4717 resultaten.
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden
van vrouwen en mannen
bloed is vergoten gebroken
zij hebben hun leven gegeven
voor onze vrijheid
het lettert klanken
door hemelse sterren
zodat wij vrij kunnen ademen
leven en bewegen…
het is nooit anders geweest
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
614 laat
telkens ik begin te dromen
in blauwe binnennevels
aan dezelfde kant van vleugels
en de ruimte die draait
soms
om te huilen, om weg te drijven
op regen
waar middenin, onberekenbaar, het begin
weer leegloopt over zeeën, water uit stilte sijpelt
net op dat moment wanneer de maan
op mij toe wil vliegen
en ik me als een vreemde beweeg…
UITKOMST IS HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.394 woorden smoren in mijn keel
probeer te zien en echt te kijken
een onuitsprekelijke woordenschat
welt in mij op
maar toch kan ik mij niet uiten
besef, dat alles anders moet
nu gloeit de liefde door mij heen
ik zie opeens verandering
nu zijn het mensen en gèèn lijken
het echte zien wordt nu ook kijken
er komen blosjes op hun wangen
ze bewegen…
Avondje uit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Ik juich stil van binnen en
draag het leven als een warm kleed om mij heen
nu de temperatuur daalt: vredige wind strijkt
langs de winkels, de terrassen en de mensen, ik
zou het moment vast willen leggen, de kleuren,
de geuren, de beweging, de geluiden, maar ben
geen schilder, dan maar met woorden die altijd
te laat komen, achter het gebeurde…
kijk, ze vliegen
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
691 -ik vroeg aan mijn droom
waar hij van droomde
en hij antwoordde
“dat jij mij nooit verliest”-
vergeef me mijn waarheid
wanneer ik je naam dicht bij
mezelf houd
ik, die nooit in het geluk geloofd heb
of in de kleine beweging
van een golf
volgestopt met zout
met zwermen vogels op de vlucht
die nooit meer waren dan een vage…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
de poëzie die ik met deze woorden bedoel, is gewoon verworden tot wat ik voel
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
685 ik ben nu even niets
zie je lippen wel bewegen
hoor ze ook
maar ze zijn als golven zonder schuim
wanneer dit ooit begon
als gedachten vliegeren in de zon
ben ik het dan niet
die je verloren kon
en ik?…
Lieve Caitlin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Je wist net als hij hoe het is om eenzaam
op de aardbol gekke bewegingen te maken.
Je was net zo verslaafd aan alcohol als hij,
net zo behoeftig aan die pijnbestrijder,
die jullie hele leven bepaalde.…
Neem mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Neem mij
neem alle controle over
en beweeg je
zodat je me meeneemt
naar momenten
waar herinneringen geboren worden
waar tijd geen tijd kent
en waar warmte zijn oorsprong vindt
Neem mij
neem mij mee, ontvoer mij
naar wellustige gedachten
die likkebaardend verschijnen
en worden voorzien
van het mooiste laagje vernis
hoewel dat eigenlijk…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 En geen beweging, geen geluid.
De zwarte bomen springen uit!
-----------------------------------
kuien: vlokken
speieren: schitteren
tenemaal: opeens…
Vannacht ontwaken de kersenbomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.120 Hij gaat zitten in het schamel kot
en zodra het eerste licht
het beslagen raam in veegt
beginnen zijn ogen te bewegen
als gordijnen soms doen
in spionagefilms.
-------------------------------------------
uit: Karavanserai, Nieuw Amsterdam 2008…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 Hij moest erin berusten,
dat zijn verstand tijdelijk in verwarring
verkeerde, dat hij geen kracht meer vond
die zijn handeling in beweging bracht.
Hij lag in de hel en moest dit scotoom
van zintuigen en verstand aanvaarden,
niet met woede en angst, maar met
acceptatie en dankbaarheid.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 uiteindelijk in leegte verdwenen
zoals de brieven van moraal
liefdeloos met apathie
van vlees geworden vis
spartelend op nieuwe droogte
waar dyslexie lezen moeilijk maakt
zonder horizon van smakeloze worst
voor de ogen van een vreemdeling
als schim verzonnen door het niets
geen slingers aan het denkplafond
wandelend in vacuüm van beweging…
Nightfall op Lesbos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 In een oude hondenmand bewegen drie weggegooide kittens zich in hun slaap
dromend van het volgende spuitje met namaakmoedermelk.
