Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

Pauluskerk, Breukelen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
vocale religieuze composities elkander treffend bevruchten: "'N SCHITTEREND FORMAT" Ik zit niet lekker in m´n vel maar al m'n woede, boosheid, frustratie en verdriet verlaten me Als ik de kerk verlaat voel ik me verlicht en verlost en blij Dankbaar kijk ik graag nog een keer om naar de Pauluskerk in Breukelen waar de schemer…

DUISTERE STRATEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.026
Angstig staar ik in haar schemer zoekend in de koude, dichte, diepte — bang de handen strekkend schreiend om mijn zon — de Lichte! Tot dan plotsling scheurt de sluier warmte schijnt uit donkere ogen en mij nadert, droef vertrouwlijk, 't hoofdje, half ter zij gebogen. Zachte blikken zoeken mijne en de lieve lippen vragen Liefste!…

Clockdown

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
mijn lieve kind De mooiste miss van Vlaanderen is malle babbe duivelin Laaiend vuur grijpt om zich heen besmette feeks kroegtijgerin Zij ziet de bubbel níet, maar dubbel één uur telt voor twee maal twee is vier, al lijkt het maar klein bier -------------------- En in de oude Vlaamsche vlasschaard waar alreeds de schemer…

Avond mijmering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Avond mijmering Ik sta buiten op mijn schemerig balkon, ontvluchtte mijn stille kamer die de hele dag al tegen mij zweeg. Achter het einder sterft de zon in oranjerode vlammen en veegt met duister, langzaam de hemel leeg. Een zwakke bries voelt weldadig koel, bomen bewegen traag hun takken alsof ze mij zachtjes wenken.…
Ruud6 december 2020Lees meer >

005. DANK

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Er volgde altijd een stem die me vertelde welke voet ik het eerst moest neerzetten Bedankt voor het afweren van de kogel tegen de anarchie van de schemering.…
J.Bakx4 april 2022Lees meer >

De kijk op mijn visie en beleving hoe ik leef

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
creëer ik mijn paden Alles heeft een reden ook al blijf ik steeds malen Denken,analyseren,ontkennen en proberen Mezelf te innoveren en verheffen naar hogere sferen Maar nooit staand boven anderen beiden benen op aarde Zie mezelf als kosteloos een mens zonder eigen waarde De wereld lijkt vertroebeld mijn fiducie is geslonken We leven in de schemer…

Ze is mijn roos

netgedicht
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 455
Als avond voor jou is gevallen, laat schemering zich van zijn aantrekkelijkste kant zien, tinten en tonen zodat jouw bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
CB12 juni 2022Lees meer >

Een herinnering aan februari

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
De sneeuwklokjes laten hun hoofdjes hangen in het schemerige winterlicht gebogen als in gedachten verzonken. Misschien zijn het filosofen die de paradox overdenken van hun eigen bestaan - levend maar omringd door dood zacht te midden van harde randen ijs en steen.…
ErikG 6414 maart 2025Lees meer >

In het licht van de kerstnacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
De schemer valt over het einde van het jaar, we zoeken de warmte, we zoeken elkaar. In een wereld die soms zo haastig en luid is, waar het nieuws vaak vol zorgen en grijsheid en strijd is, staan we vanavond heel even stil, omdat iedereen vrede en tederheid wil.…
Johny Donovan23 december 2025Lees meer >

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen Ik zie de hemel die buigt als een oude koperen hoorn het lachen van de rivier buldert onder mijn blote voeten Ik buig om de ontredderde stemmen te horen die roepen van voorbij lege graven ze waarschuwen me niet langer te rouwen om het stervende licht, nu de schemering…

Avondgroet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 211
Ik schrijf u thans, waar de schemer nog blijft hangen als een zachte, gouden draad, en ver de torenklok haar lied laat dalen over wei en pad waar koeien schuifelen, traag en laat. Ster na ster ontwaakt in stilte, als ogen die elkander zoeken door afstand en door duisternis heen.…

Terugkeer naar de liefde

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht waar hij een masker voor de buitenwacht droeg zijn telefoon licht op met één kort woord een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt oude gevels van de stad ontwaken in het duister terwijl het…

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken, terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen. In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort, koortsachtig op zoek naar de illusie van hun vrijheid, hun liefde en hun haastig feest.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Vogels van de duisternacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
Blauwe schemering verlicht een vreemd pakket: een spiegel van een dode tante, reizend buiten de tijd om. Maar de brief van die ene vriend, geschreven in het purperen uur, spreekt nog. Hij schrijft over mystieke vogels, de vogels van de duisternacht vliegend naar een horizon van passie waar geen reiziger ooit nog iemand bereikt.…

De weg kwijt

hartenkreet
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.886
Dan rij ik langs een Huis met een bordje in zijn tuin. Had ik daar vanmiddag geen afspraak? © 2003 Amas Socry…
Amas Socry23 februari 2003Lees meer >

IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS

poëzie
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 4.484
- De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte; het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos : aldus mijn ziel in 't land der Stilte ; alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos, een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande, staêg-nodend waakt en blaakt, altoos; en ik, met de armoe van mijn hoofd en van mijn handen…

triangolo

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 960
weer breekt een zomer aan zonder ons praten van weleer in de tuin blik ik over de krant aan m'n tequila nippend naar m'n vrouw mijn blik glijdt naar de glanzend- blauwe pot met witte roos die jij haar schonk met een stamelende brief - met z'n drieën was toch wennen eigenlijk was het een teken van ons verbond, nog samen waren we: zij…
eli stater2 augustus 2004Lees meer >

Westland van Hoop en Glorie

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.357
Westland het Schieland Gantelland van ouds sling’rend door duin naar zee de kreken maar ingedijkt van lieverlee tuinen vruchtbaar klei met zand Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla bloemen bollen tomaten van de Inca gebed om zegen oogst liefst elke week Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…

uiteen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.326
even dwaalden mijn gedachten af van de depressieve ogen naar de ramen de stilte werd verbroken door een merel in de tuin, welke zijn lied floot. een gezang die mijn oren vulde mijn gevoel in kleuren deed opwellen lagen die met elkaar zongen en mijn hoofd weemoedig deed verlangen naar licht.…

Paradijs

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Nee, dan de mooi gemanicuurde vijver, de tuin gestraft met roede en rapier. En zie de kunstlibel gedichten schrijven in lagen lucht die loeien van plezier. Of check het gras in onverslaafde staat, gemillimeterd voor een groener leven. Floristenparadijs in het kwadraat waar elfen les aan kettingzagen geven.…

Nu jij daar (Normandië)

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Ga maar, vergeet mij omdat ik achterblijf in de pracht van jouw tuin en van hitte omliggend groen: Hollands weidedreven op zijn best.…

Nocturne

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.650
In werelds tuin, tussen Gods vaste lichten En aardes jarelijks verjongd gelaat, Hier waar in 't spel van zon en maan De wolk-alleeën opengaan Tot al de spraakloze gedichten Der hemelse gezichten, Had ik verwacht uw dageraad: 'k Had u verwacht zoals wij beiden In dit geduld zonder verwijt En onvoorwaardelijk verblijden God wachten op zijn…

OKTOBER

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.531
Wij dolen, onvervulde stoffelijke schimmen, Door de verluchte brand van hof en tuin en laan, En breiden moeizaam vochte vleugelen tot klimmen, Als heemlen in uw laaiende avond opengaan.…

Maannacht

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.355
De tuin ligt blank beneden, Ziet gij het wel? O! alles was tot heden, Het héle leven, maar spel... Kom! en geef mij de hand En laat mij u leiden door lanen, Waar bloemen aan de kant Glinsteren nat van tranen. Kom! en geef mij uw hand En ik zal u leiden waar Ons land als een toverland Licht in de maannacht klaar.…

Terzinen

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.330
Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen, het avond-rood en 't zingen van de wind, het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen als ik de spiegels van lief's ogen vind, en uit de lage tuin de geur der rozen door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind, waarvan niets blijft dan dit éne, broze, het weten dat we voor elkaar verloren…
Jan Campert9 augustus 2011Lees meer >

ik ben er één met de natuur

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
stad zich verheft tot aan de horizon spiegelt ze waarop ze blijft haten de tovenares van het lentemeer laat steen als bomen groeien en paarden uit klompjes brons ze verrast me elke keer weer terwijl ik vanuit de bus observeer vanachter een verrekijker met een frons er groeien planten uit m ‘n materialenkast sprinkhanen hoppen in de tuinen…

Simpel geluk

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Zo kijk ik ook al jaren naar mijn onderbuurman, die een perfecte tuin heeft, maar altijd weer opknapwerkjes weet te verzinnen. Als er maar beweging is. Ik heb al mijn begeerten naar vrouwelijk schoon verruild voor iedere dag een simpele kroket.…

ZWERFPOES

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 779
stad zo’n stoeipoes op wie velen vielen Die bezat een poesje, een zwerfkat waarbij de mannen wilden knielen Dikwijls zat ’t poesje voor ’t raam verlangend naar eenieder te staren ’t Diertje voelde zich wat eenzaam want ze zag kanjers door de haren Iedereen die ‘t beestje wilde aaien die moest aan de eigenaar dokken alvorens zaden in de tuin…
Ton Rijkers13 december 2012Lees meer >

erebegraafplaats

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
vallen na zoveel tijd is geborgenheid verweesd door jaartallen in een grafsteen gesneden waar rozen lang zwerven graf naast graf liggen ze te sterven het verleden is niet geheeld een verheven bestemming heeft hen streng bedeeld ongemerkt tussen randen van zerken een graf in de duinen is het ruime huis een wee van paars buigt over de tuin…

Liefde was ...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 981
plezier dan weer eens daar en nu weer eens hier Liefde was zorgzaam, een kaars in een glas behoeden voor uitgaan, als jij er niet was Liefde was kamperen in een kleine tent ja het regent wat, ben jij nou een vent Liefde was praten tot diep in de nacht vrijen en knuffelen, wie had dat verwacht Liefde was thuis, de zorg voor de elkaar de tuin…
Hawk13 september 2013Lees meer >