3968 resultaten.
Pauluskerk, Breukelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 vocale religieuze composities
elkander treffend bevruchten:
"'N SCHITTEREND FORMAT"
Ik zit niet lekker in m´n vel
maar al m'n woede, boosheid,
frustratie en verdriet verlaten me
Als ik de kerk verlaat voel ik
me verlicht en verlost en blij
Dankbaar kijk ik graag nog
een keer om naar
de Pauluskerk in Breukelen
waar de schemer…
DUISTERE STRATEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.026 Angstig staar ik in haar schemer
zoekend in de koude, dichte,
diepte — bang de handen strekkend
schreiend om mijn zon — de Lichte!
Tot dan plotsling scheurt de sluier
warmte schijnt uit donkere ogen
en mij nadert, droef vertrouwlijk,
't hoofdje, half ter zij gebogen.
Zachte blikken zoeken mijne
en de lieve lippen vragen
Liefste!…
Clockdown
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 mijn lieve kind
De mooiste miss
van Vlaanderen
is malle babbe
duivelin
Laaiend vuur
grijpt om zich heen
besmette feeks
kroegtijgerin
Zij ziet de bubbel
níet, maar dubbel
één uur telt
voor twee maal twee
is vier, al lijkt
het maar klein bier
--------------------
En in de oude
Vlaamsche vlasschaard
waar alreeds
de schemer…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Avond mijmering
Ik sta buiten op mijn schemerig balkon,
ontvluchtte mijn stille kamer
die de hele dag al tegen mij zweeg.
Achter het einder sterft de zon
in oranjerode vlammen
en veegt met duister, langzaam de hemel leeg.
Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 Er volgde altijd een stem
die me vertelde welke voet
ik het eerst moest neerzetten
Bedankt voor het afweren van de kogel
tegen de anarchie van de schemering.…
De kijk op mijn visie en beleving hoe ik leef
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
549 creëer ik mijn paden
Alles heeft een reden ook al blijf ik steeds malen
Denken,analyseren,ontkennen en proberen
Mezelf te innoveren en verheffen naar hogere sferen
Maar nooit staand boven anderen beiden benen op aarde
Zie mezelf als kosteloos een mens zonder eigen waarde
De wereld lijkt vertroebeld mijn fiducie is geslonken
We leven in de schemer…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Als avond voor jou is gevallen, laat schemering
zich van zijn aantrekkelijkste kant zien, tinten en tonen zodat
jouw bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 De sneeuwklokjes laten hun hoofdjes hangen
in het schemerige winterlicht
gebogen als in gedachten verzonken.
Misschien zijn het filosofen
die de paradox overdenken
van hun eigen bestaan -
levend
maar omringd door dood
zacht
te midden van harde randen
ijs en steen.…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 De schemer valt over het einde van het jaar,
we zoeken de warmte, we zoeken elkaar.
In een wereld die soms zo haastig en luid is,
waar het nieuws vaak vol zorgen en grijsheid en strijd is,
staan we vanavond heel even stil,
omdat iedereen vrede en tederheid wil.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 , voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen
Ik zie de hemel die buigt als een oude koperen hoorn
het lachen van de rivier buldert onder mijn blote voeten
Ik buig om de ontredderde stemmen te horen
die roepen van voorbij lege graven
ze waarschuwen me niet langer te rouwen
om het stervende licht, nu de schemering…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen
terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt
weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht
waar hij een masker voor de buitenwacht droeg
zijn telefoon licht op met één kort woord
een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt
oude gevels van de stad ontwaken in het duister
terwijl het…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.
In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort,
koortsachtig op zoek naar de illusie van hun vrijheid, hun liefde en hun haastig feest.…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Blauwe schemering verlicht een vreemd pakket:
een spiegel van een dode tante,
reizend buiten de tijd om.
Maar de brief van die ene vriend,
geschreven in het purperen uur,
spreekt nog.
Hij schrijft over mystieke vogels,
de vogels van de duisternacht
vliegend naar een horizon van passie
waar geen reiziger ooit nog iemand bereikt.…
De weg kwijt
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.886 Dan rij ik langs een
Huis met een bordje in zijn tuin.
Had ik daar vanmiddag geen afspraak?
