24248 resultaten.
Vrede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
819 opstandig zijn
trekken als slaven
uit het huis van bezit
en vijandsdenken
bevrijdende stappen
rusteloos
wereldwijd
delen uit liefde
doden de haat
haten de dood
kiezen voor leven
grenzeloos
geborgenheid
voelen door vriendschap
in stilte geschonken
ervaren Zijn trouw
leven van liefde
eindeloos…
Over de grens
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.844 Waarom leid je mijn gedachten
over de grens van mijn denken
dat op die manier
gedachteloos wordt
Niet alleen gedachteloos
dat zou misschien
nog rust geven
maar gevoelloos, levenloos
Je leidt mij over de grens
van mijn gevoelloos denken
dat nu alleen nog
dode gedachten in zich heeft
Dode gedachten
die alleen jij
weer tot leven
kunt…
nancy
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
766 het loden leger
draagt de dood op handen
hamert de dood in het tedere hart
in de vlijmscherpe, vlamrode zee van bloed
wordt de mond tot stilte gekerfd
woorden breken
doof en zonder tranen staart ze
in blinde duisternis
nooit meer zal ze op zichzelf lijken
het licht in haar ogen gedoofd…
Wie zijn het meer dan moe?
hartenkreet
2.7 met 41 stemmen
4.933 Armoedige dood, ver, doder dan dood, stuk, kapot.
Doder dan dat en rot.
Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties.
Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe?
Mooi, maar nep, mooier dan mooi.
Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
Hetzelfde
gedicht
2.7 met 66 stemmen
19.427 Of hebben de doden
gewoeld vannacht? Vergeet het
maar. Niemand hier ziet hoe de
bloemist boven lege emmers lacht.
Lang blijven de tulpen stijf. De
doden ook. Niet eens met tegenzin.
'Kom in de kelken, geel en rood.
Kom, regen schenk nog eens in.'
-----------------------------------------------------
uit: 'As van de koning.…
Ontvangstbewijs
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.595 In wanhoop grijp ik naar de lucht
maar de dood is sneller.
Nu je ademhaling is gestopt
sluit ik jouw mooie ogen.
De dood klopt aan en neemt je mee.
Geeft mij de wanhoop, pijn en angst
als bewijs van jouw ontvangst.…
Mijmering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.645 dode akkers lijken het
maar niets is minder waar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn straks in het vroege voorjaar
zo goed als gebruiksklaar
misschien geldt ‘t ook voor mensen
zijn ze niet dood en slapen maar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn later in de grote zomer
klaar en levensvatbaar…
Loos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
614 Je bent er altijd als ik wegdroom
vanochtend verzon je een nacht
achter het silhouet van een dode boom
schreef je gedichten over de oorlog,
met doden en gewonden
repte jij jouw woorden,
die bijna zinloos
onzichtbaar bij me bleven
als ware ik zelf die persoon
die de laatste zucht uitblies,
om die nacht maar niet te dromen…
Stoel
gedicht
2.5 met 142 stemmen
21.875 Of ze gaat dood, of ze doet
dat niet. Maar ze gaat dood.
Een andere keuze is er niet.
-----------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Maatstaf?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren verweten,
draagt de baar in eigen zicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders graf, de dood
als maatstaf werd gemeten, werd
voor hen, die de waarheid hebben
voorgeschreven, de grootste straf.…
Slaap
gedicht
1.9 met 59 stemmen
16.245 Maak mij dood
van elf tot acht, laat
zo weinig van mijn dromen
heel dat ik ontwaak
alsof ik word geboren
en niet met zoveel vragen
meer tot leven kom dan waar-
mee ik ingeslapen ben.
Wat betekenen tenslotte
negen uren dood
op zoveel geeuwen leven.
------------------------
uit: 'Bzzletin', 1987.…
Op 't randje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 balancerend op 't randje van de dood
sloeg je wartaal uit die niet de jouwe was
heette de koude grond je welkom
waarop je voor dood gevonden bent
kleurde een avondje uit anders dan
leken glazen leger, en het aantal minder
dan het resultaat waarin je je overgaf
aan de gezelligheid van zo even te voren…
ik werp een steen in het heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 de sterren te doden…
Van een deugzaam man.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.452 Hier lig ik in mijns moeders schoot
Een vriend der vromen totter dood.
Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom.
Ik bidde (op zo goed weerom)
Dat men mij daarmee niet en kwel.
Het zwijgen past de doden wel.
-----------------------------------
mijns moeders schoot - moeder aarde
op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…
registratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Is het misschien om`t dode kind te eren?
Of voor de ouder toch een fijn gevoel?
Dat men nu ook het dode kind kan registreren .
Of een geheiligd middel voor een duister doel .
Men zegt hier eigenlijk:,,Het waren toch ook mensen,,
Nog voordat een de eerste adem gaf.…
Mam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 vertel mij nog eens
over geboren worden
en over de dood
mam
verhaal nog eens
over de schoonheid des levens
het verblijf hier op deze aardkloot
mam
beschrijf nog eens
over engelen in het hiernamaals
het ter wereld komen in jouw schoot
mam
vertel mij nog eens
dat de dood niet het einde is
slechts een geestelijke vorming waar ik zeer…
XXVI - de ontroering - 1918
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 in memoriam
philip van aldegonde
van grote ghoethem
een locale bui
op een weide in de zon
de gier blijft stinken
een doods bommenbed
wreed van menselijk begeren
stille mortieren
in de loopgraven
schuilen neutraal in schutkleur
donder en dood
de armistice
een kier hier en een kier daar
de spoorwagon…
Kleopatros
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Hij was de zoon
van een beroemde vader
onze meester onze dode
herder is verrezen
niets dan leegte
troffen zij
bij die rots
des anderendaags
de vrouwen die
de laatste zeven
van zijn woorden
hoorden, rouwen
onze meester
onze dode herder
is aan mij verschenen,
zoon van een beroemde vader…
vogelman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 de vogelman sprak niet over liefde
wilde niet dichterlijk zijn
hij was niet blij met een gebroken strik
met de ontkomen bijna dode sijs
de vogelman was niet uit op doden
leestekens wilde hij nalaten
sporen achterlaten
het gevederde van zijn merktekens voorzien
de vogelman god in het woud
de ziel gevangen in zijn eigen strik…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Het druipend wiegen in de wind ...
Wees met mij
en laat die herfst buiten maar dood
om tegen een wereld donker en groot
zij aan zij
bij het licht van handen
geborgen te zijn.
Hef me en maak me zonder gewicht.
Troost me en maak me minder oud.
Ontsteek en wees een baken van licht.
Warm me, niet eerder had ik 't zo koud.…
HERDENKEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 Onder het zwak aflopend duin
bloeien de blauwe distels
als nooit tevoren
Sterke bladeren als metalen schilden
maken het insecten moeilijk om te landen
De wind snijdt een gat in de lucht
je ziet een herinnering
die vergeefs probeert
één gebied te omlijnen
Een veld vol blauwe tractoren
de gele lucht geladen
groene voren lopen door het…
cul-de-sac
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
623 orde
ik hef het zwaard
het loopt dood
de steeg
de straat
redenen in overvloed
vloedgolf van herinneringen
herinneringen aan slechte dingen
maar ook wel goeie
ik voel wat groeien
vergeten en vergeven
leven…
Lieke
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.151 Ze droeg een bonte lange sjaal
en grote bellen in haar oren
een zwarte panty met een haal
haar blonde pony recht naar voren
Ze droeg een roze zonnebril
en een olijfgroen hoepelrokje
op die zonnige lentedag in april
nam ze genietend nog een slokje
Ze droeg het haar los in de wind
die danste met de gouden draden
zo zat ze daar het zondagskind…
Bij het krieken van de dag
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
611 , de weg soms kwijt, uit streken
onbekend, zijn adem naar alles wat hij
tegenkomt, brengt beweging aan de
dood gewaande stramme struik en boom
bij het krieken van de dag, gloort
in goud geel de ochtendzon, haar stralen
met held,re gloed, zuiver gericht op alles
wat warmte wil ontvangen, verdrijft de stilte.…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Een kleuter begraaft
dode lieveheersbeestjes.
"Gezellig samen!"
Poes springt op stoelen;
buurman komt binnen, wacht af.
Vindt hij een zitplaats?
Het geploegde land
wordt bezaaid, heeft nog kluiten
vol oud maïsloof.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Dit leven is een sprookje
Van goed
En te veel slecht
Van mooie zachte tonen
En van gebroken recht
Van huizenhoge golven
Onmetelijk verdriet
Ik voel me haast bedolven
In wat dit leven biedt
De wanhoop in Parijs
In Syrië de pijn
Dit hele wrange leven
Het hartverscheurend schrijn
De stemmen van zo velen
Zij, die vergeten zijn
De doden…
Als het vuur zou doven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
674 voor Wilmy
O lief, wanneer jij dood zou zijn,
zou onze voor- en achtertuin
en masse om jou gaan rouwen.
De poes zou ophouden met eten
en hele nachten klagelijk miauwen.
De wijn werd zuur onder de kurk
omdat er niets gebeurde;
stof zou zich ophopen in kamers
waar geen boeket meer geurde.
De glans zou doven in de dingen.…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
met zijn wind als de 5de symfonie
van Van Beethoven
doet mij huiveren,
verstenen tot een monument
ter zijner ere.…