544 resultaten.
Volheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 'k Beklom de steile trap
en zag uit raampjes van de vuurtoren
de weiden, dorpjes, bossen,
Brielle binnenwand'lend
werd 'k verwelkomd door geblaat;
er stonden lamm'ren op de wallen
die met z'n allen me bekeken
naast moeders die niet van hen weken.
Een korenmolen torende boven hen uit.…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 "
Of verraden voor het eskader
Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord?
Aan zijn vader's fusilade refererend
Zette hij die bij benadering heldhaftig voort?…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Wanneer onbegrepen vaderen,
als beer ontmanteld worden,
breken hekken rond bossen.
Zo breken wilde beren los.
Wanneer onbegrepen mannen,
als vaders worden begrepen,
zijn alle moeders blij.
Mannen, laat namens hen niet na,
om spelend kind te blijven.
Vergeet nooit wie u liefde gaven.
Bemin al uw Madonna's.…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
Dienstplicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ik reed mee met een tuinman
hoe rustig hij reed
En dacht aan mijn tuinman,
zijn zoons en kleinzoon
ook hoveniers
hoeveel minder stress ze hadden
omdat elke dag
ze groei en bloei observeren
In de rotonde werd dit
in mijn geest geboren:
Alle jeugd zou na school
twee jaren dienstplicht
natuurbeheer moeten doen
in bossen en tuinen…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik veracht je nooit
met de verwaarlozing
van mijn wenende bossen
mijn ondefinieerbare rivieren
verlegen fluorvissen die
in mijn vervuilde diepten duiken.…
IK WAS ERBIJ ........
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
502 ik was erbij ……..
toen we met ‘het boek’
in de hand
het overal gingen stichten
moord en brand
ik was erbij
ik was erbij ……..
toen we mensen vingen
verhandelen gingen
zelfs nu nog is er slavernij
ik was erbij
ik was erbij ……..
toen we de wereld
gingen overbevolken
en uit noodzaak creëerden
we zelf onze eigen giftige wolken
ik was…
Legende
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.634 Het word gezegd dat hij graag dwarrelt door bossen.
Helemaal in z'n eentje, een beetje als een edelknaap.
Iedereen probeert het raadsel op te lossen,
Maar zonder bewijs voel je je een soort van schaap.
Het schijnt dat hij leeft van dode dieren,
Hij gaat op ze staan met zijn grote poten.…
beneveld
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.887 ik draai in die ochtend
achtervolgd door
dubbelbock en medefietsers
de eerste hellingen
weer op
bossen
vol met bomen
beloven me hun goede wil
wolken mist en dunne druppels,
flarden
roes versterkend,
vleugels
en ik dans omhoog met volgezogen benen
bovenop
ben ik verloren
vast gegrepen glijd ik door
tussen resten sneeuw
de muren…
ZINLOOS GEWELD
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.719 We horen paardenhoeven
Galopperen door de bossen
Waarop de stroper vlucht
Met zijn gevangen vossen
Eén stuurbeweging fout
Het knotsen tegen hout
Een buil voorop het hoofd
En daarbij compleet verdoofd
De jager is gevangen
Wordt gefolterd in het hol
Verblind door het duister
En de maag meer leeg dan vol
Vier verkenners op het pad
Vonden hem…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.999 Ik, die de zon als een gouden horloge las
en de grote ogen van Homerus geloofde
en verlangde uit te stijgen boven
dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood,
sta nu tussen de dichters, de opgewonden
standbeelden, nog een en al enkelvoud
in onze versteende kleren, nog helemaal koud
van drank ondanks de septemberochtend,
te poseren in…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 In de bossen rond Papendal
dwaalde een zoetwaternymph
beroemd geliefd zo schoon
uit de orde der naiaden
In een eerder leven
gestorven en zo beschreven
door Alfred Lord Tennyson
in dezelfde tijd Poet Laureate
lyrisch daarna de schildering
door den late Pre-Raphaeliet
John William Waterhouse
toen als the Lady of Shalott
Haar ware naam…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 het panorama, het wil wel eens krommen
de wereld verkleinen brengt het tot dimensies van geborgenheid
belichaming van ontgrendelen van het willen kunnen
het fiere zwellen van aderen op de onderarmen
en ergens in de nok
een houten vliegwiel
tegen het voortschrijden van de dagen
en ter herinnering dat de dingen rond komen
zoals de aarde bossen…
Tragische liefde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.334 Ze vluchtte de bossen in, hij stalkte haar
totdat ze een metamorfose onderging, ze
werd door de goden verhoord en ze werd
een laurier, liever dat dan bezoedeling.…
LANDGOED VALKENBERG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
847 .
