4804 resultaten.
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan,
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind
dat in gebakend moet worden om de stilte te beleven
opdat de kou tussen handen smelt
en zichtbaar wordt hoe Mei doorheen elk seizoen reist
steeds zie ik je ogen achter mijn blik
de film vertalen, er lijkt geen andere verfilming
in gelijkenis te bestaan
toch als ik de beelden…
TANKA 'S VAN TOEVAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 We zijn vol vragen
op onze boswandeling,
zoeken lange tijd
naar beelden en gevoelens
uit onvatbaar verleden.
Vergenoegd speuren
langs hoge maïsvelden
en dichte struiken...
Almaar gestreeld door die geur
van onzichtbare geiten...…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
De dichter is een koe
gedicht
4.3 met 64 stemmen
18.667 Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Ontneem mij mijn adem niet
nu mijn wil om los te laten
eindelijk de diepte induikt
en elk achtergebleven beeld
met één grote veeg, onvermijdelijk
voor eeuwig en altijd opruimt.…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen laat ik ieder
beeld-woord rusten
om te verdwijnen in een kosmische wereld
teruggetrokken, dromend achter de coulissen
Dan zal ik nog slechts luisteren
naar de stilte
en ontmoet ik mijn Ziel.…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ik weet een tuin in de zonneschijn
Waar mooie bloemen en bomen zijn;
Ook witte stenen met gouden schrift
En schone woorden er in gegrift;
Waar blanke beelden staan opgericht
Met klagende ogen in treurgezicht.
Veel vlinders fladdren er heen en weer
Of zitten stil op de bloemen neer.…
De zwijgende maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 In de stilte van de wakende gedachten
die zoeken
naar een belofte voor een volgende reis
en een nieuwe droom over een tijdloze verhaal
dat ooit begon
met de verlossende hoop
en een zee van volgende ogen
die geduldig wachten op sprekende beelden
van hun zwijgende maan.…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Schoon straalden zij, aleer de macht begon
Der heerlijke, door wie haar glans verdween;
Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon;
Verblind door luister zie ik u alleen!…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 Wanneer ik nu in de oude bladen lees
En zie het wonder beeld-werk van die tijden,
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden
Een geloven, dat hoog boven werelds vrees
En hel en dood en wat het meeste dees
Tijden onteert: kil onverschillig lijden
Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.
Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.
Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Welk moment was het, dat jij omkeek naar het gefluit
van dromen, het blauwgezeilde beeld, bol over het water.
Niets heeft zo'n brede vleugels dan de schijn van waarheid,
dan de gedachten die vingers doen zwijgen.
Je zal me nergens meer vinden, aldoor stiller.
Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…
BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Natuurlijk triggeren ons vele beelden
De arts of architect die straten veegt
De moord of zelfdoding die wordt gepleegd
De macht van overmatig rijk bedeelden
De wonden van soldaten die niet heelden
Een kind in hongersnood dat haast niets weegt
Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd
Of gifgas op een plein waar kinderen speelden
Een land…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 talrijk in getal, zoals men dat duidt
nog in bloei en aan hemelse ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken
veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven zelfs mijn oren
te groot zijn soms de regenbogen
te ver, die ik wil bekoren
de glazen waardoor ik zie
spiegelen het beeld…
Johan Cruijff 14
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.305 Mijn icoon
Keek buiten op de middenweg bij de elektra winkel tv, zwart/
wit beeld en we waren met meer.
de wedstrijden van Ajax in Europacup bij slecht weer.
Ajax won de cup 3 keer Amsterdam stond geheel op zijn kop.
Het Nederlandse totaalvoetbal stond aan de top.…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt,
Die de halmen en twijgen beperelt,
'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt,
Een verrukkelijk beeld der wereld;
Weerkaatste 't oneindige sterrenheir
Met des avonds vredesstralen,
En waande de hemel zelve neer
Te zien op aarde dalen!’…
Niet verstelbaar?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 Mijn mantel, het doodskleed, door de zon
verbleekt als het tot mij spreekt, ik stond
aan het weefgetouw te luisteren, in wat
voor linnen de boodschap was verpakt,
berooft de zin in elk schaduwwoord dat
verkleurt, doorbreekt het prisma van
kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld,
kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren
steelt…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Wat daalt gij rustig in der golven schoot
o Glansrijk licht, beneveld noch verdonkerd,
0 Gouden zon; gij, beeld van al wat flonkert,
Van wat op Aarde heerlijk is en groot!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig:
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Velen die 'k noodde in mijner dromen woon
en die er 's levens wondre beelden zagen
hoorde ik elkander met verwondring vragen:
‘Hij roemde zo, is dit dan al zijn schoon?’
En andren lachten luid: ‘Hoe ongewoon!
Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’
en keerden weer naar de eigen grijze dagen.…
Bleke lippen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
493 Langs de klapwiekende toetsen
van hoge en de lage tonen, nadert
het onweer dat klettert en onheil
predikt met z’n staart
bliksemflitsen als z’n stokken
het trommelvel beroeren, het fijnste zand
oude beelden modelleren en
verschraalt de dikste huid
een gestalte krijgt vorm in een zilte regen,
rank silhouet in tegenwind
met scherpe…
BEELDENTUIN GEES, Drente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 In een wereld die van aaibaarheid overloopt
verbeeld ik mij Het Paradijs aan te raken
geen wind, wel zon, stabiele temperatuur
en veel, heel veel aardige,
zeer aardige mensen, bijna aaibaar
Ik luister naar hun stemmen
bijna fluisterend omfloerst
beelden besprekend in de tuin
biertjes bestellend op het terras
Ik besef me door die
wat grauwe…
Elk jaar gelukkiger...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Ook wel leuke beelden die ons netvlies
bereiken.
Tevens wederom slachtoffers, lijken
elk jaar, iedere dag.
En dat is een hard gelag, dan natuurlijk
liever tussen de a en de g de c .
Zodat we kunnen zeggen achteraf, dit jaar
viel mee.
Een vreedzamer en gelukkiger nieuw jaar
zo lieverlee!…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 waar ik een bestand open verschijnen letters te groot voor het oog
ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Vaak ook verschijnt aan mij een beeld
uit lang voorbije jaren:
Een boer uit vroeger tijd, gezeten voor zijn huis,
het pijpje in de mond en langzaam lurpend
kijkt hij ontspannen in het niets.
Het werk is voor vandaag gedaan
hij laat nu slechts wat kooltjes gloeien,
zo op het einde van de dag
net voor het donker wordt.…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Zittend naast 't houten kruis
met gesloten handen
verwerk ik beelden met stil geruis
en voel mijn ogen branden.
Met mijn hoofd gebogen
sluit ik mijn betraande ogen
begin ik in mezelf te praten
waarom hebt U mij verlaten?
Toen werd het licht na drie uur nacht
U riep toen uit "Het is volbracht!…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een vrouw
die slapend breit, de geur van aangebakken appelmoes.
Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij
stenen voor het slapengaan.…