3774 resultaten.
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 Grimassen vertrokken mijn gezicht
De baby volgde elke trek
Ze glimlachte tegen mij
Mijn dag was overbelicht
Mijn bord was bijna leeg
Mijn dochter opende vol glans
Vol liefde haar mooiste blik
Ik verschoof mijn laatste restje kip
Het vuur spatte uit haar ogen
Wat Pa mij nu weer flikt
Ik heb mijn eigen leven
Hoef niet door jou te worden…
LAPPER KRISPIJN
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.821 Wat vuur en wat rook!
Ach! wisten 't de vliegende gaaien,
ze werden 't vrij leven niet moe.
Ik zitte mijn schoentje te naaien,
en trekke mijn draadje toe.
Hoe groeide uit dat lustige Grietje
die knorrige, dolle katijf?
Een lief als een hemelbietje,
en nu zo een duivelig wijf!…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 niemand heeft zulke mooie lippen
kersen rood
ogen als een schilderij van de zee
een lichaam dat zegt en uitdaagt
ga je mee
dans door de dag
dans in de nacht
wat moet ik in godsnaam zeggen
als ik je zie
wie o wie
waarschijnlijk met een bek vol tanden
maar ik mis ze
je handen
ik begrijp er helemaal niks van
jij en ik zijn als water en vuur…
Pluk de dag met een lach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.410 Kijk naar het groen, naar de natuur
het barst van leven en van vuur
wat zou de aarde 'zonder' doen
een desolaat dorre woestijn.
Hoe schoon de kreten van een kind
dat aan z'n levensloop begint
hoe schoon de eed van 't jonge paar
dat slechts wil leven bij elkaar.…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 gedrukt:
Daar de begeerlijkste weelde, bij 't zuizende lippengemurmel,
't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt:
Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen;
Ploegen de lieflijke beemd, d'akker, aan Cypris gewijd:
Vellen de drillende thyrs in de bloeiende hof van Cupido:
Drinken het vuur…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Direct en ongehinderd omarm ik de ware
ijsgoden van het Hogere Vuur, de Geestelijke Wereld.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 En, thuisgekeerd, bij een vroeg vuur gezeten,
Den avond rekken met een schaarse kout,
Een enkel woord over de diepst-geweten
Bewogenheden, die het hart behoudt.
Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.…
HET GEURIGE VELD
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.684 Dood en verwoesting, vuur en zwaard verspreidden
zijn trotse naam in daden van geweld.
Totdat hij zat van zinnen, in het slijten
van ledige uren zijn voldoening vond:
Amangkoe Rat, de Keizer, dreef zijn geiten
over de pleinen van de Kraton rond.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Als gewillig prooi
houdt zij mij in haar greep gevangen
weemoed en vreugde triomferen
als een sirene
met weelderig gestrekte armen
tilt zij op en toont mij
ver boven haar lichaam uit
aan het water
en de avondrode horizon
brandende ogen branden
steken in vuur en vlam
geketend sleept zij mij
over straten en trappen van Alfama…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak en muur
Was warm en lieflijk gloeiend vuur…
HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 meer loslaat
uit componenten als aanraking koestering
verhalen vertellen en aanhoren doordrenkt
met liefde – de beste mix die er bestaat
neem vonken die ooit overvloedig over sprongen
en tot de aller intiemste liefde dwongen
zorg dat je van die overdaad veel bewaard
zodat je straks samen zittend bij de open haard
kunt voorkomen dat het vuur…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 dood in een cocon geweven
want daar krijgt het voedsel en blijft leven
waarheid en berouw smoort wat schuld is en het kwaad
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
's-Ochtends denk ik aan de rode kleur op je wang
mijn huis is versierd met bloemen op behang
er staat een foto van mijn moeder op de schouw
waaronder 's winters vuur…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 Zou je niet eens wat gaan doen
de wind weer in de zeilen
de kop vol mist
weer leeggeblazen
en daar gaan we weer
op weg naar Inge
De tropenkolder roept
dus weg hier weg
loop naar de tropen
Het bos in
wachten op de regen
en de regen kwam
de Amazone
maak je maar geen zorgen
de rivier stroomde weer vol
ik ving weer vis
en bij het vuur…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 Jezus' dromen
golven stromen
je vangt een vis
gratis brood
Heilsprofeten
heiligschenners
overlevers
zelfverwenners
Je telt je knopen
en blijft hopen
dat het ooit
goed zal lopen
Blauwe avond
rode wijn
paarse regen
drankfestijn
Ogen glimmen
lippen trillen
stille woorden
wisselsporen
refrein:
Knal van galm
walm van vuur…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 Slim genoeg om te scheppen,
dom genoeg om te lijden
aan hetzelfde vuur
dat ons mens maakt.
Emotionele intelligentie -
wat een vreemd woord,
alsof wijsheid over liefde
in een leerboek past.
Toch is het dat:
liefde als vaardigheid,
kwetsbaarheid als kracht,
vergeving als vorm van inzicht.
