4084 resultaten.
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 Als zijn hart uw boezem voelde,
Gij uw jeugd aan hem verkoelde,
Gloeide hij alsof een steen
Hitte aan het vuur ontleende.
Maar koud tot 't verkalkt gebeente
Werd hij als hij lag alleen.
Toen een jonge prins u minde,
Werd als vlieg hij van eens blinde
Aangezicht fluks weggevaagd.…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron
terwijl een stad zich verheft tot aan de horizon
spiegelt ze waarop ze blijft haten
de tovenares van het lentemeer
laat steen…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De zon brandt rondom
het park vol koele palmen
en ronde stenen,
waar eens machtige woorden
van onze Heiland klonken.
Op de bunkerberg:
die top straalt stille haat uit,
terwijl je uitziet
over lief'lijke dalen,
boomgaarden van broederschap.
Ontspannen zwemmen
in het meer van Galilea,
door lauwe golven.…
Dorpskerk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Ik zie de priester door het gangpad sluipen,
de soutane veegt de stenen vloer.
Kwijl stroomt langs zijn holle wangen,
als hij denkt aan de biecht van een hoer.
Ik zie de doopvont van wit marmer;
het water is al lang vervlogen.
De oude priester en arme wijfjes weten niet
dat God de Vader weer heeft gelogen.…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Door het open raam van de stenen tafel
zie ik contouren van jouw gezicht.
Mijn oogleden voelen zwaar
en ik zal blindheid uit mijn ogen verdrijven.
De ernst van de zaak is mij bekend,
tot nu toe ben ik niet voor zwaarte gezwicht.
Gaat het om de plaats van het onbekende
of heeft het gevondene nog geen plaats?…
Kerst.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.127 Het bloed liep uit zijn hoofd, twee stralen, tussen de stenen niets dan bloed.
Wat moest ik doen? Ik maakte als het ware een toeter met mijn handen
en schreeuwde naar de vele voorbijgangers.
Is er misschien een dokter? Help, help!
Ik kon niets meer doen, twee gaatjes in zijn hoofd.
Twee gaatjes!
En niemand die iets deed.…
het huis dat we niet schoon kunnen houden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Plekken zijn het van vals gezang
en waar de ongebluste kalk
van minachting en roddel
tot helse steen wordt verwerkt.
Plekken zijn het die stiekem fluisteren
dat God ook niet alles weten kan
en waar dronken van hardnekkigheid
gezocht wordt naar wat allang is aangevoeld.…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Achter hem aan,
hij, die bijna altijd
een tak heeft gevonden, een stok
of een stuk touw in de hand,
een schelp of een steen van het strand,
of het duin, voor zijn tuin.
Zijn buit noemt hij dat dan
en neemt die blij mee.
Verder niemand die avond,
zij alleen
en het geluid van de wind.…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Of ben je niet meer onder ons
en ketsen de woorden af
op de stenen van je graf.
Dat de woorden dan
in het duister van je kist
aan jouw resten
gefluisterd worden!
Maar liever denk ik jou
minnend levend en bemind.
Al hoor je mijn woorden niet,
ik heb ze toch gezegd:
Dag mijn lieveling.
Dank je voor dat van toen.…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 dood
ze was de zwijgende eenzame waarnemer die
diep in de aarde haar getuigenissen verankerde
het is
we lopen steil omhoog op een geasfalteerde weg
de Bloedstraat in de schemer van het vergeten
de illusie van het onuitwisbare bloed
de fiere eik tot stronk gebombardeerd
hier en daar een weerbarstige grasspriet
geen vogel zingt in dit stenen…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 vanaf de Fondamenta degli Incurabili staar je
over het water naar het stille dodenrijk
zijn boot zal je brengen, daar waar je zal rusten
in nabijheid van haar, je geliefde Venetië
dampende mist, de sfeer van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 Met vallen en opstaan
Heb ik mijn hoofd
Te vaak gestoten
Zo vaak aan dezelfde steen
In mijn eigen voet
Heb ik geschoten
En in zeven sloten
Liep ik daar
Het spoor bijster
Verdwaasd
Kon nergens heen
Ik ben geraakt
Heb het gekregen
De volle laag
Het was kantje boord
Liet mijn oren hangen
Bij hen
Die met twee monden spraken
List en leugens…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Zo viel de tand van tijd mij aan
de eerste daad, mijn huid verweerde
een eerste steen die brak en viel, hield
door de eeuwen heen, dit alles gaande.
Vernield werd ik tot stof en zand
en weggevoerd uit 't hoge land
mijn ik verbrijzeld en de handen, faam ontnomen
dit alles aan de zee gevoerd, als einde.…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 het wel omdat hij vaak veel te lang
zijn kleine rondjes draait
en hij uren aaneen in zijn moderne grot vertoeft
met zijn kameraadjes
radio, televisie en internet
In die zin is hij een chique Neanderthaler
die beukt zolang hij beuken kan
die 's nachts jankt als een dolle wolf
omdat niemand hem bereiken kan
woelt hij troosteloos in zijn stenen…
Het volk roept uit de woestijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Een staf breekt het water uit
een steen en voert het volk door
een hoge zee heen.
