Alle inzendingen over zeilen

591 resultaten.

Sorteren op:

Strik van Glas

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
verdrongen aan jou; gevangen in een strik van glas hoe ik de tranen van je wangen streek zo helder als schitterend kristal huilend, snikkend, een diepe zucht ik brak de glazen strik van de val waar je niet uit te komen leek terugblikkend verder varend vergeet je moeilijk de slechte dingen die staan geschreven in het register van je brein zeil…

VERBRANDE SCHEPEN

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Uitgenodigd laat ik het geraas van vallende zeilen, touw en houtwerk achter, verken de glorende verte, voel een glimlach ontspannen het nu bepalen, mijzelf met beloftevol straks geconfronteerd.…

schreierstoren

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.529
afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…
rob flipse22 januari 2005Lees meer >

Bella donna

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Als na een dagenlange reis de geur van oleander mijn hoofd omringt het azuurblauw mijn ogen binnendringt mijn smaakt ontwaakt door stracciatella-ijs dan klopt mijn hart een warmer ritme het landschap danst dan dankt en bidt ze Als door de vroege geur van cappuccino de ranke zeilen langs de kim flaneren de cipressen hun schaduw…
kees keizer1 februari 2005Lees meer >

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter De kraaien op, en hang ik in de boom.…

WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.291
historisch geheugen opfrissen vertel mij welke vorstin verjaarde op negen en twintig april of vieren wij de stervens- koude sterfdag van de kak met verantwoord vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark een stap in een kleumend winkelcentrum een blik op een verkreukeld laken met afgedankt speelgoed, een discodreun van achter een oranje plastic zeil…

Element

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
Het lekt en likt ternauwernood de onbeschermde schenen Legt blarend billen bloot en vindt zijn krachtig element in pijlen als in stenen Is in verlichten van de zee waar vóór het vallen van de nacht de Asunción zijn zeilen bolt in ademloze kleurenpracht We spelen er gevaarlijk mee Gebald rolt het de hemel uit met orenpijnigend geluid…
Rina van Dijk14 september 2006Lees meer >

Gezonken boot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
Afgerukte zeilen, denkbeeldige haltes en een papieren droom, verschrompeld door de zoute vraatzucht van mijn eigen schaduw.…

"Ademtocht "

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Haar haar als zeil bollend in de wind in bruisend sop en schuim gewassen, de blouse fris getint stuwt haar scheepje van het rankste soort in schuimend kielzog van een tocht die maalt langs sterren, ongetemd als hinden blind voor hun bestaan, ongeremd tussen kop en staart bereiken we de schaduwkant van ons en een bekende maan.…
pama31 augustus 2008Lees meer >

Voor dag en dauw

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Noch naar de zeilen die Harfleur haast binnenglijden. En eenmaal bij je grafsteen leg ik een boeket. Van groene hulst vermengd met bloesemende heide.…
Victor Hugo24 oktober 2008Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
Wij turen, turen door eenzame uren en dan, een wijl, - als vanuit dromen tot ons gekomen, - verschijnt een zeil. Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven. Daaronder blijven als weggewist de vage lijnen, die weer verdwijnen. Een horen klinkt, en van een schinkel rukt het gerinkel.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Klein slaapliedje voor E.

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 12.249
Al bijna onder het warme, zware zeil als ik nog spreek van het moede dier dat zich oprolt in zijn kleine huis beweegt je hand alsof ik erin knijp maar niemand knijpt. Dan bereik je verre wateren, uitgestrekte meren waar een zwaan neerstrijkt.…

het schilderij in mijn hoofd

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.655
ver maar dichtbij de lokkende polder op sloten al het onbetrouwbare ijs met daarnaast de oprukkende snelweg foto’s met een spiegelreflex stilleven van tomaten in de zon vrienden van vroeger het lange luisteren de wind onder het dak de gedachte aan morgen de dichte gordijnen omhullen nog de warmte de dovende haard zwijgt het koude zeil…
wim euser19 oktober 2009Lees meer >

Windkracht 12 ?

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Als luchtig avontuur bedoeld, hebben we het schip getuigd, werd door angsten overspoeld een jachtig galjoen, als vliegende Hollander overtuigd, geankerd in een nauw wambuis, gekapseisd in ondiep water, waar het lot het zwaard vast liet lopen, bolde winddruk 12 zeilen met de kracht van de gordiaanse knopen en van een vaste koers…
pama18 april 2010Lees meer >

emotievolle storm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
een man, een vrouw, vriend, vriendin zij zeilden je leven in maar er even hard weer uit je hebt het nakijken, het uitzwaaien zeilen strijken storm laten razen speelbal op de golven onder gevoelens bedolven worstel en kom boven dat laatste daar komt het op aan om vervolgens, bij…

AURORA

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Lome wolken, in plechtig grijs gewaad, hangen laag boven de schaduwstad, trachten haar te houden onder sluimernachten, maar zeilen weg, na wijs beraad. De bleekblauwe lucht baart van lieverlee blanke welvingen, die samengroeien tot een rein blinkende platinazee.…
Han Messie19 december 2011Lees meer >

