Alle inzendingen

Het oog is de kluis waarin ik mezelf opberg, de storm de sleutel buiten. Ik ken dit lijf niet, denk te moeten overgeven, maar is dat, omdat de maag het voedsel niet verteert of doordat het al opgenomen is? Ik neem mijn handen en leg ze neer op mijn buik. Mijn ogen vallen dicht. ...

zij had lichtjes in haar ogen die nooit leken te doven in nabeeld gloeiden en ons mateloos boeiden omdat zij ze had nog hoorde je deuren en de treden van de grote trap je dacht dat zij beneden was ging in controle zachtjes kijken maar er gaf niemand thuis in dit huis dat...

Op de plafonds van mijn hartkamers staat: Jezus Christus, ontferm U!...

Artrose kwelt me hevig, nu en dan En zonder bril ben ik een hulpeloosje Snif, niemand plukt voor mij nu nog een roosje Ik takel af en word er depri van De tijd gaat zwaar in ’t zoete leven tellen Straks kan ik vast geen moorkop meer bestellen

Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne. Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt. En dat ...

In het licht van de leeg gewaaide februarilucht, de ijsblauwe zon net onder, maan en sterren lui, net op, het doet er weinig toe hoe ik mij voel, met wie of wanneer mijn doel zal delen of dat ik er morgen nog zal zijn, of ik wel de ontnuchterende morgen kan velen, ik ben een makkeli...

,,Wanneer de kindren groot zijn, mijn lief, mijn levenslust! Dan komt er, na een tijd van zorg, ook weer een tijd van rust. Mijn haar zal wel wat grijs zijn, Uw voorhoofd niet zo glad; Maar als het hart nog jong is, hoe weinig hindert dat! ,,Vier dochtren en drie zonen! Het wil wat zeggen, w...

ik hou van alle vrouwen lang kort groot klein of dun want je kunt hen net als het weerbericht heel vaak meestal zo af en toe wel vertrouwen het is daarom dat ik hen mijn lieve toverstafje gun alhoewel met eentje echt iets te lang en een andere iets te dik of zo eentje dun of klein moe...

~ voor onze nestor, heer Mostertman ~ Gegroet, u trouwe dierbare gemeente Teerbeminde lezers van 't gedicht Woordenluisteraars en beeldenkijkers Ik weeklaag maar zeg niet 'wee uw gebeente' Beminde lezers van het minnedicht Paardenfluisteraars en pottenkijkers Gedichtenzamelaars en ...

had last van muizenissen vannacht hoorde ze rondhuppelen in de donkere hoekjes van mijn hoofd ze hielden me wakker met hun geknabbel en geknaag kon maar niet ophouden met luisteren naar het zachte fluisteren van hun kleine stemmetjes het getrippel en getrappel van hun kleine pootjes die zac...

De wijn te jong, ik te oud dronk de levenslessen leeg zonder enig zelfbenul, de dag verdronk zich in de morgen, doorstak de kurk en vele harten het droes bleef hangen in de ziel elke zon opkomst blijft minuscuul de voorraad werd te gering om alle tegenslagen te bedekken van de relative...

Het voorspelde stormweer kwam eraan Ciara met Ierse meisjesnaam als een boze geest blies hij om ter meest op wat hij loskreeg en ging voldaan.

Flirten met Poëzie Hij ziet het riet met pluimen strijken, voelt zacht en troostend zuiverheid als een rietzanger een lief verleidt, hier zijn zinnen wat ze lijken. Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen in een liefdeszucht. In...

