6208 resultaten.
Utopische presentatie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
532 In droombestaan,
wil ik nabij jouw voeten zijn
op natte dauw van zomergras
dansen tot het einde van de zomer
voor jou die zachte dromer
in subjectieve zinnen
van een objectief boek
uit de poel van jouw liefde drinken
alles even laten bezinken
in de smaak van verse groentesoep
nu ik in stilte jouw naam roep
voor jou die milde denker…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Nu ik oud ben en het einde nadert,
zet ik alles even op een rij.
Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk.
We waren arm, maar toch ook rijk.
Waarom nam ik de beslissingen,
die ik toen genomen heb?
Waarom duurde het zo lang,
dat ik kwam tot dit besef.
Nooit heb ik erbij stilgestaan.
Wat ik allemaal heb gedaan.…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 In onze harnassen van dons
plonzen en plonsen we wat af
in de levensgrachten
naar het einde.
Het slot sluiten wij
in onze opengebroken harten,
overlopend in gekantelde oeverloosheid
met aan geen van beide zijden
torens als dartelende wachters.…
VURIGE VLAMING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 met tomeloze werkdrift
in het keiharde steen
laat woeste kracht samenspelen
met verfijnde beeldhouwersgeest
schept wonderwerk naar eigen zin
zijn penselen gaan snel
met zachte druk over het doek
spreken zeldzame woorden
van heftige doch
lichte aanraking
het wonder der gehaaste
tegelijk overdachte kunst
vlak voor zijn
zeer ontijdig einde…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 me in een donker hoekje
Ik ben een ontdekkingsreizer, die bij elk struikje blijft steken
Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan
Wel iemand met een duidelijke missie
Maar het pad er naartoe is onduidelijk
Ik ben een krijger die na elke overwinning zichzelf verliest
Ik ben een muzikant die speelt tot het einde…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 Schrijf mij onmiddellijk een gedicht
gebood de dood aan een muze man
Nog vòòr voor je mij bent gezwicht
schrijf het nu dus, nu je het nog kan
De poëet zag, dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn…
Hoe hij van de drank af raakte
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
1.395 Aan 't lijden kwam een einde, want
de allergrootste olifant
vertrapte hem. De man ging dood.
Zo hielp het dier hem uit de nood.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Met elkaar barrevoets naar het eind ter wereld hollen en rollebollen
Smiksmakkend zonder ooit uit te bollen wel te tollen.
Liefde kent géén leeftijd en dat werd wel dik bewezen
Ik volg je tot het eind der tijden, zonder geld of nepkleding.…
Stervende zwanen en Ijsselmeren.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Van brood pap maken
Met de paplepel gieten
Voor later smaak maken
Of is het een einde?
Waar begint mijn vrijheid,
Waar leg ik de lijn,
Waar strek ik me uit?
In de verte, in mijn leegte,
Mijn oppervlakte vergroten,
Of de diepte in duiken?…
Onzeker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.431 En steeds wordt door iemand beloofd
"er komt een eind aan jouw onzekerheid"
Maar waarom kan ik dit niet geloven
Zo leef ik al negentien jaar lang
Men kan me wel vanalles beloven
Toch blijf ik op mijn hoede voor die afgang
Valt er iets aan te doen misschien?
Moet ik mezelf dwingen tot kiezen?…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 wandel west
waar wolken -rode wonden-
wachten op de avond, moe
en bloedend lijk papaver
wandel west
waar drukte -woeste honden-
webebt in vergeten hoe
gedaver wurgend werkt
nest is best
nu 't noorden ijzig nadert
moordend in z'n ijz'ren greep
geklauwd : het einde van de dag
nest is best
en woorden van mijn vader
trekken -goud-…
Ma (in memoriam)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
2.185 Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen
Leven met een lichte toets van goddelijk besef;
Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen,
Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef.…
zag ogenwit van duistere dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 we hebben nachten doorgehaald
de beesten uitgehangen
de slaap is nog niet ingehaald
steeds was er weer het woest verlangen
je passie had geen einde raad
ik voegde lach en lust
steeds bij de daad maar zonder
rust heb jij me bijna uitgeput
we spookten tot in
kleine uren, genieten rekten we
tot langer duren en opgelucht
waren we…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee
de wolken van de hemel
zonden in een vlakke zee
we zijn naar huis gelopen
aan het einde…
Ode aan Femke
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Einde verzorgingsstaat - harteloze Balkenende.
