4822 resultaten.
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.
Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.…
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 je ogen
presenteren open boek
je lichaamstaal
is de standaard die
jouw aanwezigheid
dragen moet in
het bedrijf dat ik
de voorstelling noem
jij bent en blijft
mimisch schouwen
ik dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt de zaal
de leegte die ik
speel als in een schilderij
zonder warmte…
Het strand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 De zon gaf haar licht en
opwaartse warmte.
Het leek erop dat het een stralende
dag zou worden.
Toch had de zon moeite,
om zich,
door het wolkendek
heen
te prikken.
Het was stil, er waren
enkele mensen.
Slechts de golven kwamen
stuwend aan land.
Merendeel van de mensen zei: 'goedemorgen',
dat is niet vanzelfsprekend.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Ergens is toch hij ook menselijk, zacht,
en hunkerend naar een liefdevol woord
dat begripvol met warmte op hem wacht,
hij in tijden van onrust steeds weer hoort
als vanuit sombere donkere nacht
het nieuw heldere ochtendlicht weer gloort.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid ligt om de hoek
je hoeft niet eens op zoek
als je je eigen huid betreedt
blijf maar dromen, want
je warmt…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken achter
een stoere ribbenkast
laten de tralies toch
tederheid door.…
De oase
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
500 zij was in
wankelmoedigheid
tussen vage werelden
geboren met een stukje
scheppingsgeluk in
het diepst van haar hart
de gouden glans
tintelde af en toe
door in het aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Door deze ogen bezien
is in het windloze oog
toch niets zonder beweging,
zonlicht warmt het water,
dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt
door de lucht te vullen.
Mijn adem wordt bevochtigd
en beroert de wilde woorden,
spelend als dolfijnen voor de boeg.…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Ziekte en dood
mensen in nood , och hoe dof en
mistig was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen…
Dit minzaam proces
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
478 de
ordening van
liefde in je had
in mijn ervaren
bleef ik in
gênante onkunde
naar vrijheid staren
speelgoed
kwam warmlief
bovendrijven
maar kleur en vorm
konden niet met echt
wedijveren er moest
een trigger zijn in
dit minzaam proces
juist in kleine
dingen bleek contact
in elke fysieke vorm
een investering met
liefdevolle warmte…
La france et toi
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
460 wij rolden als
goud over de
bloemen van
het franse land
zij hebben
van die harten
waar je altijd
innig en liefdevol
van houdt
als zon
geopteerd
meedraaiend
met hoe licht en
wind als hendel
lavendel aan
eenieder met
warmte en
liefde fêteert
jij had speciaal
voor la france
dat joyeuze
nam snel het spel
van va et vient…
Vrucht door snoei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 Zoet zijn de bramen in het wijndomein
Maar groeien moeten nog de druiventrossen
Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen
Een groen prieel tempert de zonneschijn
De mens gedijt op warmte, vogelzang
Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren
De populier en els zijn sterk en weren
Te harde wind, hun haag is van belang
Subtropisch zijn…
Je eigen hand
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 nog huppelde
je niet maar
genoot van
de muziek
zag lieve kleuren
passeren zonder
naam totdat
geluid en licht
knipperden in
het volume
hier ben ik van
een eerst herkennen
waarin kleur
contouren tekende
pas later kwamen
daarin geur en geluid
in het proberen en
imiteren van mama
haar ogen en warmte
waren het thuis
in jouw leven…
Jouw crypto,s
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 van tekens
die mij een weg
willen duiden die
ik niet wil gaan als
al teveel belopen
zonder horizon
en hopen dat
die ooit eens
komt in het reiken
van een echt
helpende hand
met nieuwe tekens
die door jou op
mijn lijf geschreven
worden en in spiegel-
schrift te lezen zijn
ik voelde jouw
crypto ’s zag je hand
raakte aan warmte…
Een exquis touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 haar schoonheid
schichtte langs de
mensen in een
verlicht ogenblik
een knippering
of straaltje warmte
raakte het gezicht
van de passanten
die verschrikt
alert werden
door dit ongekend
verschijnsel
normaal betalen
zij voor schoonheid
met een exquis touche
echt geraakt te worden
en nu zomaar in
het wild gebeurt
dit exceptionele…
Wij waren meteen thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 er waren
altijd wel
vonkjes die
oversloegen
vlammetjes
die lieflijk
dansten op het
uitnodigend
ritme van blauw
gele warmte
zij vertelden
elkaar geen
verhalen maar
deelden hun
stralend comfort
wij schoven
wat dichter
naar elkaar
communiceerden
met handen en ogen
waar woorden
tekort schoten
omdat nieuwe
opwindende energie…
gisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 getijden strekken zich uit als
langarmige kwaadaardige wezens, geen
hunkering naar warmte, liefde en
onderkomen, neen morgen is reeds vervlogen
en wat rest is het oneindige niet-verlangen
zoals een treurwilg niet weet dat hij eens
als een schavuit aan het schavot
werd geknot tot iets wat
gisteren niet bestond…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Hij geeft mij de warmte waarnaar ik weer zoek,
een vervolg op ons ruw verscheurde boek.
