28807 resultaten.
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder
als water, als jouw ziel
De zee…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Haar ogen zee die in zijn ogen strandt,
haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt,
haar oren krullen krullend in zijn hand,
heur haren goud waarin het zonlicht joelt
en al dat stralen was voor het bedoeld.
Zij was een maan, het liet haar schijnend staan
tot al het licht van haar was heengegaan.…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen…
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en…
verstaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 in welke taal
geef ik je woorden
zodat je me kunt horen
in welke blik
in welke stilte gaan we
elkaar verstaan
hoe laat ik je
laag na laag
wolk na wolk
het stotteren
van de zon horen
hoeveel zinnen
hebben we nodig
om elkaar te omarmen
de zee aan te roepen
of moeten we alleen
maar luisteren
de woorden zwijgend
laten…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.
Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
Eenzame wegen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 De zee ligt daar —
onverschillig,
als een god
moe van gebeden.
Vogels snijden door de lucht
alsof vrijheid mij uitsluit.
Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.
Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig verzorgd.
Er is niets heroïsch aan het lijden,
behalve dat het blijft.…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
160 Je bent niet alleen
ook al zwijgen de verdeelden
want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft mee met een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 ik word stil en kijk naar de zee.
Ik kijk je aan en zeg
ik hou ook van jou.…
Stormgebieder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 "Val wind", sprak Mozes
Yam Suf lang genoeg gedeeld
ging de storm liggen…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
de oceaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 We kijken naar deze kolossale zee.
Soms heel donker blauw, soms ook licht.
Veren van schuim neemt de wind met zich mee.
De oceaan is een adembenemend gezicht.
't is of het water in een reusachtige kom ligt,
de rand als horizon, rond en prachtig.…
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen stralend in verhalen
we zochten rust een uitkijkpunt
de zee…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Links het duin: er langs een rose rand
Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand:
Rechts de zee: een altijd ruisend wonder.
En als eens Joannes, de verkonder
Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand,
Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand,
Onder roff'len en kanongedonder.…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 Gezichten in het zand
Handen verkrampen
De kou is tastbaar
als smeltend ijs
Bloed stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf in zee…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
Herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 verleden gehuld in mist
doet ze steeds meer vervagen
soms gaan ze kopje onder
en worden ze weggewist
de rafelige band met het heden
brokkelt af raakt versleten
als ooit gewezen Incasteden
overwoekerd verlaten vergeten
maar heel soms kom je iemand tegen
die je weer herinneren doet
iets weer opgraaft voor het heden
en dan besef je – o ja die zee…
OUDE VISSER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 bij mijn waargebeurde verhalen
het jochie dat mij koffie en eten geeft
zal ik mijn kennis en netten geven
zodat hij als visser leert overleven
hij weet wat ik heb beleefd
ook de andere jongeren geef ik
mijn ervaringen ter lering mee
ik kan enkel dat van waarde geven
en ben nu een oude man
rust uit maar blijf altijd hunkeren
naar de zee…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
RECHT DOOR ZEE
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.038 schrijf ik recht
Ik zal verbazen met volzinnen
waarmee alles wordt gezegd
Dit lied zal potten breken
en tintelen door merg en been
Want dit lied is niet voor vreemden
maar voor jou alleen
Als ik nu de moed maar had
in plaats van deze woordenschat
En als ik niet zo slap zou zijn
maar ongeremd en recht door zee…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te keel uit, in de golf.…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje scheert rakelings over de golven
vleugels uitdagend stoer gespreid
vrolijk klapwiekend land hij in het water
en dobbert op de zachte golven mee
Hemelsblauwe lucht, wolkenstraten wuiven schaduwen op het strand
de zon blinkt een verlichte spiegel in de gladgestreken zee…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 Vliegend als schuim over de zee,
Mannen met baarden, die varen mee!…
een adem voor de dood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.389 er was een adem
voor de dood in
terugtrekkende golven
ogen werden groot
toen de tweede vloed
zijn aanblik bood
er was geen kans
alleen maar weg
verdronken laatste woorden
leven heeft gegeven
behalve het water, zij ging
moorden zonder woorden
nu kabbelt zee op schone kusten
liggen golven lui te rusten
maar chaotisch zijn de wolken…
verloren
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Fonkelend als een diamant
Een traan op weg naar beneden
Met daarin het beeld van jou
Langzaam uit m'n ziel gegleden
Glinsterend vocht op mijn wang
Een zee van opgehoopt verdriet
Het gemis gevormd in elke druppel
Vanaf het moment dat jij me verliet
Mijn hart huilt en schreeuwt om jou
Maar jij kunt mijn verdriet niet horen
Ik verdrink langzaam…
de wind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
743 De wind speelt met mijn haren,
zoals de zee met de golven.
Hij streelt mijn wangen,
wat schuchter en vlug.
Hij speelt met mijn muts,
als een kind met zijn speeltje.
Hij fluit in mijn oren,
een lieflijk lied, dat ik wil horen.
Moeizaam trekt hij aan mijn jas,
hij zoekt in mijn zakken.…
Voor jou
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.620 Het is zo lang geleden
Het lijkt een eeuwigheid
Dat we geluk beleden
In de vorm van tederheid
Ik kan je niet vergeten
Ik wil niets laten gaan
Want het waren hoogtijweken
In de zee van mijn bestaan
Als het ooit nog met ons goedkomt
Als god mij blijkbaar mag
Laten we dan niets verspillen
Kijk niet om en pluk de dag
Want het valt niet…