Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Foto op startscherm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
bocht Ervoor een hondenoppasser met zeven honden die lekker vrij lopen daarachter wij, met z'n drie, maar niet op de foto Jij draagt die wollen pet en hij denkt waar gaat dit naartoe ‘k Wist niet dat ik zo zou genieten van dit uitzicht toen ik hem nam, ‘t strand elke dag zien zou haar verte, een lichtende duinpan donkere wolken…
Ralameimaar18 augustus 2024Lees meer >

Een gedicht voor tussen de schuifdeuren

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…
Joepondro7 januari 2025Lees meer >

STRIJD EN RUST

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
het meer van Galilea stoort zich aan geen tijd en krakeel weerspiegelt bergen en wolken in zijn klare diepte toont schoonheid en vrede als in de dagen dat Christus' gezag hier klonk het Woord van genade bracht.…

Het komt goed

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
lijkt alles moeilijk zwarter dan de nacht je voelt je leeg van binnen meer tranen dan een lach Verstikt door boosheid en verdriet verloren je ziet het even allemaal niet Een deel van een groot geheel maar o zo klein en nietig het liefst zou je er even niet zijn je voelt je te verdrietig Maar binnenkort wordt het weer licht zullen wolken…

GUNNEN

netgedicht
1.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 619
Waarmee ik samenvattend zeggen wil dat ons aller oma heel gauw volschiet als haar moeizaam ploeterend kleinkind nèt niet voldoende de roze wolk bereikt...…

kletsmeiers tegen binnenvetters (a romania)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
van de bergen taal geraken en slenteren uit het woest kabbelen de beek vult mijn dorst op [kannen] lager dan menig opgehouden hand spetteren druppels om op te gaan terug van waar zij niet komen wilden [hier] op de woorden als wolken wankelen zinnen uiteengereten uit één verregend bed niet opgemaakt zoals verwacht maar doorwoeld…

Rust

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 369
Voert mij weg uit deez tijd, Op de wolken van m’n gedachten, Einde mijn vergeefse strijd. Diepe rust daalt in mij neer, Hoef niet langer meer te wachten, Slaap in voor d’laatste keer.…

Polonaise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 164
Ik was jong, ik ging grootse schoonheid ervaren op handen van succes, en nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren de lachend mooie mensen hun parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper Niemand hoeft…
Zywa1 september 2025Lees meer >

Tussen taal en tekens

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 658
Wie het overkomt: de dood of het leven moet in het zicht van het licht naar het pad van de wolken zweven vuren laten branden als in een heldendicht. Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond moet licht als een veertje schrijven meerstemmig zingen met liefdevolle mond in tijden van nood de liefde eer bewijzen.…
J.Bakx20 december 2025Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 361
Vanuit ’t duister kwam ’n stem, Die riep zijn naam, Hem trof gelijk ’n bliksemschicht, Stokstijf deed staan, ’t Bleke licht van de volle maan, Tekende hem in ’t licht, Twjiflend hij ’t juist had verstaan. ’n Wolk duisterde ’t licht, Haalde het licht bij hem vandaan, Ontnam hem zijn zicht.…
Joris Olivier30 december 2025Lees meer >

rukwind

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 442
met mijn woorden kun je donkere wolken stapelen boven alles wat je lief is wat ons perspectief is de zorgeloosheid plotseling laten varen op een rukwind en de zonovergoten toekomst- tijdzeeën ook met z’n tweeën even in angst lijken te vergeten in diezelfde zinnen vind je bouwstenen voor de tempel voor wat we houden willen waar vertrouwen…

inhaalslag

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 414
zijn met hun slagen in de lucht is het al duidelijk of zij vertrekken of juist arriveren laten zij achter of keren zij weder naar oorsprong de lucht is ijl en heeft een lichtvoetige tederheid toch ruikt dit naar aarde naar gewicht van steen het water blijft onveranderlijk zoals verwacht hoe hoog een sprong ook mag zijn een wolk…
Iniduo13 februari 2026Lees meer >

Samenhang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 145
Het leven trekt aan mij voorbij, Het oude paard trekt de kar, Wijl de voerman ment op d’bok, Wolken trekken d‘hemel dicht, De vrouw trekt d’gordijnen open, Zet zo d’kamer in licht, Schuift daarna het raam open, Voor meer frisse lucht.…

Lichtvoetige vogel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 184
Een nieuwe werkelijkheid spreekt zich breed uit over nauwe stegen waar hij de wolken bijna kan aanraken: De euforie is waanzinnig brutaal in de argeloze stenen achterbuurt hij zwerft door de oude straten onderweg naar de havenwijk die openligt voor ongelovigen met hier en daar luid geblaf van een verdwaalde bruine hond en blonde kinderen…

NAJAAR BUITENLUST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Aaneengesloten grijs van wolken hangt over Alphens kampeerplaats. Het leven ligt stil binnen woudreuzen vol vocht, omringd door hagen. Een hoge eik houdt koppig zijn groen; onder hem kleuren struiken fel. Rijen woonwagens, deftig uitziende hutten, zwijgen gelaten.…
Han Messie13 oktober 2026Lees meer >

Voor ons

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
de kust, aan het eind van de weg vanuit de drukte van het centrum uitsteekt in zee Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden in het wereldomvattende graf van de zee Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt en het huis gebouwd, waar wij een week te gast zijn onder de wolken…
Zywa2 november 2026Lees meer >

Bij de dood van Joris de Heus

gedicht
3.9 met 367 stemmen aantal keer bekeken 27.077
Wij zagen naar de wolken die kwamen van over Westmaas. Het heeft ons niet geholpen, wolken zijn week, helaas. Hij had zijn geloof verloren en deed er niet meer aan. Maar in die laatste weken is veel door hem heen gegaan. Hij hield veel van zijn moeder maar zei bitter "neen" tegen God.…

Cirkels in zand

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

Ondergang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
wandel west waar wolken -rode wonden- wachten op de avond, moe en bloedend lijk papaver wandel west waar drukte -woeste honden- webebt in vergeten hoe gedaver wurgend werkt nest is best nu 't noorden ijzig nadert moordend in z'n ijz'ren greep geklauwd : het einde van de dag nest is best en woorden van mijn vader trekken -goud-…

ik had je zee beloofd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.453
schreef met zand mijn naam je rug witte de letters daar zou ik die zomer staan ik had je zee beloofd en zon om licht te bruinen we verliefden ons die dag aan de voet van de eerste duinen we zuchtten zoete woorden in het waaien van de wind sprongen door de branding ondeugend als een kind we wiegden water en de golven gaven mee de wolken…

Een ver zwiepen

gedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 15.557
Over geploegde aarde wervelen wolken van letters. De zon gloort en walmt in de brand van het onkruid. Waar de winter toeslaat, vliegt de zwaan zich kalm. Traag kolkend verplaatst zich door de lucht. Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je de gigantenriem.…

Het licht dat op de daken valt

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.261
Is met één vlekje zonneschijn, Dat op de duinrand ligt, Dat aanstonds zal verwonnen zijn, Gaan weer de wolken dicht, Een enkel vleugje zonnegoud, Dat geluwt op het groen, De vreugde alree begonnen? Zou 't Mijn mond weer zingen doen?…

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

een vagebond streelt bergen rond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
een vagebond streelt bergen rond werp duister in ravijnen de vingers van zijn handen slijten door de jaren heen de tanden van de kammen zijn mantel wappert over heuvels en in dalen vertellen vlammen uit het vuur verhalen zijn armen zwaaien en draaien de wereld wijder hij is de bevrijder van de wind en blaast met wangen vol de wolken…
wil melker27 december 2002Lees meer >

Zomerfruit

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Enkelhoog Was het gras De zomervruchten zoet En onbespoten De wolken Wit en zacht Als katoen Zojuist ontsproten De bijen Vlogen bedrijvig Van bloem, Naar bloem, Naar bloem En te midden van dit schouwspel Lagen wij Zonder Iets te doen Onze eerste keer samen Als man, Als vrouw Geen ring die wij droegen Of belofte van…
Eva24 januari 2003Lees meer >

Tju

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Mijn denken en doen zijn omfloerst door een wolk van liefde, woorden en daden zijn zacht,fragiel. Als een oude berg,geschminkt door de sneeuw voel ik me leven door jou. Een stille kleine bron verandert in een machtig brullende zee, eerst nors maar nu oké, regenboog van troost in een zwarte eenzame nacht.…
Jokke1 februari 2003Lees meer >

Brandglas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Ik zet me neer en kijk naar boven steeds hoger gaat het hemels prentenboek - gevat in brandglas, duizendvoud Je voelt je stijgen, zweven haast en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer en ‘t hoofd haast in de wolken.…
rob18 augustus 2002Lees meer >

Brandglas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 845
Ik zet me neer en kijk naar boven steeds hoger gaat het hemels prentenboek - gevat in brandglas, duizendvoud Je voelt je stijgen, zweven haast en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer en ‘t hoofd haast in de wolken.…
robE19 augustus 2002Lees meer >

Lancelot

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Hoor De ruige ridder nadert Zijn volbloedhengst dampt bij dageraad Ik wil ook zo worden Ik doe alsof Wijdbeens zit ik Strak en statig in het fietszadel Ik smeer de ratelende ketting Voor een dolle galop Naar de herberg, de hooizolder Waar een blonde boeredochter popelt Hoor De wolken barsten Druppels geselen het koren Hoefgetrappel…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >