1044 resultaten.
20 weken-echo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.169 Lief kleinkindje,
in grijs kom je aan ’t licht,
wat heb je een mooi neusje,
het vormt al je gezicht,
je houdt je kleine handjes
al vrolijk iets omhoog,
je babyborstje licht wit op
en vormt een halve boog,
rondom je hoofd schittert een gloed
van schijnsel als een krans,
o lieve schat wat is dit mooi,
ik koester jou met glans
en kijk verlangend…
Echo van een verloren lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Het is stil
maar dan
verbreekt jouw lach
de ijzige kilte
Ik zie jou
herinner jou
en hoor jou weer
Het geluid weerkaatst
van links naar rechts
En even
lijk ik tussen
hoog en laag
te zweven
Maar het wordt steeds stiller
steeds stiller
stiller
stil
doodstil
Tot ik de stilte erken
Tot ik besef
dat je er echt niet meer bent…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Tussen bloed en klik,
ik, een schaduw in cache,
een foutmelding,
gevangen tussen server en sterren.
Een lichtvlek —
dat was ik.
Woorden, verstomd,
verbleven in bijlagen,
tussen inbox en instinct.
Echo’s keerden terug,
ijsglas brak in stilte.
Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.
Nog een klik —
en ik stond daar…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 De kamers zijn groot, in de gang is het stil,
het huis voegt zich niet meer naar mijn wil.
Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan,
terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan.
Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes…
De echo van wat we verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
128 In de leegte die achterblijft, vlijmscherp en zacht,
leeft de echo van wat we verloren vannacht.
Want alles is anders, maar niets is echt kwijt,
jij trilt nog heel zachtjes door in mijn tijd.…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
Jammer klacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.120 schrijnend klinkt het klagen
jammert echo's in het dal
treurnis blijft het vragen
druppelt tranen neer en zal
na eindeloos weerkaatst
te zijn nog galmen
voor een laatste maal
een beetje talmen
nog zingen
nog eenmaal
gehoor doordringen
en tot slot
weg
sterven
in wezen
verdoofd door onwil
om te luisteren
naar het leed
dat het verwoordt…
Droom
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.943 's Nachts word ik wakker
in een droom
je stem
zingt heel dichtbij
in mijn slaap
ik wil de woorden vangen
die jou
in de stilte van de nacht
ontsnappen
overdag galmt
de echo van jouw stem
na
in mijn dagdromerij
bijna verradelijk
verdwijnt de droom
als sneeuw voor de zon
het licht verblindt
en waait
een warme bries
in mijn gezicht…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 Ze belichaamt het huis dat haar bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Thuishaven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
795 Legt met het lichaam de havens
open, strekt door de schrille echo
van het lied dat speelt op de kim
een hand naar het schip wat niet aanmeert.
De tornado neemt gradatim
de stand aan van het flinke schip, veert
het hoger en hoger op zee.
Bedolven onder de golven keert
het om naar haar, in de hardste wee.…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
wijze zoektocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 een rode
paradijsvogel
komt in stijl
aangestoven
op de rots,
zijn echo
in cadans.
tussen bomen
en plannen
zijn kleuren
gesmeten
om strakke mond
die op de knie
rustig rust.
gepeins in gras
een gele vlek
glimlacht.
aan flarden
openkrabt
de bolster
uitvliegen.…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
Vervagen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
674 Volgde ik willoos woorden
en echo's van wachtende
stemmen
die bleven roepen
maar geen momenten
vroegen.
Want de stilte lieten ze waken
zolang ik niets uitdoofde
in de vluchtende
kou
waar ik mijn eenzame geluk
weer mocht vinden
dat leeg en verteerd
niet meer dan een
cocon van mijn
vorig leven
was.…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en einde
en alles daar buiten
als een steen
onzichtbaar in een echo…
jij, mijn kind
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
582 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand,
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
jij, mijn kind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
De ander
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
650 Ik en de ander in mij en buiten mij
doe ik een appél op mijzelf
of op de ander
je weet van je zelf wat je uitstraalt
zou de echo nu een dimensie extra geven
je bent maar een stip op de horizon
ga op zoektocht naar de eenheid in het AL
hoor ik er wel bij, ben ik een beter mens geworden
ik voel het samensmelten met de weg naar het LICHT
zelden…
De stille oceaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Richt mijn vizier
waar het licht opkomt
daar jouw echo galmt
tot de morgenstond.…
Heavy jumbo
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
429 Oostwaarts
van het Gooi
krijgt men
helaas steeds meer
en vaker
met heavy metal
galm van echo's
holweerklinkend
in de smetteloze
wolkenlucht
te maken
knorrepotten
vliegend
naar de rust
der Malediven
hoger dan de
tetterende
olifanten
op Ceylon
meer jumbo's
landen op Schiphol
die zonder schaamte
's anderendaags…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Een echo danst
ritmisch in leegte
dronken droomzwervers
tellen bizarre woorden
in lethargie van verveling
grootspraak van mensen
zoveel belangrijke vragen
zonder antwoorden
samengekomen voor vrede
in verleidelijke kleuren
wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
laat ons toe in oprechte vreugde
van het schaduwrijke gebied?…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
62 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 alles heb ik gezegd
maar niks was genoeg
al kwam ’t uit m’n tenen
de beloftes
welke ik zou verdragen
ik durfde niet te kijken
hoe de tijd verstreek
in draaiend verlangen
woorden zonken
in brak water
klonken mat
door de afstand
tussen wensen
onze mooie momenten
bewaarde gesprekken
maken mij nu boos
omdat ik wil
dat jij ook voelt…
Plotseling vliegt er een smak
gedicht
2.7 met 34 stemmen
15.737 Nu het veilig is, kijk ik
het trapgat in, en luister
hoe beneden op de deurmat
de Echo ritselend
en knisperend verpulvert.
------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
Slaap-met-me
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
947 Ik leef hier op het wankele jij
praat met mijn echo tot vervelens toe
van je evenbeeld zuig ik bloed het moet
om wat jij met mij doet
hoe lief, je bent niet weggegaan
al was ik liever alleen maar niet volstrekt
geef me meer zodat ik minder aan je hoef te denken
of kom gulzig eten van mijn vormloze gedachten
ik lig als een steen schuldig aan…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
Vogelvrij
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.318 Kom
kleine vogel
Zing
in kristallen klanken
jouw lied
Ik zal
je echo horen
Kom
kleine vogel
Laat je vleugels
dansen
op de wind
Ik zal jouw
schaduw vangen
Kom
kleine vogel
leer mij leven
zoals jij
Zweven, zingen
dansen
Vederlicht
de hemel proeven
vluchtend
vogelvrij…