4186 resultaten.
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Vogels kwetterend in de bomen,
is het lente, is het zomer?
Een vlinder op een verdorde bloem.
Een hommel met intens gebrom.
Verwarring heerst alom.
Lui hang ik in een stoel
en voel de warmte van de zon.
Op de achtergrond Bob Dylan
met mijn favoriete nummer.
Niks geen herfst en heftige stormen,
kou en nattigheid nog ver.…
Discrepantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 .
*******
Gehandhaafd heb ik verloren momenten
tezamen met uitgemergelde beenderen
welken mij de herfst drachtiger maakten
dan jonge enten van een steeds weer
nieuw begin – niet dat de lente
bezworen is met leugens, want wat men
ziet is de zuivere compilatie van het bestaan
waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid
in hun…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
het heelal kent geen woord voor boom
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
587 .
-----------
Dan wat te denken van een boom,
voorzichtig op weg naar de lente,
en daarin een wereld is,
groter dan alles
dat ik me voorstellen kan?
En als er dan wat zon in schijnt?
En er schaduw in de bladeren verschijnt?
Er misschien een vogeltje in landt?
En er wind door waait?
Rijmen doet het niet.…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben jaloers, kerdju
zie de jonge twijgen zweten aan
de sleedoorn, het gras ligt al plat
tegen den dijk, nog onbevlekt alleen
scheert een aardhommel langs mij
die mooie meiden gaan op in akkers
waar de wintergerst nog toekijkt
en de wind kuist waar hij wil zijn,
kust zachtjes de lente…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 Het is weer lente. En wat voor één.
De elzen kijken hun katjes uit.
-------------------------------------
uit: 'Kiskassend gedicht', 1996.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 tijd
onze verleden doet vergeten en dat de hemel
ook blauw kan wezen
doch met jou aan mijn zij en jouw hand
verbonden met mijn nerven is mijn
steeds aanwezige herfst minder kil
en heb ik door jouw liefde voor mij
niets meer te vrezen
de woorden ik hou van jou, metaforisch zoals
mijn hart jouw klaar-over is in een veld
vol met lente…
Stenen Kus
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.908 brood dat zij er braken
als geloftes - die zij kroonden
voor een koning die zij waren
van een land waar niemand woonde
voor de zonde die zij waren
uit hun duizenden verhalen
maar in biecht voor het gemak
steeds met een lach konden verschonen
Nee - zij waren allen één
zij waren heiligen van steen
zij zagen niet hoe verderop de zon
een lente…
Het wachten van April
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
843 nieuwe fruitmand naast het ziektebed
een laatste sigaret als de zuster weg is
want buiten blaffen honden naar meeuwen
als het ochtend is, krijg je verse thee
de koekjes gaan een eigen leven leiden
kruimels op het bed bevestigen de hoop
laten een luchtballon op voor de vrede
misschien is er nog steeds iets in ’t verlangen
maar moet de Lente…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Verzen voor mijn liefste
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.575 En voor mijn lijden wist de Lent' geen raad.
Als 't meisje in 't sprookje, sliep ik honderd jaar.
Waarom niet eer mij met een kus gewekt?
'k Heb veel gedroomd, o lief, in al die tijd!
