4227 resultaten.
is het nu zomer of herfst?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
679 De bomen laten hun bladeren nog niet verkleuren
Verspreiden na de regen nog altijd die aangename geuren
het is nog te warm naar hun zin.
Of is het toch het begin?
Wat zullen we nog allemaal beleven
De zomer en Herfst worden door elkaar geweven.
Doordat de seisoenen verschuiven
Kunnen we zelfs geen wijn maken van onze druiven.…
Zoals het is
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
484 Nog even heerlijk genieten van de
groene ritselende bladeren die zich laten mengen
met nieuwe kleuren in de vrije natuur waar men ook fijne geuren
kan ruiken of luisteren naar vogelklanken voordat zij trekken naar warmere oorden.…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Nog even heerlijk genieten van
groene ritselende bladeren die zich laten mengen
met nieuwe kleuren in de vrije natuur waar men ook fijne geuren
kan ruiken of luisteren naar vogelklanken voordat zij trekken naar warmere oorden.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Dit is de arena waarin jullie en ik hetzelfde
van mijzelf zien en weten
De Anderen zeggen: hij is impulsief
ontembaar wild zijn naam draagt
de geur van bloed. Hij vindt iets anders
van zichzelf dan wij.
Dit is mijn blinde veld waarin jullie mij zien
en ik naar mijn ongrijpbare zelf tast.…
Levende berm
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
466 Bijgestaan door een frisse wind en
melodieus vogelgezang voel ik me verbonden met
dit mooi stukje ongerept waarin lente ook haar delicate geuren deelt
tezelfdertijd voel ik gefladder van vlinders zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
Wilde bloemen
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
806 Een bosje bloemen
je dag op te vrolijken
geniet van natuur
Hoe ze in grote verscheidend
voorkomen tussen al het moois van de natuur
waar men een rijkdom van geuren en kleuren kan waarnemen
tegelijk ben ik bewonderd en verwonderd voor hen; een nieuwsgierigheid nabij.…
Heilzame natuur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
446 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 Nog even heerlijk genieten van
groene ritselende bladeren die zich laten mengen
met nieuwe kleuren in de vrije natuur waar men ook fijne geuren
kan ruiken of luisteren naar vogelklanken voordat zij trekken naar warmere oorden.…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 de honden snuffelen hedenochtend
op zoek naar ongewenste geuren
zochten verder dan de oppervlakkige bovenlaag
om vervolgens hun territorium op eigen wijze "in te kleuren"
geruisloos en zonder omwegen
.
ik zoek naar verklarend gedrag,
het is ook de wijsgierigheid die ik meedraag…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Het is de stilte die zich nestelt in een
leeg moment, rust die de druk even lijkt in te slikken,
waar de geur van de aarde na een regenbui dieper ruikt dan ooit,
en de zachte ruis van de wind mijn gedachten als een zachte stroom begeleidt.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem
mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.
De aarde kust mijn voeten, de lucht kust
mijn gezicht mijn hartslag klopt in het ritme van de
bladeren. Mijn handen raken de takken aan, een ontmoeting
van zielen waar de tijd zich verstilt en alles één is, in stilte en vrede.…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Til mij op uit mijn winterslaap,
de nodige rust voorbij,
in lenteleven vol geuren en kleuren.
Strek, rek mijn stijve leden
kleed mij in bloemenjurk.
Zelfs vergeten grafzerken
worden omringd
door zacht ontplooiend nieuw leven.
Wieg mij,
schommel mij zachtjes naar de lente toe.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Hun geur vult de open lucht, zacht
en onvergetelijk, een fluistering die diep in mijn
gedachten binnendringt, en hoewel ik hen aanraak, blijf ik achter
in verwarring, zoekend naar de betekenis van hun eenvoud, zo groot als de stilte.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Een plechtig ruisen zwelt omhoog,
als orgeltoon die langzaam groeit –
bladruis, beekzang, vogelvlaag,
licht en geur waar alles bloeit.
Geen hart blijft stil, hoe moe of koud,
en fel barst uit elk mensenlied
het oude, eeuwig jonge geluid:
een lofzang vol verlangen en verdriet.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Elke bloem lijkt de zomer vast
te houden, een toevlucht voor vlinders die komen
en gaan, hun delicate lichamen glijdend door de lucht, terwijl de
geur van de bloesems zich vermengt met het zoemen van de levendige warme dag.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 De geur van vochtige stenen
en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 De
lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel
zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost.
Het zachte ruisen van bladeren
is een taal die ik herken. Glinsterende zonne-
stralen vallen als streken van penseel over het weidse veld.…
Radler voor Boeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
282 Ik hoef niet aan onze geur te wennen,
als ik zijn ogen
verdronken door mijn zijn glijden voel,
wij beiden niets liever doen,
geen van ons anders bedoelt.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 In een zee van kleur, onder de blauwe lucht,
ligt een pluktuin vol leven, geur en pracht.
Hier bloeien Dahlia's in het volle licht,
hun kleurenpalet is een hemels gezicht.
De Dahlia's dansen in de zwoele bries,
hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.
Mijn zintuigen vangen wat de
haastige blik mist: licht dat een fractie langer
op de drempel blijft rusten. Het is een verschuiving in
de tijd, een weten dat beweging begint waar het oog nog niets ziet.…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Daar is de thee, geuren sterven op het gras
en de Clematis bolt zich op tegen de muur.
Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge,
Breede, zij allen staan verweerd op
de wind, hoor het zingen op het land.
Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
383 onder het gewicht,
van jouw onverbiddelijke gemis
maar kom terug
chanteer me met je schaduw,
kleineer me tot een heuvering in de nacht
bedrieg me met honing die brandt,
lieg me tot ik dronken ben van jouw illusie
maar kom terug
verleid me, verteer me, brand me tot licht,
verslind me tot vonk
kruisig me in jouw naam, begraaf me in jouw geur…
pasen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 Kinderen lachen en rennen door het groen,
de lucht gevuld met de geur van bloemen,
aangenaam en schoon.
De tafel gedekt met lekkers en zoet,
familie verzameld, de sfeer die goed doet.
Met warme knuffels en liefde gedeeld,
wordt de paastijd waarlijk gevierd en geheeld.…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven,
voordat de golven overstag gaan in de vloed,
maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen,
met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt.
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
Een kort beven van de wimpers in de nacht?…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 De duim blijft jagen door eindeloze landen,
maar vindt geen warmte, geen stem, geen geur.
Wanneer de schermen eindelijk doven,
valt het masker geruisloos uit.
En sterft in de blauwe leegte
een mens
in een gestolen huid.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.
Men spaart er zegels voor elkaars gemis,
en vist het leven uit de vuilnisbakken.
Wat voor de één de overbodigheid is,
is voor de ander om weer op te pakken.…
De veerman (verlaten plichtsbesef)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.210 De geur is onverwacht hallucinant,
de kleefkracht gaat door het dak!
Daarmee moet ik zonder dat ik ze verwond
een handvol dames weten te bedwelmen
waarop mijn armen, vingers, mond
los mogen gaan als botergeile schelmen.
Na op vitale plaatsen vastgelijmd te zijn,
zal aan alles wat ik wens worden voldaan.…
Geurgras
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.329 kantinekoffie gore plasticbeker-geur
Renjuichend, gretig, richting veld
elftallig opgesteld met veel geschreeuw
aftrapfluit, bal getrapt met veel geweld.
Wazig kijkend, rillen… onderdruk een geeuw
Zoekspeurend langs drassig hek, katterig.…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…