meer >

geduld

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.002
staat hij op een leeg perron hij lijkt de wereld en de tijd vergeten soms brengt een oude vrouw hem iets te eten ze houdt hem warm met koffie of bouillon hij staart en staart maar naar de horizon z’n kleren werden grauw en zijn versleten naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten verkoos hij deze plek tot eindstation bewegingloos, verzonken…

Geannuleerde reis

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Maar wat voorbijtrekt in mijn geest zijn beelden uit verzonken tijden en voor het nieuwe te bevreesd kan geen verwachting mij bevrijden zolang 't verleden niet geneest.…
j. marquart9 november 2005Lees meer >

land aan de Zoom

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
zoals het oude land hier nog dommelt langs een verzonken waterloop door noeste handen ooit gegraven waar akkers en bossen louter stilte baren vroege vogels het zonlicht uitbundig begroeten en bezingen terwijl de bonte specht met veel tamtam de beuken kastijdt, zo vurig gemutst langs stammen en kruinen scheert zoals ik hier gedurig…

mijn stad

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 761
waar een verzonken woord op straat nog fluistert van vervlogen dagen rond de sierlijke gevels bij vlagen zich in oeroude klanken horen laat waar de nar en troubadour herleven de stem van een roomse toren klinkt die de stad in al haar pracht bezingt zo hecht met de Zoom verweven waar het verleden huist in elke steen de oude muzen hier…

zondagsrust

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
zo druk en zo vol het in Zoutelande was zo stil en verlaten oogde het naburige dorpje Biggekerke enkel een versteende Walcherse boerin staarde onbewogen langs me heen terwijl ik ‘n eenzaam rondje om de kerk reed leek in de verwaaide geur van een oude smederij en bakkerij bij het zogeheten ‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken daar…

Eerste keer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Het was de eerste keer in duizend jaar Jij verscheen in wolken omringd door licht Ik wist niet wat ik zag het trof me als de bliksem Jouw schoonheid was al snel voorbij ik zag het voor me gebeuren Ik voelde onzekerheid ik dacht dat je weg was Maar daar was je weer ik zag jou daar lopen Ik verzonk in jouw schoonheid het was al snel…
Tian22 januari 2008Lees meer >

Uitgespeeld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.210
deint als ‘t getij in haar dans waarmee ze golvend de zeeën bemint Zo lijkt het de jonge moeder althans die amper bewust waar zij zich bevindt haar starende blik aan ‘t beeld verbindt als houvast voor haar wank’le balans Schijnbaar stoïcijns loopt ze over ’t grint haar hart klopt fel in een razend cadans bij d’r knielen; nog in dromen verzonken…

Kleinkind

netgedicht
2.6 met 117 stemmen aantal keer bekeken 10.204
Je ligt in diepe rust verzonken. Je kleine vingertjes plurken een beetje krom. Wat zweeft er in je kleine hoofdje om, droom je van wat je hebt gedronken? Met jouw geboorte gaan de dagen lengen in nieuwe lente. Een zomer in 't verschiet. Jij gaat het kind in mij opnieuw tot leven brengen, dat diep in mij zijn sporen achterliet.…

In de luwte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
In gedachten verzonken loop ik als een minstreel rusteloos over brakke glibberige keien in de luwte onder verlichting van de pittoreske straatlantaarn zit ik sluimerend te aanschouwen het schouwspel van leven onvoltooid onze planeet een melodieus melodra'ma een grote sappige meloen dorstig drinken we haar wanneer de zon een…

Slapeloos

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Nu ligt mijn hart op de bodem van het donkere water verzonken in de modder, een koudbloedig orgaan. Welke zekerheid is er voor de ontredderden die onvervuld enkel het ontbreken van de liefde weten? Welke vloek is er uitgesproken die hun leven zinlozer maakt dan dat van de geliefden op deze aarde?…
Koen E.23 november 2008Lees meer >