We zijn gebrekkig,
en dat is ons erfdeel.…
‘De Maximaal Gelauwerde Trein’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
264 hoe dan ook
De Maximaal Gelauwerde Trein
dendert door
zolang jullie zelf
de stokemannen
het vuur oppoken en doorrammen
door boeken blijven kammen
internet platzoeken
tussendoor nog even leven (er zijn nogal wat teven om voor te geven)
jullie vastklampen
aan
welke schoonheid dan ook
dwars
door de rook en stankdampen van
anti-woke of…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 wonderwijsjes wisperen
staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht
tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach
heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert
daar zweeft de moerasruiter mild met monologen mollig mooi en mild
op oranjerode vleugels van vuur…
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
287 zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
- alsof de ‘ring van vuur…
Ick, as unne goejmoedighe .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
114 ick zuuk tederheid zònder woorden
enkel 't ghevoel dè d'r iemend vur mij is
iemend die mij anschouwt zoa'k bin
unne mins mit verscheijde kaante
soms binne mijn "Zijn" mit zijne dualismen
doch van 't groetste belang is, dè ik mezèlf ken
.…
Elpis
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
431 Onderstaand snelsonnetten vormen, zonder verdere afbreuk en zonder rollercoaster van dalende spiralen, een dubbele reactie op het hier eerder gepubliceerde sneldicht 'Hoop'...
________________________________
DOPE
Is haar humor zwart,
negativistisch
En is haar Lof der Zotheid defaitistisch
Zij grenst aan niets, haar flirt is nihilistisch…
pasen, vinkenoog en de sport
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
2.838 onder de poëten
hij en ik malen omgekeerd bij het gebruik onzer kaken
hij houdt mensen aan de praat paraat vanuit de breedte
waar ik vastloop puur op duntemaat mijner uitspraken
als ik nog sta te hakkelen
bij zo’n simpel iets als aanfakkelen
zag hij het al in kleuren op de foto
terwijl ik hooguit in zwart wit kan aanhaken
met olympisch vuur…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 Oh hemels kind, zo schoon en puur
je ogen stralen sterrenpracht
in helder licht, zo wit en zacht
je blikken zijn vol vuur
Vertel me toch, in welk wit licht
jouw ogen zijn geboren
Wat doet de hoop weer gloren
in mijn bittere gezicht
Vraag het niet de jongeling
maar gun het zijn ontwaken
Laat de tederheid je raken
van het kind dat harmonie…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 de scheepsbel luidde voor den wende
haast u dichters narren van de wallen
tweeduizend-en-zeven loopt ten ende
neemt waar uit verre verten tot naderbij
flitsen chinese vuren verstommende knallen
spreek aan neem mee de eerste de beste
rock&roll op straten maak plaats opzij
op weg of tafels als het maar zingt en vrijt
klink wel en breek de glazen…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 beleven
creëren tot ver na de knal
wij die tot de sterren zingen
die de sterren tellen
zolang de haat maar door blijft gaan
met marcheren
door straten gevuld met gorie
besmeurd met gore olie
gooi ik `t weg
die trein gaat rijden
bijna zijn wij rondgegaan
in het mythische uur
Parijs vul mijn gedachten
vul ze met krachtige ogen
vul ze met vuur…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 wilde wateren passeerden meedogenloos,
voorbij het klievend kielszog van nabij,
als zij mij raakten met hun sprankelend vuur
als een ballade met teksten die niemand wenst, die aan alles grenst
als gitaarmuziek met innerlijk klankbord die niemand kent..…
dubbelspel en dubbelleven
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 om olie op het vuur te gieten?
om karren hooi en stro
in de weg te leggen
om voortaan nog ooit
vredevol te kunnen communiceren?
hoe vind je trouwens zelf
zulke orakels,
die zich 's morgens aandienen
als liefelijk leeslampje
en laat in de avond
zich laagdunkend
presenteren als goedenavond?…
Harten jagen, bellen blazen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 parels willen glansen
en pijpen blijven dansen
Sporen willen zoeken
in alle gaten en hoeken
noten willen kraken
bonen willen staken
hielen willen lichten
en gaten willen dichten
Wielen willen draaien
winden willen waaien
schommels willen zwaaien
pootjes willen baden
raven willen kraaien
en bankiers blijven graaien
Pijlen willen vuren…
Kerst in Coronatijd
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
695 drummend samenstromen
tegen de huidige coronamaatregelen in
doet mensen toch van een luisterrijke kerst dromen
Kerst het allerbelangrijkste feest van het jaar
wil niemand het, alledaags laten doorgaan
daarom gaan ze zoeken naar alternatieven
zoals in de nachtelijke kou rond een vuurkorf staan
alleen met 't eigen gezin rond een vlammend vuur…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Ik proef de zilte smaak van jou,
tranen drijvend op mijn huid,
terwijl vuren weigeren te doven,
en woorden smeulen in de nacht,
nog ongesproken, brandend luid.
In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Je bent vuur én veer,
een musketier voor je broers,
een grote zus die soms wurgt en vaak redt,
een muze die lacht met haar ogen,
zelfs als regen op de ramen drumt.…