5597 resultaten.
Zomernacht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.127 de nok van het dak ontschiet
en de nachtvlinder amechtig
de holten van de surfinea kiest
vervagen de geluiden,
versterft traag het licht
kruinen doemen dominant op
hullen zich in donkere pracht
een muggenzwerm warrelt kringelend op
animeert het straatlicht in de zomerse nacht
onder Cassiopeia's Wiegende stoel
klept een verre toren trouw…
geluiden zonder echo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 zijn ogen waren jouw bevel
voldoen moest je aan wensen
van mensen om je heen
dat was de gouden regel
van het samenspel
jaren heb je dat gespeeld
attent en lief voor iedereen
maar jij bleef in de kou
kreeg van niemand liefde meer
er was slechts één die bleef je trouw
schaduw was er niet
geluiden zonder echo's
stond alleen in je verdriet…
Een stad
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.709 En kindren leren 't leve' in spel en zangen,
Schoon opgebloeide mensen lieflijkheid,
En leren trouw de eerwaardige geboden.
En knapen voelen naar al 't ver verlangen,
Meisjes der zuchten geheimzinnigheid,
En horen 's nachts de aanwezigheid der goden.…
Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.583 Mij leidt geen gids, als het eigen gemoed,
mij schoort geen steun, dan d'enk'le trouwe handen
die mij opbeuren als de kracht bezwijkt;
mij sterkt geen afgezant uit beet're landen
dan soms het ruisen, als een vleugel doet,
van zachte hoop die langs mijn wangen strijkt.…
Absalon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 Ja, mijn lijdzame disgenoot, trouwe
viervoeter, nu ik je edele kop weer
zie op die ordinaire kijkkast, vermoed
ik distels achter je oren en krammen
in je buikstreek, achter je ogen hoor
ik dynamiet, want nu je verzoening
veinst, weet ik, haal je de trekker
genadeloos over naar jezelf, dacht je
werkelijk dat ik geniet van je pijnlijke
ineenstorting…
Het waalse wijf
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.010 - Zij was u trouw toch?
Reeds als bruid
Keek zij loens naar de Fransman uit.
- Wat hebt gij door haar gewonnen?
Schulden.
Dit nog: ik leerde dragen en dulden.
- Zo had gij honderd jaar verdriet....
En kroost?
Van haar? Gelukkig niet.
------------------------------------
uit: De noodhoorn (1932)…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien
onze eed van trouw. Ook op dat plekje op
Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.
De elzen kijken hun katjes uit.
-------------------------------------
uit: 'Kiskassend gedicht', 1996.…
DE WIJZEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.173 Door woestenij geen dooltocht zwaar en bang:
Trouw blonk de ster en bleef hen wijzen.
Plots in den hoge hoorden ze engelzang –
Een arme grot was 't einddoel van hun reizen.
De kemels knielden. En de grote wijzen
Aanschouwden 't kind, geprofeteerd zó lang.…
Jij, mijn liefste
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.640 uren
voel weer mijn hart in m'n keel bonken
Ik hoorde opnieuw je lieve woorden
en proefde weer je hete kussen op m'n mond
de passie, de liefde tussen jou en mij
die ons eens voor het leven verbond
En ik sluit opnieuw even m'n ogen
beleef steeds weer die tijd met jou
twee lichamen, samen één geworden
jij en ik, samen één in beloofde trouw…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Laat nu uw licht ons weer doorvaren
en leg uw woorden in ons hart,
Dat we ze trouw en warm bewaren
en spreken over vreugd en smart.
Schenk vrede, vriendschap, kracht, vertrouwen,
laat liefde sterker zijn dan haat.
Help ons een nieuwe wereld bouwen,
voor U, o God, is 't nooit te laat.
Uit: Septemberkruid p.53…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 De gekken zitten in hun kerkgebouw
Als stomme mummiën: met stenen ogen
Staren ze onwendbaar langs de lage bogen
En horen van Geloof en Liefde en Trouw
Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw
Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen
Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen
Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen leugens met empathie
al zou jouw verstand mij
in gedachten willen laten gaan,
mijn koesterende liefde
zo onverstoorbaar,
zou trouw…
Schieten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
552 Ze gaan trouwen en leven
daarna nog een poos.…
Nieuwjaarsmijmeringen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
806 We kennen niet, we zoeken naar de dingen
die teken zijn, symbool in ’t kort bestaan
en durven zelfs heel even helder zingen
voorbij de dwaasheid en der dagen waan,
met tederheid elkander trouw omringen,
in dankbaarheid en hoop weer verder gaan.
Aan alle lezeressen en lezers een gelukkig en hoopvol Nieuw Jaar…
Teder hart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
538 Teder hart, ik blijf je trouw,
ik verlang ernaar je harteklop op mijn harteklop
te voelen, om weer net als eerst samen te smelten.
