4227 resultaten.
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Met gespannen kaken tasten ze roerloos
en voorzichtig de omgeving af
op geluiden, onbekende geuren,
dan keert de zekerheid in hun bewegen
terug en lopen ze door in draf.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Het is natuur waar verschillende geuren en
kleuren worden gedeeld tegelijk klimmen enige verlangens
doordat ik word geraakt door onverwachte in breekbaar- en kwetsbaarheid
Elke keer voel ik me verbonden met haar van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Dat alles hier afwisselend en nooit een-
tonig is, kan ik geheel niet onder stoelen of banken steken
Bovendien is het heerlijk om de vleugels te strekken en vliegen over prachtige
rustgevende natuur met al haar warme zoete geuren en kleuren; de herfst staat in volle bloei.…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 noch de schamelheid van de stal
vol spleten en kieren
noch de weëe geur van bloed en mest
konden opwegen
tegen d’ overweldigende vreugde
deze geboorte van de Messias te vieren.
‘s morgens zagen zij Het Licht opkomen
door een smalle ruit in de stal
de Zon over de velden van Effrata gloren
Het Wonder van De Koning van ’t heelal.…
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Kleine momenten
grote herinneringen
geluk inspireert
Dat ze als een heerlijke geur via
neus wordt ingeademd die huid weer laat stralen
Bovendien bezit ze ongekende kracht die ieder van ons laat kijken
naar iemand of iets met bewondering terwijl verwondering klimt naar kruishoogte.…
Als het dauwt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
531 Liggend op het groen waar ze stil genieten
tederheid en zachtheid verenigd van waar einde nog niet
is geschreven of gesproken terwijl frisse geuren als speelse, subtiele
tinten vloeien zodat ik de verleiding niet kan weerstaan om hen even aan te raken.…
Als een boeket
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
586 Jouw mond is als een jasmijn die mijn
thee parfumeert op elk moment van de dag opdat
ik proef van eender welke zoen tegelijk blijft haar krachtige en
prachtige zoete geur met een kruidige ondertoon nog even hangen rondom mij.…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 noemt zich niets
zelfs niet een korrel
die vergaan is
Hij kan het goed af
in zijn eigen wereld
zonder mensentaal
wij zien hem,
raken hem zelfs aan
het doet hem niets
dat hij bekeken wordt
noch dat hij ligt
De kamer heeft
uitzicht op het meer
a room with a view
maar het uitzicht
ziet zichzelf niet
kleurloos
zonder stem of geur…
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Het is natuur waar verschillende geuren en
kleuren worden gedeeld tegelijk klimmen enige verlangens
doordat ik word geraakt door onverwachte in breekbaar- en kwetsbaarheid
Elke keer voel ik me verbonden met haar van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Een herfst als geen andere
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
537 Het bomenrijk zit in een overgangsperiode
ontkleding is volop aan de gang terwijl parken en tuinen
geuren naar vochtige grond, enige runderfamilies genieten nog even
van de laatste buitenlucht tegelijk zijn herfstvlinders vermomd als dorre bladeren.…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Dat alles hier afwisselend en nooit een-
tonig is, kan ik geheel niet onder stoelen of banken steken
Bovendien is het heerlijk om de vleugels te strekken en vliegen over prachtige
rustgevende natuur met al haar warme zoete geuren en kleuren; de herfst staat in volle bloei.…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Voelend met mijn hart
helende kracht van natuur
steeds weer verbonden
Hoe wonderlijk en waardevol
het is om schoonheid van de natuur waar te
nemen als harmonieuze mix van geluid, geur, kleur en textuur
Stuk voor stuk unieke momenten om van dichtbij te beleven, ervaren en koesteren.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Schoonheid is er niet alleen
voor oog en oor — denk aan de bedwelmende
geur van wilde bloemen, de zoete smaak van rijp geplukt fruit,
de frisheid van bronwater, die het lichaam verrast met puurheid en herinnering.