Vanuit de keuken

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.812
En inderdaad, met vreugdevolle en opbolderende angst zeil ik daarna de trap af: welke onderneming zal ik nu eens gaan oprichten, welke harde waarheid beschrijven; en ga ik, immers in vlam, die oorlog eens voeren? --------------------------------- uit: 'Soldatenliederen', 1991.…

Alde Feanen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Navigeren zonder zicht op de overzijde terwijl ver weg een hoorn wenkt varen we blind op de boeien van het verleden schepelingen zijn we, schamel ons schip en het gerafelde zeil schipbreuk is een dreigend letsel eilanden drijven langszij als reddingssloepen met zielloze masten onbegaanbaar wordt de waterweg peddelend gaan we voort tot…

Vergulde eieren?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Hoe heet de zonde die voorbij vaart met volle zeilen gebold door de waan van de passaat en z’n vergulde eieren door gelijkheid uitbroeden laat? Hoe heet de eigenwaarde die in gedachten over grenzen waart gelooft dat de wereld rond is en verloren zielen over oceanen jaagt?…
Pama9 mei 2014Lees meer >

~De Zwaluw~

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 797
Een blauwe engel zet zijn zeilen bij. Met zoutverglaasde vleugels, wijd gespreid. Er moet een ziel gehaald, de hoogste tijd om neer te strijken zonder averij. Hij heeft de dood nog wazig in de gaten. Gezichtsbedrog misschien, ’t is slecht te zien. Zijn oude ogen tranen, bovendien heeft hij het bitter koud.…

Een neus als geen ander

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
Oh neus, één en al neus, stok zonder dirigent, hijs je zeil en stuur mijn lichaam want de wind steekt op.…

Sail

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
een paar grote schepen kwamen met volle zeilen binnen over het IJ de wind was precies goed daaromheen de kleinere boten je zag bijna grote zeezoogdieren omgeven door springerige vissen zwermen op zoek naar voedsel terwijl de oude walvissen binnen zwommen chagrijnig dat ze gevangen waren in de fuiken van de Zuiderzee drijvend langs…

gaan en komen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
voelen zoals een dal eenzaam ligt te smachten naar het kristal onder de zoden toch heeft kennis het volle begrip naar het weten en smacht mijn adem naar de boezem van de regenboog, de stilte die ik zoog was als melk voor deze vondeling ik zou mij willen gehuchten naar de plek waar beweging in een afzonderlijk inherent bestaan me weet te zeilen…
elze23 april 2016Lees meer >

Twee Filmsirenen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Fatale fletsheid, die met klamme geuren het witte zeil in iedre stand doorhangt, maar super-kappers in je netten vangt, te overvloedig om het te betreuren - 't model van doodshoofd door je vel omprangd mag men in elke scheurkalender speuren, en voor een prik, Greet, kan dus wie 't verlangt zijn slaapsalet er veelmaals mee befleuren.…

het onderdekse broeit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
emoties trekken spanning aan het onderdekse broeit een felle flits nog traag de donderslag bij heldere hemel muiterij breekt los matrozen pakken macht gezag verdwijnt met stuur en kapitein de scheepsrol is nu omgekeerd zeilen bollen vaart zet aan de nieuwe richting zal het scheepje voor de wind doen gaan…
wil melker18 oktober 2006Lees meer >

Winter in Meierijstad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
om over het koude zeil op de slaapkamervloer maar te zwijgen neen, zo'n jeugdervaring wil ik niet meer overdoen de buurman en ik passeren met hond het geasfalteerde veld van Antonius uit Padua, een school in onze stad, daar vult een tuinslang onder lage druk het oppervlak; een ijsbaan is in de maak, dat moet toch wel voor vrijdag lukken…

Droomschip?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
de zonnegod geraakt zwellen trommels aan waarin de mensen hun ware krijgskleuren tonen en smaakt altijd naar meer op de longen van de wind waarin schimmen geblinddoekt elkaar omarmen, de aarde kiert met haar magma in een open deur, uiteindelijk verrijst de toekomst als een onsterfelijke eiland bewoond door mensen verrijkte zeilen…
Pama14 januari 2019Lees meer >

ochtend pauzering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
in het waarom de wolken drijven, de aarde nat van het nachtelijk verschijnen tuur ik versmalt naar de woorden die voor me opdoemen zoals de mist van staar zich opnieuw lenst naar het werkelijk ervaren mede-dichters, velerlei namen samen op weg, zoals het tuig het zeil en mast gebeuren het roer beminnen naar de vrijheid die we dán toch…
elze28 september 2019Lees meer >

polderfernweh

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer Dat de vaart uit de vlagende winden haalt Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis En ik de zeilen niet heb Om naar dat ooit terug te varen Wat rust achter mijn ogen Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw Ik zal een rijnaak zien…

Terug naar huis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
beeldschoon maar moeilijk in de omgang varen met een aak is zwaar Deze dame vecht gewelddadig met opstandig water ze duwt het gewoon opzij Zijn bed een kraaiennest waar hij naar beneden kijkt zijn schip in volle glorie ziet Zijn vingers strelen het glas in lood van het paneel in de kajuit hij mijmert over 130 vierkante meter zeil…
J.Bakx7 maart 2023Lees meer >