Het volk roept uit de woestijn en
gaat zijn weg door het dorre zand.
Een satanische slang siddert in Mozes
hand en wordt de staf die wijst naar
het beloofde land. Mozes gaat tot de berg
naar het Al en brengt het woord te tafel
dat eens spreken zal.…
Trijn van Leemput
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Zij verzamelde een
hele groep vrouwen om haar heen; gaf het startsein
tot afbraak van kasteel Vredenburg tot aan zijn
laatste steen.
Zo werd Trijn van Leemput tot aan haar dood in 1607
een stedelijke verzetsheldin. Waar het de mannen
destijds aan de moed ontbrak, ging zij er steenhard
tegenin.…
Gewoon gelukkig
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
753 Hoe vaak hoor je mensen,
klagen steen en een beetje been?
hoe vaak hoor je mensen mopperen
over dat, wat ze juist niet hebben?
Hoe vaak zijn mensen ongelukkig
omdat ze kwijt zijn wat ze hadden?
Hoe vaak gaan gesprekken over
verlies, wat niet meer is te behappen?…
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 verstand)
en leidt haar naar het raam,
open het venster en zeg
zie, wil je daar vertoeven
mensen, die daar, bij de muur
kijken niet ver door de mist
voelen niet meer zo diep als voorheen
proeven niet de smaken uit het verleden
mag het ook niet even,
voor korte duur, zegt ze
ga maar, knik ik en zij, die engel,
wordt plots een stoffige steen…
Passion 2018: de verspreking van Pilatus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 steevast
haar handen in onschuld
Arjan Ederveen
Als je door de Evangelische Omroep
wordt gevraagd te acteren
in een ‘uitgekookte’ bovenwereld
dan ben je al direct mijn man als je ja zegt
Zeker met zijn verleden
zeker met zijn heden
zeker met zijn toekomst
zeker met zijn 'zijn', zijn pijn
Ik kwam hem, Ederveen pas tegen
op "'t Stenen…
Het ezeltje Asinus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Laten wij ons niet tweemaal stoten aan
dezelfde steen.
Want in onze literaire beeldvorming is
het ezeltje Asinus nummer één.
Als de tafel wordt gedekt en een knuppel
zijn benen strekt; hoef je geen schilder
te wezen om iets van kleur
tussen al dat grijs te lezen.…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Steen of gras?
plastic of glas?
modern of antiek?
zilver of goud?
nieuw of oud?
warm of koud?
binnen of buiten?
doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Op de golven vindt de zon verstrooiing,
Langs basaltblokken en sloepen voor
Anker trekt de vloed een vage voor,
Zacht schuim spoelt tegen de stenen glooiing.
Achter moerbeiboomen ligt haar huis,
Een hardstenen, hoogbegroeide hoeve.
Door de moestuin naar de lage oever
Daalt een pad van blinkend schelpengruis.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 daardoor creëer je een bevrijdend gat
het is geen kunst maar je vangt een gunst
om op de grond te blijven staan
wacht af en leg voorlopig lager, die lat
het onzekere neemt pas af
als geduld vraagt om vriendschap
en word je agressief door alles heen
pak een trommel en reageer je af
je komt pas verder met elkaar,
als je de rust ervaart "IN" een steen…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik een symboliek in steen…
Een muur om me heen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
639 Hoe je het ook wendt of keert, ooit op een dag ben ik
weer mezelf door elke opgetrokken steen af te breken zelfs deze
die mij heeft afgeschermd teneinde het dwalende wordt bevrijd, accepteren
begrijpen en loslaten nemen over terwijl het bewustzijn het spoor niet meer bijster zal raken.…
EEN MEDAILLON
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Een kleine steen, zoden en een donkere cypres
Voor zover ik weet, nog mijn enig gewis.
Alleen de medaillon, blijft nu mijn eigendom
En wie mijn gedicht tot het einde toe zal lezen
Weet dat ik een kostbare herinnering
Aan een lang gestorven broeder deed herleven.…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 van welk geslacht
maar maakt met het gezang
mij 's avonds lyrisch en daarna zacht
terwijl langzaam de zon verdwijnt
tot slapends allengs toe moe
daarvoor lees ik even bij kaarslicht
gedichten van Adriaan Roland Holst
hij geeft mij voedend zielengewicht
in woorden die zich verbeelden
en herken het leven in mijn gezicht
ik gooi een steen…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 -
de kust is ontbonden
van de zee
zout op de smalle rand
tussen de stenen
droogt het water op
Ik ben bij het wegstromen
in zilver gevat
over de rotsrug
lopen de golven terug
met het tij herstellen
zij het verband
gewikkeld in wit
het hoog gestemd ruisen
bergt mij in
het onbewoond huis
van de ruimte.…
De Tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Illusie, je hoort Hem niet Jammeren en Juichen, Knorren of Klokken, Hij Loopt uit, is Lineair, hij is Lucht, Loop van, Hij Maant, Misleidt, de Tijd, Nadert, reikt naar de Nieuwe tijd, Hij Omsingelt het Oude, is Perceptie, Preoccupatie, Préhistorie, Hij staat met niemand Quitte, is een ander woord in een Quiz, Hij Rekent en Rafelt, Sart, Sabelt, in Stenen…