43953 resultaten.
De Ballade van Orange Grave (1)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Een jongen van de Cariben
plukt sinaasappels in de
Sunshine State
de zon staat hoog, zij brandt
Meerstemmige gospels golven
over de orange grove:
nobody knows the trouble I’ve seen
hoe het voelt om zwart te zijn
Zij kijken niet in de zon
zij weten van het wit
de jongen van de Cariben
en zijn kompanen
In de Sunshine State
houdt…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
JUMBO 's STAP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 De grootste winkel van Teteringen
heeft eigen tassen, waarop stralende pracht
uit het dorp prijkt, geeft hiermee koopkracht
met geld- en kunstminnende wendingen.
Daarnaast luiden gestamp en bevingen:
men arbeidt, geleid door sterke eendracht.
Welke nabije toekomstverrassing wacht?
Jonge muren mogen welkomstlied zingen.
Voeding en lekkernij…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 (voor Ken Boogers)
Je reisde over grote delen van de wereld,
je zag de mooiste natuur en in Golden Bay
stond je tent afgezonderd van de rest.
Je straalde liefde uit, je was een engel
en je had een groot respect voor de natuur.
Het liefdeslicht in jou was buitenaards
en daarom ademde je het beste in eenzaamheid,
al had je een boezemvriend…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 God waagt niet, hij kent
de eerste dag en zag
aan de laatste dat het
genoeg was; een vader
weet tot aan de deur.
Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.
Zijn voetvolk…
Buitenspel
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
589 Wat mij daar bij dat vrouwenvoetbal trof:
Dat voetbalsters de regels zijn vergeten.
Hoe kan dat nou, dat ze die niet meer weten?
Ze zijn toch allemaal al jaren prof?
Maar eigenlijk weet ik het antwoord wel:
Een vrouw snapt immers niks van buitenspel.…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Soms is het genoeg op straat te lopen
Hand in hand met het liefste kind
Dat speelt en lacht en nog kan hopen
Dat ik de weg voor haar vind.
Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar…
Achterhoedegevechten
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
716 We lopen hier en daar wat achterop.
Drugscriminaliteit? Niet meer te stuiten.
De stikstof gaat de perken ver te buiten.
De woningbouw zit danig in het slop.
Ooit heette het vooruitzien, het regeren.
Nu is het achterstallig repareren.…
Red Star Line-haiku
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
931 De Red Star Line
start tocht in de Scheldebocht:
een spoor van tranen.…
Doorgeprikt
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
949 Die actie op het feest der liberalen,
Ziet één partij als een milieudelict,
Omdat het overal van plastic stikt,
Wil zij juridisch haar gelijk gaan halen.
Als dit zo doorgaat, krijg je al met al,
Een eeuwig proefballonnenfestival.…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Welk oranje boven?
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
1.168 Ons damesvoetbal was een openbaring
Maar nu wordt het weer tijd voor het geklooi
Rond Van der Sar dan wel Van Nistelrooij
Want dàt is essentiële nieuwsvergaring
Maar àls ze komen, zal nog moeten blijken
Of zij een damesresultaat bereiken…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
zeg tot u-zelf: 'ik wil pas vallen
onder de winterstorm'. -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in het huis aan de brede rivier.…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 I
En zo het dan een waan is te geloven
Dat liefde ons eens allen verlossen zal
En haar zegen oneindig gaat te boven
De krachten van verderf in het heelal; -
Te geloven, dat de duistere demonen
Die huizen in het menselijk gemoed
En alles wat ademt, en leeft, bewonen,
Haar, overmand zullen valle' eerst te voet, -
Zo wil ik liever leven…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 naar ‘t zenit
als het kussen van duisternis weer opgeklopt wordt
De zon draait zich uit haar vergeetput op haar zij en
werpt haar fotonen in lange linten rond de wereld
trekt ze weer binnen en rolt de aarde voor haar gelaat
pronkerig met buit haar gezicht met gouden platen beslagen
zwaar beladen schudt ze de dauw uit de bomen
de druppels vallen…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
de sterken worden dan toch nog lang niet gerooid;
zeg tot u-zelf: ‘ik wil pas vallen
onder de winterstorm’. -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.…
Een dubbel gevoel
snelsonnet
2.7 met 14 stemmen
977 ’k Ben vogelvrij en moet worden gevangen
Terwijl ze weten van de hoed en rand
Altijd in dienst van volk en vaderland
Maar desondanks moet barbertje toch hangen
En als een dubbel paspoort geen bezwaar is
Waarom mag ik dan geen dubbel salaris…
Laat ons tijdloos zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Oorzaak en gevolg.
