6196 resultaten.
Onderwijs
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
5.787 Waar ongeremd de waan der dag regeert
Het woekerzaad van ‘goog’ en ‘loog’ floreert
En managers hun hersenspinsels poten
Het onkruid dat je borders infecteert
Is tot verstikkingshoogte opgeschoten
Nu is er wéér een nieuwe loot ontsproten
Waarbij een club van florabeten zweert
Ze blijven in hun wijsheid luid promoten
Dat elke puber uit zichzelf…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 En 't is, als hoorde ik Iets zichzelf vermanen:
'Mijn liefde was ikzelf'. - Zo werd ik vrij.…
Epitaaph
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.280 Vrouwen en vleiers zat; vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem gingen te loor.
Voor die liedren? ach neen, ook die zijn vergaan.
Een woord blijft, een woord slechts: Waarvoor?…
De keerzijde van het gelijk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
563 mooi is
ze zegt dat ze nooit
over andere mensen praat
maar als je goed luistert
doet ze niet anders
ze zegt haar eigen leven te leiden
maar als je goed kijkt
leeft ze dat
hoe anderen het willen
ze zegt eenzaam te zijn
maar als ze goed
om zich heen zou kijken
zou ze voelen
dat er heel veel mensen
van haar houden
ze doet het zichzelf…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ik vervloek het toevalsmoment
dat ik op tv die beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen
maar ze is daar wachtend op tijden
dat het de mens niet voor de wind
zal gaan, tot het keert en het koesteren
zich opnieuw laat baren in de oergeest
zij is het kind van de rekening
op het conto van het tijdelijke
een lange obscure lijst van onaffe geschiedenis
dat zichzelf…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 De trein komt langsgereden
En de man,
de oude man met stok,
in gebeden tot zichzelf gekomen
vecht het ultiem gevecht.
Zijn tijd is om.…
Monnik aan zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
787 Op een strand,
smal en verlaten ,
zwijgend in zichzelf
wachtend op wolken
die dreigend nader komen.
Het beeld was niet geheel onbekend.
Maar de man, de monnik,
staat op rennen.
omdat hij
is die hij is.
Zijn naam nooit hardop gesproken
maar we weten hoe hij heet.…
Zoekende tocht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 Terwijl de bladeren hun bomen verlieten
trokken zij eindelijk hun wijde wereld in
om echt te zoeken naar zichzelf
in stormen en regen met pijn en alleen
Hoe vaak moet je jezelf tegenkomen
voor je ik gewoon een bekende is
die je begroet zoals de morgen
wanneer de nacht niet verzwaard was
met de dag die niet verwerkte
wat verdronk in de grote…
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Bewust daarom dat deze vent
Geen waarde hecht aan ene cent
Maar toch heel graag zichzelf verwent
Geniet toch van 't moment!…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water verliet
eenmaal op de wal zag ze zichzelf…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 Waar alles mee begint is
meer dan een woord of
taal die men in een
zin benoemt en wat een
gedachte uitdrukt en wat
verder reikt dan de
blauwdruk van het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels
en waar de nacht
vergeten wordt in een ruimte die fluistert
dichtbij lavendel en de zekerheid
van korenwind
onaantastbaar
uitgespreid
en waar hij over zichzelf…
- De diepe kloof -
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
543 moest incasseringsvermogen hebben
voordat het moment van oordeel kwam
de totale verbranding van heel zijn wereld,
als een winterseizoen zonder neerslag
om zichzelf verantwoordelijk te stellen.
Hij klauterde naar beneden, bang
en was er te zien, erop voorbereid
moedig door de nauwe opening
gevallen, voordat hij concreet gered kon worden.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus
een verwaarloosde hond
nog meer kinderen met vogelogen
het licht vloeit langzaam weg
tussen gras en steen
iedereen gaat naar zijn dagelijkse huis
ik blijk de enige wandelaar
die verder dwaalt
in zichzelf…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf…
het oog van de gedachte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
810 blaast
daadwerkelijk in onzichtbaarheid
zoals, titelloos
het gelaat
in een gedicht
dat onder metaforen van de zee kruipt
en het zwijgen wordt opgelegd
zonder onderhandelen
over woordwaarde of het aandeel
tot berusting, het gegeven dat aanbreekt
wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte
de horizon, van het wachten moe, zichzelf…
Help me!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 Als ze me eindelijk loslaat,
zijn mijn handen blauw
is mijn gevoel verschrompeld
tot een niet noemenswaardig element,
alsof er iemand op is gaan staan,
net zo nietsontziend als zij die daar zit,
overgeleverd aan zichzelf.
