8256 resultaten.
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Kusss
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 lief mijn boos
mijn pijn en fijn
streel me met jouw zeer
jouw mij uit
met harde woorden
ik minnekoos ze
keer op keer
jaag op mij
als lopend wild
ik vlucht jou tegemoet
huil mijn tranen
ik zal ze drogen
lees ook
wat er hier niet staat
ik ben nog lang
ik ben nog lang
nog lang niet
uitgepraat
kus me
kus me…
Groots en genadeloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 't Komt zoals het komt,
Je weet immers niet beter -
Dagen bitter en zoet,
Alsof wat dan ook
Er nog toe doet -
De stroom van die rivier
Hou je toch niet tegen,
Valt het goed, lach dan maar
Valt het tegen, laat dan
Je tranen gaan ook al hoort
Het niet, het huilen van een man;
Je leven is een avontuur,
Het eind meest ongewis,…
De verliefde dichter.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
847 Mijn zweet dat stroomt, mijn tranen niet veel minder.
De vruchten van mijn dichtersziel
kan ik niet aborteren.
Hoe droevig is mijn lot
omdat mijn dichten echt niet beter wordt
zolang ik niet wat schrappen kan.
Maar ik ben verliefd,
zo vreselijk verliefd
op al mijn eigen woorden ……..…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 Als ik aan geliefden denk
die zijn heengegaan,
verlaten zomaar spontaan
stille tranen m'n ogen
die als parels rollen over m'n wangen
dan vraag ik me af of er een formule bestaat
voor gemis en verdriet
is het dan tijd die het draaglijk maakt
of niet...?…
Het leven zonder hem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 wereldburger-sociaal-wijs-
alert-behulpzaam-aandacht-
luisteren-liefdevol
Verdriet
wie kent dat niet
weg je dierbare
die je al één jaar niet meer ziet
Een traan
laat ik gaan
ik mis hem
gemis blijft bestaan
Hij was er altijd
voor een ander,voor mij
die gevoelens
zet je niet opzij
Herinneringen koesteren
dankbaar om wat er is…
Pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 Pijn kan een deel
van een mens zijn
gevoel als een steek
in het hart
ik kan er niet aan
ontwijken
toch weet ik zeker
hoewel door tranen
verward ik over
dit leed spreek
de schoonheid
en kussende
tederheid
van genezing
steeds zal blijken
zoals de wind
mijn gezicht streelt
wanneer ik als
een vogel
mijn vleugels…
Gegeven tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gegeven tijd vergist zich vaak
in de waarde van de nacht
verkleurt beelden die ik lichter maak
verdampt tranen uit mijn lach
heeft aandeel in mijn tegenzin
voedt wat was soms eindeloos
betovert de man die ik bemin
maakt dromen schaamteloos
Sowieso vergist de tijd zich vaak
in de waarde van de nacht
hoe donkerte alles, dat het raakt,
versterkt…
Dichters zijn clowns
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 De grap, de lach en de traan.
Humor levert ons de wapenen,
voor onze zinvolle strijd,
om ons bestaan.
Humoristen zijn therapeuten.
Dichters zijn clowns.…
Het laatste afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
988 Laat je tranen in ons drogen,
wonder nu het avondrood.
Er is geen afscheid,
zonder leven.
Geen liefde zonder,
echt bestaan.
Je hebt jezelf,
al vergeven,
ons in alles,
aangedaan.
-
Rust maar.
Rust maar zacht,
mijn lieverd,
mijn allergrootste schat.…
gymnopédies
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 dat Satie niet afkerig was
van weemoed weet ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan tranen
die gedreven zullen stromen
zo er iets op aarde is
dat klank geeft aan m'n gevoel
dan moet dit het zijn
de klankkleur rijk aan…
Dichten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Dichten is even stilstaan
bij wat er echt toe doet
je terugtrekken van de waan
dat alles alleen maar moet
en met een opgeruimde lach
bemerken dat het ook anders mag
elk moment heeft genoeg aan een traan
een overstromend gemoed dat zwijgen doet
of de opfleurende warmte van een glimlach.…
Liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
647 Het kwam als een lach,
voorbijgestoken door een traan.
De liefde verdoken,
maar in alle hevigheid aanwezig.
Geluk ten top, onwennig, verzot.
Het mag niet stoppen,
de bloesems zijn nog teer.
Laat ze open gaan.
Het licht van de zon brengt leven en vreugde.
Laat het niet regenen, voor één keer
Laat het tere leven
even zweven.…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
Op de vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Repen langs de weg:
mijn dromen stegen zich stuk
bezweken aan hun overdruk
Lotgenoten hangen in het water
gerimpeld, op gebroken benen
mager van het wachten
te moe om verder te gaan
en niet sterk genoeg
om stil te staan
Ik huil alleen nog tranen
die niet komen
verlichten of verlossen
Fel zwenkt het licht
van de vuurtoren
maar het…
fleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 de prachtige tuin staat alleen
missend die haar koesterde
de bloemen bloeien nog steeds
zoals de zon steeds nog schijnt
de regen echter voelt als tranen
voor hen die zij achterlaat
de schoonheid van de tuin
geurt mooie herinneringen
bij wie haar moeten laten gaan
omdat haar de tijd gekomen is
om in onze harten te blijven
om…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Als ledenpop voel ik mij
slap over waslijn hangen
een droevige Pierrot
die zijn tranen laat drogen
in koele herfstzon.
Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.…
Nu het winter wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 wordt
en de bomen niet vol
in het blad hebben gestaan
huiver ik om wat er komt
om de huiverende mensen
in een winter van misschien
wel veertig jaar, als een eindtijd
van de woekerende groei
en ook om de winterkou
in onze harten omdat ons leven
steeds meer levens kost
en steeds meer verdriet
Als we er niets aan doen
zullen onze tranen…
Een nieuwe taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
743 de taal om met de ontslapene
te praten bestaat uit zwijgen
oog in oog niet spreken
in stilheid alles ondergaan
ik kan huilen zonder tranen
jij kon ooit lachen mét
maar ik voel mijn oude winterhart
en in mijn borst is het koud
bij het verre noorderlicht
zullen eeuwen anders zijn
dagen als vervreemde vrienden
voor animus en gezelligheid…
De Dwaas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Speel en zing en dans en lach,
huil tranen met tuiten,
waai met de wind
en speel met vuur, want
alles van waarde in het leven
word je vrijelijk gegeven!…
Droombeeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 kale kruinen
van de wuivende bomen
in de getroffen straat
het is nu herfst
in mijn gedachten
Even ben je terug
in diepste kern
van mijn gevoelens
en ik koester je
in stille bewondering
droombeeld van liefde
ik koester je
Bescherm mijn zoet verlangen
laat nu geen regen vallen
het is al vochtig
in mijn dromen
er dalen tranen…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?
hoe te schrijven met de inkt
van genade als een wijs op wieken
van een vogel in de morgen
niet meer wordt gehoord?…
Toevalligheden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
12 Er is een moelijk woord voor
Toeval in je leven
Het is een mooi woord
Maar was het vergeten
Het schijnt toevallig te zijn
Net zoals je dagje plezier
Je tranen in pijn
Een stomende rijn
Een klavertje vier
Toevallig is ook de zon
Je lucht in je longen
Hoe je ooit begon
Hoe we ooit zongen
Het was niet meer dan toeval
Het was niet…
apocalyps
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
633 in het gehuichel was een deel en één in tranen
in sommige uren heel veel schijn en meer
in deze droeve jaren van het hart en in de gene
waren stormen - welke stormen, wie?…
Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
908 Tranen
Zo ontzettend mooi.
Maar nog steeds niet af.
Dichterbij ik stond perplex, dat is maf.
De tranen schoten weer in mijn ogen
Verdriet,
De vreugde teniet.
Gekropen door het prikkeldraad
Mocht eigenlijk niet, maar door de verhalen
Wilde ik niet dralen
En wilde actie.…
Dag Tobias
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.294 Jouw droeve ogen
namen afscheid
van een knuffelleven
vol kattenavonturen
en mooie dierendromen
ik keek nog eenmaal
in jouw ogen
en huilde dikke tranen
vanuit mij innerlijk
ik kon je niet meer helpen
we konden je niet
meer laten lijden
en langzaam van
ellende dood laten gaan
we hebben je
laten inslapen
jouw lichaam was op
maar jouw…
Rembrandtcyclus 15: anno 1663: Hendrickje is gestorven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 Je zou kunnen gaan denken, dat ik er nu aan
wennen ga, mijn tranen zijn verdroogd, maar diep
geworteld vloeien zij
mijn lot is uitgezet, ontkomen doe ik er niet aan,
en staat de dood dichtbij mijn bed, om steeds weer
toe te slaan
zou het soms nijd zijn van de dood, dat ik hem als
wezen nooit geschilderd heb, alleen maar via lijken
die door…