3774 resultaten.
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 Het vuur in mijn hart wat die smart verdrijft,
blijft gedurende deze wegglijdende werkuren
mijn denken in de luren leggen:
het schenkt jou, en wat jij te zeggen hebt,
als een toverbrouwsel in mijn heimelijke dromen.…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Rusteloos, ik jaag de slaap,
Levensvragen spoken,
Muziek dempt slechts de stilte,
Het hoofd een kolkend vuur.
Tot plots, een licht gaat aan —
Samenhang, alles verbonden,
Zonnestelsel, water, atoom,
Dag en nacht, cycli van bestaan.…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Zo omhelst men, met armen vol van zachte dwaasheid,
door kamers waar herinneringen als sokken in de wind wapperen,
het verlangen brandt niet als vuur, maar als warme chocolademelk
die wacht op marshmallows om op te laaien tot lachbui.…
Aan Sarbiewski
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.803 't Bewondrend oog ontvalt een eed'le traan,
Uw lied ontvonkte 't eerst mijn vuur!…
Vinkenoog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Kijk eens aan, zie ik niet hier
een epigoon van Vinkenoog,
of heb je hem heel speels uit
het verdomhoekje gehaald?
Het danst en schuifelt niet
maar wuifelt
doch wat is het, wie is zij
vermaalt zij met haar bekkenkracht
de tijd tot leed- en beenvermaak?
Of sleept zij menig mannenoog
gegázaad en geoekraïend
de donkere decemberdagen…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
6.057 Dees terger van de dood
Bewaakte u, tot dat gij het onheil kwaamt te boven,
En stond de stormbui uit van bommen, vuur, en lood.
O, Groningen! uit het puin en stof en as verrezen,
Vergeet de weldaad niet, die God heeft bewezen.…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 Geen water blust dit vuur,
Het edelst, dat natuur
Ter wereld heeft ontsteken.
Dit is het krachtigste ciment,
Dat harten bindt, als muren breken
Tot puin in ’t end.
Door deze liefde treurt
De tortelduif, gescheurd
Van haar beminde tortel.
Zij jammert op de dorre rank
Van enen hoge boom, verdroogd van wortel,
Haer leven lank.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 De zeeliên in de hoek van 't vuur,
Bij winteravondstonden,
Verhaalden van gevaar en storm
En wat zij al bestonden,
Van lange reis en zeldzaam oord
En vrolijk zeemansleven.
- O reizen, reizen, verre gaan
En op de golven zweven!
Ik had de dagen opgeteld.
Thans was het uur verschenen.
Wat gaf mij eigen haard en huis?…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Na vuur en stormwind
Zweefde ook soms mij
Schoon geen Elia –
De Heer voorbij...
Uw sterrenhemel,
Hij trekt mijn oog, –
Als ’t woord des Heilgen
Mijn hart omhoog!
Ik smacht, vermoeide
Van ’s levens loop –
Mijn hope is weemoed,
Mijn weemoed hoop!…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 knal van zeer nabij is oorverdovend
Zo moet in theorie de aarde zijn ontstaan
Je voelt je bij zo’n klap zwaar overdonderd
Over de megaflitsen toch al verwonderd
Barneville-Carteret een smalle tong in zee
Een atoomcentrale schoot door ons heen
Dit spektakel van geluid en licht is geen natuur
De centrale moet ontploft zijn waar blijft het vuur…
Theatertrilogie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
717 muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van
wolken gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat
de zon nooit meer onder is
aarde decor met onweergezicht
jij vormt mijn beeld
ik voel met jouw handen mijn lijf
zie in je ogen het vuur…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Maar achter 't vreugdig spelen treedt zij aan,
Festoen-omhuld, in gouden pracht van haar,
Dat in een glanscascade nederrilt
Langs rug en schouders; en op 't schone hoofd
Blinkt vonkeldiadeem van dauwbesprenkt,
Door zon tot vuur geslagen bloemcnpraal.…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Stuur mij het Licht want deze duisternis
Is leeg, koud,maar vol vuur van groot gemis.
Red me Heer dat ik dat ooit nog zeggen zou,
Wist ik dan niet wat het betekend, dat Help me nou?
Waarschijnlijk is dat hetgeen ik moest ervaren.
Veel te veel voor niks gehad, niks hoeven te versmaden.…
Rare wereld
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
729 De-escalatie schijnt het toverwoord te zijn,
maar de wereld is allang in vuur en vlam
en ze kunnen beter zorgen dat die IS-ers wel
met flinke escalatie te maken krijgen en dan
bedoel ik niet het halve werk wat ze nu doen,
maar grote troepenmachten daar naartoe
en eventueel een atoombommetje op Raqqa,
want Hiroshima en Nagasaki waren vele malen…
AAN MIJN VADER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.881 't Bloed vooral, dat in mijn aderen
met een deel uws aanzijns vloeit;
kostbaar erfdeel onzer Vaderen,
die, met Oosters vuur doorgloeid,
daar, waar Taag en Ibex vlieten,
eenmaal schitterden op de aard,
en wier grootheên ons verlieten;
doch - hun eer bleef nog bewaard!