Wijsheid komt met het klimmen der jaren, voorgoed voorbij je jeugdige onbezonnenheid, je hebt nu, wijze man, al genoeg kunnen ervaren, hoe het is om iets uit te vreten dat je later spijt. Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen, een journalist kent talloze sneue en blije verhalen. Oo...

omvouw haar ontvouw haar in alles wat ze niet heeft bezie met deernis het naar binnen gekeerde oog omvouw haar ontvouw haar in wat ze niet kan zijn streel blindelings de verlaten weggebrande plek omvouw haar heb haar lief omvouw haar

Zie het kwaad in de wereld, het tiert welig. Het is als onkruid dat het graan dreigt te verstikken. Waarom wordt het niet met wortel en al uitgerukt? In de hitte en verdrukking ziet het graan uit naar recht en gerechtigheid. Maar aan U is het te oordelen over goed en kwaad. Uw wetten zijn v...

Je doet je ogen open, één voor één en slaat me gade. Ik doe mijn ogen toe, één voor één en ga te rade. Ik zie je zo heel veel beter, intens leef ik met je mee, jouw levensloop, mijn replay. Je vallen en opstaan,  je vreugde en verdriet, je glimlach en je traan Jouw leve...

de rechter spreekt recht ondertekent het vonnis link met z’n linker

als jij mijn roos was dan zou ik jouw zon zijn jou regenbogen schilderen wanneer het regenen gaat als jij mijn wereld was zou ik jouw maan zijn als stille beschermer de nachtlamp in het duister als jij mijn eiland was dan zou ik de zee zijn die het strand streelt bij elke wisseling va...

Nu de stormen een naam hebben, hebben de weergoden wat mij betreft ook kinderen Moeder natuur roept uit het raam haar kind, haar zeer stevige dochter “Ciara, kom maar binnen, eten je hebt lang genoeg buiten gestormd” Ciara, stormt de trap op rolt op de tafel af en vreet zich vol ...

Na een best wel zware nacht wie had dat van tevoren gedacht Gelukkig waait het nu wat minder en ondervindt men niet meer zoveel hinder; meer, van Ciara, de eerste voorjaarsstorm. Ze was best wel enorm niet alleen qua formaat ze stond ook paraat met windsnelheden van boven de 100 km. per uur ...

Het prachtige gebouw leek wel in vuur en vlam te staan. Gelukkig was dat niet zo, de zon weerkaatste heel mooi. Zo kan de natuur je zeker blijven verrassen. De zon straalt liefde uit, zo werd het hele gebouw ook nog eens mooi in een natuurlijk licht gezet.

poëzie, het is dat andere dat kriebeltje op je huid een riedeltje in een lied de glimlach van het meisje dat vergat hoe mooi ze was poëzie loopt nooit door de lange haatstraat ze wandelt langs het pad dat langzaam kleiner wordt ze leert je dansen in de regen ze laat je wachten tot de...

Getrouwd, soms samen gelukkig met elke dag met onze kleine Kaja tot vrijdag of zaterdag de week weer voorbij is en hij boos wordt Hij maakt haar bang ik wieg haar en pak de tas die klaarstaat ik heb een sleutel Mijn ouders kennen het schuren van tradities en verwachtingen ze lieten o...

Wat je achterlaat fluistert in het verleden Wees stil en luister

jij hebt de uren laten stuiten van binnen naar buiten om er ook nog frisse lucht en gezondheid in te sluiten gevuld met creatief recht uit het hart in dansen en samen zingen waarbij wij met verstand op de nullijn gaan beginnen verbondenheid is manifest in het geheel va...

De kruk van de deur bepaalt mijn slechte humeur als onderdrukking

Zij bedreef als ziel de liefde met mij, zoals wetenden dat doen...

Ik zie weer VOC-mentaliteit! Voor één gat is de koopman niet te vangen. Hij kreunt bij tegenslag geen klaaggezangen, maar zoekt naar lucratieve nijverheid. Dus is de animo voor schaatsen slapjes, dan stort hij zich op de coronakapjes.

Mijn vlakke, lage, hogeland hijgt, schudt, schuift, scheurt en kreunt. De westnoordwester beukt in razernij en buldert, vult de leegte met zijn donderende vlagen die kinderen wel willen dragen of staande laten hangen in de touwen van de storm. Wat los zit vlucht op reis naar nergens....