Vandaag is ten einde, vannacht komt naderbij.…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 voor paarden zwart en wit ontembaar was
Dit landschap heeft ons voor jou geopend
Om ons verlangen naar jou te begeven
We hebben er tegen elkaar geschuild
voor het dansen van je leven
Doorvoeld de lessen die je ons hier leerde
Waar jij vlinderend steeds weerkeerde
In dit landschap zoeken we nu niet langer
Maar blijven we langzaamaan bewegen…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Hij verstond de lessen, die hem
zijn ontnomen, ze ontstonden in een
achteloos gebaar, private beweging
van gefascineerde teksten in een
steeds wisselende choreografie.…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 verdroogde grachten roeit
elke nering overvol met lege hoofden
terwijl slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe schemer beschermt
een weggerolde parel tegen wroetende zwijnen
dweilt een duplicaat over het ven uit
om het visioen voor betreden te behoeden
rust en stilte in een onbreekbaar verbond
weren elke beweging…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 als de verdoving wegebt
komt de kamer in beweging
en luwt de storm
tot weeë misselijkheid
en flarden berusting
ik luister met gesloten ogen
naar de gestolde stilte
in mijn hoofd
later
tracht ik
aarzelend in faalangst
met stramme lettertekens
een brief voor je te krassen
op grauw papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Niets in mij kon nog bewegen.
Ook met woorden lukte het mij niet.
Ik dacht met schreeuwen en met gillen
Aandacht te vinden voor mijn verdriet.
Een hele nacht werd om mij heen gezwegen,
En vroeg ik mij vertwijfeld af en weinig beslist:
"Is er iemand in dit leven,
die mij vandaag al heeft gemist?…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde zoekt
in het dodenboek
van de tijd schrijven we
onze namen
jij en ik keren niet
terug naar de beweging…
Op 't vroege uur in Mokum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik zie voor mij uit
over de oude gracht
waar aan beide zijden
rijkdom wordt herdacht
het is een verstard beeld
op dit te vroege uur
een enkele rimpel in 't water
laat mijn ogen iets bewegen;
het voorkomt leeg getuur
boten, ijzeren huizen
achter elkaar, groot in getal
liggen aan een verhoogde kade
daar woont men in het dal
verstild…
De vliegeraar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Gracieus bewegend boven de golven
van de zee; klimt hij steeds hoger door
de voortstuwing van de wind.
Zijn vlieger mag zijn wat hijzelf niet
wezen kon; een vrijbuiter die het van
zijn teugels wint. Standvastig slingerend
boven de menselijke mêlee weet het dat het
zich boven het aardse wel bevindt.…
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 Het schuim ligt klaar
als een fijn tapijt
geweven met sterren,
daarachter het blauw,
het groen, de ultramarijne beweging,
alles wacht.
En de geopende rotsen,
schoon, gewassen, eeuwig,
hebben zich in het zand geschikt
als een cordon kastelen
als een cordon torens.…
Genetische blauwdruk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 wie zijn wij
eigenlijk wel
hoe doen wij mee
in het spel waarvan
schijnbaar niemand
de echte inzet weet
wij kunnen sommige
processen aardig
naar onze handen zetten
marionetten bewegen
door ze eten te geven in
het actie reactie patroon
de genetische blauwdruk
is door ons niet te lezen
ondanks de moeite die
wij daaraan hebben gegeven…
Afscheid van een land
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.397 iets heel hevig en onherhaalbaar
voorbij is, nooit kortom
hing de hemel zo duidelijk zo
stralend zo treurig gerafeld
tussen de bergen
en hier beneden gebeuren ogenschijnlijk
geringe dingen, de rivier
die altijd roerloos aan je voeten lag
glijdt stil de hoek om, van de geiten
die zoëven om je heen liepen is niets meer
gebleven dan wat beweging…
Een vis, een vogel of...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
587 Nee laat me dan maar hier
met beide benen op de grond
want als het was voorbestemd
had ik vast wel in die vijver gelegen
altijd nat, altijd in beweging
altijd op je hoede, ach, ik kan
er tegen.…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 jurk van geel en rood
Mijn hoofd, de laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar beschijnende ogen
Ik beweeg…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 En al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige melancholie,
waar jouw blote zenuwen weerloos bewegen als zeewier
op de bodem van de oceaan. Sta stil bij iedere stad
van gestolde heiligheid, schimmen die het ware licht
waren.…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 verbeeld ik dat vaker, op 'n zeker moment
vraag me dan af, of ze mij nog kent
ik wil me het inzicht besparen
en laat dan los hoe dingen gebeuren
ach, ik heb weet van klanken te schrijven
mijn handen denken daar niet over na
geen gedachte zal in een noot kunnen dalen
immers het is in het ongrijpbare
waarin ik met open handen sta
en mijn bewegende…