591 resultaten.
Strik van Glas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
916 verdrongen
aan jou; gevangen in een strik van glas
hoe ik de tranen van je wangen streek
zo helder als schitterend kristal
huilend, snikkend, een diepe zucht
ik brak de glazen strik van de val
waar je niet uit te komen leek
terugblikkend verder varend vergeet
je moeilijk de slechte dingen die staan
geschreven in het register van je brein
zeil…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 afscheid van reizigers over zee
die misschien nooit meer terugkomen
krakende touwen klapperende zeilen
oude gedachten en versteende tranen
afscheid van een voetganger in de regen
die voor de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag…
Bella donna
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.403 Als na een dagenlange reis
de geur van oleander
mijn hoofd omringt
het azuurblauw
mijn ogen binnendringt
mijn smaakt ontwaakt
door stracciatella-ijs
dan klopt mijn hart
een warmer ritme
het landschap danst
dan dankt en bidt ze
Als door de vroege geur
van cappuccino
de ranke zeilen
langs de kim flaneren
de cipressen hun schaduw…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter
De kraaien op, en hang ik in de boom.…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 historisch geheugen opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter een oranje plastic zeil…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Gezonken boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Afgerukte zeilen, denkbeeldige haltes en een
papieren droom, verschrompeld door de zoute vraatzucht
van mijn eigen schaduw.…
"Ademtocht "
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.899 Haar haar als zeil
bollend in de wind
in bruisend sop
en schuim gewassen,
de blouse fris getint
stuwt haar scheepje
van het rankste soort
in schuimend kielzog
van een tocht die maalt
langs sterren, ongetemd
als hinden blind voor
hun bestaan, ongeremd
tussen kop en staart
bereiken we de schaduwkant
van ons en een bekende maan.…
Voor dag en dauw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.912 Noch naar de zeilen die Harfleur haast binnenglijden.
En eenmaal bij je grafsteen leg ik een boeket.
Van groene hulst vermengd met bloesemende heide.…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven
als weggewist
de vage lijnen,
die weer verdwijnen.
Een horen klinkt,
en van een schinkel
rukt het gerinkel.…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Al bijna onder het warme,
zware zeil als ik nog spreek
van het moede dier dat zich oprolt
in zijn kleine huis beweegt je hand
alsof ik erin knijp maar niemand
knijpt. Dan bereik je verre wateren,
uitgestrekte meren waar een zwaan
neerstrijkt.…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een spiegelreflex
stilleven van tomaten in de zon
vrienden van vroeger
het lange luisteren
de wind onder het dak
de gedachte aan morgen
de dichte gordijnen omhullen nog de warmte
de dovende haard zwijgt
het koude zeil…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 Als luchtig avontuur
bedoeld, hebben we het
schip getuigd, werd
door angsten overspoeld
een jachtig galjoen, als
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauw wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers…
emotievolle storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 een man, een vrouw,
vriend, vriendin
zij zeilden je leven in
maar er even hard weer uit
je hebt het nakijken,
het uitzwaaien
zeilen strijken
storm laten razen
speelbal op de golven
onder gevoelens bedolven
worstel en kom boven
dat laatste
daar komt het op aan
om vervolgens,
bij…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.
De bleekblauwe lucht baart van lieverlee
blanke welvingen, die samengroeien
tot een rein blinkende platinazee.…
Vanuit de keuken
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.812 En inderdaad, met vreugdevolle
en opbolderende angst zeil ik daarna
de trap af: welke onderneming zal ik
nu eens gaan oprichten, welke harde
waarheid beschrijven; en ga ik, immers
in vlam, die oorlog eens voeren?
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Hoe heet de zonde die voorbij vaart
met volle zeilen gebold door de waan
van de passaat en z’n vergulde eieren
door gelijkheid uitbroeden laat?
Hoe heet de eigenwaarde die in
gedachten over grenzen waart
gelooft dat de wereld rond is en
verloren zielen over oceanen jaagt?…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Een blauwe engel zet zijn zeilen bij.
Met zoutverglaasde vleugels, wijd gespreid.
Er moet een ziel gehaald, de hoogste tijd
om neer te strijken zonder averij.
Hij heeft de dood nog wazig in de gaten.
Gezichtsbedrog misschien, ’t is slecht te zien.
Zijn oude ogen tranen, bovendien
heeft hij het bitter koud.…
Een neus als geen ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
584 Oh neus, één en al neus,
stok zonder dirigent,
hijs je zeil
en stuur mijn lichaam
want de wind steekt op.…
Sail
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 een paar grote schepen
kwamen met volle zeilen
binnen over het IJ
de wind was precies goed
daaromheen de kleinere boten
je zag bijna grote zeezoogdieren
omgeven door springerige vissen
zwermen op zoek naar voedsel terwijl
de oude walvissen binnen zwommen
chagrijnig dat ze gevangen waren
in de fuiken van de Zuiderzee
drijvend langs…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem
naar de boezem van de regenboog, de stilte
die ik zoog was als melk voor deze vondeling
ik zou mij willen gehuchten naar de plek
waar beweging in een afzonderlijk inherent
bestaan me weet te zeilen…
Twee Filmsirenen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.308 Fatale fletsheid, die met klamme geuren
het witte zeil in iedre stand doorhangt,
maar super-kappers in je netten vangt,
te overvloedig om het te betreuren -
't model van doodshoofd door je vel omprangd
mag men in elke scheurkalender speuren,
en voor een prik, Greet, kan dus wie 't verlangt
zijn slaapsalet er veelmaals mee befleuren.…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 om over het koude zeil op de
slaapkamervloer maar te zwijgen
neen, zo'n jeugdervaring
wil ik niet meer overdoen
de buurman en ik passeren
met hond het geasfalteerde veld
van Antonius uit Padua, een school
in onze stad, daar vult een tuinslang
onder lage druk het oppervlak;
een ijsbaan is in de maak,
dat moet toch wel voor vrijdag
lukken…
Droomschip?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 de zonnegod geraakt
zwellen trommels aan
waarin de mensen hun
ware krijgskleuren tonen
en smaakt altijd naar meer
op de longen van de wind waarin
schimmen geblinddoekt elkaar
omarmen, de aarde kiert met haar
magma in een open deur, uiteindelijk
verrijst de toekomst als een onsterfelijke
eiland bewoond door mensen verrijkte
zeilen…
ochtend pauzering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
672 in het waarom de wolken
drijven, de aarde nat van
het nachtelijk verschijnen
tuur ik versmalt naar de
woorden die voor me opdoemen
zoals de mist van staar
zich opnieuw lenst naar
het werkelijk ervaren
mede-dichters, velerlei namen
samen op weg, zoals het tuig
het zeil en mast gebeuren het roer
beminnen naar de vrijheid die we
dán toch…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Terug naar huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 beeldschoon maar
moeilijk in de omgang
varen met een aak is zwaar
Deze dame vecht gewelddadig
met opstandig water
ze duwt het gewoon opzij
Zijn bed een kraaiennest
waar hij naar beneden kijkt
zijn schip in volle glorie ziet
Zijn vingers strelen het glas in lood
van het paneel in de kajuit
hij mijmert over 130 vierkante meter zeil…