God beschouwt het uit den hogen,
wat Gij voor mij waart en zijt!…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 Drinkt ook een met volle nap
moedig voort, de teug blijft zuur,
maakt nooit dronken, schenkt geen vuur,
bittre Wetenschap!
O, laat mij aan smaaklijker vochten mij lessen,
die 't hart en de hersens doen gloeien.
Kom, 't schuimende bier, dat het strome uit de flessen!
de paarlende wijn, laat hem vloeien!…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 maar uitdagend met mijn sensitieve zekerheid
toch heel maximaal van de familie te blijven houden
en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan
maar bovenal rustig te blijven onder het motto
“zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen
dat is al een taak op zich met mijn unieke karakter
opvliegend, sprekend als een waterval, vuur…
Bevrijding 75
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
467 muilperen net zolang
tot ze wederom broodnuchter zijn
Ze worden acuut ondervraagd
carbure-lampen in hun gezicht
derdegraads ondervraging, ami,
gij liever dan ik, wat u zegt
Beleefd antwoorden de officieren
maar ineens springt die Duitse majoor
overeind, smijt een bundel papieren
die hij droeg op z'n hart plotseling
in het vuur…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Het raakt de rivier aan, maakt ‘t water tot een spiegel van vuur,
en weerspiegelt wolken die verdwijnen als vergeten dromen.
De bloemen openen zich traag, hun kelken vol van nachtdauw,
en drinken gulzig ‘t goud dat valt, als was het levenssap.…
Of ik bloemen ... ? / Flowers ?
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.261 plukken in de duinen
en denk hoe tijd door onze vingers gleed
Wellicht ook dat ik dan gebogen
over boerenvelden loop
en tussen vlas-en korenbloemen
op blauw als van je ogen hoop
Het is haast zeker dat ik dan
in een klaverbed zal dromen
van geluk als zeldzaamheid
schim zal zijn die tussen bomen
langzaam het moeras inglijdt
Je krijgt het vuur…
Nóg een keer !
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
641 nog een slok
uit de halflege whiskyfles
dan hoor ik de deur zachtjes open gaan
en vervolgens hoe de insluiper
een romantisch muziekje opzet
als zacht bespelende achtergrondklank
verraadt van haar binnenpret
haar baldadige plannen
want ik ken dit deuntje
en wacht gespannen
daar grist ze het dichtbundeltje
al uit m’n handen
ik zie het vuur…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 De straat
die eerste nacht
je lach, brutaal gebaar
als van een slet,
het gloeiend vuur
der sigaret.…
LIEDEKEN
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.499 Vrij ik een jeugdig wakker dier,
Die ben ik schier te oud,
Want die waant in haar zinnen schier,
Dat in mij al het minnen-vuur
Is uitgedoofd en koud.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de kameren gaan open
van de wachtende natuur:
alles staat van licht bedropen
in dit zondoorzonken uur,
en de paden zijn doorslopen
overal van trillend vuur.
Langzaam, van de voet gestegen,
windt de wagen zich omhoog.
Hellingen terzij bewegen
voor het ruimtedronken oog.
Donker staan de wouden tegen
de verheven hemelboog.…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Je ingehouden adem, hij heeft mijn kloppend hart geraakt
mijn vuur is vlammend toen in deze ene nacht ontwaakt.
Mijn haar, het raakt je, jij kust mijn zachte rode mond
houd mij goed vast mijn heldenprins en draai mij rond.
Je buigt zacht jouw hoofd en ik voel mij zwevend licht
mijn donkere grote ogen sluitend doe ik ze teder dicht.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Zie het gloren van de toren, vuur en fier rechtop
zoals wanneer het verlangen begint te ontbranden,
mijn verteerd hart dat branden zal, nachten lang
zoete bitterheid, wakkerend 't nakend laatste uur.…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 'k Geloof, het was meer dan een grap of een gril;
Maar 't oog staat vol vuur, is het hart nog niet rustig?
Ja, 'k zie u weer lustig!
Verban nu de zorgen; thans hebt gij uw wil;
Maar, Lina, wees nooit meer zo somber en stil.
1842.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 laat haar heelhuids in een kistje slapen
mooier dan de open kooi waarin
zij sterven moest en lichter dan
het laatste uur van nooit meer dood
laat haar huizen in de warme schoot
van keukens vol potten op het vuur
kamers wemelend van verkleedpartijen
kelders gevuld met aardbeienconfituur
laat haar koekendesem kneden
uit de kleiput van haar…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Schoon de dag nog marre
Schittert door 't azuur
Vast der avondstarre
Rozenkwistend vuur:
Hoe zij liefdes wassen,
In 't ontwaakt gemoed,
Ons door haar verrassen
Laai aanschouwen doet!…