Gisteren moet tot morgen leiden.
Zo hebben economen ons geleerd.
We zijn gevangenen van de tijd.
Maar dat de dingen zijn
zoals ze zijn,
biedt ons een andere kijk
op ons eindeloos bestaan.
Die kijk leert ons aanvaarding.
Leert ons rustig onbegrijpen.
Leert ons mediteren en beleven.
Laat ons tijdloos zijn.…
Grand Prix
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
635 Een boze rugstreeppad in Zandvoorts duinen
blaast stoom af: "Ik heb geen prinsheerlijk bloed,
ben ook geen rijke luis met zat vast goed,
toch wil ik door mijn duinzand blijven struinen.
Dat crossbelang wordt loeihard overschat
dus ga ik op het rugstreepoorlogspad!"…
Democratie
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
777 Twee Kamerleden moesten uit de fractie
De sfeer was kil en koud en toch verhit
Eruit gestuurd en geroyeerd als lid
Wat vindt het rode volk van deze actie?
Een stomme vraag! Daar gaat het toch niet om!
Vraag nóóit iets aan het volk, het is zo dom!…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.789 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.
Integendeel, ik had dan power
En dus liep ik in volle vaart,
Blijmoedig…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
De kracht van mijn vader
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
649 Als kind mocht ik aan jouw armen hangen,
zweefvliegen op jouw voeten (gedragen
hoog en veilig, tijdig opgevangen),
met jou kaarten, pesten, hartenjagen.
Heel ontspannen waren de zondagen
met maanzaadbrood en gerookte makreel
(door jou ontgraat en voor ieder een deel),
of doppinda’s met chocola erbij.
Kleine dingen, fijne momenten, veel
komt…
THUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
490 je
thuis vinden
thuis voelen
thuis eten
thuis zijn
thuis rond woelen
thuis weten
thuis familie kind’ren
iedereen is er naar op zoek
niets is er zo warm en fijn
zei de huisjesslak
helaas ik ben zo sloom
en nooit op tijd -
op tijd terug
voor de warme prak
de oplossing zag ik
in een heuse droom:
neem je huis toch mee
op je rug…
Munten voor zorg
snelsonnet
3.6 met 30 stemmen
2.183 Natuurlijk help ik graag humanitair,
Alleen het laatste muntgeld van de natie
Misgun ik elke hulporganisatie
Die meedoet met de actie "Coins for care".
Wie kennelijk geen Nederlands meer kent
Die krijgt van mij geen Nederlandse cent.…
Lintje voor trouwe dienst
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
563 Nala de labrador is overleden
Geen nieuws denkt u maar dan heeft u het mis
Dat komt omdat ie van de koning is
Geen nieuws is dan ook nieuws zelfs zonder reden
Minister Faber zegt: zeg Geert wat vind je
Verdient zo´n trouwe hond postuum geen lintje…
Voorjaar vol verlangen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.055 Zachtzoete nectar parelt in de zon
Flirtende vlinders vieren de lente
Gefladder rond een vlinderstruik
Eendagsvlinders in mijn buik
Bezige bijen bestuiven het zwerk
De koningin verlaat haar nest
Feromonen vullen de lucht
Verleiden darren in volle vlucht
Tot een fatale liefdesdans:
Hen rest geen tweede kans.
Een vlinder kust een passiebloem…
Pitspoespas
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
732 De pitspoes huilde, kon het niet verkroppen,
Op het circuit van de Formule 1,
Komt er een einde aan een fenomeen,
Dit ‘vrouwonvriendelijk’ symbool moet stoppen.
Ik vroeg haar: “Blijf je wel naar Zandvoort gaan?”
Ze zei: “Ik vind er nu geen reet meer aan!”…
MENSEN ZIJN ALS BOMEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 mensen zijn als bomen
ook zij hebben hun stille dromen
bij ons gaat de vervulling soms veel te snel
maar een boom heeft tijd
en gebruikt haar wonderwel
om daar waar ze wil te komen
en haar geduld raakt ze zelden kwijt
lopend over het brede bospad
zie ik hun takken naar elkaar reiken
o zo menselijk als wat
het proberen een overbrugging
van…