Tussen rust en reflectie vind ik
ruimte om te ademen, te ontspannen — ver weg
van de hectiek van alledag.…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een
diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar
aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte
blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De geur van natte aarde na een zachte
regenbui, geluid van druppels die als muziek vallen op
bladeren; wereld lijkt even in haar adem te staken, en ik adem mee
Voel hoe tijd zich uitrekt en alles om me heen zich opent in een fluistering van rust.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon. En waar kiemen, nog blind
en kwetsbaar, zich uit de grond verheffen, gedreven door honger die ouder is dan tijd.
Over glooiende heuvels waait een adem
van iets wat net begint.…
Vliegensvlug
hartenkreet
3.6 met 52 stemmen
580 Ik vloog gedragen door de wind
Met vleugels jong en licht van slag
Van noord naar zuid
Door valleien met openstaande bloemen
Waar purperroze geuren mij vertelden
Dat het altijd lente was
Èn dat de nacht slechts donker
Om de tijd te misleiden
Waar het schuifelen op vloeren
Van bewierookte lijven in trance
De verleiding omarmden in nachtelijke…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Licht als een zuchtje
boomblauwtje fladdert voorbij
het bos ademt mee
Lopen waar bomen ademhalen en
het licht door de takken danst, waar de geur van
aarde mijn gedachten tot rust brengt. Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Geur van mos en vochtige aarde
strelen de zintuigen, wind beweegt als een ademhaling
door de kronkelende stammen. Bladeren fluisteren verhalen die ik niet
ken, maar toch herken, een stille dialoog tussen bos, hartslag en de adem van de tijd.…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 tussen dozen en dromen
tussen spullen en verhalen
pakt een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 De geur van
aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling
komt helder bij me binnen. En toch voelt het alsof ik in veilige handen rust.
Bij het water kniel ik, luister
naar de stroom. Hij herinnert me dat alles
verandert en doorgaat. Ik raak het koele oppervlak aan en
ervaar tegelijk mijn hart weer ademen.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
Tirades uit IJstad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
229 Webb's telescoop
dat zijn zwarte gaten, geen realiteiten
zij trekken hier 's ochtends aan ons geestesoog
eenparig in meervoud voorbij
dat wil zeggen aan dat
van jou en van mij
Neem de stokstaart die aan
dikke touwen snoeit
in de zoo van kluchtige stallen
stastokachtige kwallen met
- hoe verzint die zot het -
alle dagen dezelfde geur…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Want er zal een dag komen—
de laatste blik in geliefde ogen,
de laatste kus die trilt op je lippen,
de laatste geur die je ziel verwarmt,
de laatste schemering die de dag zacht uitwist,
de laatste aanraking die blijft hangen in je huid.
Daarom, koester.
Zeg wat ongezegd bleef,
fluister wat je hart al jaren draagt.…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 De rook vermengt zich nu
met de geur van verschaald bier,
een nevel van giftig
en beladen oordeel.
Ze absorbeert de damp
van de zwarte koffie.
Een stilte dient zich aan —
ik gebruik haar
voor ik het moment steel.…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 De geur van leer en versgesneden schuim,
de patronen die jij nog hebt getekend;
alles ademt jouw zorg, jouw vaste hand.
De leegte die je achterliet is groot,
als een meubel dat tot op het hout is gestript.
Toch drupt de troost hier heel zachtjes binnen.
Kijk naar de werkbank, naar je zoons.…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 De vroege trein snijdt door de grijze mist
als een machine zonder enig gevoel
hij zit alleen op een bankje achterin
en staart verdwaasd naar zijn eigen handen
die zojuist nog een ander lichaam kenden
de geur van lust hangt nog in zijn jas
een zoete smokkelwaar uit de kamer
die hij nu haastig moet verbergen
voor de blikken van de vroege pendelaars…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 De geur van huid.
De zwaarte van bloed.
Maar er is een wet voor elk wezen.
Je moet je eigen koorts alleen verdragen.
Geen god helpt hem nu nog.
Hij hoort alleen zijn eigen hartslag.
De blonde jongen van het strand is weg.
Hij is nu een aantrekkelijke vreemde.
Een broos verhaal.
Het verbleekt in de avondzon.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.
Soms komt de buitenwereld te luid en te dichtbij,
maar het ruisen van de bomen vormt een eigen, veilige taal.
Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond,
en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten.…