3891 resultaten.
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 melancholie
in het schijnsel van kaarsjes
schitteren dan de kerstballen
wit zilver of goudgeel gekleurd
als fakkels van het ervaren geluk
waarvan de spiegels ook zwaaien
naar allen die ons betekenden
of ons hen betekenen lieten
prikkelend jeuken de kerstnaalden
vallend van haar groene takken
het omzien naar dagen van gisteren
opdat wij als deuren…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar uw felheid niet verveelt
als groots een welkom buigt in ruisen
alle zware deuren…
Volmaakt gelukkig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Rillend stap ik uit mijn mandje
Pak een onderbroek en dan
In de douche met een washandje
Proper wordt mijn Don Juan
Scheren en dan tandjes poetsen
10 minuutjes van mijn tijd
snel daarna de kleertjes toetsen
Kussen voor mijn lieve meid
File, werken, file eten,
Elke dag dezelfde sleur,
Maar ik zal het snel vergeten
Weekend staat nu voor de deur…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Dat klokslag middernacht één
van de vrienden schrijft samen te willen komen
Dat 's morgens héél vroeg een héél vroegere vriendin van ver feliciteert
Dat als je de deur uitstapt daar een krukje met krokant croissant
en sap en plant en kaart
van dichtbij vriendin
Dat je luncht met zoon en dochter in het park,
't gesprek als kleefkruid aan…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Dat ik alles hier intens beleef en geniet van dichtbij
tot ver weg in een veranderlijke wereld waar dingen voorbijkomen in
tijd en ruimte tegelijk opent zij haar deuren voor allerlei nieuwigheden en sensitiviteit
In elk geval leven is als poëzie, fascinerend en verrassend van waar het einde nog niet is geschreven.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Dat ik alles hier intens beleef en geniet van dichtbij
tot ver weg in een veranderlijke wereld waar dingen voorbijkomen in
tijd en ruimte tegelijk opent zij haar deuren voor allerlei nieuwigheden en sensitiviteit
In elk geval deze herfst blijft nog lang nazinderen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
grote gast - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 nu je twaalf jaren tellen mag
komt er een heel nieuwe tijd
ga jij dingen echt ontdekken
die je heel misschien ook wel
met jou vrienden al besprak
met de deuren die opengaan
wordt jouw wereld groter nu
echter dan de virtuele wereld
waarin fictie en werkelijkheid
voortdurend elkaar bespelen
je bent echt een grote gast nu
die stoer stoeiend…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 ‘Ik gaan geen vriend hier vinden’
zei hij zacht,
‘de deuren zijn steeds dicht, ik kan het niemand vragen.’
Hij had de taal nog niet
de klanken
Hij had alleen zijn eigen taal:
zijn ogen die als sterren
mij raakten met hun licht.…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Alles leek nep, alsof onze vriendschap een leugen was geweest,
Ik smeet de deur dicht, zocht de schuld bij jou het allermeest.
Ik wiste je uit mijn dagen, we spraken nooit meer één woord,
De vriendschap die onbreekbaar leek, werd in één klap vermoord.…
Wonderdokter
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.199 Ze kon d'r Rover bij de deur parkeren
en zei: 'Ik neem de bridal room (voor twee)
Hij ging maar al te gaarne met 'r mee.
Wat fijn: ze hoefde niet te reserveren.
Gelukkig was er nog een koud buffet.
Hij keek geboeid naar haar decolleté.
Ze vroeg 'm of-ie moe was.…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 Een donkerzwoele kamer, ik en nog één:
een onbekende vader van een onbekend kind
die zich met pikzwarte irissen dom hield
en blind, die listig in het duister tastte
Er hing een slapend, roodoranje licht
als een ketelhete schemerzon
omzwachteld ’s nachts met koele mantels
in sterren of in maan vermomd
Ik slofte, sleepte me richting deur…
I N 'T R I E T
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.287 Gedoken half, in ‘t riet,
half zichtbaar, deur de rieten,
aanschouwen de koeien mij,
die, vers uit hunne slieten
en vaste veters, nu
op vrije voeten gaan
en, gaande, ‘s morgens vroeg,
hun lange steerten slaan.…
ONS HOLLANDS IDEAAL
poëzie
3.6 met 73 stemmen
10.663 Als je Moe door 'n visite
Jammer niet de deur uit mag;
En je Pa niet naar kantoor moet
Op een Beursvakantiedag.
Juist op tijd geboren worden,
Niet te vroeg en niet te laat,
Net precies op je verjaardag,
Anders spreekt de wereld kwaad.
Refrein:
Dat wensen wij ons allemaal,
Dat is ons Hollands Ideaal.…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Zo draait de wereldkloot; hetzij
de vader 't liefste kind beweent,
of 't kind op vaders lichaam steent:
De dood gaat huis noch deur voorbij.
De dood die spaart noch zoete jeugd,
noch gemelijke ouderdom.
Zij maakt de mond des reedners stom
en ziet geleerdheid aan noch deugd.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Midden op de vliering
Heeft men een kleine ruimte afgeschoten,
Haar kamer genoemd;
Verschoten doeken dienen voor versiering,
De wapperende deur kan niet gesloten
En het behang is grof gebloemd.…
De Nachten
hartenkreet
2.3 met 24 stemmen
5.076 Klapperende deuren, windkracht negen.
Bed uit, probleempje opgelost, wat een zegen.
Een uurtje later.
Nu is het mijn maag die de aandacht vraagt.
