668 resultaten.
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Aan den blanke waterkant
waar kleine bloemkens bloeien
daar hoort men het ruisend ranke riet
dat daar stil van kleur verschiet
door voortdurend schroeien
van de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen…
In de Marges
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat God altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
en spirituele gebeden
doet…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 En de werelden, die langs hem rollen,
(Duizendvoude flonkering verschiet)
Zijn hem, of een kind gekleurde bollen
Regenbogend ving en vallen liet.
En der aarde wrevele versmachten
Kwelt hem nooit met schendend ongeduld,
Want hij kán niet wensen en verwachten.
En zijn wezen is van God vervuld.…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
In de Marges
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat god altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
spirituele gebeden
doet het…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.
De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 warmte fluctueert
ik drijf van
hoog naar laag
in koesterende pulsen
heb geen gewicht
maar deel oppervlak
dat van kleur verschiet als
het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
Jouw wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik wist dat als
jij de muren
weer zag en
het contact zou
herstellen zij
ogenblikkelijk
gingen blaken
van geestdrift
om spontaan te
verschieten van
kleur jij hebt als
baby en peuter
iedere steen en voeg
betast en bekeken of
daar een van je vingers
of zelfs duim in past
ondertussen in
zielencontact
kleine probleempjes
gebrabbeld…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.
En toen hij, ver van Herisau
in Appenzell-Ausserhoden tot stilstand
kwam tegen een hoopje sneeuw
zag hij voor het laatst
de lichte vlokken waaien.…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Dan bij de wederopstanding
Doven maan en sterren
In ’t verschiet.
Mijn oren horen slechts ’t ruisen
Van d’eeuwig komend
En weer gaande branding,
Verschuivend met eb en vloed.
Als de zeewind
Wolken meevoert in’t firmament
Verdwijnen zon, maan en sterren,
Verliest de zee
Diens golvende groene pracht.…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Dát is de weelde van 't leven
Aan de dichter toebedeeld;
Dát is wat hem doet zingen
Zijn eigen tomeloos lied,
Als een bergbeek die schalt naar de afgrond,
Als een ster, die stralend verschiet.…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht
wordt al het andere dan te lelijk
om van te houden te gronde gericht
in contrasten van minderwaardigheid
Ik hoop op schone waarheid verbinding
van scheiding en begrippen ongekend
Ik vermoed dat de bleke wereld niet
verandert als ze mij haar zegen zendt
misschien met vreugde kleurt ze mijn verschiet…
dichtersleed
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.020 ’t is voor een dichter vaak een hard gelag
als daar je werk, dat iemand ooit wou kopen
als tweedehandsje droevig staat te hopen
op nog een kans (maar nu met meer ontzag)
een boek is als een kind, het doet verdriet
als niemand zich aan jouw geluk wil hechten
die aanblik ... ik moest tegen tranen vechten
een slapeloze nacht lag in ‘t verschiet…
DE EENZAME
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.634 Gaarne zou ik naar 't gouden verschiet
Volgen die wagens, galmen dat lied,
Volgen die wagens, galmen dat lied,
In vrijheid springen en dansen,
Met meisjes winden de kransen,
Ach, maar zij dúlden mij niet.…
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 de kleur van jouw hart schijnt volop
nu het je voor de wind gaat
na woelige baren te hebben doorstaan
bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt
niet wetend dat het zou veranderen
van doodlopende straten tot een doolhof
langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 In mijn hart klonk steeds het lied
van het meisje dat ik zo beminde
Over liggen tussen ‘t ruisend riet
waar het lief ons zeer verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe…
Slakkengang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 vrij van alle ongemakken
en kenden we klok noch tijd
dan leefden we dicht bij d' eeuwigheid
Dan werden we door licht gedragen
hoefde geen God ons meer te schragen
we kropen voldaan naar de ontknoping
zonder kennis van wat ons voorging
Doch deze gang willen wij niet gaan
hunkeren naar snelheid in ons bestaan
duizend dode dingen in 't verschiet…
een bijzonder ventje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
930 ik kreeg zaterdag een cadeautje
een aanleiding was er niet
ik wist wel dat ik het zou krijgen
't lag in het verschiet
het pakketje was onverpakt
zonder strikken of papier
het kwam zomaar, geen postbode
of bekende meldde zich hier
ik kan het niet ruilen
evenmin wordt er garantie op gegeven
het is een geschenk waar je wat aan hebt
voor je…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Mijn lief, ik ga het boekje sluiten
Dat jij beduimeld achterliet
Ik hoop dat jij het ook inziet
Waarom mijn ziel begon te muiten
Mijn ziel wil luiken voor de ruiten
Daar dat kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
NIMMER LEVENSMOE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 Een onhaalbare zege blijft bestaan,
is een stralende ster in het verschiet,
wacht tot het aardse zwoegen heeft afgedaan.…
Maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 We luisteren er met een glimlach naar
onder het serredak voor jou gemaakt
Een warme nacht ligt in het verschiet.
Zodra we rustig liggen naast elkaar
is de wereld om ons heen volmaakt.…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 Over de donzen heuvels
lokte een ver verschiet;
wij wilden zwervend worden,
zwervend en anders niet.
De voeten gingen samen,
de hand lag in de hand,
de harten opgedragen;
aarde, waar is uw band?…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het leven van mensen die werken
en slapen in de spiegel van de nacht
maar ook de mooiste
garens rafelen op den duur
omdat zon en licht contrasten doen
verschieten…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.
Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Het vrachtschip vol ellende, pijn en beetjes paniek
maar de uitkomst loog er niet om er is weer verschiet.
Dus laat welke nacht die er is maar gerust komen,
alles wat nu gebeurt geeft enkel weer mooie dromen.…
DENKENDE OORLOG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Het land waarin
de enige God
over wereld en heelal
beleden en vereerd werd
vecht thans
verwoed en meedogenloos
veel bezongen Israël
en landstreek Gaza
u strijdt vernielzuchtig
tegen elkaar
houdt onschuldigen gevangen
met eindeloze vragen
bidt men tot de Heer
van al het leven
misschien schuilt vrede
in het verre verschiet…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 Slechts witte schimmen, hoog in het verschiet,
onbewogen volgen zij hun ijle paden.
Een scherpe lucht, vervuld van kille graden;
de stille vlucht die niemand hoort... maar enkel ziet!…