4186 resultaten.
Kleven aan de Top
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.004 dan niet zichtbaar in de lijn omhoog
maar toch is nog even de beker
van hel en verdoemenis
aan mij voorbij gegaan
ondanks de fundamenten van
vieren en vijven
teer ik een wijle verder in
op inflatoire rente
het maakt maar eens gewaar
hoe kwetsbaar ik ben in mijn bestaan
of hoe snel men zich kan blindstaren
op de eeuwige roemruchte lente…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 Kleine vogels, groene bomen
Deze wereld, het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm…
kastanje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
873 bomen horen zien en voelen
anne keek naar haar kastanje
kaal schitterend in de winter
de boom ontlook voor haar
ze verliefde in de prille lente
hij hoorde de ontzetting
voelde de verstikte gevoelens
van twee jonge mensen
in de zomer van 1944
voorzag de lijdensweg
niemand durfde het toen
protesteren tegen gebral
misschien had het ook…
Het vijfde kwartaal
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.434 Overspelig is de dromer
Die in winter, herfst en zomer
Met al die geile vrouwen speelt
Die zich vol met drank laat gieten
Van de liefde wil genieten
En zijn vrouw genot ontsteelt
Op deze drie kwartalen rente
Teert hij verder in de lente
En zijn vrouw barst van verlangen
Hij eet en drinkt voor zijn potentie
Zonder verdere pretentie
Want…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Drink, zo vaak de lieve Lente,
Langs de ruime velden, danst,
Drink dan mij, uw vriend, ter ere,
Driewerf uwe beker uit!
Breng dan de allerschoonste meisjes,
Bij mijn stil en eenzaam graf!
Laat die lieve, schone meisjes,
Zingen op mijn eenzaam graf!
Laat haar zingen: "Vruchtbre wijnstok!
Schiet uw dartle ranken uit!…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 -
Een lente zonder nachtegaal,
Een bloemknop,
waar geen dauw op druppelt,
Een beek, waar geen koeltje* huppelt,
Hoe doods en kwijnend allemaal!
Maar o!…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 echtgenote
Ik banjer door het leven,
lach op mijn gezicht
De kinderen ontzogen,
doppen nu hun eigen bonen
Ik banjer door het leven,
fluitje in mijn hand
waarmee ik treinen blies,
tot veilige bestemming
Ik banjer door het leven,
banjo en harmonika
liggen op de achterbank,
zo hebben wij toch altijd klank
Ik banjer door het leven,
lente…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Dans des oordeels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
455 Dans des Oordeels
Zij danste ooit lente door lichte dagen
liet blootvoets gele narcissen met rust
voelde ijskoud door honderden vragen
hoe bedekt geweten opnieuw werd gesust
zij laat nu zwarte sluiers bruiden vangen
geeft scheuten een laatste krimp van pijn
proeft geen verschil meer in standen en rangen
beleefde het maagdelijk wit…
Wolkenwandelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
776 als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk…
Het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 steels verwijzend naar de beker
aan haar voeten waarin welhaast zeker
enkele centen nauwelijks de bodem bedekken
en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken
haar koopwaar schroomvallig tonen aan
wandelaars die niet begrijpend verder gaan
zich afvragend waarom iemand bijna kind nog
bleek en schraal als was ze een beeld en toch:
een broze lente…
Onze tuin.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
670 Zo gaat 't elk jaar in de herfst en lente
ik ploeter dan van achter naar voor
het kost mij elk jaar toch veel centen
dat heeft zij altijd pas veel later door.
In de zomer roept zij, dat is mooi gedaan
ik hoor warempel spelen al de Violen
geloof zelfs de Narcis speelt trompet
vogels zingen, maken hun dolle capriolen.…
Van de duif en de mus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
755 En nu, weken later,
is het lente.
Hou ik van haar, en zij van mij.
Het resultaat, dat mag er zijn,
een spierwit liefdes-ei.
