4052 resultaten.
Sofietjes tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Ik Jan ging ’s morgens met de bus
naar mijn allerliefste zus
in haar tuintje aan het werk
want zij was niet meer zo sterk
graven en spitten
soms even zitten
gewroet in de aarde
(ik vond niets van waarde)
stenen eruit en plantjes erin
had het soms wel en soms niet naar mijn zin
zweet op mijn hoofd
maar ik had het beloofd
zwarte handen
knarsetanden…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 bierviltje
waarop je ooit mijn telefoonnummer schrijft
ik geef je een oude tekening
een boerin met in haar hand een hark
bij een sloot met een waterlelie
jij bent misschien mijn zonnestelsel
mijn hart, een oerbron van liefde
daar waar de rivier zijn stroomgebied volgt
bedenk ik mijzelf een zwembad
we luisteren naar rollende stenen…
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 aan het tandwiel van het leven
Zoals waterraden statig
voor de hamam zouden doen
En aan de maan die half was
lazen zij verzen aan elkaar
Voor alle monden, ogen, handen
die de steden samen smeedden
Maar de maan huilt bloedrivieren nu
in stromen vermiljoen
Waar eens piasters van geluk
die zij er strooiden eeuwig dreven
onder oude stenen…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 Verlichaamd slaapt ge in 't schrift; men roept u, en ge ontwaakt,
Om aarde en oceaan en eeuwen door te dringen:
Ja, stift en beitelslag maakt steen en graf bespraakt.…
Boven op de Domtoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Vestigde zich het belang van het
eeuwig weten; en bouwde zich
een universiteit in steen.
Boven op de Domtoren biedt zich de
belichting op de nieuwe tijd.
Demka en Werkspoor omhulden de
bouwsels van massa arbeid en
klassenstrijd. Langs spoorwegen vindt
men Utrecht's arbeiderswijken;
de vruchten van de Stichtse nijverheid.…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 En wat er op de steen te lezen staat,
En in de fijne bloemen werd getekend,
En ook het cijfer van den dageraad,
Waarmee de boom zijn stille groei berekent.
Ik wilde zien, wat hij zag, deze mens,
Die uit de paarse chaos voortgekomen,
Staat op der tijden nevelende grens,
Waarin de klank der Vrijheid wordt vernomen.…
MARSUA
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.896 Ik vervloek
Het kaf en het klaver en de horde die op mijn daken
De vadervlag uithangt - maar gij zijt van steen.
Ik zing - maar gij zijt van veren en gij staat
Als een roerdomp, een seinpaal van de treurnis.
Of zijt gij een buizerd - dáár - een wiegende buizerd?
Of in het zuiden, lager, een ster, de gouden Stier?)…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Mijn hart is echter niet van steen,
mijn ziel lijkt me te knagen,
pijnlijk is het liefdeszoet
als honing in de raten.
Liefde wordt pas een genot,
wil je er wat voor laten,
in harten waar geen liefde woont
zal dat dan ook nooit baten.…
Nu even niet (meer)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 snelweg
naar ns
toch parkeerplek
kaartje
wachtkamer
werkvolk
intercity
interstaatie
halfuurtje
utrecht zee es
zes uur
negenentwintig
(ongeveer)
gouda
zeven uur dertien
deo volente
regen blaadjes
gladde rails
bevroren wissels
laatste hobbel
naar guurste
ns-station
(= perron)
van ons land
rotterdam-noord
lange stenen…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter
Die slingerde zijn bliksem tussen benen
Het vrouwdom werd gekruisigd zonder stenen…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 En, wakker geschud, een steen in stilstaand water,
een schorre oerschreeuw in de nacht,
geschuifel van voetstappen in het trappenhuis,
de troostende klankkleur van woorden, heel zacht
uitgesproken, maar botsend met de drieste kracht
en het massieve geluid van een lange
dreunenend marcherende, zwaar gelaarsde massa,
die je intens naar vredige…
BERMWEG 181 - 183
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 hij blijft deel van ons verhaal
herinnering aan vader en het erf
waar naast mijn moeder en broer
Ik samen met mijn eigen liefde
een nieuw thuis bouwen mag
waar vader veeverloskundige was
hij zijn schapen zorgzaam hoedde
leerde hij mij ook ze te lammeren
daar ook vervullen wij onze wens
een prachtig nieuw en vers begin
een huis van steen…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 Grachten fluisteren
bruggen waken in het licht
vrijheid ademt mee
Tussen grachten en gevels waar geschiedenis fluistert in elke steen,
waar de Amstel haar water spiegelt aan de nachtlampen van de stad,
fietsen kriskras langs bruggen, door smalle straten en pleinen heen,
terwijl de marktkoopman roept en het leven geen moment stilstaat.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien zijn het filosofen
die de paradox overdenken
van hun eigen bestaan -
levend
maar omringd door dood
zacht
te midden van harde randen
ijs en steen.
