4186 resultaten.
doen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
492 tactisch inzicht
fantastisch uitzicht doelgericht
souffleren beweren geweren
verweren afweren ijsberen
appelflappen flappentapper
koekenbakker doorzakker
vrij vrijdenken gevaarlijk
onbedaarlijk lachen pijn verzachten
vallen blok billen bloot berooid
goot ruggengraat ruggenmerg
bekken trekken kuit schieten
plantjes begieten kietelen
lente-uitjes…
Ergo sum in Paramaribo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 mijn
existentie
't Is prima weer in Paramaribo
Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo
Al veertig jaar - niet één keer interventie
Op vrije voeten, los van huisdetentie
't Is slappe hap in Paramaribo
Als 't mij te heet wordt, ga 'k
een puntje zetten
De paden op, met twee de
lanen in
En stiekem, ongezien de
struiken in
De lente…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Hoe dan ook het voorjaar nadert die
me zal meenemen naar een wereld vol verrassingen
waarin ik langzaam overga naar lente maar elke keer weer met een
fantastisch gevoel van beleving en waarneming die mij gelukkig maken; raken nabij.…
Vandaag donderdag 29/02/2024 schrikkeldag
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
622 Lentetijd tropische kalendertijd
Springtij
Schrikkeldag
Het jaar dat langer wordt
De lente die op zich wacht
Weekdieren
Rustgetijden weekenden inluiden
Schrikkeldag weekdagnamen doen opschuiven
Donderspreuken bliksems geplensde regendruppels in
tropische stormen
tijd verstommen
voor en najaarstormen
herbronnen houdgreep herwonnen…
lentekind - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 liever
taart gebak en zoete koek
ook jouw eerste echte stage
die jij dit jaar lopen mocht
in voor ouderen een thuis
regelde jij zomaar even zelf
met ogen die stil glinsteren
blijf jij door de jaren heen
ook gewoon wie jij bent
een warme en vrolijke meid
die liefst een ommetje maakt
met in eigen brein te wandelen
als een tuin in de lente…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter.
Ze laat lachsalvo's klinken als klaterende watervallen,
En vult de stiltes met verhalen die mijn ziel verwarmen.
Met haar nabij voelt het leven als een nieuw begin.…
Bijen en trekvogels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
463 't is lente haast en dat bij volle maan!
Geen haan die nota bene stil wil staan
bij 't feit dat zelfs geen nimfje
aan mijn raam
haar zang laat horen...niemand ziet mij staan!!…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 was jouw lach
helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het voorjaar
de lente…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente,
zijn nu voldragen, rijpe vruchten.
Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot;
is nu volgroeid.
Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.…
De Ander
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.206 ‘Zomaar Iemand’
Zo stel ik me voor
Grillig val ik in de vangarmen van iets dat openvouwt
Een kelk in de lente?…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt wrang het derven
dit hart dat, hooploos, steeds verlangen kent;
dat, immer hunkrend naar dit herfstlijk sterven,
na 't wintren weet een lent…
Voorbij
poëzie
3.6 met 78 stemmen
22.945 Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.
Ik zag een kindje gaan,
En nog een beestje gaan,
En nog een meiske gaan -
Dat was het niet.
'k Zocht bij de rozeboom,
Onder de perenboom,
Onder de appelboom -
Ik zag er niets.…
Voorbij
poëzie
2.9 met 43 stemmen
4.923 Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.
Ik zag een kindje gaan,
En nog een beestje gaan,
En nog een meiske gaan -
Dat was het niet.
'k Zocht bij de rozenboom,
Onder de perenboom,
Onder de appelboom -
Ik zag er niets.…
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 Want het water is fris en het gras ruikt naar lente
het vlees mag wat rauwer; de pasta al dente"
noem het de kunst van verfijnde accenten
de vuilnisman ruimt een straat vol referenten
De welving des waters, 't gevleugeld insect
deinen op vanzelfsprekend dialect
en de mens in zijn streven een deel van te zijn
spreekt te vaak de taal van miskend…
hert vindt hinde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
779 1
in een roodbruine mantel
met een melkvlek op de buik
een staart in room gedoopt
zo staart en rent en staat hij
tussen veen en kleimoeras
tussen bos en gras
het log gewei als een kroon
die zijn jaren verraadt
zich plechtstatig vertakt
zwellend in een basthuid
hij schraapt de schilfers weg
het kriebelt als oud zweet
de lente plukt…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 Door de zuigende rode lichten
op de wolkenkrabbers, omhelsd
speelden we met de schaduwen
van hoge bomen van Yoyogi park
en we dansten als vogels
roken het ontstaan van de lente en
werden weer mens.