Maar wat moet ik haar straks zeggen,
als ons kuiken blijkt
een huisduif of een postmus!…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 mijn ego te schenken
alsof ze samenspannen
om dwaze geesten uit te bannen
en slechts doelgericht naar
onbevangenheid wenken
scheuten schieten door mijn lijf
als ik mijn dorre droogte zie
hoe is het zover gekomen,
door wie of wat
gaan bevroren weerstanden
plots
weer vol
met maagdelijke warmte denken
opdat nu al een te vroege lente…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Lente verpozing, opwindend
dichtbij, nog onbereikbaar,
zover haar sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, levend energie van
licht voorzien, waaruit ik de
dagelijkse portie adem haal.…
Scheldeduiker
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.172 zon
van drip drop en klip klip klop, wij kiezen voor het sop
scheep in, dravend langs de kant dwars door het Scheldeland
want de wereld stoomt de wereld stroomt aan ons voorbij
snel dus trager, haast u langzaam; zeefier -
trossen los
de zeeleeuwerik tiereliert en hoor de witte zoutmerel
aangebracht op het passagiersschip 'Festina Lente…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Vandaag nog sneeuw, maar morgen lente?…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Klein roze wilgenroosje,
de lente kleurt de zomer
op het eerste gezicht
heb je leven opzij gestoken
ondankst het heerlijke zomerweer
verliet langst de zomer, waterkant
onder de oude appelboom
vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid…
winter 2013-2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 En langzaam begint de lente dit jaar al heel vroeg.
Hoor ik al een paar vogeltjes fluiten bij het ontwaken.
Ik geniet van de eerste zonnestraaltjes op mijn hoofd.
En ik word stil bij het zien van de bloeiende krokus.
De fragiele paarse blaadjes die een bloem vormen.
Voor mij het symbool voor nieuwe energie en kracht.…
Allemaal waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ‘t is waar :
Eén groots en massaal samenzijn
maakt nog geen nieuwe lente,
één groots gezamenlijk NEE
maakt nog geen nieuw geluid.
‘t is waar :
Onder de vlag van broederschap
staan ook wat valse broeders in de rij,
niet alle samenzijn
is dat ook echt.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Het zachte groen, van riet,
zoals het in de lente groeit.
Met hier en daar een rode bloem,
die aan de oever bloeit.
Twee kleine vogels, kijken neer,
naar waar jouw naam nu staat geschreven.
En ook: “Wij zullen jou begroeten,
in het echte leven.”
Het vlechtwerk dat jou nu gevangen houdt,
zal worden weggedaan.…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon.
Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen,
langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt.
Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Wanneer het zomer werd sloeg aan mij uit
Het rode harst van dennen in de zonne,
Ik wasemde de dampen uit van kruid,
Waarvan de lente vezels had gesponnen.
Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht,
Ik ruiste zoals windbestoven blaren,
Ik stond gelijk een windzuil opgericht,
Gereed langs hemel, zee en aard te varen.…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Kwam je tegen in de gang
Kuste je voorhoofd
Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon…
Rozen op Valentijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
773 De lente laat nog op zich wachten
maar verliefde zielen die reeds smachten
daar weet Valentijn best mee raad
als ge zijn feest niet overslaat.
Schenk een roosje, schenk een hartje
strik ze met een lintje saam
en schrijf daarop uw beider naam
zo bloeit weer de romantiek
en brengen de verliefde zielen
op Valentijn hun mooiste liefdeslied!…
La primavera canta in odores
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 De lente past goed bij een schildersdoek:
de pen is hier als nep, een vage maskerade,
want de natuur weerspiegelt het werk van Monet
met zijn orgie van oer- en elfentinten.
Je snuift de geuren op van zijn platteland
die wentelen als melodieën die zich mengen.
Schep een schilderij. Aarzel niet. Wees kloek!…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.
- Ik ben geheel; ik wéet U; en mijn dromen
zijn gaanderijen voor Uw stem.…
Na Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
763 Kerstmis is voorbij. de lichtjes zijn gedoofd
ik had nochtans in een blijvend licht geloofd
verlaten liggen straten, de lucht grijsgrauw
we hopen alleen nog ; lente kom maar gauw
na de feestmenu' s wordt weer op de lijn gelet
alleen nog een rauwkost en slappe thee gezet
solden roepen ons massaal tot meeneemprijzen
vakantiefolders beloven…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 De dood is zondermeer de dood die aanklopt,
die sneeuw was en is sowieso puur dat witte kleed
dat bestaanbare en het nu weer wachten op de lente.
Soms heeft leven een punt om er achter te zetten
komma's , gewoon leed, rappe dagen van leven en welzijn
liefde en hartstocht en noodzaak je hart en ziel te koesteren.…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Om de lente te voelen, associatie
met de gevleugelde lichtheid van een
vlinder die alle harten bespeeld
Om verleid te worden door een veilige
Vanzelfsprekendheid, niet in afgewogen
hoeveelheid wordt verspreid en gedeeld.…