5695 resultaten.
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 til mij op
in een nog niet gehechte toekomst
waar angst geen vorm krijgt
in een spiraalvormige monoloog
waar heftige windvlagen
zich ontdoen van zwarte gewaden en
een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met vogels
op dragende stille thermiek
naar oorden van mijn weten
vol van pracht en praal
waar leven nooit sterft
bloemen…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Niet dat ik mij met Bloem wil vergelijken,
Niet slapend denk ik heus niet aan de dood,
Maar toch lastig, mijn nachtrust wordt verkloot,
Door het zijn op niet-zijn te laten lijken.…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Voer me weg
van dat uitzicht op graven
waar elke droom
ook gestorven ligt
naar een plaats
waar de bloemen nog bloeien
met hun kopjes nog steeds
naar de zon gericht.
Zing een lied
over betere tijden
waar de toekomst
ooit weer vreugde brengt
die als een bloembol
de aarde zal splijten
en van een voorjaar
vol blijdschap bericht.…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw
de spinnenwebben op het gras
ik zie nog uw handen strelen
over de wilde bloemen…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
DE LIEFDE OVERWINT
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
896 door bidden is ontstaan
zal het negatieve overslaan
in positieve uitingen
waar de straling, een gegeven goed is
zal het ego zich nooit tonen
waar de dankbaarheid geuit wordt door
medemenselijkheid, zal het proces
zich altijd ten goede keren
wees wijs, leef voor de ander
het gegevene accepteren
de lasten aanvaarden
als geurige bloemen…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Verliefde duiven koeren in de bloemen:
"Broeders en zusters, wie is nu de bruid,
Die als Jehovah met geen naam te noemen,
Slechts in vertedering wordt aangeduid?"
En in het hoog gewirwar van de palmen
Vlechten zij haastig en bedeesd het bed,
Uit een gevonden keur van zachte halmen
En gouden spijlen in elkaar gezet.…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
Dromen plukken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 Ze scharrelkipt
wat in haar tuintje
zet vast de stoelen
in de zon
schept de gieter
vol met water
uit de houten regenton
Ze geeft de planten
naar behoefte
een beetje minder
een beetje meer
beziet de bloemen
vol met liefde
wat zijn ze mooi
en nog zo teer
Ze hoort de ketel
naar haar fluiten
en zet een lekker
potje thee
haar dochter…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.
Nog altijd zucht ik
naar finale ontmoeting
met jou en ieder.
Ik ben nog op weg
en toch al aangekomen
in liefdes stilte.
De wegen kwamen
tenslotte alle samen
in de omhelzing.
Als de weg weg is,
is er de grote stilte
die liefde fluistert.…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 Twee olifanten waren aan het feesten
Ze gedroegen zich als olijke beesten
Voor het feest hadden zich verkleed
De een had een hoedje op
De andere bloemen op zijn kop
Hun kleding in vrolijke kleuren
Er was ook muziek bij dit feestgebeuren
De ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen…
Het woord
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.106 Ik sloot mijn ogen voor de tover
Van bloem en landschap, ongestoord
Gaf ik mij zalig, louter, over
Aan de bekoring van het woord.…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 een bloem draagt bloesem
in het avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige…
uit de kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 de schrijver van dit vers zal zonneklaar
geen naam zoals die bloem of perk verdienen.
de huis- en tuin- en keukenrijmelaar
kon moeizaam met wat woorden spelen, maar
er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen.
zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Het heimwee naar een warme tijd
waar plots weer zoveel bloemen bloeien,
hoe is dit toch niet uit te roeien
maar komt elk voorjaar ook tot hier.
Een streepje zon en blije woorden
die hoop doen groeien en vol licht
de krokus opent en verplicht
tot verder kijken dan de winter.…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Af en op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
787 Hij heeft nog veel bloemen gekregen.
Een dienaar van God sprak z'n zegen:
'Hij viel af. 't Leek een strop,
maar tot slot viel-ie op,
want hij is nu ten hemel gestegen.'
Dikke Joop had het niet durven dromen,
dat God met 'm in was genomen.
'Het doet me plezier,'
zei de Heer, 'dat je hier
na het afvallen aan bent gekomen.'…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid je heel schalks
jouw man uit zovelen
planten bloeien
met reden hun bloem…
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 In mijn herinnering neem ik
de laatste bloemen mee
zodat in mijn hart altijd lente
en zomer zal blijven.…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Lenteliedje wees niet bang,
Kom maar vrij naar buiten;
Alles vraagt naar klank en zang
Als de bloemen spruiten.
Beken ruisen immervoort,
En de schone rozen
Neigen 't kopke over boord,
Spiegelen zich en blozen.
Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.…
deprioëzie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
774 neer
met duizelende snelheid
roetsjt tegenspraak naar dovenmanslanen
geen boom durft er zich rechtop te dromen
en waar ik ben, waai ik fel
over liefde heen, laat vogels in wind vallen
- de richtingen nog niet gekend -
ik verslind deuren en bloemen
verbreed verbeelding met het instinct van zwarte
sloten
verwerp mezelf naar het ondoordringbare…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Ik vind je zo lief.
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
740 De bloemen op tafel,
de foto's in het boek,
het bed.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je stem door de hoorn,
je briefjes op het bord,
je zoen.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je kleren op de stoel,
je koffie bij 't ontbijt,
je zwaaien.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je sprekende ogen,
de kleur van de lucht,
je wimpers.…
Ik vind je zo lief.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 De bloemen op tafel,
de foto's in het boek,
het bed,
ze zeggen me dat je van me houdt.
Je stem in de hoorn,
je briefjes op het bord,
je zoen,
ze zeggen me dat je van me houdt.
Je kleren op de stoel,
je koffie bij 't ontbijt,
je zwaaien,
ze zeggen me dat je van me houdt.…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in een schepping
die ons toelacht in vorm groei en bloei
bloemen…
Wees niet bezorgd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Bekijk de bloemen op het veld
Ze staan daar prachtig te bloeien
Zonder zich druk te maken
Zoals het in de Bijbel is vermeld.
Maak je dus maar geen zorgen
God de Heer weet wat je nodig hebt
Geef Hem de hoogste plaats in je leven
Dan zorgt Hij voor jou, elke morgen
(Uit Matth. 6)…
Voor mijn Dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Een kind verdween, de tijd ging snel,
een bloem verscheen, dat zag ik wel.
Toch was het moeilijk lieve meid,
ik raakte jouw aan iemand kwijt.
Dat is niet zo, dat zei je nog,
het is slechts een gevoel.
Je krijgt er toch een zoon bij nu,
dat is wat ik bedoel.
Nu heb je zelf kinderen, twee dochters
lief en klein.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Uit de wolken vielen sporen,
bonte bloemen langs mijn raam.
Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…