8371 resultaten.
Less is more
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
1.214 Nu menig bruin café niet meer naar rook ruikt
Ruikt alles des te meer naar zweet of bier
Of wat voor spoor dan ook van kroegvertier
Dat normaliter onder in de smook duikt
Hierdoor ruikt een café naar mijn idee
Tevéél èn onvoldoende naar café…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Ik besluit nu, ooit, heeft mijn hoofd en hart meer lucht……
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal maar kleine dingen
het wonderschone fluitekruid
ligt als een machtig wit tapijt
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
de lucht…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht…
"Gevlucht"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.593 Een bloem bloeiend in het hoge gras
de wereld schitterde alsof het een sprookje was
Op mijn rug, luisterend naar de wind
mijn ogen knipperend, door de zon verblind
De zon als een stralende bol in de lucht
geschrokken volgt een diepe zucht
Mijn gedachten weer bij de werkelijkheid gekomen
kijkend om me heen, ik heb liggen dromen
Op mijn…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, -
de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, -
aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken,
en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Kom de lucht is immers dronken
van de tintelende wijn,-
laat dan eenmaal uitgeschonken
mij nog blonder schoonheid zijn.
----------------------------------
uit: Getijden…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 Laat heden hierin alles zijn vervat,
dat ik je vriend heet en jij mijn vriendin -
de lucht is grijs, geef het de purpren zin
die zoiets vroeger in Italië had.…
Picnic
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
515 ik zie de bomen al groen bewegen voor
de blauwe lucht, vogels schieten heen
en weer, van boom naar boom naar boom
en wij leggen ons neer op het kleed en
genieten van deze dag, het blauw van
de lucht spoelt de zorgen van ons af,
verwarmd worden we door het geluid
van spelende kinderen, en de auto's
niet al te ver weg storen ons niet eens…
Vlinder in maart
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
929 'Kusjes aan papa', zeiden ze vlug
en lieten de vlinder toen vrij in de lucht.
En als ze nu weer eens een vlindertje zien,
dan brengt hij weer kusjes van papa,
misschien...…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op de lucht…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, -
de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, -
aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken,
en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 ik was alleen buiten, het was
zo'n dag dat de lucht zonder
kleur was, of mag grijs wanneer
men het in verband brengt
met lucht ook gewoon kleur heten?…
Het is een blijde dag
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.206 De luchten staan van kristallijn.
De wind, die door de bomen strookt,
Rooft heel hun schat van tintlend rijm.
En als een vorst, die door de straten rijdt,
Strooit hij juwelen achteloos en wijd en zijd.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Zoveel luchten,
zoveel kluchten..
Niets, echt niets,
is wat het lijkt..
-…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 De lucht bezitten.
De lucht?
Ja, het luchtruim.
Water bezitten.
Water?
De regen?
De rivieren?
De zee?
Ja.
De door dezelfde mens vervuilde regen.
De door dezelfde mens vergiftigde rivieren.
De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.
En die mens
wil ook het vuur bezitten.
In een doosje.…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Kijken naar boven
spreeuwen zwieren door de lucht
in murmuratie.
Wanneer dag bijna ten einde
is en een nieuwe schemering zich openbaart
laat zwerm vogels zich zien door sierlijk in de lucht te wervelen
Een uitvoering die ik nog niet eerder heb waargenomen laat staan voorbij laat gaan.…
Een schitterend gebrek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Wij ademen driekwart van alle lucht een kleur- en reukloos gas
pandemisch, nochtans
geenszins schadelijk
voor mens en milieu
Maar o zodra de alchemie
luchtoxiden aan stikstof bindt
schaadt het wel degelijk
de mens en zijn milieu
Stik- met zuurstof, NOx,
van industrie
woon- werkverkeer;
en stik- met waterstof, NH3,
ofwel ammoniak…
Als de storm spreekt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
428 Elke keer weer onderneemt ze pogingen van
doorbraken om de lucht voor zich te winnen maar tevergeefs
daar ze ontsierd wordt door overvloed aan dichte vaalgrijze wolken om zo
haar te bedekken met immense stilte terwijl aarde trilt van haar wonde, woede en tranen.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Verder zit een van hen op een lantaarnpaal
om alles scherp in de gaten te houden zodat ik me verbaas
en verwonder over waarom ze hier zijn, zijn ze de snelweg hoog in de lucht
kwijtgeraakt of brengen ze boodschap over dat herfst ons verlaat en winter gauw zal komen?…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Eerste roep klinkt zacht
door koude takken zingt iets
de dag opent zich
Lucht is nog dof van de nacht, een vage
blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken
breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller,
als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Wanneer hij verdwijnt, blijft hij
achter in alles wat hij raakte: in het glinsterende
water, in de trillende lucht, in het golvende riet dat zacht weer
rechtop komt, en diep in mijn ontvankelijke hart, waar stilte en majesteit samenkomen.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt. De geur van vochtige stenen
en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Jongen wachten,
veren nog pril, tot de lucht hen roept, een onbekend pad van vrijheid.
En als de winter komt, bevriest
het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen
door koude winden. Maar wanneer de vroege lente de oevers
kust, keert hij terug, flitsend boven de heldere plas, klaar om opnieuw te jagen.…
gedenkt Satyr; LGW III
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
360 waar melancholie in optimisme drijft
maar de liefelijkheid meer verzwijgt
dan fadoïstische eerlijkheid bezweert
op
de hellingproef van uitgeklede dromen
vergist zich in stoom van gedoofde lucht
terug
ondanks dat
het hart in volle frequentie
gemotiveerd tot op de beat
wil
doch
een pil door overkill…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Geef me lucht.
Of bevestig dat de slang is doorgesneden.
Zeg niet dat dit hetzelfde is.
Is dit een wandeling naar een begin,
of staan we bij het hek van het einde.
De poort gaat bijna dicht.
De bewaker rammelt met de sleutels.
April is nog een eeuwigheid weg.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden we lopen door de dode steden
waar geen wind de adem je toe kan blazen
en alleen het verlangen naar groene velden
je instinktief voorwaarts drijft naar de groene vlakten
om die verstikkende industrieële lucht te ontsnappen.…
Eenzaam in duister
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.063 Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonker
blinkt hoog in de lucht,
maar 'k hoor onder 't dolen muziek van violen
in 't regengerucht.…
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…