In de sneeuwvlokken herken ik mijn dode gezichten,
waarvan er één mij zo prachtig doet verlichten.
Bij storm, hagel en bliksemschichten ga ik dan schuilen,
want onbedwingbaar moet ook een man soms eventjes huilen.…
zeemeermin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
268 op haar ranke heup zat een kleine
salamander te rusten zijn sierlijke pootjes
gespreid in haar milde warmte
terwijl ze afrekende voor een cola
en de vijfduizend zandkorrels
op de planken vloer als teken
van de almachtige zomer en
de zoute mond van de zee.…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 hand van de godinnen
der esthetiek en intoxicatie
transformeerde de gracieuze zaal -die
ook ‘De Ouwe Houte’ heten mag
in een achtergrond voor dagdromen
binnen komen stromen op de wolken
achter oogleden verder vergleden
flikkerende knipperingen betreden
door wimpers geframede
rondzingende toonklanken
klinken
als thuiskomen
in de warmte…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
De architect van mijn nu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
242 Ik voel de kou van de sterren waaruit wij zijn gemaakt,
maar meer nog de warmte van jullie gezichten.
Mijn jaren zijn een fractie op de schaal van de eeuwigheid,
toch is mijn bewuste hart de maatstaf van alles.
Ik kijk vooruit, niet met angst voor de stilte,
maar met verwondering over het feit dat ik er was.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.…
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
7.627 Jouw hand raakt zacht de mijne
Bij jou kan ik mezelf weer zijn
Ik blik in je lieve blauwe ogen
Je heldere kijk zo zeldzaam fijn
Soms ben je mijn tranenvanger
Twee armen vol met veiligheid
Waar ik zoveel warmte ervaar
En mijn pijn stilletjes aan slijt
We delen onze intiemste dromen
In de kroeg of bij de open haard
Ginnegappen wat af zo…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 ik heb de dagen omgekeerd
weken van het stof ontdaan
maanden kenden geen beweging meer
de jaren waren al vergaan
ik zocht je buitenkant
warmte zat van binnen
met schoonheid aan de hand
kon ik opnieuw beginnen
we hebben veel gepraat
verstonden ook dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
berusten
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.697 de voegen van het pad
dat hij volgde
heel zijn leven
en waar hij nooit genoeg van had
nu de klokken
sneller tikken
dan het kloppen van zijn hart
en hij namen
uit zijn verleden
in het heden steeds verwart
houdt hij vast
aan zijn vertrouwen
dat het leven na de dood
mooier is dan
al zijn dromen
zachter dan haar warme schoot
nu de warmte…
Een geluksmoment
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.425 Kom een stapje dichterbij
En sla je armen om m’n lichaam
Breng je hoofd naderbij
En leg je wang tegen de mijne aan
Af en toe stevig aandrukken
En een diepe ademzucht
Voel de warmte om ons heen
Voel de liefde in de lucht
Zachtjes je nek strelen
Met een kus bij je oor
Dat zal je nooit vervelen
Daar doe ik het dan ook voor
Vergeet even…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
864 gelaten
Ik heb 't niet eens meer in de gaten
Overdag stromen ze wanneer ik zit
's Nachts gaat het door terwijl ik pit
Het verdriet grijpt me toch wel erg aan
Eigenlijk moet ik er boven staan
In de moderne maatschappij is toch bekend
Dat je eigenlijk alleen op deze wereld bent
De wereld is koud, kil en commercieel
In welk gezin is warmte…