14988 resultaten.
hartenheer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 paranoia achtervolgt nauwkeurig mijn wegen
een kloppend hart zet m’n hoofd op explosief
langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen
want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief
door tropische warmte het papier neergelegen
m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief
een frisse bries wordt gezien als god’s zegen
de verlossing van hellepijnen…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Getekend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
870 Schilder, detailleer mijn leven
Zet mijn portret op papier
Maak me tijdloos, plaats die strepen
Creëer mijn lijnen met plezier
Geef de toekomst mijn verleden
Laat ze weten wie ik was
Zet het beeld stil in het heden
In tijd waar ik in pas
Schilder mij, wars van zorgen
Zet mij lachend op papier
Hou mijn twijfels goed verborgen
Vul de toekomst…
Loslaten .....
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.269 kunnen nimmer meer geven
de uren van de tijd zullen gedachten weven
stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen
om die laatste onbegrensde sprong te wagen
wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven
loslaten in liefde is immer behouden
wankelen hart en ziel in lijf en geest
ademloos voor wie oneindig vertrouwden
schreeuwt het verleden…
VOORSPELLINGEN IN 1811
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.983 Ach de dagen
Onze plagen
Lieve broeders gaan voorbij
Uit dit duister
Rijst de luister
Van een nieuwe heerschappij
Wat verschijne
Wat verdwijne
't Hangt niet aan een los geval
In 't verleden
Ligt het heden
In het nu wat worden zal.…
Lancelot digitaal
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.250 En ook al zijn de tijden anders
in het raadselig verhaal lazen wij samen
de korte berichten en bleken digitale telefoons
te haken in een ver en heet verleden
Het stikte van hoofse boodschappen die ik wiste
maar nog altijd weet en niet vergeten kan,
geloof nog steeds beleden:
dat je ogen mooi zijn, schijnen, blijken,
blijven, mij voorkomen…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Wanneer ik van de toekomst
Naar het verleden drijf,
Gijzelt een doodse blik
Mijn schampere lach.
Het huis is oud geworden
In mijn verhalen,
Een geur van ontvluchten
Leeft in gekromde kamers.
Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.…
Gratis spiritueel aanbod
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.528 Terwijl je irritant tevreden,
lachend in die stoel zat,
Analyseerde je mijn verleden,
En wist je, met jouw "weten", exact hoe alles zat,
In je arrogantie en behoeftigheid,
Zag je jezelf als medicijn,
Je boeide mij in mijn afwezigheid,
En je maakte me toen klein,
Na een dag zag ik het,
Doorzag 'k het helemaal,
Weg met die hoge pet,…
Tijdcapsules
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 De fundamentalist kan met darmen
in plaats van hersens volstaan;
hij denkt niet echt, dat is in 't
verleden al gedaan; z'n brein is
opgevoed voor 'n bestaan waarin
ze ruggelings voorwaarts gaan.…
De scheiding
poëzie
2.9 met 28 stemmen
5.263 Zij wreef de hand aan ‘t voorhoofd,
Zij sloeg de ogen neer,
En als in toverkleuren
Rees heel ‘t verleden weer!
Doch vluchtig als het weerlicht
Was haar begoochling heen…
Het beeld wordt weggedragen
De koopman wacht beneên.