----------------------------------------------------------------
Landgoed Valkenberg is een gebied van mooie weiden en wilde bossen.
Het ligt in Noord-Brabant, tussen Chaam en Ulvenhout.…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 komt nadert mij
met liefdevolle aandacht
wie lezen kan en wil
't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing…
het voorjaar komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heel voorzichtig zie ik ze komen
uit het struikgewas en bomen
uit rietkragen en bossen
ze vervullen als ieder jaar
hun onbewust bijkomende taak:
mij van mijn somberheid verlossen
ik hoor al weer hun eerste kwettergevecht
‘t is ook een heel belangrijke zaak
zoals dat ook zo vaak gaat bij ons mensen
die pas verbonden zijn in de echt
het plekje…
Grensland Ukraina
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 In de verte, ver van 't westen
Achter Donau, Oder, Neisze
Over bossen, bergen, weiden
Aan Europa's buitengrenzen
Dreunen kruisraketgranaten
Van Kozakken en Tartaren
In de verte, richting oosten
Midden in 't begeerde goud
Der Oekraïense tarwezee
En 't winters oekraïnewoud
Dansen duizenden met Sturm
Und Drang door sneeuwbedekte steppen…
'K weet nog, hoe 'k vaak tegen mijn liefde zei
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.369 'K weet nog, hoe 'k vaak tegen mijn liefde zei:
Toe, kindje, wees eens stil! Je bent zo druk:
Jouw zonn'ge woorden vlind'ren 't spinsel stuk,
Dat Yâjnawalkya's mijm'ren om me lei.
Jij bent mijn jeugd, mijn levend sprookje, jij
Mijn morgenster, mijn enig aards geluk;
Maar kromgeboeid lig 'k onder lange druk
Van mensenleed: wie Brahman…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.954 Zoals van wijd geflikker rustig centrum,
Diep zalig glanst 't eiland van rhododendrum,
Juwelen as van 't blauw-en-groene wiel,
Zo ligt in wereldcirkel, groen door bossen
En blauw van lucht en nacht vol sterrentrossen,
In Brahman's Licht het eiland van mijn ziel.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 En rotsen, door scheurende bossen, gleeën
En 't leek de maat van zware alexandrijnen -
Neer op 't verraad in bloedige ravijnen
Door worp van velen, wein'gen, van hen tweeën.
'T werd avond. 'T zwart was blauw en 't wit oranje.
Zijn laatste riddergroet naar Charlemagne
Vloog naar het noorden, hoge, gouden zwaan.…
Zon in mijn leven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.433 De zon in mijn leven ben jij
In hemelblauw gehuld
Zweef je in de lucht boven mij
In een gouden gloed verguld
Verdwaal ik in donkere bossen
Jij schijnt door de boomtoppen heen
Om de weg te doen verschijnen
Al mijn angsten verdwijnen meteen
Verdrink ik in troebel water
Dan schijnt jou licht op mijn gezicht
Meteen weet ik waar ik moet gaan…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 Ja, zijn ‘t daar ginds die paarse bossen niet,
Waarin van morgen ‘t zonnig Jägerlied
Klonk, klankrijk door hol dal? – Nu ligt er vrede.…
een droom van liefde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.480 het werd zo doods
en eenzaam droef triest leeg
dat zelfs de tijd bleef staan
een schrik breidde zich uit
’t was wonderbaar
hoe doodsangst zich
vereende met wat kinderdromen
tot steden heel onwerkelijk stil
en bossen kreunden zwarte bomen
de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken…
De bladerloze bomen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
5.690 De takken tieren
lijk wolven, die verhongerd in
de wilde bossen zwieren.
Geen mussen meer, geen vogels, die ’t
bestaan een huis te nazen,
daarin zo menige onbekende
en boze gasten razen:
ze vluchten! ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten.…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven door de bossen…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Maar dra komen ze met velen
doelbewuster, vastberaden
om van bossen, velden, daken
onze dromen, ons ontwaken
van ons denken, onze daden
een breughelschilderij te maken.…