27290 resultaten.
Zo volgden mijn voetstappen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 aan mij zo heel vroeg op deze morgen
de elfde mei
zoals de wind blijft fluisteren
zo volgden mijn voetstappen…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Avondschemering
tussen wind en zwijgend gras
valt de dag uiteen
Als schemer neerdaalt,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verlaagt,
en elk detail dieper binnenkomt dan woorden kunnen dragen.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven.
Onder de warmte van
een zomerse dag vindt haar vlucht
een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en
wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 Bij een groot zwart water aan zijn zoom
heeft ze heel stil gestaan,
de lang geleden geboren boom
heeft het toen geraân -
en de wind en de wolken hebben stil gestaan,
ze hadden het niet gedacht,
anders waren ze niet gegaan
en hadden haar niet hierheen gebracht,
en alle zijn ze blijven staan,
de wind en de bomenblaan
en het wolkevolk
en…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
Ademstorm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Adem verbindt al wat leeft
met de wolken en de wind.
Zie, hoe wilde gedachten razen
en uitgedoofd weer verder gaan.
Hoor, hoe adem in longen ademt
en uitgewerkt naar buiten gaat.
Voel, ons wilde levensbloed
dat als rivieren stroomt.
Zie, hoe hetzelfde water
door plantenwortels vloeit.…
THE G.O.A.T.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 zie haar nu eens gaan
the greatest of all times - goat
niemand kan haar verslaan
het leek wel een dolfijn
die daar door het water schoot
en ook al is ze nu dan zo groot
ze blijft ten opzichte van de zee
en diep van binnen
toch altijd maar heel klein
in gedachten zwom het
hondje Rio met haar mee
ook al is het maar een hondje
het was de laatste…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 De wind ruikt naar oude twijfels
en bevestigt de gapende rand
in mijn donkere achterland.…
Het schilderij...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.055 Stil laat de aarde zich wakker kussen
Door het licht van de vroege morgen
Speels laat de wind zich ruisen
Door de bladeren van bomen
De vroege herfst regeert
En laat het bos uitkleden
In een gedaante verwisseling
Geeft de herfst zijn prachtige kleuren
Stil laat het bos zich kleden
In een mantel van kopergroen
De bladeren laten zich inkleuren…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 om te duwen
temeer daar in de winter
het glazen plafond
door koude is aangeslagen
en dichter boven
de dode aarde hangt
alles is dan zwaarder
te dragen
het is dan een winterdeken
die over mij hangt…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep
van de aarde, het rijpend, ruisend graan en de zee
die regen baart, hagel en sneeuw in de wintertijd…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 als herfstige bladeren
zich naast het mos neerleggen
zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen
zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten
op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon
in de eeuwige slaap van de droom en de dood…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zij bloeien
ieder in vorm en kleur
kruipen over de aarde of groeien
langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het brein van de aarde was
nog niet geboren en ging de
zon onwetend onder in de
seizoenen van het eerste jaar.…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik heb met bloemen gesproken
weet de tonen van kleur
hun intense relatie met licht
door de melodie van bloeihoogte
zij kennen ook het gezicht
van de wind en horen
in fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
Het zoetzere roze
netgedicht
2.5 met 35 stemmen
408 jij wist het aardse
als geen ander te
ontvluchten zonder
in verre luchten op
te lossen in de wind
waar loslaten het
welgemeende credo
was van alle volgers
haakte jij je lusten
diep in het willige vlees
striemde met de
zweep het zoetzere
roze dat in vochtig
rood dood of de
gladiolen wenste
met superieure lach
bezag jij de taferelen…
Tegenslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het geluid van de wind
raast door
in sombere tijden.
Als mens ben je op de
aarde gekomen,
om te overwinnen.
Het is een strijd, toch
probeer ik
er iets positiefs uit te halen,
ook al valt dat zeker niet
mee.
Moed verzamel ik,
samen met al mijn
dierbaren,
die ik zo lief heb.…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.
Schept weer rust in alle chaos,
waar ik me net nog in begaf.
Met het eind alweer in zicht,
mentaal weer opgeladen.
Loop ik de bewoonde wereld in,
Ik ben weer terug op aarde.…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
Mannen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
767 Wat moet de wereld zonder mannen
Met vuur verwarmen zij de aarde
Bevruchten haar met wind en zaad
Zij weten van haar grote waarde
Beschermen haar met kracht en daad
Wat moet de wereld zonder mannen
Stoer en zorgzaam, hard en zacht
Zij redden ons waar rampen zijn
Brengen voedsel waar een klein kind wacht
Geven daar waar nodig zonneschijn…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaart,
en zíngt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem, naar zijn lied...…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 groen geel
zonnestralen
kleine meid
water halen
klompjes aan
blauwe lucht
vlinder bij
vogelvlucht
rust voor ogen
zacht kleuren
hier geen auto
bloemen geuren
kabbel beekje
vredig klatter
mijn geest kalm
als het water
lief klein dorpje
nimmer druk
zo genieten
puur geluk…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem,
bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt;
toch ademt ze, zwaar en traag,
alsof het water zelf de slaap bewaakt
van al wat ooit naar haar heeft geroepen.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten
wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen.
Geen wiekslag sneller dan de stroom
van het licht, geen golf die de spiegel van de plas
verstoort.…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Toch strijkt de wind
nog langs de oude kade.
In het water
beweegt iets na:
een dorp,
eeuwenlang gedragen
door mannen
die nauwelijks
een spoor
achterlieten.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Overpeinzingen glijden mee met het water,
een toekomst glanst, ver en toch dichtbij, uitgestoken handen
raken slechts de kou van de wind. Met elke stap die ik zet, klein maar zeker,
stromen herinneringen mee in enige golven die de winterse lucht met fluisteringen vullen.…