Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

In het donker liep ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
'k herkende geen huizen, geen stoepranden alles was compleet verlaten, een spook stad gelijk. Ik keek naar alle kanten, want weet je: normaal weet ik van wanten maar NU was ik de weg kwijt.…
Johanna26 juni 2015Lees meer >

Nu sta ik hier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
rolt over mijn wangen niets is meer wat het lijkt omarmd door de zon voel ik jouw warmte voor een allerlaatste keer kus ik je voorhoofd mijn lief, mijn maatje, mijn vrouw met wie ik lees en schrijven kon het gezin dat we samen opbouwden vol liefde en aandacht werd bezegeld met twee prachtige kleinkinderen ' toch mijn lief, verlaat…

boedapest - újpestri Rakpart

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.555
als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag dikwijls spelen in restaurants aan de overkant en ruikt de tamme kastanjes die gepoft worden in de buurt van de Margarethabrug naar Pest stilte omgeeft de lanen, de kaden, alsof het innigste zich met een waas van verlangen heeft verweven, met bruidssluier, deze voile van verlatenheid…

Bye-bye Selma

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Het slechte voorbeeld van Virginia Woolf nagevolgd, dat dacht ik echt, of door een natuurlijke oorzaak overleden, weet ik veel, maar misschien ben je gewoon verlaten door je man en dacht je sterk aan mij terug en heb ik dat uit de kosmos opgevangen, omdat ik als helderziende wel vreemdere zaken heb meegemaakt.…

Sporen in het zand

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Met jou in mijn gedachten, mijn voeten in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten, een leeg verlaten strand, een zon die niet wil schijnen, een schelp die open is, de krabben die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…

Fluisteren

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Meis, me best nu niet verlaten, spirituele heldin Jouw voelsprieten zijn me heilig, vet dik min. Mevrouw Melancolie wat bemin ik je Zo lief integer prachtig... Kattebeest…

Het firnament aanraken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Waarheden stromen als rivieren en in elk mens wonen druppels hoop en tijd die je niet verlaten jij al jaren van binnen voelt.…

Examen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 816
Opgelucht verlaat ze vervolgens het pand.…

Oudnieuws

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
voorbij het afscheid spreek je dan over een gezicht dat zwicht voor het gewicht van de vergrijsde lucht die zucht met reden of door het lot wordt weggeleid kan zijn dat gewoon dit ogenblik wordt afgesneden en opgeteld wordt bij dat allles wat toch vergaat en men enkel teert op het verleden en de nieuwe morgen nu al voelt als tijdloos verlaat…

Zoekende ziel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
naar het rozerode westen in mijn handen kliefde per ongeluk zoveel stuk ik droomde van de liefde en zocht naar het geluk ik had ambitie zonder succes en verwachte vergeefs veel roem en eer maar leerde steeds een lastige les ik leg mij nu te langen leste bij de feiten neer dat is mij eindelijk toch het beste mijn zware ziel verlaat…

OLV Kerk, Breda

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Platgebombardeerd door zijn opgepookte angsten groeit er zo hier en daar wat aarzelend gras in mijn verlaten oorlogsstad. Zelfs nu er intense vrede kabbelt door de straten, huizen, schuilkelders. Mijn hart bonkte als een bezetene, ik gebaarde ernaar, zo van: kijk, daar liggen de diepste wonden!…

MERLIJN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
laat je alle ellende buiten kun je weer opnieuw beginnen jezelf voluit vrij open uiten en je zelfvertrouwen herwinnen laat mij je in het licht zetten het licht dat ik al die tijd voor jou bewaarde niemand zal je hier iets beletten ik besef waar het ontaardde en weet immers wie jij bent ken je werkelijke waarde toen je dit land hebt verlaten…

Dagdromende rivier-vriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
bezielt stroomopwaarts waar de rivier meandert in het bewoonde schilderatelier kleuren spiegelende meren groen valt er schaduw op het linnen veld ergens in een ontwaakte wereld zonder commerciële gekte proberen we te roeien we praten over politiek in onze fluisterboot over leven en de dood varen we langs het riet vogels verlaten…
mobar29 juni 2019Lees meer >

Kleuren van amber

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Een late vlinder in de herfst, laveert en danst op onverwachte zoetste tonen van dit seizoen brengt een ode aan een onverwachte bloemenoogst in een bijzondere vervoering over overlevende geuren en de amber kleuren van het bladergoed stileert het natte mos op de verlaten aarde, zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door mistdruppels…
Pama25 oktober 2019Lees meer >

Katwijk kust mij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik wandel de wind in Zo verlaat ik mijn jaloezie Maar ook een hoop van anderen Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan Hij is van aard zichzelf Ik loop over een pad Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee Ze keken met de storm mee Ik had trek gekregen met nog de zeereep voor mijn kiezen Een…

Navelstreng?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
woud van oude ideeën heen, waarmee uit de kennis van ervaringen helder worden, die beelden zijn slechts een tijdelijke kijkdoos waarin de natuur met mens en dier uit de ziel werd geprojecteerd lief en twijfel leidt tot afgunst, tot onwerkelijkheid is ingekleurd voordat ik de gordijnen sluit voor een drachtige dageraad, verlaat…
Pama6 maart 2020Lees meer >

dag 2020

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
veel te vaak hebben gehoord dag 2020 met je afstand je mond gesnoerde kapjes een elleboog en geen warme hand dag 2020 je liet ons doorzetten en misschien wel beter dan ooit op elkaar doen letten dag 2020 je krijgt geen knallend afscheid stil zullen we zijn proosten op dankbaarheid voor de kracht die je bracht je mag ons nu verlaten…
Erna kagenaar30 december 2020Lees meer >

Hoofdspelen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik verlaat de lege zaal. Het spel gaat door. Ik kijk niet meer. Ik zwijg. Ik hoor. In het theater van de natuur, kijk ik met nieuwe ogen rond. Hier zijn geen gedachten meer. Buiten is wat werkelijk waar is. De reservaten zijn hier overvol. Buiten drijven wolken in de wind. Hier vind ik wat ik altijd al zocht.…

De kust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Alles is verlaten. Aan de kust. Als het donker naar buiten komt. Denk ik aan de goede tijden die achter mij liggen. Het geeft me kracht. Ook al weet ik niet waarom. Ik hou mijn lippen op elkaar. Aan de kust. Als de zomer ten einde loopt. En de wilde gang weer begint. Aan de liefde voor de zee komt geen eind.…

Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Het davert tussen deze muren die niemand wil verlaten. Dit is een huis, een thuis, bij de deur hangen de namen.…

CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Het zal je nooit verlaten het verslavende maar je kan het laten staan, gaan zie dat elke keer als een overwinning op het leven, op jouw leven vier dat met de puurheid die jij bent en wilt blijven Blijf primair open naar jezelf in ‘meetings en greetings’ zoek je (ont)spannende unieke ik dan zoek jij vanzelf de verbinding met die ander…

White rabbit

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Aan boord van Fragile op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet ontwaart het eye in the sky een wit konijn, moederziel alleen en van zijn god verlaten die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet in het zwarte gat in de rok van het almaar slinkende terugplooiende heelal het multicolor…

Duister van de ratten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 378
waar geld niets waard is woorden scherpe wapens zijn in het onfatsoen van holbewoners waar mensen geen maskers hebben in tijdloze moerassen van strijd zoveel onschuld gaat verloren er is een afgrond heel dichtbij in het kille duister van de ratten waar mensen op redding wachten huizen geen verlichting kennen verdriet klinkt door verlaten…
mobar2 september 2025Lees meer >

Solo (java)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
De poort is een doorgang zonder deur een boog van haveloos pleisterwerk waarachter een immense leegte schuilt het ommuurde paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno…
Maxim15 oktober 2025Lees meer >

Halloween Nacht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 384
Een klok slaat één, de mist kruipt traag, schimmen glijden over een verlaten straat. Hun ogen dragen verhalen van weleer, en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer. De straten dragen echo’s van verlangen, een masker van verleden pijn. Pompoenen branden als herinnering — aan licht dat wilde eeuwig zijn.…

Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 978
Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén, pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat, 't verschrompelen van ooit gezonde bladeren. Chronische treurnis, mentaal ondragelijke last, bladeren vallen af en af.…
arensoog10 december 2025Lees meer >

Specifieke ziekte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Ze sluipt in stilte, zacht en traag, een schaduw die me nooit echt verlaat. In mijn aderen een storm van pijn, en toch probeer ik normaal te zijn. Ik voel me gevangen in mijn eigen huid, zo fragiel, zo moe, zo onbemind. Toch zoek ik licht in kleine gebaren — een glimlach, een hand die alles verklaart.…
Nathan24 december 2025Lees meer >

Bevrijdend

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 244
spreken taal zonder woorden ze bouwen, houden vast bieden troost in onvoorstelbaar leed en vullen geslagen gaten Stille harten blijven kloppen ze pompen bloed naar schone handen tastend in duisternis naar licht dat eeuwig zal branden als het vuur van liefde alleen maar liefde explosief zonder granaat Het is die liefde die ons nooit verlaat…

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Hij draait langs mijn huid en opent een verlaten plek die ik haast vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de kalmte van binnen leest en zich niet laat leiden door strenge oordelen.…
CB19 juni 2026Lees meer >

een acceptabele afwijking

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 184
eerder beweerde in zijn proloog in vrijheid geschreven blijft hij kijken in de bodemloze leegte die zich voornamelijk manifesteert in het verwachtingsvolle daglicht als de meesten bezig zijn met presenteren van wat hen is aangeleerd als normen of een acceptabele afwijking daarvan Geef hem maar het duister de zwaarte van de verlaten…