5765 resultaten.
stokkig zijn | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar 60 kruisjes nu
jouw jaren tellen
vieren wij het weten
dat het mooiste
steeds opnieuw begint
bedwelmend als liefde
geuren de bloemen
van jouw bestaan
die als vruchten rijpen
op het ouderend hout
dat vanaf nu de jaren
als de wijn daarvan
smaakvol in balans
zoet en zilt geladen
stokkig mogen zijn
laat als een goede wijn
na…
Werelverandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 vormde tot de mens die ik voor hen was
in menig boek zag ik het prille voorjaar
de velen knoppen bovenaan aan de stelen
het zou zeker nog wel enkele weken duren
voordat ze in volle glorie aan mij verschenen
elke verandering werd beter waarneembaar
de geboorte het sterven van mens en dier
alles was mooier en beter te begrijpen
toen er bloemen…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen,
kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens
ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen.
Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid.
Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan,
we zijn toch allen ooit uit één geest ontstaan.…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet moet je doen
vrijwillig in levensvreugde
volg rode draad van het gevoel
emoties verwelken als bloemen…
George Floyd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 de scheidsrechter bekeek mij aandachtig en vond
mij daarna steeds vreemder en onorthodoxer
een leren jack en sjaal droeg ik op straat
want ik was één met de muziek en huizen
de beschilderde muren en verroestte buizen
waar ik dacht aan mijn jeugd en goede raad
maar ik lag niet langer dan acht tellen
en wist wanneer ik opstond waren er bloemen…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de bloemen
aan de zoom van landerijen,
de blauwborst in het riet, de snor
en krekelzanger, gele kwik en leeuwerik,
kluut, tureluur en groenpootruiter in het slik.…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad opgenomen
waarmee wij in elkaars
hart konden komen
er is niets
bekoeld nog bloeit
je liefde in haar
paradijselijke kleur
hangt de geur
van die bloem…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend gesprek
alleen de punten
en komma’s staan
ontdaan van alle
onzin nog fier rechtop
ook de alinea’s
hebben hun vorm in
vertrouwen behouden
de boodschap
van het landschap
is dan ook voor
iedereen te lezen en
wordt met het jongste
groen en hier en daar een
bloem…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…
Een stil gebed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 ik heb mijn
geest geleegd
benauwende
gedachten
verdrongen
naar verder dan
de afgrond waarin
zij ooit begonnen
verf en penselen
klaar gezet even
een stil gebed om
aan de ziel te geven
die ik wil wekken
om haar met liefde
en creatieve kracht
te begiftigen
zacht streelt
pigment het
maagdelijk doek
waar de bloem
in fijn lentegroen…
Zombie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
470 Arrogantie is als een verwelkte bloem
decadent op weg naar de ondergang
teloorgang van droevige dromen
het leven kent voorspoed en tegenspoed
tijd kent geen genade voor het noodlot
samen kijken we uit naar het nabije einde
wanneer de prille ochtenddauw
de absurditeit van de wereld herkent
in dwaze toespelingen van de ziel
vergankelijkheid…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn
vol dorstige oases
stoffig dor en droog
zou mij het leven zij
als ik jouw liefde niet had
was het leven kleurloos
als bloemen…
Teder wezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 blote vrouwen met suikerspinnen
op hun borsten krioelen haaienvinnen
tussen hun benen wolfspinnen
er valt heel wat te overwinnen
de bloemen zijn nu bazinnen
ik droom van zeemeerminnen
en opgesloten leeuwinnen
zonder arrogante opgeheven kinnen
jij wil zo graag iemand beminnen
maar iedereen is buiten zinnen
niemand laat iemand nog binnen…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 af
de kin wat
geprononceerd
houdt de armslag
in de schouders
keurig in balans
zonder de nek
met lichte druk
naar beneden
te buigen
geen hoogmoed
is er te bekennen
in de blik die
verder kijkt dan
de horizon reikt
de aanwezigheid
van een goed lijf
is de trigger voor
ieders blik
harmonieus
bewegen zoals
wind bloeiende
bloemen…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Dezelfde vaas
met verse wilde bloemen,
geplukt op mijn verzoek,
staat al dagen tussen
ongebroken fotolijstjes
met mijn dierbaarste
herinneringen.
Die gaan nooit meer stuk -
noch mijn dromen,
uitgesproken,
noch mijn diepste verlangens,
woorden die ik
met heimelijke angst
voor lijf, en af en toe leven,
bijna vergeten was.…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
377 …één levenslange ontsnapping
één wervelwind zonder return
één organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken…
een leeuwerik boven het veld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
421 je wilde
dat het leven
een symfonie zou
zijn zoals de wereld
behoort te zijn
je wilde
dat licht en
duisternis elkaar
als vrienden
zouden omarmen
je wilde
staande sterven
waar dan ook
in een korenveld
in een bos of op de hei
je wilde
staande sterven
in de zon tussen
stilte en klank
in een bloemen veld
je wilde…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond
moet licht als een veertje schrijven
meerstemmig zingen met liefdevolle mond
in tijden van nood de liefde eer bewijzen.
Wie in schittering het breekbare toont
wordt met glanzende liefde bekroond.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Een plek waar ik samen met haar
Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang
Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar,
Het perspectief zou richten op elkaar:
Deze hunkering, mijn verlangen plaagt,
Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte,
en der bloemen frisse geuren
verspreidden zich door de zuiv're lucht,
tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten.
En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.…
steelse liefde vult
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.202 gepaster
herfst vaarwel
zacht en teer
voor't mooie weer
mijn blom voor altijd luim
is echt de mannequin
zo slank zo steels
zo rank en speels
dat is dan mijn taak
dat ik haar lekker
mollig maak
een dunne fijne spriet
vul ik tot volle griet
--------------------------------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Fleur Bloem…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Onze tuin met kamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 In deze tuinkamer vol planten kunnen wij wonen
nagedacht hoe elke plant zou moeten heten
op het ontwerp hebben we onze tanden stukgebeten
plaatsen voor mussen zijn we toonbaar niet vergeten.
Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen
zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen.
Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij…
Muurbloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 In een café
aan de bar
zit een dar
te nippen
aan een honinglikeur
steels kijkend
naar een muurbloem
niet geheel onschuldig
zijn gedachten
gevuld met bijbedoelingen…
Ingehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
740 groene oase houdt haar adem in
zij wacht op de streling van de zon
die hen zal doen blozen, kleur bekennen
in deze groene wereld
specht moedigt torretjes aan
om tevoorschijn te komen
zodat zijn honger gestild zal worden
in hoeveel bomen hij zal moeten boren
weet niemand…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter een zwarte staf
Daar sloeg zij de zomerse bloemen…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 En 'k minde u. - En zo 'k vele vrouwen heb bemind
sindsdien, met moede geest of smeekende gebaren:
u minde ik; want ik zag uw kinder-ogen klaren
om schuine bloemen in de tuine', en uw aanschijn
om mijn eenzelvig doen en denken troostend zijn,
in 't huis mijns vaders, waar de dagen trage waren.…