4280 resultaten.
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Laat mij maar nog even roeien vannacht
in hoge baren worstel ik tot de overkant
Daar word ik straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen…
Tijd illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
552 De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim
en verdwijnt achter de horizon.
Wat is tijd
wanneer ze verdwaalt
in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…
Geen mens weet: hoe lang!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Er is geen hond geen kat, geen paard
die weet wanneer ie ‘t leven verlaat
er is geen enkel figuur geïmplanteerd
met een chip die je zegt: ‘ is gedaan.
Slechts een varken opgejaagd zeg maar
vermits ie niet ‘t leven liet in ‘n brandende stal
kan misschien vermoeden dat:
z’n tijd gekomen is!…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Toch kruisen zich onze wegen,
als we onze veiligheid verlaten gaan.
We komen steeds elkaar weer tegen,
als we buiten onze grensjes gaan.
Dan gaan we vergelijken,
argwanend zien we elkaar dan aan,
willen niet op de ander lijken,
zien de ander echt niet staan.
Zoeken bij die ander meteen naar een gebrek.…
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 het lijf of is het de geest
welk ervan beroert de rem het meest
alsof een zware slaap op mijn schouder drukt
en de kracht van de dag onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 verschijnen, ze weet het en we
converseren in een taal die
weinigen begrijpen
ze beleefd het samen
mediteren als een groet
naar de voorbereidende dood
ik bespeur geen angst verdriet
of leed wanneer ik haar bleek
gezicht observeer en zie
datgene waar ik nog
geen lering uit heb getrokken
zij is mijn leraar die weldra
haar vaste vorm verlaat…
Ik neig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 ik neig almaar meer naar 't rustieke
in denken, doen en laten
ook wel in proeven van 't leven
waarbij de kern een lichte schaduw kent
zonder voor zuiverheid onder te doen,
het oorspronkelijke laat zich niet verlaten
het is als een stilte die een kamer vult
en al het aanwezige rust in hout, steen of glas
alles vertelt zo een eigen verhaal…
GAVE HUID
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Bommelstein
zit hij genoegzaam in een stoel
rookt vol genot zijn lange pijp
die blote bruine berenvacht
mag wie dan ook zien
een sprong in het water
kent geen zwembroek
Olivier Berendinus
wordt ouder en kuiser
draagt meestal een open jas
met gele en rode ruiten
slechts wanneer de waaghals
toverkunst wil uitvoeren
of snel zijn woonkasteel verlaat…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 wij het minste
noch geringst vermoeden van
raken wij het leeslint bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen
spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat verlaten…
Orfeurydice
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
440 niets van slangebeet
dat cobragif bracht jou
ten val
spoorloos van d'aardbodem verdwenen
ten onder in het dodenrijk
der kyrgistaanse tartarus
ik had geen noot meer
op mijn zang
hoe lang leef jij zonder mijn
kus
in d'onderaardse dodenlus
word jij van stilte zonder
tijd
die niet meer is, maar wel
verglijdt
niet eenzaam en verlaten…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 vader
waarom heb je mij verlaten
jij bent de zon
waar alles om draait
maar draai het nu eens om
om mij
geef je paardenkrachten aan mij
voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Wanneer ik de tuin verlaat
draag ik mee wat verborgen was, een
diepgewortelde levenskracht, die zich niet haast maar
wacht op het geheime moment om zacht door mij heen te stromen.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Wanneer ik uiteindelijk weer
opsta en mijn stappen de ruimte voorzichtig
verlaten, draag ik geen antwoorden met mij mee maar een
verstilling, die mij van binnen verder opent dan woorden kunnen reiken.…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Kijk: een kind werpt de bal omhoog
alsof hij de middag zelf wil vangen,
en even hangt alles stil —
de hemel, het stof, de adem —
in dat ene, gouden ogenblik
waarin het spel de wereld
nog niet heeft verlaten.…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.…
aardigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
204 Een Gedicht Over Aardigheid
In een wereld vol drukte en gehaast,
is er iemand die nooit zijn vriend verlaat.
Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries,
met een glimlach zo stralend en lief als een iris.
Hij biedt altijd een helpende hand,
een baken van licht in het donkere zand.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 In een verlaten coupé met een blind raam
passeer ik een paar keer stations zonder naam.
Loom schuift de trein door die leegte en stilte,
het zijn uren of dagen, wellicht ook weken,
in die wereld van zand als een wazige deken.
Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen
en langzaam verdwijnen de rails in het zand.…
"Witte-Doek"-syndroom
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.630 Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino
zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo
hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg
zoekend, tastend langs donkere straten,
mijn gevoel is van emoties verlaten;
ik beland in een onbekende louche kroeg.…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 wachter op een aarden wal
bejaard en weer in nieuwe tooi
met aan zijn voet een bloemenpracht
als eerbetoon aan zoveel majesteit
geen vogel laat zijn stem nog horen
ik fluit mijn hond die achterblijft
er gaat een rilling door het water:
een snoek paait in de waterwortels
en aan de overkant bevriest het beeld
in pelgrim, die zijn oude huid
verlaat…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft
dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt,
den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt.
Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft.
Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.…
November
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.156 In die stille maand november
Alles kaal, dor en leeg
Sta ik in een verlaten steeg
Geen gedender.
De regen spat op mijn gezicht
Op de kalen bomen
Ik hoor het water stromen
Doe mijn ogen dicht.
Ik sta aan de grond genageld
Ben bevroren van binnen
Sta te verzinnen
Dat het hagelt.…
schemering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.129 Stil in de kamer bij de koude haard
langzaam donkert het om mij heen
De avond die lange schaduwen baart
Moeizaam priem ik er nog doorheen
Ik wil de dag nog niet verlaten
De warme zon de vrolijke vreugd
De drukte het gepraat op de straten
Het lawaai van de uitbundige jeugd
Toch wint het donker van het licht
Het komt op zijn vastgestelde…
Niemand weet
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.449 streek
Niemand weet
Dat jij me heel voorzichtig zoende
En dat ik me dan als een hulpeloos kindje voelde
Niemand weet
Van de pijn die ik nu voel
En wat ik met mijn onverschilligheid bedoel
Niemand weet
Van mijn wond die alsmaar bloedt
Als ze het vragen zeg ik “alles gaat goed”
Niemand weet
Dat mijn ziel me tegelijk met jou heeft verlaten…
Clowntje
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.158 Bijt per ongeluk op zijn tong
Traantjes rollen, groot verdriet
Over clowntjes wangen
Verlegenheid verdwijnt wanneer hij ziet
hoe zijn streken lachend worden ontvangen
Vrolijkheid neemt bij hem toe
Clowntje is weer blij
Maar langzaamaan wordt hij moe
Zijn optreden is voorbij
Wuift nog even naar het publiek
Wenst hen goedenacht
Verlaat…
Verkering
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.595 kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis
De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder
haakten interconfessioneel de vingers vroom in één
De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde te behoeden
stil zwijgend van zijn kruis en zond mij straffend heen
Nu nog bij het bezoeken van zijn reeds half verzakte zerk
kijk ik bij het verlaten…
De ontgoocheling
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.222 erotische gedachten fel
gierend krachtig protesteren
Het rode licht verdoezelend
voluptueuze heupen borsten vlezig
binnen geen weg terug
Gespreide benen vette plooien
wenkten liggend op haar rug
Stuntelig roede weigert negerend
de uitgestoken helpende hand
Brengt hem uiteindelijk de daad
signalen afschuw verdringend
Met gebogen hoofd verlaat…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Niemand van hen, had deze wereld mogen verlaten..
De wereld veranderde in één grote schaduw van rouw..
Iedereen vol angst en verdriet..
We zagen zelfs beelden van springende mensen vanaf dat gebouw..
Alle mensen die hun omgekomen bekende moeten missen..
Zij moeten verder met hun leven..
Vol met hindernissen...…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 Ik voelde je heel even
Laat los, verlaat me
Na de dood… Is er leven?
Nee, blijf hier! Ik smeek je
Nog één kus, één geur
~ Ik kan niet, mijn engel
~ Hoezeer ik het betreur
~ Ga verder, denk aan me
~ Maar koester je zijn
Ik snap je, laat je gaan
Geef me over aan de pijn
Vaarwel
~ Vaarwel
Is er dood?…
herinneringen
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.544 hou me vast aan de mooie herinneringen
want dat plaatje houdt me op de been
de laatste jaren waren minder leuk
waar gingen toch jouw gedachten heen
Ik denk aan wat je mij hebt gegeven
dat is wat ik belangrijk vind in mijn leven
je vertrouwen en een dikke zoen
wat dat al niet met een mens kan doen
Een prachtig mens heeft mij verlaten…