4298 resultaten.
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren…
Voor m'n ex...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.473 Ik wil je danken voor de fijne jaren,
samen met onze dieren, een leuke tijd.
Het ga je goed je verdere leven,
want diep van binnen, weet ik dat 't je spijt!…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Onstuimige gevoelens van liefde in de min
Ik voel me zo neerslachtig heeft dit alles nog wel zin
Machteloos en intens……voel ik diepe pijn
Gedachten glijden ongeremd en zwaar moedig door mijn brein
Teleurstelling en verbijstering hebben me gevonden
Als een dier dat langzaam sterft…..…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik ben een bang dier dat rilt.
De vrouw die mij bemint
bestaat alleen als een geheime wens
in een wereld die mijn zinnen voedt
gelijk massageolie mijn spieren.
Je wilt me wakker schudden
je drukt je handen op mijn schouder;
ik verzet me maar je belet me
te ontsnappen van wat je zoekt.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 verankert, woest om zich heen
slaat, aan haar zinnen knaagt, herinneringen
loswrikt, tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar hoofd, hij knabbelt
aan haar wilskracht, tast aan, valt aan, heeft
niet de wil om te leven, ach nee, kansen op
overleven zijn ten eeuwige dage verkankerd
Nu zijn woelratjes op zich best aardige dieren…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava
Verzengende, allesvernietigende hitte
Schreeuwend smeltende ijskappen
De aarde overspoeld
Ze breekt uit haar voegen
Dieren…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 wat
maar geen luchtkastelen
gedroogde pezen bijtklaar
aangemaakte houten lonten
het scherp van de snee
een afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker schrijft
en tot het beest verweest
het zwarte gat
dat grijpende vingers heeft
het verschil tussen mens en dier…
Het Allerdroefste
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.280 Hij temde, als een wild dier, mijn ziel,
Tot, slaafs, zij aan zijn voeten viel.
Mijn arme liefde knielde in ’t zand
En kuste, bleek, zijn meesterhand.
Toen hij mij dat had aangedaan,
Toen bood hij mij... zijn vriendschap aan.…
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Waar de paden kronkelden
wezen bomen ons de weg
dieren waren niet in ons geïnteresseerd,
totaal niet en luidkeels
Wij hoopten tegen beter weten in nog
op een wonder
dat het water ons zou dragen
zou opengaan
en onze achtervolgers zou verzwelgen,
maar niets dan dat!…
De weg bergop
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Ondanks het brein dat ons van het dier onderscheidt ligt
door gevoel uit de oertijd, bij partnerkeus de nadruk eerst
op het uiterlijk, dan pas op de geest; we bevinden ons
halverwege dierlijk en beschaafd waar rationeel denken
emoties controleert in een cultuur die geen oorlogen baart.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Nu hem de ochtend zelfs wil dulden
En bij bloem en dier vertrouwt,
Wijl zij mild voor zijn onthulde
Ziel haar klare spiegel houdt,
Zal hij zich dan langer pijngen
Met het kwaad door hem bestaan?
Moge dauw de handen reingen
Wie verjongd aan 't werk wil gaan.…
Zwaar
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.827 De oude knecht, vol razernije,
grijpt de djakke en met getier
van een duivel, slaat hij rond de
buik van 't machtig dier.
't Peerd schudt waaiend met zijn manen
trekt en snuift en grinnikt, wringt
met zijn poten dat een vuurvonk
uit de harde stenen springt.…
Geheime schrijfpraktijken
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
921 '
Die hadden niet veel op met 't riekend zweet van heksenvoeten
Ze plukte nog wat takjes om de soep mee te versieren
En prevelde een metrum over kleine wilde dieren
De soep begon te koken, peentjes kwamen boven drijven
Nog snel een komma en een punt; toen was ze klaar met schrijven!…
Hoeveel nachten?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 We kunnen er niet omheen. de wereld
verdient de nieuwste uitgave, ook voor
gekroonde narren in hun camouflage ondergoed
die zich moeiteloos lijken te herklonen, raven
die zichzelf strikken in een monotoon zelfbejag
niet voor mens en dier van zuurstofrijk bloed
de allerlaatste tonen in een verworven woordenschat
gestoken door de schoonheid…
Chaos?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 de kleinste dieren kruipen onder
de tralies van emoties door
vogels reizen ongeschonden
over de heilige zones van het territoriale
gedachtegoed, niet gebonden aan enige orde,
zelfs de sterren niet zijn te onderscheiden
uit de diepten van hun stralen, want vanuit
het onbekende ontstaat een nieuwe chaos
van het licht, niet wetende in…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 - fluks komen
De storm en de smart,
Tot redding dier bomen,
Ter lout'ring van 't hart:
Een blaad'renzee wiegelt
In spijt van de worm,
En zielsadel spiegelt
Uit straffere vorm!
