11567 resultaten.
Afgeschreven
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.217 Ik schreef schat
De regen van
Mijn jas
Ik vocht schat
Tegen de leeuw
Op je tas
Ik riep liefste
Tegen de koffie
Als je mokte
Je ochtendhumeur
Je oude liefdes
Je nieuwe wagen
Ik schreef het
Van me af…
EN DE OUDSTE IS: 111 jaar van de 2500 honderdjarigen in Nederland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
141 In de wachtkamer van de dood
kan je lang wachten op je beurt
eenmaal in de spreekkamer zelf, zeer
opbeurende medische mogelijkheden
oud worden was nog nooit zo makkelijk
en als Christen kan de Messias wel even wachten!…
Noorwegen
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
123 Waarschijnlijk volgden ze een oud recept:
Je roeit maar met de riemen die je hebt…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 Soms staat er één, een oude beer onder de oude
boom van de kennis, oud uitstervend appelras,
doodstil en kijkt naar de wind op de horizon,
door inzicht blinder dan van nature bijna.…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Ook boeken bleven dat oud zeer herhalen
zoals de oude boom zijn wederkerend roest.
Liever dan een hark heeft hij de wind
om de moeë blaren te vergaren
in een verre uithoek van zijn tuin.
Roest wordt rust; het blijft bladstil.
Wat rest, staat niet meer op de kaart.
Is er iemand die daar nog naar vraagt?…
Adonis
gedicht
3.5 met 14 stemmen
7.493 Zo oud als jij en nog
steeds ideale schoonzoon - geen gezicht.
Stap uit in Vijftig, stap daar uit zoals
je dat in, zeg maar, Zutphen doet,
en ga dan naar behoren ouder worden
en oud, met bril, buik, haar uit oor en neus,
elk jaar wat meer, en kom daar rond voor uit.…
De Hofstad van Eden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.308 Alleen een oude man loopt er frequent
verkleed als hofnar uit de Hof van Eden,
maar hij is dan ook rijkelijk dement.
In bijbelsprookjes zal ik nooit geloven
al is die vreselijke buurvrouw boven
een schreeuwend en een levensecht serpent.
Dus goede God, als u er werk’lijk bent,
verstoot haar uit het oude testament.…
Huygens' uurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
821 Waar je de tijd bent kwijtgeraakt
Vind je hem weer:
in de berm van de weg waar
je langstrekt, alleen,
met zijn tweeën
in groepen, waar je
je uitstrekt en uitrust…
Hé kijk nou, dat was ik kwijt,
weet je nog wel en nou hier
in deze oude tuin, bij
dit oude huis, waar
de uitvinder van die zus-en-zoklok
werd geboren, uitgerekend hier
vind…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 met het oude land,
alleen geduld.…
Wijze ziel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
976 De oude wijze ziel in haar geeft raad
maar ZELF neemt ze het besluit
De poort van goud gaat ze niet door
een ziel gaat haar lichaam uit...
Veel later sterft een oude vrouw
geboren wordt een kind...
Ooit vraagt hij raad om WAT te doen?
als hij zich voor een poort van goud bevindt
Een wijze ziel geeft raad...…
schoon schip
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
915 geen schoner schip, dacht zij
dan met mijn zelfgekozen woorden
dus ruimde ze versleten trauma's op
en overboord ging ook de schaamte
relaties, kundig opgepoetst,verschoond
de opgeklopte bedverhalen
al oude schulden weggewreven
taboes als oude koeien weggekiept
jaloersigheid en nijd in het geniep
ook naar de afvalbak verwezen
ellende…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 onze zielen, mijne oud de jouwe jong
delen dezelfde oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Over de smalle weg van de herinnering
omzoomd door de mij vertrouwde iepen,
waar nog zo veel oude bekenden liepen
was ‘t dat ik vannacht mijn dorp in ging.
Door de bomenkrans zag ik de schittering
van zonnestralen, door bladeren gedempt,
die op enkele plekken echter ongeremd
oude muren bekleedden met schildering.…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 Ik omhelsde een boom, een heel oude boom,
een boom van meer dan honderd jaren.
En in dat korte moment, dat stille ogenblik
leek het alsof die oude boom en ik
plots zielsverwanten waren.
Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht,
een kracht haast niet in te tomen.…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Een oude wereld gaat in 't hart teloor
en haar verschijning, jarenlang beleden,
wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden,
voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Nieuws dat zo oud is als de wereld.
Natuurrampen laten ons mensen zien,
hoe nietig we eigenlijk zijn.
Vulkanen laten ons mensen ervaren,
hoe de aarde zichzelf vernieuwt.
Oorlogen laten ons mannen weten,
hoe alles bij het oude blijft.
Zolang een man zichzelf niet kent,
zal hij nooit, nooit, nimmer,
kunnen kiezen en worden herboren.…
Medeleven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Een oude hond zakt
door z’n heupen
jankt en heeft pijn
kan amper nog lopen
wat is het dan toch fijn
dat zo’n wezen pijnloos
uit z’n lijden wordt verlost
Een oude oma dik negentig
blijft op een verlossend einde
als van die hond hopen
krijgt toch nieuwe heupen aangesmeerd
ze ligt op bed kan van pijn
niet meer lopen
maar die jonge chirurg…
TROOSTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 hoe kan ik je
nee ik kan het niet
niemand kan het
met die gedoodverfde woorden
die menen weg te kunnen slijpen
jouw intens verdriet
troost rijdt
op het oude paard van tijd
ze komt stapvoets
voorzichtig
soms een stukje in galop
zo verwerk je verdriet
tijd en oude paarden
kun je moeilijk dwingen
om snel te komen
het is jouw tijd van…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Geruisloos vult de eenzaamheid
de stilte om mij heen,
te midden van die eenzaamheid leef ik,
oud mens, al maandenlang alleen.
Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 kraaienveer
het deert me niet want al mijn doden zingen
en herfstblad valt als bloesem op mij neer
dan huppel ik een oude lente binnen
waar vreugd bestond uit stampen in een plas
en schoonheid, glans van een kastanje was…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Oude dichters dichten spontaan,
zoals wolken komen en weer gaan.
Dichters blijven alsmaar dichten.
Het allerlaatste waaromgedicht,
hebben ze nooit geschreven.…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 dat jouw moeder een weerbarstige
vrouw was ze wilde niet doodgaan
de stille man zei: tranen op z’n tijd
zijn goed maar ze zijn zo zout
de ouden lachten traag en
met open monden
het weerlichtte een beetje
nog zonder te rommelen…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Heeft zij als een Pandora
het deksel opgelicht
van het oude Avondland
de ondergang belicht
Waar de geest
van homo sapiens
op nieuwe leest
geschoeid werd
herontdekt
opnieuw in kaart
gebracht, verlicht?…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Beschermers tegen al het kwade
Laat hem de binnenkant vinden van haar hart
laat hem het openen en het zacht
over de oude paden schrijden
Hij is dichtbij en zij waakt hier
op de rand van de tombe
Ze sluit haar ogen
en omhelst hem als in een droom
De nacht verzegelt de stilte…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Warm en liefdevol
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
775 Mijn warme, intense liefde
voor de mensen om me heen
doet me soms lachen,
maakt me soms aan het huilen... .
Mijn warme, intense liefde
voor mensen in het algemeen
wakkert het vuur van mijn ziel aan,
om achter de strekking van mijn gedichten...
te blijven staan.…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide je de kaarten neer
je keek haar aan
je hartenvrouw in liefde
zag haar verlies en wist hoe
erg jouw winst haar griefde
zij is de meester in het spel
jij was dit keer haar te snel
ze ging met opgeheven hoofd
liet jou alleen met je papieren…
S t r o o m
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 grote rivier, aan jouw oever strandt mijn denken
- glazen libel met vliesvleugels aan -
ik duikel in je buik op jouw wenken
vooraleer de dag is dichtgegaan
grote rivier, in jouw water zwemt mijn weten
- papieren blaadje van een vlinderbloem -
jou zal ik zijn, in jou wil ik heten
een nieuwe naam nooit eerder genoemd
in mij kabbel jij je klaterend…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 als uit een krant geknipt
gewone zwartwit beelden
verloren in de tijd
de rand blijft rafelig
hoe scherp de schaar ook snijdt
verstild zitten zij hier
voorgoed gevangen in
hun eigen denkpatroon
verfstreken op een doek
of letters op papier
de lippen bewegen wel
maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord…