4150 resultaten.
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Als de wintertranen dwarrelen in hoog
tempo onregelmatige maat en snel ritme, los ik tot ik
neerkom op een stukje aarde waar rust en verstilling diep in mij zijn
Al met al leven is zo mooi en weet ik dat uit een knop een nieuw leven zal ontspruiten.…
Wakker in de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 Dat enige klanken en letters mij steeds weer wakker houden
Dwarrelend door het hoofd waar zij als losse of samengestelde woorden
via adernetwerk eveneens mijn breek- en kwetsbaar hart hebben gevonden, raken
tot ongewoon vroeg of laat landen op een velletje papier; vier kwatrijnen zijn opnieuw ge-dicht.…
Götverläten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
437 kauhajoki laihia
Oulainen kalajoki nivala
Obscure poolnacht duistert al rondom
peer gynt zingt schimmig liederen van köss
sjöwal en wahlö zijn ook kwijt de klöts
ten dode opgeschreven en de klös
In vuoggatjälme vattenfall jutis
schreit Ase sundnäs jäkkvik riebnesluspen
swan sundström tuonela sibeliös
kanatbek schreeuwt mijn göt, de beris lös…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Tussen de spijlen van perrons breekt het
licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke
schuilplaatsen. Ik zit stil en voel hoe mijn gedachten zich uitstrekken
met het landschap, hoe alles in mij meeademt met de langzame adem van de ochtend.
De coupé ademt een haast tastbare vrede,
vederlicht en helder.…
responsief gekwetter der (zee)vogelstand
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
319 zandpoten
zonder concrete verbinding aankloten en verdwazing afroepen
dezelfde vormen uitpoepen ongeacht het voorgeschotelde zaad
de taal als dadendrang van zij die gewaande wangen toekeren
eeuwig herhaalde gezangen als belegen veren doen wederkeren
van de here en de goden tot de duivelse zoden in het spokenbos
de veelkleurige trossen gaan los…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Je raapt de losse fragmenten van verstilling op
en maakt er een weg van
voor een ieder die durft te zoeken.
In jou herken ik sporen
van ontelbare levens.
Je houdt me vast
zonder me te binden.
In de ruimte van je nabijheid
verliest het verschuivende zand zijn haast.
Tijd stopt niet —
maar vergeet zichzelf.…
Ik moet u iets verklappen als JordaanDichter inzake Utrecht Centraal!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
406 Ik moet u iets verklappen
als de JordaanDichter Jan Jacob
heb toch zelf heel veel steden gezien
zeker ook in de buitenlanden
Brussel, Barcelona, Parijs, New York, Washington, Los Angeles, Beijing (Peking), Ganzhou, Praag, Dresden, München,
Oslo, Stockholm, Berlijn, Warschau, Bern, Londen, Kopenhagen, Ouagadougou, Niger, Kano, Douala, Den Haag…
Gekend worden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
374 Geen storm die de wortels los kan maken,
geen overtogen woord dat de basis breekt.
Want vriendschap is niet iets om simpel te staken,
wanneer een hart even een ander taaltje spreekt.
Vriendschap zit diep van binnen, een stralend licht,
een bron van warmte, zo veilig en puur.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Daar, in dat zachte ongeremde,
ben ik even los van alles wat me vasthoudt.
Tot de ochtend me terugroept,
en ik opnieuw in mijn eigen contouren stap,
alsof ik nooit ben weggeweest.
En toch blijft er iets hangen,
een glinstering, een echo, een kier.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 Ik droeg de dagen
in mijn hand
alsof de tijd nog
slapen kon
de wereld lag als
los zand
te glanzen in de
bleke zon
ik dacht nog niet
aan wat verdwijnt
aan namen die
verstillen gaan
niet aan het uur
waarin de schijn
zich losmaakt
van het voortbestaan
toen kwam de ratio
heel stil
geen vijand, eerder
een gezicht
dat zei…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt,
en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt,
fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn.
Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn.
De blinde man laat zijn wapen zakken in het zand,
en de rust keert eindelijk terug in het geteisterde land.…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 Handen laten los — eerst aarzelend,
alsof de aarde zelf nog roept
maar langzaam wint de lichte drift,
die alles naar de hemel trekt
Ze stijgen op, langs tak en vogel,
langs het zachte goud van het licht,
tot beneden Capelle kleiner wordt,
en het Schollebos een herinnering.…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 vlak boven de aarde
haar staart beweegt mee
de grond wordt koeler
het licht valt minder ver
het zonlicht blijft hangen
in haar grijze vacht
bruin van de aarde
gouden middag
haren die oplichten
wanneer ze even opkijkt
een korreltje zand op haar neus
ze schudt haar kop
graaft verder
ze maakt de wereld kleiner
een rand van aarde
losse…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Dan barst het los.
Het leven! Een wild organisme. Ongrijpbaar.
Het breekt door het asfalt. Woest.
Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad.
Blauw verval druipt van de daken.
De muren worden koud.
Een kille huid van steen. Het omsluit ons.
En de bomen? Een paar maar.
Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.…
Alles voor het reisijs
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
546 Ongezien en traag
glijdt een gigant
op drift geraakt
van antarctica
een verkenner in tijd
steeds verder verwijderd
van de kust
van zuid-afrika
zullen wij allen maken,
eens op een keer
zo niet nu, danwel dan
maken wij allen
zo'n reis door de tijd
geen robot van barabas
of met een spider
geen game met een crawler
die nergens…
huil maar zacht koningin
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.014 anders
een koningin van alle nederlanders
live gekozen op T.V
daar, stopt u de grapjes mee
veertien rijke quote families kandidaat
in een kasteel gesponserd door de staat
camera`s en internet op alles wat beweegt gericht
de stand van zaken, door jack spijkerman bericht
u bent veruit favoriet
het gewone leven kent u niet
een strijd barst los…
De gevoelens van een jongeman
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
2.194 Ik zal er altijd voor je zijn, naar je luisteren los van hoe je mij ook ziet,
en zal me dan moeten inhouden ondanks m'n verdriet.
Een diepe zucht, en de lucht die vult mijn longen
voorlopig moet ik het doen met 'je bent een lieve jongen'.…
Wachten we af?
hartenkreet
2.7 met 39 stemmen
5.133 gevoelige snaar raakt
Ik ben voor je gevallen, voelt bijna als gezwicht
We zagen elkaar en het klikte meteen
Wil even met je praten en doe dat via een gedicht
Een vriend zoals jou, zo is er geen één
Ik hoop dat mijn versen je opbouwend raken
Want een gewone conversatie, daarvoor is het nog te pril
't Is een nieuw gevoel voor me, dat je los…
ze doen ‘het’ in oktober….
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.051 geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout door zoet over land door plassen
Zo keurig bij ’t uitdoen van te krappe jassen
je ziet ze onvertogen nieuwe mantels passen
soms met gele zakjes achter lijven zonder lekken
Waakt bij jeuk want wilt u krabben aan uw teen
zoek meteen hun losse…
krabse mirakels
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.247 geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout door zoet over land door plassen
Zo keurig bij’t uitdoen van te krappe jassen
je ziet ze onvertogen nieuwe mantels passen
soms met gele zakjes achter lijven zonder lekken
Waakt bij jeuk want wilt u krabben aan uw teen
zoek meteen hun losse…
De voetbalvader
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.802 Ik ben nu zo verschrikkelijk nabij
dat je - ook los van mij - wel scoren moet.
De volmaakte een-twee, vader en zoon.
Wanneer de wilde kluit zich op jou stort
voel ik dat ik weer even die jongen word
van toen - en in jouw frêle lichaam woon.
Distantie verdringt weer het intieme.
Alsof jou het geluk niet is gegund.…
Honden op de Camino Frances
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.022 ruïneren
in vol ornaat voor het decorum
ja ook in Franeker of Makkum
kon die neo-apostel niks bommen
De Credencial del Peregrino
helpt trouwens niet tegen honden
die overal nog heidens tekeer gaan
ons als pelgrims rauw willen opeten
met als dieptepunt Foncebadon
bergtop hoog in de Pyreneeën
waar één vrouw met één schaap
je door haar vijf los…
verleid me
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.654 De liefde laat pas los als hij is opgebrand.
Dan ben je weer jezelf, alleen, en onbemind,
maar volwassen en verstandig...tot dat het weer begint.…
Zo!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.680 Zo komen wij door die nachten
die rood zijn van laken,
van dromend te trachten,
waarin lijven kleuren
en vochten geuren
om dit de kamer te laten zijn
waar alles stilte was
alvorens de goden de deuren sloten
en gebondenheid aan lijn
los kon scheuren in het gebeuren
dat langs muren draagt en de tijd vertraagt.…
Een dolende gids
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.039 '
Toen maakten zij een waard'loos blad.
Doch zie! als 't in de wereld kwam,
Ontbrak hun richting en 'program'.
Er stond niet: 'Wat wij willen' in,
Dies vatte niemand hunne zin.
En dan hun eigen maaksel: foei!
Dat was erbarmelijk geknoei!
De taal was slecht, de vorm was zwak,
Terwijl zelfs de inhoud gans ontbrak.…
Bla, bla Bank
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Mooie verhalen komen soms los,
Door het gras, het bos en het mos.
Door weer en wind verweert
Maar ook door de schittering van de zon,
Ben ik op dat ellendig ellende bankje,
Verdrietig zoals het begon,
Nu gelukkig,
Intens gelukkig,
Weer weder gekeerd.…
Gestoeld op een Maatschappelijk werkster
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.673 Daar zat ze dan op een vraag- en klaagstoel,
Een wat moet ik nou doen, bla, baal bank
Verplicht als dank
Sociaal, maatschappelijk verantwoord werkeloos
Ook volgens mevrouw Troost
Er was van alles loos.
Chaotisch, troosteloos en mijmerend
Ging ze haar verhaal doen.…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 elkaar in liefde aandeden
door simpelweg van elkaar te houden
onder uitbundige slingers
van bloeiende seizoenen
soms met wintertenen
koude blozende wangen
in een winterbos
hinkelden we draaierig door
in een droomgebonden wereld
geheimzinnig gevoel van vrede
in fantasie geschapen
droomtuinen
met harten van goud
en de wilde manen los…
Totale overgave
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
522 Toch ben ik die ik ben, dichters zijn nu eenmaal
onhandige minnaars, gretig vanuit hun grote,
langdurige gemis aan ware liefde, dan is het
geen wonder dat ze gauw vergalopperen, maar ik
kan je dit zeggen, mijn liefde staat daar los
van en mijn allerliefste ziet daar doorheen!…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Toen hij het kleine plantje vond,
boog hij aandachtig naar de grond
en dan, om wortels en om mos
groef hij de fijne aarde los,
voorzichtig - dat zijn hand niets schond.
Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.…