Die rot ziekte ook!…
Stanley Kunitz, Het portret.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
980 Mijn moeder heeft het mijn vader nooit vergeven
voor het doden van zichzelf,
vooral in zo’n moeilijke tijd
en in een openbaar park,
dat voorjaar
toen ik wachtte om geboren te worden.
Ze vergrendelde zijn naam
in haar diepste kabinet
en zou hem er ook niet meer uitlaten,
maar ik hoorde hem bonzen.…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel
nu nog vrij van mens en kogel
Het geschokte gemoed kan bedaren
Achter mijn ogen wil ook ik vliegen
dromend over wolkenzicht
In het kooitje een kanarie
Wat kan een mens zichzelf…
AUGUSTUS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.146 Grote vraag
ook weer vandaag
is hoe in lengte van
dagen, maanden, jaren
een ieder zichzelf vanaf
nu zal gaan gedragen
Relaties
tussen mensen
verschillen onderling
Suf. Stabiel of samen
met gebundelde krachten
in één adem ervoor
gaan.…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord
grijpen vast
zonder los te laten
verraden geen namen
zonder zichzelf…
Verdwaald verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
833 verdwenen -
De mist slechts
Bij tijd en wijle
Op wil trekken
En de mens, hoewel
Slechts even dan, een
Glimp opvangt van
Wie hij was of misschien
Nog steeds wel is -
Wanneer zelfs die ene
Naam die uitsluitend
Bij hem past omdat
Het werkelijk de zijne is
Alleen soms hem nog
Te binnen schiet -
En het verlangen om
Zichzelf…
Moedermuseum
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.182 Zij zat voortdurend aan zichzelf te knagen
tot enkel kraakbeen van haar overbleef.
Er kwam een firma langs om haar te stutten,
om lichaamsdeel na lichaamsdeel te restaureren
tot zij weer sexy presentabel voor de wereld was.…
OMA, IK ZAL JE MISSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.815 Lange tijd heeft ze er over gedaan
zij kon er niet over praten
vertellen kon ze het zeker niet
eerst moest ze het zelf verwerken
na haar eerste chemokuur
was ze zo ziek, dat ze niet meer verder wilde
zij wees zichzelf op haar verantwoordelijkheden
haar kinderen, kleinkinderen en haar man
zij hadden niets gemerkt, daardoor drukten de feiten…
ga je "schamenzang"
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 een deel van Bekend
Nederland
krijgt oog om oog
want (o)verspeelt zijn
hand en tand
het maken van
Koningsliederen
bleek kliederen met
woorden
lieden die zichzelf
schrijvers achten
groot genoeg zich
aan een Koningslied
te wagen meenden dit
te klaren
simpele teksten
zonder taalgevoel en
samenhang
gecomponeerd voor
vrolijk…
Geur van illusies?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam is en zichzelf moet
verdienen maar wegvloeit in de wind
van een klimaat wat omslaat en na
een plotselinge blikseminslag een
geur van littekens achterlaat.…
Gedachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 blij of teleurgesteld
ze komen keer op keer
Vrolijk en blij liefst de hele dag
Teleurgesteld hoort er bij
sombere gedachten zijn niet leuk
die staan het liefst voor mij niet in een rij
Maar als die gedachten er dan toch zijn
voel ik heel veel pijn
is het de waarheid of niet
ligt het aan mij of hoe ik het ziet
Laat een ieder bij zichzelf…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
VRIJHEID
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 Terrorisme is een tang
het werkt beklemmend en doet pijn
Onveiligheid maakt mensen bang
en kunnen niet zichzelf meer zijn
Geloof is niet waar het om gaat
filosofie is het gemis
Ongeloof de gouden draad
die ook hier centraal in is
Waar is de veiligheid gebleven
gemoedsrust als een zeef die lekt
Om niet meer zonder angst te leven
is het…