7971 resultaten.
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
635 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd:
Aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het land achter…
Die dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 ik wil die dag terug
die dag
dat ik schuldloos
genoot van het nietsdoen
die dag
dat volle blocnotevellen
met lijstjes nog-doen-klussen
onzichtbaar waren opgeborgen
achter dichte deuren
geen doe-eens-wat-geschreeuw
te horen
die dag
dat ik de maatschappij
vakantie gaf
mezelf wentelde
in een leegte zonder moeten
die dag
dat…
Ik wil naar de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Dan kom ik
als ik sterf
graag naar jou
om met jou mee
mijn liefde te laten schijnen
..Alles zal ik ooit achter moeten laten
..en niets ervan is van mij
..behalve dan mijn liefde
..die is van mij
..helemaal van mij
voor mijn liefste hier op aarde
Daarom hoop ik
later met jou mee te mogen
schijnen op hem
..Niets is van mij
..behalve…
Onderweg Naar ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 daar gaan ze weer
hou ze tegen
laten ze mij vertellen
wat daar in de verte is
wat ligt daar achter
de horizon
waarom terug naar toen
waar de tocht naar ons begon
hou ze tegen
ontfutsel hun geheim
want het moet daar
wel fantastisch zijn
neem me desnoods mee
laat het me zien
daar aan de overkant
van die eindeloze zee
laat me opgaan…
Broodkruimels
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 Als broodkruimels raap ik woorden,
plaats die achter elkaar in de passende zin.
Zo beschrijven ze liefde, droefenis en prachtige oorden,
elk onderwerp is een nieuw begin.
Ik laat me erin verdrinken,
zweef als een vrije vogel in de lucht.
Men hoort er mijn ‘ik’ in weerklinken,
vaker begeleidt met een diepe zucht.…
Bewegen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
514 Let goed op om haar te zien
haar te horen: de minimale taal
En al wat koppig ongeschreven
ongezegd verder leeft achter muren
Drijvend op weg naar de dood
denkt men: daar zal de haven wel zijn
De taal drenkeling klemt zich wenend
aan wat ramptoeristen vast
Altijd in de hoge vlucht van hoop
om betekenis te scheppen
Zij graaft voor…
Koude tijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 Ooit gehoord in koude tijden
van gestoorde autocraten
en gestaalde sovjetkaders
ijzer van het warschaupact
smeltend in een lopend vuur
van ottomaanse donaurijken
timisoara ljubljana
vojvodina novi sad
dominosteen van de muur
achter smeulende gordijnen
mostar zagreb sarajevo
banja luka vukovar
ooit in koude oorlogstijden
glaznost…
Op zoek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
445 Ik zou willen vliegen
ver hier vandaan
op zoek naar
rust en vrede
heel ver vliegen
Ik zou willen dromen
over een wereld
zonder geweld
het zal nooit gebeuren
alleen in dromen
Ik zou willen vluchten
weg van mezelf
mijn problemen
achter me laten
steeds maar vluchten
Ik zou willen genieten
van muziek, boeken
en schilderijen…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 het kan ons ticket uit
haar uitzicht-bodemloze
diepe dal zijn
Als we voor de nacht
de luwte niet achter
ons kunnen laten
vrees ik dat onze zielen
altijd soulmates
blijven tot het einde
op de oeverloze zee
tot waar Ritambhara
stagneert…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 In het zicht van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
WEDERZIJDS RESPECT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
548 licht camoufleert het donker
en donker het licht *
ze horen bij elkaar in dag en nacht
die samen een etmaal vormen
eb heeft de vloed in zich en
achter vloed verschuilt zich eb
samen zijn ze een in getijden
door zon en maan bepaald
in elke man schuilt iets vrouwelijks
en in elke vrouw iets mannelijks
toch hebben ze elkaar nodig
vormen…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
De Groote Oorlog 1914-1918
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
796 Bloedsporen in loopgraven
"groote" die zich vermaken
de last post is geblazen
nachtdemonen, duistere paden
gewond, gekwetst, verlaten,
angstig achter gelaten,
niet méér ontwaken…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros'
hoge sferen
eight miles high in geestes
stratosferen
hij zag zijn lichaam nu
half in de schaduw
van de coulissen achter…
Andere kant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 De man en de vrouw staan
nu dicht bij het raam
Ze kunnen mij yoga zien doen
Ze konden alle hoeken en kanten
van de kamer zien,
stonden eerst gevangen
achter de tafel
Misschien houden zij
van boeken en planten
waar ze nu staan
Hoe kon hij die ze maakte
bedenken wat ze allemaal zagen,
Hij die mij maakte,
hoe ik verzinnen, schrijven,…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.
Terug naar vanwaar het kwam,
het moment waarin ik de beslissing nam.…
Tao
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
457 Het gaat des anderendaags
gelijk voorheen
maar vormt zich anders in metamorfosen
gedachten die ik zelf niet heb gekozen
wat eerst echt leek is toch niet
wat het scheen
En vraag je wat het is dan
is het weg
nog voor het zich aan mij laat openbaren
in meditatie noch in
navelstaren
een vlindervleugelvlucht
achter de heg
Onzichtbaar…
Verblekend in het licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 We maken radslagen
de omstanders roepen
om meer, maar mijn maag
draait om en het plafond
draait mee
Haar gezicht trekt wit weg
ik omhels haar van achteren
we duiken de diepte in
het duizelt me, met een bons
voel ik dat er een bodem is
en dan zwemt zij weg
Waarom ga je nu?…
Portret van een vernietiging
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
904 de sluwe, slinkse, begaafde verteller
verstaat de kunst van vermomming
als geen ander
hij bindt de lezer vast met verleiding
houdt hen gevangen achter de
tralies van onweerstaanbare taal
spin die de onwetende lokt in
een onzichtbaar kleverig web waar
welluidende leugens parasiteren
eloquente, onbetrouwbare verteller
je spijkert een…
vlindervalkuil
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 omzetten in dat vleugje wind
waar vleugels op gebouwd mogen worden
voorbij een schatplichtig smachten
prachtig opfladderen tegen het licht in
zinnen verzetten door opheldering
kwellingen vervliegen per hoogtemeter
onwelgevalligheden verbeteren in ledige lucht
als een laatste zucht die stilte verkiest
gevoelens over het verlies blijven achter…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
342 straatbeeld na straatbeeld komen
voorbij achter de half gesloten ramen
waarvan de gordijnen zelfverzekerd
hun eerste wasbeurt hebben ondergaan
vroeger zetelde men in de zetel, nu
hangen stoelen op twee benen en
wankelen hoekige gedachten als
verweerde vaandels in de plooien
van een aftandse kokosmat
tijd voor tijd, het nemen ervan
is…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,
gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds jaar en dag wachtte,
klaar om zich in te verdiepen;
achter de boeken zoeken
wat hij al te lang mistte,
de scherpte van zijn zakmes.
Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon
wat het was.…
MAXIMA OVERNACHT OP HET WITTE HUIS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Het Witte Huis kleurt fel Oranje
als Trump Maxima ziet
kleurt ie zelf zelfs rood tot achter z'n oren
ze blijft slapen, ze blijft slapen, die Argentijnse
een Nederlands staatsbezoek alsof er niks aan de hand is
maar de witte vlag blijft echter in de koffer
als de avond invalt de zon ondergaat
kleurt het Witte Huis Oranje
Maxima grimast naar…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 Wijzend en schreeuwend
achter rolluiken zwart
de wereld gesloten
geen uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof…
Dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Ach, kon ik je maar strelen
Een duim langs je elleboog
Vingers op je arm
Een hand die glijdt over je rug
Je vingers die mijn haar
naar achteren strijken
Onze benen verstrengeld
je hand op mijn knie
Lepeltje lepeltje
terwijl het buiten licht wordt
luisterend naar je hartslag
mijn hoofd op je borst
Onze blikken
die elkaar ontmoeten…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen…