4157 resultaten.
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?
Maar ik hang aan de maan
bedrijf vitaal moderne kunst
en val op een dag omlaag
om je te troosten in breedte
van alles wat verlangen…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan helaas weer vrij
En dan de kamer met emoties…
Emotionele prestatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 In een argeloze achterbuurt
van de oude havenstad
wandel je mijn leven binnen
je vertelt me dat je averij oploopt
door hevigheid van het verlangen
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
in de nacht tel je de uren
tussen morgen en vandaag
en het blijft spoken in jouw hoofd
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
er zit…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 de horizon
van de eindeloze
emotiezee
is onbereikbaar
dichtbij…
Verwelken
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.156 We kunnen het niet
langer bij een ander zoeken
dat voel ik in de leegte
bemerk ik in
dat wat men niet ziet
van het ontheemde wolkenland
het gebroken hart en het verdriet
een kleinere wereld zal voorbijgaan
minuscuul heelal in het vergeten
verwelken zal de mooiste bloem
nu nachten langer duren
in het berggebied van mijmerland.…
Aan het verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Je rust onder donkere, rulle aarde;
Je zegde me verdriet aan
En ik was bang
Nu is er de zachte, stille vloed van de tranen
En ik ben niet meer bang…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten…
Aan het Novemberlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 O Novemberlicht
dat mij gezonden werd
vanwaar, vanwaar?
O mild, weldadig Novemberlicht
hoe kon ik je haten
Hoe kon ik haten
de statige regelmaat van mijn dagen en nachten
zonder kwaal, zonder last
moest ik eerst weten
wat zou komen
en wat zou kwellen
ten einde toe?…
Gebonden zijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
390 ik ken de pijn
van de geboorte
het verlaten worden
de onbereikbaarheid
die met woord of daad
teniet kan worden gedaan
en toch scheurt
en zeurt het
onwankelbare tegen
alle liefde in mijn
gevoel aan flarden
aan snippers van niks
die jij nog vasthoudt
anders waaien ze weg
omdat er geen levend
bloed meer door stroomt
in de met moreel…
Kant noch wal
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
446 mijn woorden
raakten kant
noch wal dreven al
snel weg naar
open water
waar de letters hun
verbanden met
de zinnen verloren
zo kwamen zij
steeds dieper
in het water te liggen
verdronken omdat
de betekenissen
voor het geheel
te weinig draagvlak
bleken te hebben
ik voelde dat ik
aan mijn stuk liefde
te weinig boeggolf
had toegevoegd…
Die schatkamerden
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
383 ondanks je
standvastigheid
was er in je
houding iets
breekbaars
gekomen
je lach
was zachter
geworden net als de
vroeger voor zich zelf
sprekende uitdrukking
op je gezicht
die maakte in contact
een warme verbinding
dat een surplus aan
innemendheid gaf in
een direct toegang tot
je diepste geheimen
die schatkamerden
in je grote…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven,
stil in beweging, eindeloos tijdloos
en toch is mijn hartslag
voelbaar, telbaar, zelfs
hoorbaar.
Het licht komt van jouw ogen,
afdalend langs een pad
als een bergbeek springend naar een ven
en valt in mijn ogen waar
draaikolken wervelend
het licht in gang zetten,
dat zich nestelt in mijn borst,…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Het pure gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 en ja hoor tis
weer dinsdag
een geweldige dag
om te beginnen..en
zeker zoals nu
midden in de zomer
na een verdwenen lente
die nog moet komen..
waar we altijd
over hebben lopen
dromen zelfs in ons
slaapdronken zijn
rijkdom is dat..
en buiten wachten
de stilstaande files
tot jij instapt
om dan het landschap
in beweging voorbij…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 Vingers spreken zacht
tonen dragen mijn verdriet
stilte omhelst mij
Er zijn dagen
waarop ik de wereld alleen
als klank kan verdragen. Vingers spreken
dan zonder uitleg. De vleugel opent zich — ademend, nabij.
Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet…
Metamorfose van kwestbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 Ik leer anders denken
een metamorfose, diepgaand
door vriendschap anders gewend
kwaliteit groeit in mijn hand
Rappen als ontdekkingstocht
belevenis als zoete drug
dagelijkse plichten, schone kracht
een nieuwe orde in mijn leven
Kwetsbaarheid werd ooit tekort
nu zuurstof voor mijn groei
negatief of atypisch
ik denk verder…
Toeval
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Is dit toeval
Wat jij met mij doet
Ik ben geen bal
Ook geen veevoer
Ik ben een ziel die is misbruikt
Ik gaf je mijn hart
Maar de pijn kwam eruit
Toen ik zat te wachten met smart
Gaf jij mij zoveel pijn erbij
Het maakt mij in de war
En alles wat je zei
Ziekte je me af of een of andere nar
Nu kies ik.voor mezelf
Ik moet wel anders…
Dromende man
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
363 In een broze werkelijkheid
waar niemand anders
kan komen
achter de doorzichtige horizon
van een ongekend bestaan
verzin ik hoe jouw ogen kijken:
Ik heb jouw prille schoonheid getekend
in alle bekentenissen van pure passie
jouw fraaie naam in liefde gevonden
wanneer het droomlied klinkt van liefde
door volle hartstocht van een illusionair…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Waar ga je heen
als je geen gebroken been hebt
maar een gebroken hart vol andermans pijn?
Ik draag stemmingen
als ongewenste gasten in mijn borst,
ze fluisteren, razen,
en ik dacht lang dat ze van mij waren.
Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…
Het palet van jouw dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
315 Je zei dat ik groen was
als de kikker en het gras
maar ik voelde me zwart
op het palet van jouw dromen
in een ingewikkelde wereld
zonder vrees gekomen
in het vervolg, de nachten blauw
dacht ik steeds in kleur aan jou
ik voelde mij niet fris of groen
bekeek het glimmen van mijn schoen
ik vond mijn kracht in donkerrood
jouw droom had…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 De krant heeft positief nieuws nodig
een universum vol kennis en kunde
maar de wijn smaakt naar appelazijn
en de natuur sterft door droeve zombies
de gehaaide dief speelt op de tamboerijn
je ziet hem nog altijd met zijn tentakels
woorden en zinnen stelen van collegae
alsof de wereld er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
913 In hoeverre het waarheid is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de letterlijke armoede
in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt
van een verlegen land vol verborgen leed
kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend
het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Grijs gebied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 De stad ligt in een gedwongen refrein
van mensen die de weg kwijt zijn
het lijkt steeds vaker net als
in mijn mysterieuze dromen
alsof het allemaal spontaan verzonnen is
een grijs gebied van kromme gedachten
waarmee alles opnieuw naar lentebloesem verlangt
omdat jij het zwoele leven aan het beeldhouwen bent
met het magische spel van…
Bij de rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
349 Emotieloze dagen wisselden zich af
met hitsige nachten vol hevige emoties
in het heuvellandschap van zijn jeugd
hij kon niet langer ontkennen
dat er iets negatiefs in zijn gedachten sloop
een boze geest die iets naargeestig van plan was
ergens diep in zijn gevoelswereld
was er een wildernis met een rivier
die in alle tijden voor vreugde…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 We zullen voor altijd samen zijn
in dit legitieme einde—
een verbond dat niet breekt
een kalender die stopt bij één dag.
Ik hoor je stem over de mijlen heen,
maar de wind brengt niets terug.
De stilte houdt wat overblijft.
Aan mijn bos hangt de sleutelhanger
die je me gaf.
Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt…