5363 resultaten.
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Vergeelde beelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Vertel me, waarom je huilt
is het omdat de vogels zich groeperen
voor het schuilen tegen de moesson
of vanwege de duisternis die begon
voordat de dag zich kon profileren?…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 schaamte kou en droefheid
trekken op en vluchten vogels
gonzend in het grote donker boven ons
woensdag 6 februari 2002
zonneleen de episoden van amos 68…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 De vogels zingen
al van nieuwe lente
maar de wind blaast
eerste zonnevuren uit.
Bitse buien sneeuwen
haastig terug in tijd.
De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 ik hoor het lied
van knoppen die
nu openbarsten
vogels die snel uit
hun ei verkassen
om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien ga aan de wanden
Vulkaan Vesuvius op porselein
Brokaat, verlichting, pestilentie, zwaarden
Heersers, afkomstig uit diverse landen
Buiten gaan richting park- politiepaarden
De vogels…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen. In de bas orgelt een toon
die alle tegenstemmen op zal zuigen.
Hollen of stilstaan - maakt niet uit,
je hamert hoorbaar op het einde aan.…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de stilte is hier hoorbaar
door onzichtbare vogels
‘t nieuwe leven sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Als bloemen, dan bloeide zij, vissen: zij zwom,
als vogels: daar vloog zij. En ik? Liever dan
te geloven in wonderen, onder het mom
van een groet, als voorbijganger, brak ik de ban
en ik wandelde verder en keek niet meer om
en maakte er simpel een ziektebeeld van.
----------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,
waarvan het gebroken
asfalt niet bleek
te lijmen, verblindt
door zwaluwen in hun
onbreekbare vlucht,
voor die trektocht vanuit
de eigen schaduwen
ben nog beducht, wijs
ik hulpeloos de vrije
vogels…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Geblinddoekt door de heggen
en het huis, voed ik de luizen op
de rozenstruik, laat vogels vliegen
van mijn vingertoppen, de egel scharrelt
in de schemer langs mijn huid. Ik ben
hun stek, lig steevast op mijn plek, geneuk
van mieren op m'n buik.
--------------------------------------
uit: 'Een dunne duurzaamheid', 1999.…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis gerecht
uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Een fladderende val,
het roemloze einde van een vogel
die in het hoge blauwe ruim
nooit meer triomferen zal
door de vernielingskracht
van een zinloos moordende kogel.
Hoog, sierlijk, vrij.
Vogelvrij!…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 nachten fris
voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de zon verdwijnt
achter grijze wolken
de zee zal kolken
in dagen en in nachten
storm en regen
staat ons te wachten
vogels…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van totale leegte
kruipt tot diep in mijn huid
Een kille waas van mist
Geen vogel die nu nog fluit...
Geruisloos trekt de stoet van dierbaren
over de donkere stenen in dit afscheid
Een enkele reis in het doodskleed
die je naar de halte van leegte rijd...…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 In haar wervelden
de muzikale klanken
omhoog
alsof ze opgetild werd
gedragen naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Een winteravond waar de dagen
een beetje lengen, wel nog vorst,
maar hier en daar zijn er al tulpen
te zien, en krokussen en hoor je vogels....
Dit arme hart weet plotseling
weer dat er lente komt, dat liederen
gaan klinken uit de huizen waar de
kinderen het nooit verleren blij te zijn.…
Vroege haan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.097 De haan, een kunstenmaker,
vroege vogel met zichzelf begaan,
in eerste stralen opgestaan, leurt
in het licht met schorre stem,
waarmee hij mijn dromen en de
ochtendstond verscheurt, de
zon zijn narrenkap en hanenoog
belicht, mij met tirannie de
slaap verdrijft, zaait uit krop een
litanie, dwingt mij tot verweer te
vergezellen in zijn…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Waar vlaggen hier tussen bergen wolken kietelen
taal aan vogels bomen en gras behoort
leef ik me in, hier bekoort iedere zin.
Bekoort als beeld, de nerf uit een oudere schrijn
wellen opnieuw dromen van een serafijn
uit deze frêle aardkleuren waar Alpen geuren
zie ik opeens alles, 't ooit hernieuwd gebeuren.…
zondagmorgen
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
726 zondagmorgen zeven uur
onbezorgd genieten van de natuur
het is heerlijk wonen aan de dijk
ik voel me vrij ik voel me rijk
de rust de stilte om mij heen
geen lawaai ik ben alleen
met slechts de vogels en het water
want de herrie komt pas later
rond elf uur is het met de rust gedaan
in de verte komen ze al aan
in dikke pakken op motoren
mijn…
in t`veld
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.166 Over de tijd kunnen wij niet heersen
de oneindigheid niet beheersen
wachters verdwijnen langzaam
in t`veld
het licht telt nog de sporen
zij kunnen ons volgen
vogels fluiten
u kunt ze horen
Om te kunnen overleven
moeten wij delen
kunnen geven
in`t veld
lessen verdwijnen nooit
zijn alleen in het onderbewustzijn gegooid
de rijmers rijmen…
Lila gekroond
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 de sering staat in bloei
veilig is de inhoud lila gekroond
tegen een helderblauwe lucht
vogels zingen nog steeds lovend hun lied
met liefdevolle aard over de aarde
er is vrede in hen
met magie en beweging
(wolken vliegen rustig over het jaargetij,
met nooit een onvertogen woord)
en ik voel me blij, rond mijn vaste stappen
waar 'k mijn…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Vogel. Hoog in de lucht.
Geen plek meer. bossen. Vervuiling. Kapping.
Mensen. Water. Zee. Rivier. Olie. Vervuiling.
Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog?
Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als
we zo door gaan. De lul. De mens. gezond-
heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene-
raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk.
Dood. Dood. Dood.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende droefheid
vouwt zich ongebaand
rond mijn lichaam en wordt dan weer beweging
met een handslag, stil in nieuwe aarde
jij beaamt wat ik geschreven heb
kijkt mee in donkere hoeken, in dit gedicht
en wrijft dan jonge vogels…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…