Of misschien zijn het samenzweerders
die geheimen fluisteren
aan de bevroren grond,
met gebogen hoofd bewaken ze waarheden
die te breekbaar zijn om te verheffen
in de wind.…
Boek in Waterland
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
522 Graaf Egmond komt vlakbij de hoef aan zee
in alkmaar kaas voor de victorie brengen
want daar begon het anti-alva lied
Staat Laurens Janszoon Coster op de markt
in haarlem op zijn sokkel voor te lezen
van santpoort noord tot halfweg santpoort zuid
vind je het duurste steen in aerdenhout
Waar broek in waterland nog wel bestaat
daar ligt voor…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Maar zie, een wending: in de schaduw van een haag
ligt een steen, gebarsten als oud gelaat,
en uit die scheur groeit een bloem, onverwacht,
die bloeit in kleuren van gemis en nieuw begin.…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 Hij loopt de bekende straat weer in
waar straatlantaarns de stenen zacht verlichten
de opgezette kraag mag eindelijk omlaag
als hij de vertrouwde drempel overstapt
geen smokkelwaar meer in een anoniem bestaan
maar open armen in de warme huiskamer
waar de waarheid niet langer hoeft te reizen
en pure liefde geen geheim meer is.…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.441 ‘t Werk van God wil God verkonden:
dood van herten, wers van steen,
is, die, zoveel schepselmonden
horend, doof is, hij alleen.
Eeuwig doof en blind te blijven,
willens balling uit uw schoot,
God, wie zal ‘t in woorden schrijven,
‘t eeuwig wee van zulk een dood?…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Stenen en kogels en cocktails met vuur,
geen leven te kostbaar, geen leven te duur.
Pluk een bloem, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad,
met al je pijn, je verdriet en je ziel vol met blaren,
als je moet leven tussen puin van een stad.…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.174 die er binnen dringt,
maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt
dat straks de wrede muren zullen wijken, -
zo nu en dan…
‘k Heb nog enkel sombere gedachten,
ik heb niets anders dan mijn welkend lijf,
toch straalt er in dit duister verblijf
een zweem van licht, na lang, geduldig wachten
zo nu en dan…
Mijn ligplaats is op glibberige stenen…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 .
---------------------------------------------------------------
ze troffen elkaar ongewild
hij en zijn leven, zwijgend
daar op het gehakselde stro
maar ze zagen elkaar
met een zichtbaar
voorgevoel van narigheid
of ze beiden dachten
aan een steen in de lucht
valt niet te weten
zoals het weten niet weet van zichzelf
het kraken…
Hee, loser!
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.540 Jij voldoet niet aan onze norm,
de norm van alle stoere kraaien,
wanneer wij op de stenen rand,
van kerk, museum of moskee,
onze songs en shagjes draaien.
Nee, hee, jij loser, jonge kraai!
Wat ben jij eigenlijk, man,
voor vreemde vogel?
Jij bent beslist niet een van ons.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Ik ging en wierf mij menig schat
Van goed metaal en gave steen,
Rijker dan ik in wereldstad
Was er niet een.
Maar schat verwervende verloor
Ik morgenvrede en avondrust
En wist dat niet. Leefde fel door
Op schat belust.
Zó leed ik pijn, doofde pijn fel
Met wijn en wierook.…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 mezelf weer t'rug op ‘t strand
waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand
maar golven komen hem rollend wissen
verbeten pak ik een scherp mes
om je naam in ‘n boom te kerven
doch de schors valt naar de grond
en ik sta stil...innerlijk gewond
…blind te staren naar zijn sterven
ik schuur mijn hand tot bloeden toe
bij ’t slijpen van je naam in steen…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Ze komt,
roepen tegels tot stenen en muren.
Deuren gaan open, geluid is verstomd.
Ruiten tillen blikken naar buiten.
Bomen buigen hun takken uiteen.
Gevels staan minzaam te knikken.
Bollen tot straat in een rood perspectief.
Weten dat lijnen in verten verdwijnen
alsof horizon oplossing biedt. Zij komt.…
ORGAANDONOR.
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.681 U sloft ook met Uw linkerbeen,
en in de blaas daar zwemt een steen.
Uw lever leed door al het pimpelen,
en Uw vel is fors aan 't rimpelen.
Die kromme misgroei zie ik nu,
dat is de blinde darm van U.
Op Uw hoofdhuid bloeit de roos,
en Uw kunstgebit is broos.…
Je staat voor me (zoals ik je het liefste zie)
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
4.269 Je staat voor me
zoals ik je het liefste zie
Een zwartomlijnde lichtblauwe oogopslag
met wimpers als spinnenpoten
je verlangende ogen, ze stoten
de eerste steen om
Een domino-effect zo ongekend
Ik sta ervan te trillen op m'n fundament
't Is alsof er binnenin me
een gebouw in elkaar stort
Alsof m'n tikkende hart
met een tijdbom opgeblazen…
Heksenkinderen
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
730 Ngozi rent en rent een steen treft hem
nog. hij weet de dorpelingen achter
zich waaronder zijn ouders. Tranen
lopen over zijn gezicht….hij rent voor
zijn leven
Eindelijk als hij ze ver achter zich
weet gaat hij langzamer lopen.
Alles doet hem pijn…en dan ziet hij
hij het meisje. ze zit zacht neuriënd
zomaar in het zand.…
Allerzielen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.131 Echt raken doet hem het ritueel in een verpleeghuis dat hij een paar keer bijwoonde: een roos wordt in een vaas gezet, een grote steen met naam en data ligt klaar voor de nabestaanden en uit alle macht wordt vermeden om de woorden G’d en hemel te bezigen. Zo gaat dat tegenwoordig. Religie is nu meestal feel good religion.…