Zo namen de tweelingzusters
Daar afscheid van elkaar:
Een oude gebogen vrouwe
En een meisje van zestien jaar.…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 In kleuren en ritmen
van de nachtelijke adem,
waarin we onze noden tellen
getransformeerd naar
schimmen van een verschiet
waarmee we ons kwellen,
dat bezinksel, om de droes
van het verleden te claimen, op
de schreden van het tijdelijke,
gereinigd op een harde manier,
beseffen we morgen niet,
wat we gisteren waren. "…
Geniet van het leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.689 Geniet van het leven
van al het goede wat je ervaart
Zo wordt het leven leuker
ook al voel je je bezwaard
Kijk naar de kleine dingen
nu is het moment om gelukkig te zijn
Je kunt alles maar één keer beleven
elke dag is een festijn
Sta jezelf toe om te genieten
het doet je immers goed
We leven te vaak in het verleden
terwijl het heden ertoe…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog en is niet op tijd klaar
maar verleden tijd is niet te winnen.…
Leegte aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 onze plaats
Dit kleine land met grote idealen
Dat zich steeds opnieuw oprecht verbaast
Over hoe we dwalen, dat we dwalen
Want wij zijn bang voor het moeras
En willen goedverlichte paden
Willen terug naar hoe het vroeger was
Door god en vader staat verraden
De toekomst valt als een lange nacht
Over onze tuintjes en mooie grachten
Het verleden…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag
toen ons springt over in nu wij
de wijzers tikken ietwat traag
als ik roep kom vrij met mij
vergeten zijn helse pijnen
zelfs het donker glimlacht diep
verleden…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 De zon verbleef
achter donkere wolken
het regende hard
mijn humeur kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 *) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 verloren kind voor dit hard gelag
Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd donker de dag dat ik het licht zag
Volwassen zijn heeft zijn voordelen
De verantwoording ligt zo goed als in je eigen hand
Wanneer je een vrouw om haar hand vraagt volgen echter de bevelen
Mijn verleden…
Gaza
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
941 Worden onschuldigen
geslacht als offer
voor gewetenloos verleden.
Laat de kerk gaan praten,
zich naar buiten keren
luid protesteren
tegen deze duisternis.
Misschien zal de wereld
ooit begrijpen en leren
dat haat nog erger dan
Oorlog is.…
Gedachtes
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.167 Denkend in rust aan het leven van het heden
En al zijn verschillen met het verleden.
Emoties en gedachtes zullen er altijd zijn,
Het leven kent niet alleen vreugde maar ook pijn.
Maar in het duister van de rustige nacht
Zijn ze nu heel mooi, sterk en zacht.…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 moet een zijde-rups eten, zodat er een
jurk-je ontstaat
met de kleuren uit het verleden?...
Hoeveel regen...
moet er uit de hemel vallen zodat
de oceaan overstroomt door tranen?...
Hoeveel jaren...
zal de maan moeten schijnen, zodat haar
licht mijn hart zal weten te stelen?...
Tot in alle eeuwigheid,...…
Blonde Tarantella
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.363 uitgerust door ontspannenheid
gemarteld door je afwezigheid
gekweld door pijnlijke prikkels
verlaten door je havenloze schip
vergeten door je dolende gedachten
verraden door je vroegtijdige sterven
verkrampt door pijn in herinnering
terneergeslagen in eenzaamheid
weemoed bij het lezen van deze woorden
huilend in de spiegel van mijn verleden…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 .' Haar rimpels
betoveren haar glimlach, het verleden
staat op een kier. Heel even kijkt een meisje
naar een oud meisje in een hof van Eden.
-----------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 lang stil sta
voor mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt in`t geheugen
al die mensen zo vol leven
Sterven was zeldzaam
niets zou er veranderen
toch hield de dood huis
Namen geschreven in steen
m’n dorp ligt onder de grond
elk nam een stukje mee
Te laat en te vroeg voor
hereniging met ‘t verleden…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen zullen in de tekens
mijn verleden…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Kwijnend
Verdwijnt ’n oude
Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine…
Onwetend
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.444 Er zijn tijden
Vraag mij niet wanneer
Dan voelt het leven zwaar
In die momenten
Weet ik het niet meer
Ben ik het fijne even kwijt
Niet zo snel het antwoord klaar
Twijfels in het heden en verleden
Anders zo normaal normaal
Onzeker over zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen, voorzichtige adem
van gesprekken en luisteren
in doorzichtige lijven, voorzichtige scheuren
van het verleden…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
BOOMKWEKERIJ
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Streng verleden, vol knedende handen,
kneep, duwde, snoeide, deed hen belanden
op grond, verkruimeld als omwoeld door bijen.
Geuren van hars en bezweet geld vrijen
hier met elkaar, willen zich verpanden
aan onstuimig leven zonder banden.
Laat die kooplustige toekomst betijen.…