5005 resultaten.
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Anarchie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het was koud en ademwolkjes verlieten de
koning die heftig riep en zwaaide zoals gezegd.
Dat hij snel zou worden afgezet en onthoofd daar
dacht hij geen seconde over na – op de grond
zou wat later zijn hoofd rollen en nog woorden
sputteren en bloed vloeien waar ervoor nog een
lichaam stond.…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
Echt wel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 We worden er koud van.
Zij wildens ons groeten, die ruimtebroeders;
van het zonnestelsel al eeuwen lang de hoeders.
Conocen los senderos infinitos del amor.
Ze kennen de ontelbare paden van de liefde.…
Waar gebeurd verhaal/gedicht
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
641 Ik word alleen maar gepest
is haar antwoord, krijg het
plots heel koud, want ineens
ben ik dat meisje lang geleden.
Ik werd niet gepest er was liefde
om mij heen, maar door het lange
ziek zijn, zat ik ook vaak alleen
voel die pijn nog steeds in mij
herken dus haar eenzaamheid.…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
Aanbidding
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
744 al zou je honderd-en-een zijn dan nog zou ik je
goddelijke schoonheid eren en begeren
ik heb al die jaren naar dit moment van toenadering
toegeleefd koningin van alle dichtersmuzen Godin
ik spreid mijn lichaam voor je uit zoals priesters
op de koude vloer van een kathedraal…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Hun vraatzucht heeft mij de adem benomen,
de luchtwortels bijna leeggezogen, bespeur
ik in vlagen van koortsige koude, het omen.…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Zou ze op een dag
in dit jasje
de oneindige koude
zijn ingedoken?
Je bewaart het, bladert het door: de mouwen,
het haast onvindbare sluitinkje, de kraag;
het ding slijt, rafelt, vervaalt als een veelgelezen boek.
Je schudt met de mot de tijd eruit
en vult het op met je eigen lijf
al durf je zo de straat niet op.…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Binnenhof
gedicht
3.5 met 19 stemmen
7.435 Bestaat dit echt of zijn wij spoken,
figuren dansend hand in hand,
gedurig in koud vuur ontstoken
door woorden van dor zand?
Ga maar bij dichter, boeren kijken:
hun taal, hun grond, vast in de hand.
Hier blijft de werkelijkheid ontwijken -
net naast de rand.…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Begin van vuur dat uit mijn botten schiet;
betekenis uit mist, die ik te laat bevroed;
een stok die koud wordt in mijn vermoeid gemoed.…
't Kan beter.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
761 Buurvrouw loopt te tieren, het laat me koud
Netty krijst aan de telefoon, iets waar ik niet van houd.
Zoon-lief heeft het druk, ik houd me kalm
De poes spint en kronkelt, jolig en warm.
Sensatieblaadjes bij mijn kapper, flauw
Mijn favoriet op de radio: waauw.…
Het sterfbed
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.470 Want, toen de morgen koud en nat
Te voorschijn kwam met regenvlagen
Hield zij haar oogjes toe. Zij had
Een schoner dag zien dagen.…
WAT KOMT ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.282 De koude duisternis voert een stille strijd,
hangt over het woonoord van een bosgeest.
Schuilt onder zwarte dennen een schimmig beest,
dat mensen aanspreekt, naar het moeras leidt?
Weldra dwalen in dit wonderlijke woud...…
CHRISTENFEEST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.150 Zich behoeden voor koude natte wind;
weelde of smullen, wat een ieder zint?
Het geld drukt met vriendelijk manende klem.
De geliefde Kerst geeft geborgenheid,
is slechts een kleine, gedienstige heraut
van de ware Koninklijke feesttijd.…
Kerst-Mis-Gevoel
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.257 Zoveel mis met Kerstmis
dat wat je mist met kerst
is de eenvoud alles moet
en niks dat mág
gewoon dié dag, en dan nóg een
ben er niet blij mee zeg het eerlijk
al die troep weer naar benee
die enge warmte van koude ballen
dat glitter en die warme kálekoen
niets voor mij dat kille klatergoud
die malle frase al die versiering
de mooiste tuin…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 hij bleef wantrouwig maar trouw
en tilde haar op de ezel
nog lang na hun vertrek
klonken spot en hoongelach
de twijfel maakte hem gek
het was in die tijd van barre koude
dat de lange reis was volbracht
het geesteskind, een zoon, werd geboren
midden in de winternacht
Jozef legde hem in een kribbe
en huilde zacht…
Fijne man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 Het duurde - ze waren heel koud -
wel een poos maar ze zijn nu getrouwd
en de twee gaan naar bed,
maar alleen voor de pret,
want voor nageslacht is ze te oud.…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even weer het spelend kind van tien
Dat onvermoeibaar hapt naar witte vlokken
Ik weet dat dat niet kan en bovendien
Daar buiten is het koud…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Daar staan, waar hun kind gestorven is
een vader, van onmacht de vuisten gebald,
een moeder, gebroken door droefenis,
daar, bij een kruis langs het koude asfalt.
Terwijl verkeer onverstoorbaar raast
staan ze er stil in wind en regen
her en der, met een bloempje ernaast;
de kruisen langs Vlaanderens wegen.…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Ik zal het niet koud hebben vandaag.
Die hoop sleurt me de ochtend door,
via mijn ontbijt naar een veelbelovende middag.
Dan hoor ik het geluid van scherven.
Vandaag is het een beltoon.
Hij krast mijn hoop een beetje oppervlakkig in
diep ademen en antwoorden,
ik moet altijd antwoorden.
De zon gaat op de vlucht.…
BESLOTEN GEDACHTES
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.456 Als je levenspartner koud en kil overkomt
je niet meer echt oprecht en innig verwarmt
bekruipt besloten de gedachte van de dood
en een nieuw leven in je afgekoelde bestaan
Die gedachtes zijn geen enkel mens vreemd
ze worden niet gewenst, niet verwacht
ze blijken zo ongewoon vanzelfsprekend
omdat gedachtes moeilijk te sturen zijn
En die gedachtes…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje koud…
We liepen zorgeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.037 de zon tegemoet
We hoopten op morgen
We droomden zonder te slapen
Stonden zonder ochtendhumeur op
Samen, alleen samen
kussen op het strand
niemand kon iets zeggen
of iets doen,
we liepen zorgeloos de zon tegemoet
die ons telkens liet stralen,
we lieten ons verblinden, totdat we niks meer zagen
onze ogen moesten wennen, aan de koude…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
Slingertijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
677 Handen omklemmen
het koude metaal,
zittend op het plankje
reiken voeten achterwaarts
tot aan de tenen het zand.
Benen recht naar voren
wiegt ze zich vooruit
om langzaam
met het lichaam
vaart te maken.
Wind suist langs haar haren,
schakels kraken,
in haar maag zweeft vaag
het draaierig gevoel.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 vaarwel, zei ik tegen de stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;…
Zuchtje wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 De zee is ruw
en met gesloten ogen
stromen woorden op het koude strand.
Open de sluizen van de hemel,
vul wat leeg is en zo mat.
Geef woorden zo zacht
dat het hart slechts trilt,
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.
Zonder het dodelijk weten
waren we tijdloos jong.…
Vrede
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
556 Hoe kan ineens de korst van koude en van
hardheid smelten tot er weer water stroomt
dat leven geeft en vrede doet ontkiemen?…