Femke preekt, draalt weg van microfoon.
Armen over elkaar - met ferme pasjes.
Onbegrepen grimas - ploft zij in haar troon.
Als ik Femke daar zo zie
ontspruit mij de gedachte,
Juffrouw Ooievaar - bouquetreeksideologie.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Maar het einde komt altijd,
De zon die komt weer op,
En ik zie de waarheid,
Niemand raakt in vergetelheid!…
Bedankt...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.717 om de voorgrond strijden
Waarin alles nog onzeker is
En ik mij af en toe weg voel glijden
Vind ik bij jullie kalmte en rust
Creëren jullie voor mij een eigen plek
Een waar alles veilig is
En rust als ik mij even terugtrek
Kan niet omschrijven wat ik voel
Zelfs niet als ik het probeer in dicht
Maar door jullie steun en liefde
Komt het einde…
Hier
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.537 Ik wil je zo graag bij me hebben
hier waar ik me thuisvoel
zo veilig en zo warm bij me
zo dichtbij je toen was
wil je komen en wil je blijven
tot het einde van de tijd
zoveel energie kan je me geven
zoveel kracht kan je uitstralen
wanneer ik me verlaten voel
zie ik je voor me
je haalt me eruit, je haalt me in
het leven, en daarom
wil…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 Ik was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb ik aan jou besteed
Om maar te zwijgen van die nachten
Dat ik lijdzaam om jou leed
En nu een leven zonder jou
Niet meer bezeten
Weer genietend van de zon
Bizar, om aan het einde…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Daar, het bord van einde snelweg.
Daar, waar rustig zijn weer mag.
Bijna thuis en in de spiegel,
slechts de woorden, 'guret ag'.
Daar, de lichten van die kruising.
Lokkend groen, niet stil te staan.
Onverhard naar links en rechts.
Moeilijk, om hier af te slaan.
Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.…
Samen
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.971 Te vroeg is aan 't samen zijn
toch een eind gekomen
Nu zie ik ons nog samen (het doet pijn)
helaas maar in mijn dromen.…
Is het een fabel?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.116 Je bent een engel tot mij gekomen,
maakte een einde aan al mijn boze dromen.
De hemel op aarde heb je mij gegeven,
voor altijd en eeuwig ben jij een deel van mijn leven.
Jouw liefde zal mijn geluk voor eeuwig beschermen,
voor deze unieke gift bestaan gewoon geen termen.…
Ontnuchtering
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.252 Balancerend op spitse dilemma’s
platgetreden paden belopen
waar stopt het uitzichtloze einde
waar begint het troostende begin.
Angstige tunnels vol donkere zorgen
grillige gedachten zonder herstel
slechts ontknoopt door de waarheid
die zich openbaart in de morgen.…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
Pernis
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.560 dood heeft hier een ijzeren gestel
Signalen van de schepen klinken schel
De lucht is zwanger van ontstegen geuren
Er valt geen dierlijk leven te bespeuren
Dit is het voorgeborchte van de hel
De duivel kon geen beter woonoord wensen
Hij voert al jarenlang zijn schrikbewind
De hoogste tol wordt hier door hem geïnd
Zijn wreedheid kent geen einde…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver in het vergeten landschap
waar schaduwen rafelen op mijn huid
onomkeerbaar, zonder einde…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig groen
witte stenen vertellen eeuwige leugens
die tot het eind…
SINT CRISPIANUS
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.898 onder de doden zocht ik hen van naam
die op het veld hun eind' hadden gevonden
ik stapte over lijken, zag hun wonden
ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam
ik moest de moeders troosten die hun kraam-
bedden vergeefs bestegen, kindermonden
de borst gegeven hadden, ze bestonden
niet meer, de boodschap was onaangenaam
ze gaven lijf en leden…