Maar toorn niet om mijn dromen! Wat is waar,
Een droom of 't leven, dat zich vóor ons strekt,
O lieve prins, die me eindlijk hebt bevrijd?…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 mist
en voel vandaag niets
ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid
opsommen van argumenten
die mijn leegte verklaren
het is tranen voelen in de lente…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren,
schrijft een naam met houtskool
naast de hare, houdt de luiken
dicht voordat de noordenwind
de as van letters veegt, de liefde
haar lichte wieken weegt,
verzuchting naar het lonkende
zuiden, waarna de uitgebroken
lente…
Aan hen die ik liefheb
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Nu ik voor even, ja, even alleen ben
kan ik in alle rust eens goed overdenken
samen met mijn alter ego of deze mij
een antwoordt kan laten ontpoppen
ik ben wie ik ben, ammahoela
ben wie ik ben maar wie wil ik zijn
de kracht van de eigen wil oproepen
en in een positief licht plaatsen
bergen willen verzetten in zonlicht
van de lente: een…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Niet lang
In vervlogen dagen
jong nog
Dartel
On-ervaren
bleef ik naar je mooie ikje en er-onder staren
Zenuwachtig
zoals alle vogels in de lente
opgewonden plachten
hun nestjes op te maken.…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou ik de lente…
Écht een rondeel & rondeau als toegift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 En een rondeau (toegift)
Ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
wordt ik vanzelf voortgestuwd
enkele reis heen niet weer terug
geniet ik van schone natuur
van vroege morgen tot het avonduur
ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
waarschijnlijk dat het dan lente is
en ik…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Langs het bospad in de lente,
kwaken kikkers in de sloot.
En ik daal met een stil ontwaken
in de moederschoot van het woord.
Een vogel bidt in de verte;
...zwevend op de wind
heeft stilstaan pas weer zin.
Wees een koning op die troon,
een meester in het dienen,
want er is geen wijsheid
dan te kijken
naar wat je ogen vinden...…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 verstand stervens
koud, heb je het nu al koud, vraagt ze tiri
tsirrie, vanavond of bij slecht weer zitten
wij op een aardkluit of een hoeksteen gaan
onze voeten meebewegen nu is alle
taal geheimtaal of een sluier van repressie
maar uw lieve glimlach hoort ons wel
---------------------------------------------------
uit: 'Er is weinig aan de lente…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Oh, die nieuwe lente, die
weer komen gaat, met dartel
blad te spelen in een ontloken
wind onder het uitdagend
groen, gedronken van de dauw
van het ruisend blad als
murmelende beek, elixer
van het morgengeel uit de
lissen te stelen, ook als
Helios en de maan in hun
baan zullen vertragen,
meegevoerd op de diepste
tonen van Pan’s…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de bruine, barre aard
jij bent de Lent, die er bloemen baart.
Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Lente ontspringt zacht in mij
wanneer jij naar mij glimlacht,
diepe intense gevoelens ontluiken,
ik heb er vele jaren op gewacht.
Zomerse vurige ontbrandingen,
laten mij zijn in wie ik wil zijn,
onze liefde puur laten stromen,
met jou als spiegelende weerschijn.…
Dochter en ik
gedicht
3.2 met 5 stemmen
6.651 De lente was nog iel en zij zo blij.
Gewichtloos liepen wij,
zo zij aan zij, en hand in hand
zo beiden bloeiend lans de Keyerlei.
-------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de zomer,
de lente, de winter,
de herfst, en zie dan die polder,
mijn polder, mijn Eilandspolder.…
Jaarwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 (Dichtrijk 2014)
Als Oud Nieuw wordt, wordt Nieuw vanzelf
weer ouder
Zowel weken als maanden zetten door
'De tiid hâld gjin skoft', pauzeert dus geen moment
Zowel aan begin als eind is het kouder
Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder
laten lange tijden hun sporen na
van een geboorte tot volwassenheid
van warm tot frisjes, groen…
- Witte Wijnazijn -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 De smakelijke
komkomm - er - salade erbij
bestelt de eenvoudige hete kip,
in een indische groene schotel
pittige kipfiletreepjes dus
allerlekkerst
verhuizen naar de oven
gegrilde bakharing op roggetoast
of gepaneerde maatjes
dragen elk krokant een jasje
genieten de ideale lunchparade
lente-uitjes, currypoeder en look,
kervelpluksels…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 de regen berijdt het blad waaronder
transparante vleugels geen houvast
vinden konden, tot in de lente zal zwijgen,
als een kale boom op een oude prent,
die zijn oude wortels voelt verstijven.
Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…