6268 resultaten.
MAXIMA OVERNACHT OP HET WITTE HUIS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Het Witte Huis kleurt fel Oranje
als Trump Maxima ziet
kleurt ie zelf zelfs rood tot achter z'n oren
ze blijft slapen, ze blijft slapen, die Argentijnse
een Nederlands staatsbezoek alsof er niks aan de hand is
maar de witte vlag blijft echter in de koffer
als de avond invalt de zon ondergaat
kleurt het Witte Huis Oranje
Maxima grimast naar…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 Wijzend en schreeuwend
achter rolluiken zwart
de wereld gesloten
geen uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen
alsof…
Terugreis naar jezelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
179 Een verre grijze horizon
strekt zich uitgeslapen uit
in landschappelijke gebarentaal
die jij niet alleen kunt begrijpen
emotionele momenten
zonder luwte en intieme rust
vinden zuurstof in nieuwe bezinning
alsof de ander dichterbij komt
je bent weer terug
naar wie je bent geworden
na alle veranderingen
ben je weer jezelf
zoals je was…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 ik heb liedjes zonder woorden
voor je gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat…
Ouderdom als paradox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
152 Ze zeggen: wijsheid komt met de jaren,
alsof kennis zich opstapelt als stof.
Maar het brein is geen archief —
het is een rivier die zich herschrijft,
elke bocht verlies, elke golf winst.
Wat zij traagheid noemen,
is niet meer haasten naar het antwoord.…
Als ik ga…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Spreek geen woord
nu onze bron is opgedroogd
alsof de zon in de woestijn
al het water heeft verdoofd
sluit je ogen als ik ga
en alsjeblieft
kom mij niet na.
Ik wil je nu niet meer zien
want ik ben gebroken
een geplet sprietje gras
dat in het verleden
een rietstengel was
kijk dus niet, als ik ga
maar alsjeblieft, kom me na……
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
zeg maar niets meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 stil
het huis houdt de adem in
alsof de muren meeluisteren
naar wat jij net nog dacht
en de lamp brandt lager
dan gisteren
niets
zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten
Geef even een les mee, gemeend en vlug
Voor de woelige wereld daarbuiten
Ik kan niet alles doen wat jij me gaf
Maar jij schonk mij wel het mooiste wat bestaat
Want ook al bekijk je het nu van buitenaf
Jij bent voor mij eeuwig mijn rode draad…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga toch ver,
want de zonde puilt als een rook
over planeet en ster,
de radio spant haar muziek-draad
uitdagend langs uw hemel-plafond.
Heer, ga ver,
ga ver van uw zondig volk,
de aard-kluit ruikt ongezond
en overal bezwijkt de goede raad.
Heer, ga ver van ons
in uw duistere wolk ...…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 het water spiegelt het ornament van panden
lichte kringen vloeien over schaduwkanten
water voert straten en bomen met een boog
naar een overbrugging van zijn loop
de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en
getoeter aan een hoge draad worden trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Berusting die ons zomerwoon
Zolang omsluipt
En met haar vale kille draden
Al nader-wevend ons bekruipt,
Zag ik van-ver, een bleke hoon,
In de spelonk der diepe paden, -
Zelfs zij was rood en schoon!…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 Het morgenlicht houdt zich nu bezig met de dingen
de pasgewassen trams de rails het draad erboven
de fietssturen de ramen en de raamkozijnen
de dingen kunnen in het morgenlicht geloven
het water van een gracht wordt zonder kleren aan
zo heilig als de heilige Sebastiaan.…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Aarzelend ben ik als kind begonnen,
in een wirwar van draden,
door elkaar gesponnen.
Net een web, maar ik heb
mijn weg gevonden.
Met hart en ziel schrijf ik
de aaneenrijgende woorden,
tot één geheel met een speciale boodschap,
mijn eigen of over een landschap.…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Hoe dan ook, onze draad
is niet doorgesneden. Ik voel je adem als
een frisse wind, die mij opfleurt en doorvoelt, hoe onaccep-
tabel het leed ook is. Ik huil alleen bij jou, mijn tranen verdwijnen in stilte.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken mijn
wortels in die beweging waar kracht niet drukt maar draagt in diepe rust.…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 broodje-aap-lijst prijkt
Bij wijze van spreken
zul je een griezel pas
serieus nemen als
je dekens van zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe zou het zijn
om zo gewichtloos
te kunnen dwarrelen
zonder doel, smetteloos
mooi wit en klein?…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
verdriet
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.146 Soms opeens komt het op
Voel het borrelen diep van binnen
Alsof de sluizen open gaan
Een badkuip zonder stop
Heb zoveel intens verdriet in mij
Het zit alleen zo diep van binnen
Onder een laagje vrolijkheid
Och, kon ik er maar bij
Waar komt toch dit verdriet vandaan?
Waar zou de oorspong liggen?
Heb ik maar zo weinig verwerkt?…
Een Nieuw Begin
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.313 De zon vervangt de maan
een nieuwe dag komt eraan
tijd sluipt voorbij
maar ik ben nog steeds niet blij
Een nieuw seizoen begint
't is alsof ik mij hervind
ik begin eindelijk te beseffen
dat waar mij moeder's eindstation was
ik mijn spoorboom op moet heffen
De tijd staat echt niet stil
ik moet gewoon weer door
het is niet wat ik wil…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 Het is alsof ik verdring,
te bang ben om vast te houden.
Ik ben geen mens maar ding,
en toch te schuchter om op te bouwen,
om mee te sluiten in een ring.
Ik heb geen grip op het bestaan,
het glipt als zand door mijn handen.
Ik ben onvruchtbaar als de maan,
ik hap naar lucht en knars mijn tanden.…
zonder jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.549 Vooral op eenzame
dagen en nachten
weet ik me geen raad
Ik zit maar te wachten
tot de telefoon over gaat
Toch weet ik
dat je vandaag niet belt
het voelt alsof ik afkick
en van top tot teen smelt
Ik mis je zo erg
dat mijn hoofd ervan
gaat bonken
Ik wil het wel schreeuwen
van de hoogste berg
Maar dan voel ik me
diep gezonken…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
Mijn allerliefste vriendin !
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
1.869 Het is alsof je me echt begrijpt.
Voor mij heb je alle tijd.
Velen hebben mij verdriet gedaan
en altijd was jij daar voor mij.
Je troost me door er gewoon te zijn,
door jou word ik dan weer blij.
Nooit laat je me in de steek.
Je blijft me altijd trouw.
Je bent mijn allerliefste vriendin.
Mijn hond, ik hou zoveel van jou.…