Wat dunkt u verloren?
Wat acht ge verkwist?…
Mét z'n zevenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
611 Er graasden zeven warm geklede schaapjes op de Peel
een ruige herder hield hen met zijn stok in het gareel
de schaapjes blaatten over sappig groen en witte wol
van zeven schapen is dat al snel zeven zakken vol
de harde herder knechtte gans de horde dag en nacht
met opgeheven stok hield hij de dieren in zijn macht
maar één opstandig…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Ik zie hen door de dorpen gaan
anachronisme in het heden,
contradictio met short
en shirt in binnensteden
het is zo spijtig en
zo tegenstrijdig om te zien
dat geen dier draagsters
schijnt te willen weten dat die Mien,
Dol en vrijgevochten, ja,
bazin in eigen buik,
zich aan die nieuwe vrijheid wilde laven
en de kans kreeg niet langer…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 Overstroom me dan,
dam me in, weerleg de
steen in een stomende
beek, zodat mijn angst
niet door de dijken gutst,
ween niet om mijn tranen
loods me door het woud
van oude ideeën heen,
waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel…
Imagoknauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Laten wij nu toch eens hopen
Geëlimineerd
en verzwolgen, zeker niet geëerd
COVID-19
Denkt ons structureel echt te raken
't C-virus ziet dit echt verkeerd
Natuurlijk, HELAAS
sterven er mensen
Vanzelfsprekend, jammer
en zeker ongewoon
Laat vleermuis zich niet kennen
Heeft juist nú meerdere wensen
Flagrante imagoknauw
want van dier naar…
Algoritme van het einde uit zwarte verzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 genegeerd als religieus
intermezzo door de hogere
macht en mystieke kracht
van de machtspersonen
die manipulatief bezig
waren in het eigen straatje
het verfijnde raderwerk
synchroniseerde niet meer
met de tijd en seizoenen
hitte droogte en kou
doken in extremen
bomen en planten leden
onder kaalslag de natuurlijk
habitat van dieren…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hier is het altijd rustig, gebeurt er
weinig van betekenis, af en toe beweegt een mens, een
dier, slentert er iemand door de straten. Je denkt aan
vandaag, welke antwoorden de juiste zijn.
Buiten vind je de uitkomsten niet, zijn er alleen maar
vragen. Aan de horizon een oranje gloed die oplicht,
uit elkaar spat, aanhoudend vlamt.…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Opeens wijken de wolken en opent
elke bloem, de bijen snoepen gretig
met vrijerig gezoem, de dieren in
het bos slaken allemaal een zucht,
verschenen is de zon aan een
hemelsblauwe lucht.…
De laatste anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 grond
het beest loeit
knort vergadering
uit niets gaan er
stallen in de hens
de oorzaak ligt
weer bij de mens
insecten virussen
bacteriën nog
nauwelijks met
het oog zichtbaar
geven infectiekans
tot de dood volgt
remedie is nog niet
gevonden geen winst
bepaald dus behandel-
nood niet opgeschaald
mensen behandelen
elkaar als dieren…
De tropen afstropen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 en klevend modder
Ook wel open lichte vlakken, hier of daar
veelal op mijn rug als ongekend aangebracht
door langzaam vergaarde kruipende slakken
het is om en om, doch het gewicht
dragen ze weliswaar gemeen
Het is als een uitgelekt en uitgerekt zebrapad
langzaam in de tijd uitgedacht en opgebracht
het moet gezegd, ik voedde zelf het dier…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Is het de glans van dingen — koel, gehamerd licht,
een auto die als een metalen dier staat te wachten,
sieraden als sterren die niets voelen,
geld dat fluistert maar nooit antwoord geeft?…
Drijvend onvermogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 drijvend onvermogen
hangt zwaar om mij heen
ik grijp naar een oorzaak
maar grijp slechts misschien
misschien is het antwoord
een dier zonder naam
dat schuw in de plooien
van mijn lichaam blijft staan
tien maanden loop ik
door een kamer die draait
waar gissen naar signalen
zich telkens verspreidt
de lucht boven alles
blijft koppig…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen
Krassen, tjilpen, fluiten
Zachtjes of uit volle borst
Als om hun levensvreugd te uiten
Wandelen is dieren…