6466 resultaten.
Echt maar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Knipsels, fotos, onvervalst
ikzelf in mijn herinnering
het applaus en het zweet
de danseres die ik was
lenig lange spieren
een vliegende krijgster
van schoonheid, van vlees
en bloed, van jongsafaan
in een sjouwershemd
dagelijks geoefend
en opgeslagen
in elke cel en de wereld
draaide door, schreef mijn roem
achteloos weg als een van…
Onverklaarbaar opwindend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Er valt een verse gedachtegang
over een spannende liefdesaffaire
naast het bed in de logeerkamer
het eerste been is van een dame
onverklaarbaar opwindend
in haar glad geschoren schoonheid
je probeert niet te begrijpen
waarom ze zo vaak van idee verandert
haar andere been is ze vergeten
maar is ook ongeschoren mooi
alsof ieder been van…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen van ‘t Hollands erfgoed
in schoonheid…
Helena van Troje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
98 Haar onovertroffen schoonheid
Trof hem diep in zijn hart,
Doch tot zijn bittre smart
Leefde zij en hij in een andere tijd.…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 ik berij je, bevrij je, bevlei je
jij vlijt je om me heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
Jas van de tijd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.210 wordt zelfs de kleinste
opening dichtgeknoopt
omkeren heeft geen zin
mijn jas voelt als gedragen
in een eerder leven
terwijl hij niet meer gevoerd,
noch mijn kleur is
gevulde zakken kunnen
geen kant op en puilen
uit van verkeerd
gestikte naden die
slordig afgewerkt zijn
ik leg het zomerjack weg
en zoek de juiste jas
voor de herfst…
Donkere dagen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
943 Het wandelen tussen de bladeren
de mooie kleuren
die de herfst met zich mee brengt
de vogels die fluiten
de zon die door de wolken schijnt,
zelfs de regen,
die hier in grote getale neervalt
Voor andere zo gewoon
misschien wel cliche,
maar voor mij nu op dit moment
heel belangrijk
eindelijk
zit het leven
weer een beetje mee…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
Eén september
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.699 Deze stoeltjes vuren salvo's
ten afscheid van een zomer zorg,
als welkom aan een herfst met tijd
voor lang ontbeerde onverstoorbaarheid.
Het ritme van herwonnen ruimte
davert huiswaarts door de straten
tot de terugkeer, klokke twaalf
als het gekletter plaats maakt voor geschetter
en het kind de boventoon weer krijgt.…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 twee jaargetijden en zelfs de herfst
onafgebroken in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het…
viering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
841 een nieuwe dag van het leven
glanst statig boven de horizon
de stilte is voelbaar in geur
van benevelde aarde en heide
parelende dauw in spinrag
bomen in grijze sluiers
de eerste kleuren van verval
de herfst zit in de lucht
na een verzadigde zomer
de eeuwige kringloop
op mijn kleine stukje aarde
onder hemelse oneindigheid
alleen…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 Groen was mijn gras
Jong en smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk…
Seizoenen
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.786 Lente
De bomen groen, en fris
En jij kruiste mijn pad
Ik zag jou, jij zag mij
Zo vonden wij elkaar
Zomer
De felle zon, lange dagen
Ik bestond niet meer,
Jij bestond niet meer,
Jij en ik werd wij
Herfst
De bomen langzaam kaal
De warmte die verdween
Met de bladeren van de bomen,
verdwenen wij ook langzaam
Winter
De bomen kaal en…
Halfoogst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.667 Halfoogst en reeds de eerste tekens
van neergang, herfst en einde zomer
maar plots vandaag een lichtgetover
van kaarsjes, liederen en gebed.
Maria, Vrouw verheven hoger
dan zon en maan en sterrenrijk,
Ge staat voor velen nu te kijk
maar waart een onbekende, arme moeder.…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
Bij naam geroepen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.168 O ik speel in dromen in ruimten
zonder hoeken, niets te bezeren
niets te breken, alleen het licht
is dof en onzuiver van geweten
De herfst staat pril in het begin
en toch is de kou te zien in bomen
langzaam sterven ze - al is het
niet voor lang -
Maar wie ziet het verschil tussen
't geschrei en het gejoel van kindervreugde
neen, die tijd…
Mens, wie zijt gij eigenlijk
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.285 koude kan er zijn
ook al bloeien kleuren
het hele jaar door
liefde sluit geen deuren
overeenkomstig het
ritme der seizoenen
of smelt in hemelsvocht
indien sneeuw of hagelsteen
rechtspreken zonder verhoor
evenmin bevochtigen
tranen een dood tapijt
uitsluitend en alleen
als de herfst daalt
over lanen
kilte kent geen tijd
het…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat ik ook alleen maar een sluier
om een goddelijke vonk kon zijn
Twee handen gevouwen om een glas
gevuld met groene thee en tijm
tegen de koude van de herfst…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem
de flauwe lentezon gaapt verlegen
naar het dooien van nieuw leven
en herleidt herinnering vol bibbers
tot een vaag idee van later
na de zomer en alweer een herfst…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 de geur van afwezigheid
in stilte bekranst
dooft geen sterren
in de zomer noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Blozend blad
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 glorie van dood zal verwerven
bomen strekken zich kreunend uit
bedreigen met naakthouten staken
de storm die hun botten deed kraken
en het wortelgestel pijnlijk trekken
nevel versluiert als illusionist
de realiteit van het zicht
waar niemand nog helderheid ziet
en al klagen de vogels hun lied
dolen dagen door sluimerend licht
de herfst…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Voor de herfst van ’t leven,
nu een huis,
doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.
Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.…
Rozenverscheidenheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 De winter had zo nu een dan een vrolijk gezicht
van al vroeg in de herfst begonnen grondbewerking
bemesting en aanleg van het beschutte terrein
en ik beelden in mijn hoofd van een rosarium
van prachtige treur en stokrozen in bloei.…