Teder hart, ik ga voor jou,
omdat ik meer en meer ons levensdoel begrijp en
achter onze maskers het goud van onze tederheid.…
DE LINDEBOOM
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.151 'Men heeft u omgehouwen,
Mijn trouwe lindeboom!
Wie zal ik nu vertrouwen,
Waar ik al peins en droom?'
Ik wilde een takje breken
Van 't stervend lindehout,
Een woord tot afscheid spreken;
Daar rilde ik bang en koud.
De linde hoorde ik klagen
In felle stervenspijn:
'Ik zal na luttel dagen
Uw laatste woning zijn.'…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
Ik weet niet, lief, hoe 't leven ons zal leiën
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.288 Maar laat ons trouw zijn, en onz' woorden wijën
In waarheid, lief, die bracht niet vaak vaneen;
En als we ons leed doen, trotsjes, laat ons glijën
Naar zacht vergeven, dat steeds 't hoogst me scheen;
En als we ons voelen soms, schoon saam, alléén....
Laat ons dan in elkanders armen schreien.…
Gebed voor de nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Nu is het tijd om te gaan slapen Heer
Want de dag is weer voorbijgegaan
Waarin U mij hebt willen bijstaan
Uw trouwe zorg keert steeds weer.
Wilt U mij ook in deze nacht bewaren
Zodat ik mag ontwaken in de morgen
Om al mijn taken weer te verzorgen
En Uw hulp en bijstand mag ervaren.…
In woord en gedachte ( R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
921 In gedachte blijf ik je trouw,
ondanks vele stinkende, smerige woorden.
In woord en gedachten
stijg ik uit boven al
wat mensen hoorden.
In het hart
liet ik jou nimmer gaan.
Gedachtes dichtbij jou
blijven altijd bestaan.…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Tussen lieve en liefhebbende steeds staat er
Van kroost, huis, dorp en eiland weer 't alleen
Bij trouw, geboorte en dood gevarieerd relaas.
Na tal van reizen is het of een waas
't Bekende aan land omhult, men is alleen
En hoort bij 't schip en houdt het met water.…
Onze hulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Onze hulp is in de naam van de Heer
Die hemel en aarde gemaakt heeft
Die trouw houdt, steeds maar weer
En ons het dagelijks voedsel geeft.
Onze hulp is in de naam van de Heer
Die niet laat varen het werk zijner handen
Hij ziet in gunst op ieder van ons terneer
Waar we ook zijn en waar we ooit belanden.…
Poppenkast
gedicht
1.9 met 14 stemmen
8.420 Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.
's Nachts is het dorp een poppenkast zo groot
dat alle poppen grote mensen lijken.
Men ziet mijzelf daar als Jan Klaassen prijken.…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 die ik kan horen maar
de betekenis van de
ver geschreven muziek
moet me ontgaan
rijen hoge koren
over de hemelbaan
het zijn serene vissen
druipend groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend lijf
zonder verblijf
dag aan dag
rijzig van stemming
trouw…
Wie is God ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Wij mogen geloven in Gods nabijheid
Hij is bij ons en laat ons nooit alleen
God, Hij blijft trouw tot in eeuwigheid
En houdt nog steeds de wereld bijeen.…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
den zoete wijn des levens. Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten!
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .…
Gemeenteraadsverkiezingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 Dus ga ik stemmen, trouw weer op een vrouw, als vrouw.
En als ik straks het stemlokaal, een schoolgebouw,
verlaat in ons vrij land, door geen tiran beklemd,
ben ik, dat weet ik uit ervaring, blij-gestemd!…
MIJN LIEFJE IS JARIG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.840 groeit,
is mij meer waard dan ‘t aardse goud
Een dikke knuffel, al voor ’t ontbijt;
ook zo’n knuffel voor ’t slapengaan
Zeggen, ik wil jou tot in eeuwigheid
we blijven samen in vreugd en traan
Mijn bloempje, dat vandaag jarig is,
lijkt zelfs jonger dan je denken zou
Haar gelaat is nog altijd mooi en fris
en allicht blijf ik dit bloempje trouw…
Herinnering aan Ramses
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
684 Meer Amsterdam kon je niet worden
meer vrijheid kon niemand aan
slechts de trouweloosheid bleef je trouw
tot alleen de muziek in jou bleef hangen
In een moe geleefd lijf
doorstond je de resten van de roem
toch bleef je tot het laatst
een on-Hollandse Zonnekoning
Laat me, laat me.…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Als de baas door God en de mensen
is verlaten; en het verdriet het hart
Verzinkt tot moedeloosheid, dan zal de
Hond zich bij hem neervlijen op de enige
Juiste tijd; en zijn kop neerleggen in
Een paar handen; en in een trouwe blik
Opzien die doet waterlanden.…