15538 resultaten.
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.
Wie kon er toen hebben vermoed
dat wat zo mooi ontloken was zo lelijk zo verdwijnen.
Want, er verschenen kapers op de kust
en moeders die zich moeiden.
De tederheid verging in lust
en steelse tranen schroeiden.…
Net opgestaan, de dag vangt aan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
De heks van Buchenwald
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je hoorde hoe zij aan kwam lopen
Haar ene schoen was rood van kleur
De ander blauw, inferieur
Zij die zich niet wou laten dopen
Met aan haar schoenen rinkelbellen
-Als was ze eerder dier dan mens-
Voldeed zij braaf aan heersers wens
Zich als een Joodse op te stellen
Geschift, de dwazen die bedachten
Hoe een bevolkingsgroep te merken
Met…
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 de blauwe nacht
zwijgzaam en stil
nachtuilen dier en
avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad…
Sporen van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
455 ik heb jou
ooit gekend
herken het
uitslaan van
je vleugels
de kleuren
staan op
mijn netvlies
gegrift
heb je vlucht
gezien tegen
de blauwe
achtergrond
bevallig
fladderend
voorzichtig
landend in
de warme zon
waar jij mij
sprietend
verkende vleugels
sierlijk schikte
en in de rust
die wij elkaar
bekenden
hebben wij met
stilte…
simpel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heel dit leven is een pogen
iets te stamelen
iets te schrijven in simpele taal
over drijvende wolken
blauwe rivieren in slapende verten
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
iets te verstaan van de vrees
iets te begrijpen
van stemmen die verdwijnen
het zwartste van de nacht
alles is te hoog gegrepen
heel dit…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen spelen mentale spelletjes.
Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag haar
dwalen met
een lach om
intakte zonnestralen
te rapen en
daarmee nu al
stukjes lente
te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 In het blauwe licht
van dit atelier is het
een wachten van
een leger koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 De stad ademt traag onder lantaarnlicht,
iemand vergeet zijn naam in het blauw van de ochtend.
Er is een hand die zwaait, een mond die zwijgt,
het raam staat op een kier voor wat niet gezegd wordt.
In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 Als ik mijn ogen weer open doe,
Zijn de wolken weg,
Daarom doe ik ze gauw weer toe,
Maar ze is voorgoed uit mijn zicht,
Verdwenen in ’t diepe blauw,
Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog steeds in de
blauwe…
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
153 Onder de blauwe hemel
waden een jongen en een meisje
hand in hand door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
de nacht van de bloem
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
893 Wanneer de bloemen een kind
als blad nemen
en wiegen
en maar blijven wiegen
ruist er door de wolken
en de lucht
zo hemels blauw
een zachte stem
die stem zingt
dat de sterren
in de nacht de kracht geven
aan al de genen die hun lief hebben
als de nacht dan het daglicht verdrijft
kan de maan
samen met zijn vele nachtegalen
beginnen met liefde…
Verdomme !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 Het snerpt door mijn hoofd
die weg, die kronkels, het
zwaailicht blauw, dat krassende
geluid, die scherven, overal
is er misschien nog slipgevaar,
gewoon een stranden, vlak voor het
einde, een klein beetje tijdloos,
geen vangrail, maar de invoegstrook
zomaar een vraag, dat is toch niet
teveel gevraagd, schenk dan verdomme
dat laatste glas…
blues in haar blouse
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.132 zinderend de dame in de blues
vlinders vlammen bij haar binnen
blauw verspringen haar zinnen
mailt ze vers van uit d’r blouse?…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Ik flits haar blitsend blauw
zoals zij mij flauwwit flitst
nu de zon de wolken openritst,
het licht uiteensplitst tot
zilv'ren visjes laverend
in het glittergrauw
van haar négligé.…
je donkert je stem
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
749 ik heb je gezien
nooit was er
schaduw van anderen
je straalde een
eigen fel licht
een sterk gezicht
met fonkelende ogen
waarin blauw en groen
net dat tikkeltje bruin
moesten gedogen
je lach is innemend
en parelt je tanden
handen gebaren
de taal van je lijf
je donkert je stem
als je vraagt of ik blijf
mijn handen zijn open…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.520 Overdag komen de geheimen
weldra aan het licht
lichaam vol met blauwe plekken
en een opgezwollen gezicht.
Ze durft niet te gaan
en blijft bij die tiran
het is de vader van
haar kinderen, en eens
haar liefhebbende man.…
Mijn vader
hartenkreet
4.1 met 48 stemmen
3.598 Maar vandaag kijk ik naar je
Je grijze haren glinsteren als zilver
Je mooie blauwe ogen, omringd door kringen
Ik weet het, ook van verdriet.
Kruip nog even op je schoot
Kijk je wangen, je bloost
Pa-ke neem me nog eens stevig vast
Net zoals toen ik kind was.…
Stemmings buien
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.229 ze komen weer jagen
in loodzwaar grauw
mijn lauwe dagen
in giftig blauw
dan voel ik genoegen
in wervelende huivering
en hoor ik lucht zwoegen
tot die laatste zindering
als een malse regenhoos
draalt en strepen maakt
zot gedraaid de windroos
mijn glazen daken kraakt
en het roestrode gruis
mijn uitzicht bevuilt
het kleffe bloemenpluis…
het goede leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
932 Ziet haar in de blauwe ogen
streelt haar zijde zachte wind.
Spint de borst, de liefde in haar web geweven
Ontspringt de roos, die ik van haar heb gekregen.
Ruik zeer breed verspreidt het bos,
de zee, het strand, ik houd haar hand.
Het gezwel voelt goed,
maar dit gevoel
duurt maar even.…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 Een beetje water in een spiegelplas
blauw overdreven met witte vlokken
die elkander op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al…