7480 resultaten.
"Koning Winter" verliest!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
880 Ondanks de vrieskou
verschijnt er een glimlach op mijn gezicht:
"Koning Winter" blijkt toch voor de lente gezwicht!…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zacht huivert de spits
van 't kale ranke boompje:
roerloos deint de valk.
De regen houdt op. Proef
natte lucht in stralend licht.
Een zwarte streep damp
raakt de ondergaande zon,
verscherpt het purper.
Langs de parkvijver
staan heesters, kaal, recht en stijf;
Dáár ruist bamboeloof.
De merelsnavel
glimt bij winterduister, wijst
star…
De winter is nu eindelijk gekomen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.773 De winter is nu eindelijk gekomen,
En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp,
Bevroren zijn de vlieten en de stromen,
Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…
Verschil van winter- en zomerpassie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
798 in het holst van donkere nacht
strelen jouw blozende wangen
komen wanneer je mij verwacht
in mijn armen zal ik je sluiten
beminnen hartstochtelijk verliefd
zullen we wachten tot buiten
licht weer door het duister klieft
ach als straks de dagen lengen
worden nachten zo licht en kort
menig tranen zullen we plengen
ondanks dat ‘t dan zomer…
De winter maakte mij grimmig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Twee vogels zingen
in een hoge spar
een fraaie cantilene
wij staan er bij stil
luister zeg ik
wat zingen zij
stemmig
en meteen ben ik minder
grimmig…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 plotseling gaan dan ogen open
herken je dat?
langs lentegroene stroken lopen
waar jij van zegt tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel.
Mijn hazalaartjes priemen langs mijn bladeren heen
die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel
als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Welke hand wordt een werkende
welke traan verbergt intens verdriet.
Wat oogt en is zonder zonlicht verloren
wordt zonder regen niet geboren.
Het kan verwonderlijk schijnen
zelfs onwaarachtig klinken
want waar de een nog wel zelf loopt
kan 'n ander ondersteunt enkel hinken.
Hoeveel soorten van verdriet
bestaat er ongezien wel niet.
Welke…
Winter Maan(d)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 was wit zoals het hoort
het zondagsschool Kerstkado zette
in een boek van W.G. van de Hulst
z'n verheven boodschap voort
het ijs op met botte houtjes
schaatsen nooit geleerd - ondanks veel geduld
je vond het wel verdraaid koudjes
maar het trok weg als je warme chocola bij
de koek en zopie tent had gescoord
dat verschijnsel noemden we winter…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Het wordt een lange koude arrenmoedige winter
We gaan aan het gas
Neen, we gaan van het gas af
De aardkloot in Groningen verdient rust
Onze portemonnee wordt onrustig
Het wordt kiezen tussen eten of warmte
Het wordt eten met mate 2 maal per dag
Kleding aanhouden en dekens doen de rest
We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn
Hij, zij, die…
Winterse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
596 Winterskelet-
bomen ontdaan
van groen.
Paard
in de mist verliest
zijn contouren.
Eend zoekt wak
en glijdt uit op het
zwanenmeer.
Alpinist-
de jaren klimmen
met hem mee.…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Weet je, nu het winter is
is het nog slechts
even wachten
op de bloemen
die zullen bloeien
in mijn tuin.
Op de warmte van de zon
die hen doet kleuren,
de frisse bries
die verspreidt hun geuren.
Nog even wachten
en zolang nog wandelen
door serene witte veld.…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit.
Soms lukte het haar om weer te plukken
en hem te plaatsen in die ene dag
toen ze zijn kussen vulde met veren.
Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 Elk jaar
is dit weer het grootste genot,
te aanschouwen het bos,
ontwakend na de winter.
Al zint ook mij de winter!
Bij het naderen van een veldje
verschijnt plots de reebok
en blijft staan op een plekje
onder katjes, neerhangend op zijn rok.
Lang blijft hij daar staan
en kijkt mij met zo'n diepe blik aan,
een blik vol vragen...…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 Waar winter schaduw aanblaast op het lijf
verstijft de ademtocht tot kleine rook,
van wellust geel, de appels van het oog,
na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 Afgesloten in dit winterse paradijs,
overleefde ik de rampspoed wonderwijs.
De pinguins waggelden om mij heen in
een vreugdedans; op zoek met mij naar
een evenwicht in balans. Op Nova Zembla
wacht een schipper geen vriendelijk thuis.
Maar het juiste hart wordt behouden door
het Behouden Huis.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 vanonder
de linde
overzie ik de tuin
het stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in…
Ik roer de dingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Jij denkt misschien
dat ik sta te vissen,
maar ik heb geen vislijn
nodig om de waarheid
boven water te krijgen.
Vandaar dat ik mijn hengel
uitsluitend gebruik
om in het water te roeren,
zodat de waarheid achter
de dingen vanzelf
naar boven drijft.
Het zit namelijk zo,
dat het wezen van de mens
niet kan worden begrepen
zonder kennis…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 vlucht dees streken
Door al uw zustren reeds ontweken;
Zet u in betere oorden neer;
En als de winter is verdreven,
En als de schepping zal herleven,
Breng, lieve! dan de lente ons weer!…
verzilverd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 daar stond je, stijlvol
tussen al dat donker in
de zon omarmde jou
en gaf je die zilveren glans
voor mij ben jij
de koningin onder de bomen
daar in hartje winter
sta je kaarsrecht te wachten
tot de bladeren weer komen
het zal nog even duren
maar tot die tijd
straal jij iets heel bijzonders uit…
De echte hoge hakken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
785 ik dans
geen poëzie
de choreografie is
mij iets te subtiel
tutu in
slanke passen
de echte hoge hakken
staan me niet
wel spijkerbroek
en gympen soms
vreemde woorden om mijn
schrijfsels op te pimpen
maar in decors
leef ik me uit beluister
deze herfst mijn vogel voordat
het winterse voor even alles sluit…
Sneeuwvaleffect
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.468 Ik ben het meestal eens dat nog meer wegen
Gewoon ten koste gaan van de natuur
Want 't zal ons echt niet helpen op den duur:
Die filevorming hou je niet meer tegen
Hoewel, na wat die sneeuwval heeft gedaan
Heb 'k er vandaag toch wel bij stilgestaan
------------------------------------------
Door winterse buien ontstond vandaag
een ongekende…
allerzielen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
703 levende ets
de bladerloze berk
in tegenlicht
waar de sapstroom stopt
en takken niet meer wringen
het licht licht
ook de fijnste twijgjes
schitterend uit
geen spoor meer van een mier
op de natte berkenbast
gaandeweg
ontwaar ik om mij heen
het lijnenspel
meer doorzicht brengt wellicht
de inbraak van de winter…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
VERBORGEN DAGLICHT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het licht verschuilt zich
per dag,per uur
Reden hoef je
'm niet te vragen
Verbergt zich achter
de donk're rug van winter
Zijn stille handen
diep in de zakken
Keert pas op z'n schreden
terug op januaridagen
Met het blozen
van het nieuwe jaar.…
Witte Kerst (tanka suite)
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.767 Elk jaar weer geeft
Voorwinter in december
Hoop op witte kerst;
Schaatsen in kerstvakanties
In winterse landschappen
In de laatste eeuw
Hadden we slechts zeven keer
Een witte kerst;
Maar denkend aan kerst vroeger
Zie ik ons spelen in de sneeuw…