© 2003 Amas Socry…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 - De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte;
het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos :
aldus mijn ziel in 't land der Stilte ;
alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos,
een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande,
staêg-nodend waakt en blaakt, altoos;
en ik, met de armoe van mijn hoofd en van mijn handen…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 weer breekt een zomer aan
zonder ons praten van weleer
in de tuin blik ik over de krant
aan m'n tequila nippend
naar m'n vrouw
mijn blik glijdt naar de glanzend-
blauwe pot met witte roos
die jij haar schonk
met een stamelende brief -
met z'n drieën was toch wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij…
Westland van Hoop en Glorie
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.357 Westland het Schieland Gantelland
van ouds sling’rend door duin naar zee
de kreken maar ingedijkt van lieverlee
tuinen vruchtbaar klei met zand
Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek
roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla
bloemen bollen tomaten van de Inca
gebed om zegen oogst liefst elke week
Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 even dwaalden mijn gedachten af
van de depressieve ogen naar de ramen
de stilte werd verbroken door een merel
in de tuin, welke zijn lied floot.
een gezang die mijn oren vulde
mijn gevoel in kleuren deed opwellen
lagen die met elkaar zongen
en mijn hoofd weemoedig deed verlangen naar licht.…
Paradijs
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
939 Nee, dan de mooi gemanicuurde vijver,
de tuin gestraft met roede en rapier.
En zie de kunstlibel gedichten schrijven
in lagen lucht die loeien van plezier.
Of check het gras in onverslaafde staat,
gemillimeterd voor een groener leven.
Floristenparadijs in het kwadraat
waar elfen les aan kettingzagen geven.…
Nu jij daar (Normandië)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.144 Ga maar, vergeet mij
omdat ik achterblijf in de pracht
van jouw tuin en van hitte
omliggend groen:
Hollands weidedreven
op zijn best.…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 In werelds tuin, tussen Gods vaste lichten
En aardes jarelijks verjongd gelaat,
Hier waar in 't spel van zon en maan
De wolk-alleeën opengaan
Tot al de spraakloze gedichten
Der hemelse gezichten,
Had ik verwacht uw dageraad:
'k Had u verwacht zoals wij beiden
In dit geduld zonder verwijt
En onvoorwaardelijk verblijden
God wachten op zijn…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Wij dolen, onvervulde stoffelijke schimmen,
Door de verluchte brand van hof en tuin en laan,
En breiden moeizaam vochte vleugelen tot klimmen,
Als heemlen in uw laaiende avond opengaan.…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De tuin ligt blank beneden,
Ziet gij het wel?
O! alles was tot heden,
Het héle leven, maar spel...
Kom! en geef mij de hand
En laat mij u leiden door lanen,
Waar bloemen aan de kant
Glinsteren nat van tranen.
Kom! en geef mij uw hand
En ik zal u leiden waar
Ons land als een toverland
Licht in de maannacht klaar.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 stad zich verheft tot aan de horizon
spiegelt ze waarop ze blijft haten
de tovenares van het lentemeer
laat steen als bomen groeien
en paarden uit klompjes brons
ze verrast me elke keer weer
terwijl ik vanuit de bus observeer
vanachter een verrekijker met een frons
er groeien planten uit m ‘n materialenkast
sprinkhanen hoppen in de tuinen…
Simpel geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 Zo kijk ik ook
al jaren naar mijn onderbuurman, die een perfecte
tuin heeft, maar altijd weer opknapwerkjes weet
te verzinnen. Als er maar beweging is.
Ik heb al mijn begeerten naar vrouwelijk schoon
verruild voor iedere dag een simpele kroket.…
ZWERFPOES
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
779 stad
zo’n stoeipoes op wie velen vielen
Die bezat een poesje, een zwerfkat
waarbij de mannen wilden knielen
Dikwijls zat ’t poesje voor ’t raam
verlangend naar eenieder te staren
’t Diertje voelde zich wat eenzaam
want ze zag kanjers door de haren
Iedereen die ‘t beestje wilde aaien
die moest aan de eigenaar dokken
alvorens zaden in de tuin…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 vallen
na zoveel tijd is geborgenheid verweesd
door jaartallen in een grafsteen gesneden
waar rozen lang zwerven
graf naast graf liggen ze te sterven
het verleden is niet geheeld een verheven
bestemming heeft hen streng bedeeld
ongemerkt tussen randen van zerken
een graf in de duinen is het ruime huis
een wee van paars buigt over de tuin…
Liefde was ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 plezier
dan weer eens daar en nu weer eens hier
Liefde was zorgzaam, een kaars in een glas
behoeden voor uitgaan, als jij er niet was
Liefde was kamperen in een kleine tent
ja het regent wat, ben jij nou een vent
Liefde was praten tot diep in de nacht
vrijen en knuffelen, wie had dat verwacht
Liefde was thuis, de zorg voor de elkaar
de tuin…