Eerst wat eten lijkt hij mij aan te bevelen.
Wie ben ik om dat niet uit te voeren.
Een stuk kaas, een banaan, langzaam raak ik over mijn toeren.
Half zes.
Ik lig naar mijn wekker te staren.…
mijn gevoel
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
2.240 eigen lichaam
gevoelens diep verborgen
alles is voor mij een schaam
maakte ik me maar minder zorgen
ik zie mezelf als hallucinatie
grenzen verleggen keer op keer
nooit tevreden met een prestatie
alles kan beter iedere keer weer
ik stel mezelf steeds weer teleur
het vreet aan mijn zelfvertrouwen
loop met mijn hoofd tegen een gesloten deur…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 Meegesleur deur verbete onderwater strome.
Onskuldig, van nuttelose vasmeerplek
na nuttelose vasmeerplek,
totdat ek haar anker
met 'n Jose Cuervo en 'n Hunters Dry.
She looks back she's mine,
van 'n Jaap aan die bokant van die bar.…
Kerstmis - Den Bosch
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.238 Kerstmis
De Sint Jan, de deuren wijd geopend,
geur van wierook, gedrang om de levende stal.
Honderden kaarsjes in devotie ontstoken,
een dakloze zijn krantjes slijtend in de hal.
Overvolle winkelstraten, uitnodigende etalages,
poppen stijlvol gekleed in kersttuniek.…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Deuren gaan open, geluid is verstomd.
Ruiten tillen blikken naar buiten.
Bomen buigen hun takken uiteen.
Gevels staan minzaam te knikken.
Bollen tot straat in een rood perspectief.
Weten dat lijnen in verten verdwijnen
alsof horizon oplossing biedt. Zij komt.
Haar lachende mond in het stralend gezicht.…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 gisteren als eerste glanzend begon
Nu door een waas van mistige strepen
Beslaande ramen in de haast van het wegvegen
Een klikkend en klakkend refrein
Eentonig, helder, klaar en rein
Al gestoord door een ladder
Werd er gezeemd
Vreemd
Die lege stoel
Wat liepen die dagen maar raar
En met een weemoedig gebaar
Verliet ik het oude pand
De deur…
IN 'T RIET
poëzie
3.4 met 12 stemmen
5.611 Gedoken half, in ‘t riet,
half zichtbaar, deur de rieten,
aanschouwt de koeien mij,
die, vers uit hunne slieten
en vaste veters, nu
op vrije voeten gaan
en, gaande, ‘s morgens vroeg,
hun lange steerten slaan.…
- Licht in de nacht -
hartenkreet
3.5 met 39 stemmen
1.990 Licht op in de nacht
in rijen van twee ogen
beschonken woorden
omringd en niet mis te verstaan,
het fluisteren van vrienden
die laat 's nachts uit elkaar zijn gegaan
de houten deur staat
nog open op een kier
als de laatste kaars flakkert even
witte was smelt zacht
de maan bewaakt de sterrennacht
als de dronken gasten wensen te gaan.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 De toren zweeg, de stilte teruggekropen,
de houten banken even leeg als voorheen,
de grauwtjes, de koster met het gelaat als steen,
maar dan knerst de deur op een kier open.
Zou er iemand daar buiten staan te dringen?…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Daar is een deur: ik ruik het gras, de warme zon, de dageraad.
Je aarzelt niet en maakt de sloten voor mij open.
Je kijkt me aan en keert dan om; die wereld buiten zoek jij niet;
je hebt gekozen voor de stilte en het duister van de nacht.…
Inspiração por Alberto Caeiro
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
758 Net zoals een lelijk blond schreeuwerig mokkel
met een klein blafferig hondje,
Die zij uitlaat vlak voor de deur van haar huis
In de muisstillestraat waar zij het beestje
de boel onder laat schijten
Als zij met het hondje haar huis induikt
dan overheerst de stilte weer.…
last post
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.428 En aan de deur kust ze me even nog de mond.
Haar ogen glanzen. Van ontroering,
denk ik.
Ik zeg: tot dinsdag lieve, ik zal je missen.
Zij antwoordt enkel met een zoen.
Dit was de laatste keer,
weet zij. Maar zegt me niets.
Haar brief is reeds gepost:
"het spijt me, maar het is voorbij..."…
DE NAJAARSLAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.706 Het was, of ik goudene deuren wijd
zag openstaan.
Het werd mij, toen ik binnenging
of ik door gouden gewelven liep:
Ik aarzelde even, ik ademde diep,
diep van verwondering.
Ik voelde me eerst als een kindje, dat stout
doet wat verboden is.
Ik sprak: "Zijn voor mij die gewelven gebouwd?…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Als je de deur behoedzaam opent op een kier
groet ik je enkel met mijn ogen
en lach je teder tegemoet.
Tot je me binnen nodigt in je huis,
onzeker en verward.
Ik sluit je zwijgend
in mijn armen
en druk je dicht tegen me aan.
Ik zeg niet langer dat ik van je hou:
je zal het voelen,
daartegen is je stilte niet gepantserd.…
Op de snelweg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
851 Tenslotte lukte het inhalen dan wel
laaiend zocht ik naar die chauffeur
Tijd genoeg, hij ging toch niet snel
maar het grijze had een lichte kleur
Toen plotseling, zag ik zijn gezicht
vriendelijk glimlachte het naar mij
Wat ik zag, deed de deur echt dicht
die oude vogel bleek..een jonge zij
Oh nee!…