35704 resultaten.
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
"liefde" in een luchtbel
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.503 laat ons gaan..ver..uit elkaars leven.
Laat onze "liefde" zweven..
Als een luchtbel, hoog in de lucht.
Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht...
...onze luchtbel spat uiteen...
voel je die druppels om ons heen..?
Dit is ons laatste restje verdriet..
want meer dan dat.. was er niet.
...hij begrijpt haar wel..…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
817 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde.…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
Afscheid van mijn zuster
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.234 Ook jij voelde je alleen
als ik ver van je verwijderd was
ondanks de vele mensen om je heen!
Ook jij zal mij nu missen
en ging je heen met pijn
maar laten we in het leven na
de dood, gewoon weer zussen zijn..…
waard
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
794 De dagen hier zijn
als een feest
wat nooit stopt
geen rot hout
alleen maar gezond zijn
de woorden spelen
in het rond
zoals de lach van goud
zoals de dag die eindigt
en opnieuw begint
met dauwdruppels aan het gras
vers opnieuw geboren
hoor lief
je kunt het horen
zon lach nog een keer naar mij
zoals een speelplaats klinkt
als een schommel…
de val van eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
620 wakker in een droom
wil ik uit
de wereld stappen
voorzichtig
een stapje over de rand
en dan
dan zal ik vallen
vallen
tot ver voorbij
het diepe
vallen
zover
totdat ik zweef
zweef
in het oneindige
het vochtige van
troost
één word met mijn wens
als een onzichtbare kring rondom
stilte
afgesneden
van de richtingen
die mij niet toebehoorden…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Door afstand steeds gescheiden
zelfs nu ik zo vlakbij je sta
weet ik je te ver weg
om ooit die kloof met woorden
nog te kunnen overbruggen.
Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.…
Liefdesnacht
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
668 Er was weer even liefde
zonder pijn, vol vreugde
danste jij tot aan de ochtend
er waren weer rozen
sinaasappelsap
en broodkruimels op bed
er was opnieuw vrede
thee werd vers gezet
en alles had weer een reden
vanuit jouw emotionele wortels
kwam je bij mij
bespraken wij het nut van dagen
met nieuwe levensvragen
begon het ons met spoed…
Zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.843 Wat laat jou gedachten zweven
soms lang soms maar even
Wat laat jou ver weg van mij
die angst en woede tegenover mij
Waar ben jij mijn zus
Ik ken jou niet meer
Ik zie jou niet meer
ik spreek jou niet meer
Maar een enkele keer
Zie ik jou weer
Praten doe je amper
gevoelens zijn leeg
Zus wanneer ken ik jou weer
zoals vroeger.…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
516 gelukkig ver weg van de massa
maar dichtbij de hoop
om voor altijd
ergens toch nog
gelukkig
te kunnen en te mogen zijn.
zijn deze laatsten:
helden
of
slachtoffers?…
Metalen meeuwen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 Een vlucht metalen meeuwen
de vrienden ver van overzee
Europeanen en Amerikanen
brengen hopelijk het stemrecht mee.…
ik hou van een taal zonder horten en stoten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik hou van woorden,
die druipen van leven
gebald in een vers dat schreeuwt:
zo zag ik het nog nooit!
woorden die wroeten en tieren
kop op ! ga door!
straks wordt het : buigen of barsten!
zorg nu voor bevrijding
of
je blijft eeuwig gekooid!…
NORA STORM OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ze was een begrip in Rotterdam en ver daarbuiten voor haar werk voor mensen die buiten de maatschappij-boot vallen. Ze heeft haar naam eer aangedaan.
Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!…
Zomaar een glimlach
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
565 naar het kind dat verwonderd is om de regen,
naar de bloemen die dankbaar zijn
om eindelijk wat water,
naar de lindebomen die weldra
weer hun geur verspreiden en me
doen terugdenken aan mijn kinderjaren,
naar de zon die even rust nu
en zich klaar maakt voor betere tijden,
naar allen die pijn hebben, die lijden
hoe dan ook, naar jou
die ver…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Stralend ver schijnen mijn woorden
meegevoerd in ijle wind
alsof ze komen uit de kosmos
waar geen oor de herkomst vindt
maar waar eens mijn gedachten
vanuit liefde zijn geboren
wat geen mens ooit nog bindt.…
Buiten schot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 je blijft niet buiten schot
als rijkdom
de ultieme vrijheid geeft
voor idealen schieten ze iedereen kapot
het is de eenling
ziek of gefixeerd en
groepen die geweld niet schuwen
om ons hun ideeën door de strot te duwen
raakt onze maatschappij
haar openheid nu kwijt
omdat ook de naaste buren
onopgemerkte extremisten kunnen zijn
of veren…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Verse aarde
de eeuwigheid.…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Ver stond de strakke lucht
Als een grijszijden scherm
Gespannen voor de dood.
Aan deze zijde een vlucht
Vogelen met gekerm,
Onze hoofden over, vlood.
De grond bekroop wat groen.
Schril staken stengels riet.
De wereld stond ontbladerd
Uitstervend in seizoen,
Dat zon voorgoed verliet,
Weer tot de maan genaderd.…
Toornig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
897 Ze schuiven een stoel
voor het spreekgebaar
verfijnt is de streling
van wegwerpgevoelens
in de kleerkast hangen
hangen zij mijn onderhuid te drogen
zo ver is het land
moeizaam en oud
uitgerekend vandaag
een dag als duizend Zondagen
bindend de gedachten
voor iedere eerste dag
het gewroet van de zon
in mijn weekse jasje
heeft de dag dan…
blauwe periode
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
887 wat bij de leegte hoort
je hoeft de regen niet uit te vegen
in elke lijn van mijn hoofd
jij vraagt dan
waarom ik de druppels dragen wil
het verdriet, onverwisselbaar
zoals jij en ik
ik antwoord
“ik geef je eerlijke uren
maar durf niet te vragen
of je uit mijn woorden
ook zonnebloemen vouwt”
van Gogh
ligt op mijn lippen
tot ver…
Beloofd!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.436 Als ik dood ben
mag je met mijn lichaam
doen wat je wilt
maar mijn geest krijg
je niet zomaar te pakken
die is onderweg
wellicht al ver weg
Maar als je
in mijn geest handelt
treed ik weer even in
als je dan naar mijn lichaam kijkt
voel je weer m'n aanwezigheid
en ik die van jullie
dan nemen we repectvol wederzijds afscheid
in mijn en…
Het eigen kruis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 de draden
zijn niet strak
die jou verbinden
met het kruis
soms stoot je
ergens tegenaan
als jij voor even
te ver bent gegaan
vrijheid heeft
zijn grenzen
in samenleven
met zoveel mensen
wij zijn geen
harlekijnen
weten met de draden
redelijk goed om te gaan
maar wie trekt
er aan het kruis
en leidt de massa’s
door het leven…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Alles probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde…
Opmaat
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Religie is gevaarlijk
Zegt Erik Muis
Opmaat naar oorlog
Naar moord en dood
Hoe anders kijkt
De onderkant aan
Tegen het wonder
Van het kruis
Leg je oor te luisteren
In het daklozen opvanghuis
Hoe ver ze ook zijn gegaan
Hoe diep ze ook zijn gezonken
Hun liefde voor
Christus is zonneklaar
Hij is een van ons
Een dakloze zoals…