7674 resultaten.
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 ik ging glimlachend zitten op het
groene mos en zag de bladerloze
takken van de bomen lichtjes
in de niet al te heftige windstoten
heen en weer zwiepen,- een begroeting
aan van alles en nog wat zat ik
te denken, maar in het bijzonder
dacht ik aan woorden die in bepaalde
volgorde, leek het, tussen de takken
vandaan in mijn hoofd vielen…
Ik heb een tak geplant met Pasen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 '
Wij gaan takken planten met Pasen
wortelende krullende wilgentakken
die zich verankeren met onze aarde
om tot heuse bomen uit te groeien
die met alle jaargetijden meedoen
maar het mooist zijn in de lente
met die lieve zachte groene blaadjes!…
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
865 Zo is mijn vrucht-zwaar hart een vreugde-boom, en breed
is om zijn kruin de vlieren-geur'ge dag verschenen.…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden,
uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten
deze gebeeldhouwde boomachtige struiken
onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag.…
Op je sterfdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 Zonder ideeën of echt doel dan die seringen en dingen
waarover we samen urenlang kunnen bomen of zingen.
Heel verlegen verlevendig ik die beelden in een gedicht.
en uit jij op jouw manier je ogenblikken met liefde gericht.
Zonder rare ideeën of verkleurd doel dan seringen en dingen
waarover we nog steeds heel stil kunnen bomen of zingen.…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
Het komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Een bijl wordt in een boom geslagen.
Ik ben niet laf of bevreesd,
maar besef dat vluchten zinloos is,
hun bloeddorst niet te lessen.
Rustig loop ik naar de schuur,
laad de wapens, slijp mijn messen.…
De kleurrijke esdoorn
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
497 Al met al een prachtig natuurverschijnsel
daar het me ook doet denken aan schoonheidswedstrijd
voor de kleuren van de natuur gewonnen door de zogenoemde boom die
haar herfstkleed heeft aangetrokken en prijkt met rode oranje gele en groene schakeringen.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 'k Kreeg foto's uit het verre noorden,
een gouden zon
boven besneeuwde bergen,
houten rode huizen
het Noorderlicht, rendieren,
over ‘t meer een orb
'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel
van zoon, ook sneeuw,
Versierd de boom
voor het grote grijze houten huis.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Aarde ademt zacht
bomen fluisteren hun pijn
stilte spreekt in rust
De aarde voel ik ademen
onder mijn blote voeten, een trage hartslag,
een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt
haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.…
Het licht bijeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Eerst samen kijken
naar die zon tussen de bomen.
En als je straks weer opstaat,
neem dan iets van deze warmte mee.
Misschien is er vandaag
een hand die je kunt vasthouden,
een deur waarachter iemand wacht.
Misschien ben jij het zelf
die je wat zachter
thuis mag brengen.…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Als de bladeren van bomen
aan hun takken stil vergelen
gelijk mijn kinderdromen.
Wil je mij dan strelen
als dat jongetje van toen
en weer vrolijk laten spelen.…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
mijn broer de dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.189 ik zelf, ik kaf het koren
oogst de granen van het land
maar mijn broer die speelt met woorden
hij bezit een dichtershand
ik, ik hak in mei de bomen
voor straks een wintervuur
maar mijn broer zit stil te dromen
en zo zit hij al een uur
ik veeg en schep de stallen
en ik poets de hele dag
maar mijn broer praat over poëzie
of wat dat dan…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 En danste onder de witte boom
met engelen als ik.…
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk
gespreid over je zeven heuvels
leef ik even mee.…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Nimmer verstorven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
691 Vlinderlijk wit
danst voorbij haar ogen
pure magie stroomt voort
waar leven ooit begon
en alsmaar verder vloeit
daar bij de levensbron
zij aanschouwt
de wonderen der natuur
en voelt de kracht van de bomen
ongerept en onbevangen
streelt zij haar tere zilveren huid
slaat haar vleugels uit
gaat verder met zoeken
door eeuwigheid
naar…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 De maan staat vol,
de bomen niet .
De nacht is hol,
is wat je ziet .
De nacht verdicht,
de kleur is zwart .
Geen enkel zicht,
de duisternis tart .
Geen wind die fluistert,
de nacht is kil .
Hoe je ook luistert,
het blijft ijzig stil .
Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Onafgemaakt sterven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.892 Als een boom die wel de bloesems draagt
maar zijn vruchten ziet bederven
aan de takken reeds verwerven
zij de verrotting die het eind aandraagt.
Maar iedere dag voel ik mijn geschraagd
door te leven op de middellijn
die voert naar wat ik zou kunnen zijn,
of mijn voltooiing juist vertraagt
en van beloftes mij berooft.…
spoorloos
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.485 zal ik onder onrust blijven liggen
of weggaan van dit pleintje
wat me niet doenbaar lijkt
met een kapot kompas
en een gescheurde kaart
met ergens in een achterzak
een flard herinnering
waarvan ik hoegenaamd de plaats of tijd
niet kan zien en dus beginnen stappen,
ergens naartoe, dichtbij,
nee, zeker niet te ver,
de volgende boom,…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 het lage licht boven de horizon
strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Het tere groen aan al die bomen,
het spreekt van kracht en stoere moed,
het laat je zien dat ook het kleine,
het niet getelde er toe doet.
Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 In de ander
houd ik de bomen vast en het zeilen
van de grote zon.
Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen.…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Als de sneeuw weer smelt
ben ik weer een mens tegen de wereld
en het is Hij, die mijn menselijk lichaam langzaam pelt
en mij uiteindelijk als een oude boom velt.…
Turkse Bruiloft
gedicht
2.3 met 202 stemmen
51.301 een zachte fluit, een dreigende trom
zijn plotseling in de maartse straat
waar bomen nog kaal zijn en
mensen moe van wijn en winter
daar komt de bruid
ze stapt in een bakbeest
haar familie staat er biddend bij en
heel haar Barentszstraat
stroomt vol van heimwee
naar een warm land van herkomst
stroomt vol van hoop dat een vertrouwde
vreemde…
Van papa voor Rhodé
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.815 Bitter is de kou rondom mij
Ik kijk op naar de kale bomen
De lucht is grauw
De grond is vochtig en koud
Ik vond je zo lief
Zoals je daar in m’n armen lag
Maar ik kon je niets meer geven
Helemaal niets…