4298 resultaten.
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Roerloos lag de zeehond op het vals plat
Hij had het te bont gemaakt
alsof hij rustte op het wad
frontaal op zijn kop geraakt
Het oog van de jager traande
maar niet van verborgen leed
Het was alsof het maande
als je dit gedode leven maar vergeet
De wind ijlde over de vlakte heen
Het dier werd ruw gesleept
Dit is waarom de mens moet wenen…
Vergezichten.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
717 Hoe al die dieren bekwaam uit te roeien
als maar met flora en fauna te knoeien,
het hele ecosysteem te ontwrichten
beste mensen, afschuwelijke vergezichten.…
Taai gerief
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
987 Misschien als plant of dier of gangkast.
Maar nu ik zesenveertig ben lees je aan
een stuk door het volledige Geheim Dagboek
van Hans Warren, wat ik je graag cadeau deed.
Mijn leven had net zo goed meer kunnen zijn,
dat geldt voor de meesten, heb ik ontdekt, we
zijn in wezen geen tragische uitzondering.
Het liefdestekort is van allen.…
Nocturne
gedicht
2.7 met 17 stemmen
5.711 Wuft de handschoen, wuft het klein gebaar,
wulps de mond en ’t licht in d’ ogekieren,
wolvenbeet de bont om ’t blonde haar:
vrouwen zijn de wonderlijkste dieren.…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Stilte trok een lichte schil, lijn van grafiet waarbinnen -
je voeten behoedzame dieren, een trilling van lucht was je vinger.
Het oog werd opgetild, in een gondel gelegd, de pupil vloeide samen
met de kleur die nog onbegonnen was van kleur,
vorm die, ongeplooid, nog nauwelijks richting bekende.…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.
De oase herbergt een murmelbron:
"Duidelijk geschreven woorden weergeven
hetgeen menselijk overwegen kon.…
Namen en rugnummers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 met
Dito bank- en creditcardsaldi -
Heel anders wordt het ineens
Als de hacker gewoon een naam
Blijkt te hebben met een daarbij
Horend rugnummer - David S. is de
Naam, honderdduizenden heeft hij
In binnen- en buitenland inmiddels
Opgelicht - en zit nu eindelijk
Waar hij hoort - in een cel buiten
Het veilige Nederland - als een
Dier…
Zonder schaduw?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 Ik ben het dier wat nooit een
moord heeft begaan, toch soms in
gedachten stond die stap vooraan,
er hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd vol vervangende schaamte
in de naakte aarde heb neergelegd, de
taal gezuiverd is van bedrog en daarna
aan inboedel en invloed heeft gewonnen.…
Zomers soeverein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.173 Zomers soeverein wil je zijn
en dat ben je
ondanks dat eindeloze blauwe
sprookjesachtig boven de dierentuin
afscheid nemen heeft geen zin meer
neemt af in betekenis door het licht
soms blijken er bekende gezichten
gelijkenissen van dieren in een gedicht
zomers menselijk wil je zijn
en dat probeer je
ondanks dat laveloze geschater
van…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Beresterk dier,
Edel en van
Olympische statuur
Staat in je stal
Achter in ons oude
Boerderijtje te
Wachten tot ik
Bij je kom
Om je zoals
Elke dag te
Verzorgen en
Je even dag
Te zeggen -
'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan…
Winterdag, begroet mijn ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 gedachten
als een clown in droef besef
waar de mensen om mij lachten
en negeerden mijn humeur
slenter ik eenzaam langs de grachten
nergens ooit een open deur
er slaapt een schim in mijn geweten
daar waar de dood de vijand huwt
heb ik mijn proviand gegeten
de waarheid nimmer geschuwd
kom we gaan vandaag naar de horizon
waar mensen en dieren…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 . -
Dan lig ik stil met half geloken wimpers
Te staren, waar ik telkens nog de lach
Dier ogen meen te zien en 't blonde haar
Half over 't voorhoofd - dan zijgt zijwaarts af
Mijn hoofd in 't kussen en ik slaap in 't licht.-…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
Gelukje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Wat een geluk
dat ik een stukje van jouw wereld ben
dat ik jou van dichtbij kan volgen
met al wat leeft bij wie ik ken
Ik ben zo blij dat er bloemen bloeien
en dat er dieren zijn
deze blijdschap komt mede door jou
omdat ik heel veel van je hou
Je laat je zien als vrouw
je laat je zien als dochter van mij
Iemand waar ik heel trots op ben…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 van al wat buiten
ook verkleind binnen is
in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij kijken maar en al wat bekeken wordt
kijkt ondoorgrondelijk terug
stenen, planten dieren…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Geboortebericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Mensen moesten wachten
‘t Paradijslicht was gedoofd
‘t heeft aan Adams geslachten
Zijn eigen Zoon beloofd
God is ons niet vergeten
we waren haast verloren
maar waar de dieren eten
is Gods Zoon geboren
’t lag gewikkeld in doeken
als mensje, heel gewoon
je kon Hem zo bezoeken
de kribbe was zijn troon
Handjes tegen baby’s mond
eens…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Het duurt fracties van de tijd
voordat de kinderen
die iets van buiten
iets van wind en zon
iets van dier en plant
binnen de gedecoreerde muren brachten
stereotiep hun benen over elkaar slaan
in de leren fauteuils
tussen de rekwisieten.
Er is slechts het krampachtige bewegen
der mensen in hun stenen huizen.…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 je tijd is bijna om
de lente is in zicht
dieren slaken blij gegrom
voelen het warme zonnelicht.
temperaturen stijgen
het gras begint te groeien
de winter moet nu zwijgen
zelfs bloemen gaan al bloeien.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
ben je onbevangen in mijn dromen
een nieuwe minnaar, een ongetemd dier…
De natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
480 De natuur, wat een wonderlijk iets
Dieren, bloemen, bomen bekijken
Prachtig, het kan je leven verrijken
En we krijgen het allemaal voor niets
God heeft alles volmaakt geschapen
En onderhoudt nog alles wat leeft
Hij, die op tijd zon en regen geeft
Waarna de nacht volgt om te slapen.…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Het is het niet het brood
dat de honger stilt, of
bloeiende bomen die in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie…
Geestverwant
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 die is me iets
te rechts en die is me veel te links
zij is me iets te open
en zij is gesloten als een sfinx
die daar heeft niets met dieren
en zij ook niets met hem
en hij snapt niets van hun manieren
en zij luisteren niet naar z’n stem
hij is eentje die straf rookt
wat mij totaal niet zint
een roker is vandaag de dag
hij die hiermee onrust…
Subversief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Was ik vergeten dat wij dieren zijn?
Tit for tat? Quid pro quo? Ho even!
Voor eens bereid niet over het kompas te springen,
maar te lezen, te voelen wat zijn bedoeling is!
Jaren voer je en zwoer je aan niemand in het bijzonder,
– hoewel ja, aan jezelf het meest – het navigeren te leren.…
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De dag is weer geopend als een boek,
eerste pagina bedrukt met wolkenveld
en mensen duiken somber en gekweld
ergens warm in droog beschutte hoek
luid mopperend op wind en regenvlaag
dieren blijven schuil in hun warme nest
de horizon blijft grauw van oost tot west
of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 Langzaam ontdaan van
gepolijste materie en van
willekeur ontlokte zinnen
uit elke pas, werd een
film van vloeibare pixels
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar maakten,
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan…