Alle inzendingen over aarde/water/wind

27290 resultaten.

Sorteren op:

Zo volgden mijn voetstappen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
aan mij zo heel vroeg op deze morgen de elfde mei zoals de wind blijft fluisteren zo volgden mijn voetstappen…

Utopie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de wind waait door je haar je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt, afgestaan aan de wind, je bedankt haar voor deze koele onderbreking, en loopt daarna weer verder in de traagmakende zon, bezweet en langs de hoge bomen richting de boerderij, naar boer Jansen, kijken of daar wat te doen is.…

Schemeren

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 462
Avondschemering tussen wind en zwijgend gras valt de dag uiteen Als schemer neerdaalt, openen mijn zintuigen zich verder dan nodig, alsof de aarde haar stem verlaagt, en elk detail dieper binnenkomt dan woorden kunnen dragen.…
CB27 december 2025Lees meer >

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
CB24 mei 2026Lees meer >

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Tussen bloemen vol stille overvloed volgt ze een spoor dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven. Onder de warmte van een zomerse dag vindt haar vlucht een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
CB20 juli 2026Lees meer >

In de zwarte nacht is een mens aangetreden

poëzie
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.350
Bij een groot zwart water aan zijn zoom heeft ze heel stil gestaan, de lang geleden geboren boom heeft het toen geraân - en de wind en de wolken hebben stil gestaan, ze hadden het niet gedacht, anders waren ze niet gegaan en hadden haar niet hierheen gebracht, en alle zijn ze blijven staan, de wind en de bomenblaan en het wolkevolk en…

als een zeehond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
gestroomlijnd drijven op dragend water de kust bereiken en aanspoelen op het strand het luie lijf koesteren in het zachte zand tijdloos wachten op vloed op wassend water in warme stromen steeds dieper verdwijnen in voedend water ademloos overleven stilte in een wereld onder water verborgen bodem van bestaan…
klaasje15 september 2003Lees meer >

vanuit het schrift

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
langs water licht schaduw ver ster water licht geen richting recht ster ver recht richting water ster geen water langs licht richting een licht schijnt op dit water zilver glimt langs water in een schaduw schaduw licht water lang geen ster ver weg val richting recht richting het schrift sterft kus deze geest weg vooruit onderweg…

Ademstorm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Adem verbindt al wat leeft met de wolken en de wind. Zie, hoe wilde gedachten razen en uitgedoofd weer verder gaan. Hoor, hoe adem in longen ademt en uitgewerkt naar buiten gaat. Voel, ons wilde levensbloed dat als rivieren stroomt. Zie, hoe hetzelfde water door plantenwortels vloeit.…

THE G.O.A.T.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
zie haar nu eens gaan the greatest of all times - goat niemand kan haar verslaan het leek wel een dolfijn die daar door het water schoot en ook al is ze nu dan zo groot ze blijft ten opzichte van de zee en diep van binnen toch altijd maar heel klein in gedachten zwom het hondje Rio met haar mee ook al is het maar een hondje het was de laatste…
catrinus11 augustus 2024Lees meer >

Laatste uren

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
De wind ruikt naar oude twijfels en bevestigt de gapende rand in mijn donkere achterland.…

Het schilderij...

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Stil laat de aarde zich wakker kussen Door het licht van de vroege morgen Speels laat de wind zich ruisen Door de bladeren van bomen De vroege herfst regeert En laat het bos uitkleden In een gedaante verwisseling Geeft de herfst zijn prachtige kleuren Stil laat het bos zich kleden In een mantel van kopergroen De bladeren laten zich inkleuren…

winterdeken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
om te duwen temeer daar in de winter het glazen plafond door koude is aangeslagen en dichter boven de dode aarde hangt alles is dan zwaarder te dragen het is dan een winterdeken die over mij hangt…

Werkschoenen

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
in het gaan van doen naar ledigheid Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep van de aarde, het rijpend, ruisend graan en de zee die regen baart, hagel en sneeuw in de wintertijd…

Handen als herfstige bladeren

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
als herfstige bladeren zich naast het mos neerleggen zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon in de eeuwige slaap van de droom en de dood…

De magie van een zoen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zij bloeien ieder in vorm en kleur kruipen over de aarde of groeien langstelig met geur naar de zon brengen hun schoonheid met passie en flair nooit is het toeval bijen en wind zijn niet ver ook jij hebt je opschik en zwier is het jouw zelfexpressie of trek jij alle ogen van hier je lacht heel koket is het in warmte delen of verleid…
wil melker16 september 2012Lees meer >

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het brein van de aarde was nog niet geboren en ging de zon onwetend onder in de seizoenen van het eerste jaar.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Straalde bedeesd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
ik heb met bloemen gesproken weet de tonen van kleur hun intense relatie met licht door de melodie van bloeihoogte zij kennen ook het gezicht van de wind en horen in fluister en vlagen het weer van de komende dagen zij had mij wiegend gewenkt opende haar hart straalde bedeesd toen ik schaamteloos keek naar haar pracht ik deelde aarde…
wil melker9 september 2016Lees meer >

Met gods zegen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
wij hebben het land verdeeld een tuin geschapen waar ieder zijn deel van de schepping kan maken met groene vingers zwarte aarde strelen knoppen en verwarde bloemen nog even stelen in hun openen naar de zon ik wilde stuifzand duinen en veel wind dacht mij een kind met grote zwarte hond en zee als vagebond alleen het helm is blijven…
wil melker7 februari 2018Lees meer >

Het zoetzere roze

netgedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 408
jij wist het aardse als geen ander te ontvluchten zonder in verre luchten op te lossen in de wind waar loslaten het welgemeende credo was van alle volgers haakte jij je lusten diep in het willige vlees striemde met de zweep het zoetzere roze dat in vochtig rood dood of de gladiolen wenste met superieure lach bezag jij de taferelen…
wil melker4 januari 2020Lees meer >

Tegenslag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Het geluid van de wind raast door in sombere tijden. Als mens ben je op de aarde gekomen, om te overwinnen. Het is een strijd, toch probeer ik er iets positiefs uit te halen, ook al valt dat zeker niet mee. Moed verzamel ik, samen met al mijn dierbaren, die ik zo lief heb.…

Bospad

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 577
De wind waait wat onstuimig, waait gedachten van me af. Schept weer rust in alle chaos, waar ik me net nog in begaf. Met het eind alweer in zicht, mentaal weer opgeladen. Loop ik de bewoonde wereld in, Ik ben weer terug op aarde.…

Lichtschip

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Er komen steeds meer kleuren in de vlag tot het hele spectrum straalt als een zon een baken op de onrustige reis Het is maar een vlag geweldloze communicatie in de wind een zwijgende blik De stok een toverstaf een zieneres, baken van geduld uit goed hout gesneden Eik en linde, vlier, vijg en kers de bomen van Moeder Aarde beuk en…
Zywa31 januari 2023Lees meer >

Mannen

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 767
Wat moet de wereld zonder mannen Met vuur verwarmen zij de aarde Bevruchten haar met wind en zaad Zij weten van haar grote waarde Beschermen haar met kracht en daad Wat moet de wereld zonder mannen Stoer en zorgzaam, hard en zacht Zij redden ons waar rampen zijn Brengen voedsel waar een klein kind wacht Geven daar waar nodig zonneschijn…

o Gij die kommrend sterven moest

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.956
in de lage reven, en die soms avond-zoete water-bloemen gaart, en zíngt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden wijd-suizend over 't matte water, en de weiden zijn luistrend, als naar eigen adem, naar zijn lied...…

Puur geluk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
groen geel zonnestralen kleine meid water halen klompjes aan blauwe lucht vlinder bij vogelvlucht rust voor ogen zacht kleuren hier geen auto bloemen geuren kabbel beekje vredig klatter mijn geest kalm als het water lief klein dorpje nimmer druk zo genieten puur geluk…
Anne29 januari 2012Lees meer >

Het donkerste uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 355
In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem, bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt; toch ademt ze, zwaar en traag, alsof het water zelf de slaap bewaakt van al wat ooit naar haar heeft geroepen.…
Nietsweter12 januari 2026Lees meer >

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
In het beeld van zijn grijze veren draagt hij de rust van water, wind en wolken, en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen. Geen wiekslag sneller dan de stroom van het licht, geen golf die de spiegel van de plas verstoort.…
CB16 februari 2026Lees meer >

De kaaiwerker

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 259
Toch strijkt de wind nog langs de oude kade. In het water beweegt iets na: een dorp, eeuwenlang gedragen door mannen die nauwelijks een spoor achterlieten.…

Winterse mystiek

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
Overpeinzingen glijden mee met het water, een toekomst glanst, ver en toch dichtbij, uitgestoken handen raken slechts de kou van de wind. Met elke stap die ik zet, klein maar zeker, stromen herinneringen mee in enige golven die de winterse lucht met fluisteringen vullen.…
CB29 december 2024Lees meer >