II.
Zoals de metro golfden we
ritmisch op het lawaai van bewogen lucht.…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Het nest reeds lang verlaten,
temidden van bevroren water
wacht na einderloze vrieskou
toch nieuwe lente op.…
vier jaargetijden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 LENTE
in blinde gelukzaligheid
zingen op witte wolkjes
ingewandsgefladder
verliefd mijn lief
mijn mooiste
lief jou zo
ZOMER
laatste vlinder gevlogen
baarmoeder vraagt paring
om diepste vervulling
die straks kan gebaard
klein liefje mijn lief
lief jullie zo
bezingen van
armen…
Winterlied van een landjongeling
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.074 Want koost men en strookt men, gelijk in de lent',
Dan tovert de liefde de winter ten end.
En draait gij met vingren, zo zuiver als was,
U zijdenen draden van 't zilveren vlas,
Dan schud ik, al stoeiend, u 't kaf van uw schort;
Dan maak ik door sprookjes de nachten u kort.
't Is winter, mijn liefje! waart gij reeds mijn vrouw!…
Ongewone wensen voor 2010
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
997 Ik wens je lente en zomer
maar ook herfst en winter
want in de afwisseling
schuilt wijsheid en levenskracht.
Ik wens je energie en overwinning
maar ook fouten en mislukkingen
want daaruit kan je leren
en wordt het leven boeiend.
Ik wens je liefde en geloof
en heel veel vertrouwen
want soms kan je alleen
maar wachten en dulden.…
Winterdip 2010
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
895 En weer dwarrelt sneeuw
Roos uit het haar van engelen
Die nooit de juiste shampoo gebruiken
En ik geeuw
Moe van de winter
Moe van weinig licht
Moe van een depressie
Het koudefront
En in bed
Verwarm ik je wintertenen
En plet me
Tegen je koude kont
Jengel nog wat
Over lente, dat het dan anders is
Dat de mooiste vrouw
Van een ander is
Moe…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend
ze bouwen nestjes
in het voortuintje krijgen struiken knopjes
de clematis staat in volle pracht
ivoor kleurt met roze
de wind wiegt elk bloemblad
een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen
lente…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 me niet iets
dat ik niet kan sparen
het verleden is gewassen met tranen
(dat liefde schiep)
ik liet je gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in de lente…
Februari
gedicht
2.5 met 38 stemmen
18.791 Hoor de lente.
Wat al ruikbaar is moet nog te voorschijn komen
het kan eenvoudig toegevroren, februari,
verijsde rietpluimen aan metalen water.
Toch doet een reeds vergeten geur geloven
dat het komen zal. De dolle pimpelmees
weet er al van, net als de vlier aan het diepje
dat zich een weg slingert door modderig gras.…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 Het ontluiken van de lente
in de eerste katjes die we plukten en
mee naar huis brachten na een wandeling
vol lachen en plagen, vol verhalen.
De lange zomerdagen die eindeloos leken
omdat we al moesten gaan slapen
eer het duister volop gekomen was.
Stiekem nog even lezen, wat eigenlijk niet mocht.…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't zuiden heerst een eeuwge lent,
En aarde en hemel lacht.
In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 rivier langs schaduwrijke bomen
muziek omringt je overal
geen angst, geen twijfel en geen schuld
er is een diepe stilte die luistert
je reis nadert een ontvangst
brood en de beste wijn is in mijn hand
en we eten en drinken samen
ik troont op zeven tronen
en er is een nieuwe naam
op een kleine witte steen
die ik jou wil tonen
de lente…